João 4
Panao Huánuco Quechua NT (QXH_WBT) vs NVT
1 Chaura fariseucuna imata rimaycashantapis Jesús mayaran. Paycuna rimaycaran: «Jesúspa purïshijnincuna achcayaycan. Ushyachicuj Juan ichicllata ushyachiran; Jesúsmi ichanga sumaj achcajta» nir.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 Chaypis mana quiquin Jesúschu runacunata ushyachiran; manchä purïshijnincunalla.
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Chaura fariseucuna rimaptin, Judea quinranpita Galilea quinranman purïshijnincunawan-ima Jesús cuticuran.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Galilea marcacunaman ćhayananpaj Samaria quinranparaj aywanan caran.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Chaymi Samaria quinranćhu Sicar marca ñaupanman ćhayaran. Chay quinran caran Jacobpa wamran Josépa ćhacran.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Jacob ućhcuchishan püsuman lasdüsi ćhayar, uticash cashpan Jesús jamacuycuran.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 Chaycaman purïshijnincuna rantipacuj aywaran. Marcaman rantipacuj aywacushallanta Samaria warmi yacu jurguj püsuman ćhayaran. Jesúsna warmita niran: «Yacullayqui.»
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 — ausente —
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Israel runacunawan Samaria runacuna juyupa chiquinacuptin, ricanacuytapis mana munaranchu. Chaymi Samaria warmi Jesústa niran: «Israel runa caycar, ¿imanirtaj yacuta mañacamanqui? ¿Samaria warmi cashäta manachu musyanqui?»
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Jesúsna niran: «¿Manachu musyanqui Tayta Diosninchi llaquipäcuj cashanta? ¿Pï cashätapis manachu musyanqui? Yacuta mañacamaptiqui, cawachicuj yacuta tarichijman.»
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Warmina niran: «Yacu rurićhüraj caycan. Jurgamunayquipäpis mana imayquisi canchu. ¿Maypitaraj cawachicuj yacuta jurgapamanquiman?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Unay auquillunchi Jacobshi cay püsuta ućhcuchiran. Nuwacunata jaguipamaran. Quiquinpis, wamrancunapis, uywancunapis cay püsullapitash yacuta upuran. ¿Jamrächuraj payman tincunquiman?»
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Chaura Jesús niran: «Tincuchiypa tantiyachishayqui. Cay püsupita yacuta upujcuna imaypis yacunaycangapaj.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Nuwa jushä yacuta upurmi ichanga, imaypis mana yacunanganachu. Manchä yacupa ñawin pashtamushan-jina quiquinćhu cawachicuj yacu pashtamunga. Cawachicuj Tayta Diosninchi maquinćhu imaycamanpis cawachimäshun.»
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Chaura warmi niran: «Imaypis mana yacunänäpaj, cay püsumanpis yacucuj mana cutimunäpaj mä, yacuyquita jumay ari, tayta.»
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Jesúsna niran: «Majayquita pushamuy.»
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 Chaura warmi niran: «Majä mana canchu.» Jesúsna niran: «Rasullanta rimashcanqui.
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 Runa rucachijmi canqui. Pichgajwan juyashcanqui. Canan-cajwanmi ichanga puripänacuycanqui. Chaymi: ‹Majä mana canchu› nir mana llullacushcanquichu.»
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Chaura Samaria warmi niran: «Tayta Diosninchipa shiminta willacuj canqui, ¿au?
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Unay auquillücuna tagay puntaćhüraj Tayta Diosninchita alliman ćhuraj. Jamcunam ichanga Israel runa car, ninqui: ‹Jerusalén marcallaćhu llapan runapis Tayta Diosninchita alliman ćhuranman.› »
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Chaura Jesús niran: «Mamallau, sumaj tantiyacunquiman. Juc junaj ćhayamuptin, Tayta Diosninchita manchapacunanpaj runa tagay puntamansi, Jerusalén marcamansi mana aywangachu.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Samaria marca-masintiqui manchapacursi, Tayta Diosninchi pï cashantapis mana musyanquichu. Nuwacunam ichanga musyä. Washämajninchi Israel runacunapita llucshimungapaj.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Tayta Diosninchita alliman ćhurananchi junajcuna ćhayamushana. Chaymi Tayta Diosninchita llapan shungunwan manchapacujcunata Espíritu Santu yanapaycan. Cawachicuj Tayta Diosninchi shungun yarpashanta musyachicujmi.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Espíritu Santu yanapaptin, Tayta Diosninchipa shungun munashannuy pipis manchapacunman. Tayta Diosninchi cawachicuj caycaptin, shungun munashanta musyachicuj caycaptin, llapan shungunwan pipis manchapacunman.»
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Chaura warmi niran: «Washäcuj shamunanta musyä. Shamur, Tayta Diosninchipa shungun yarpashanta tantiyachimäshunpaj.» (Washäcujta ricsij: «Cristu» nir.)
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Niptin, Jesús niran: «Nuwa Washäcujmi cä. Quiquïwan parlaycanqui.»
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Samaria warmiwan Jesús parlaycaptin, micuyta rantij aywamushanpita purïshijnincuna ćhayaran. Samaria warmiwan parlaycajta tariycur, mancharicäcuran. Ichanga imata parlashantapis mana tapuparanchu. Chaypis shimin rurillanćhu parlaran: «Tagay warmi, ¿imatataj ashiycan? ¿Imanirtaj paywanraj Jesúspis parlaycan?» nir.
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Warmina yacu puyñunta jaguiycur, wasinman cuticullaran. Marca-masincunata niran:
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 «Yacu püsućhu juc runa caycan. Imanuy-imanuy cawashallätapis llapanta willaramasha. Aywashun-llapa ricanayquipaj. ¿Manachuraj Tayta Diosninchi caćhamushan Washäcuj?» nir.
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Chaymi llapan runa Jesúsman aywaran.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Manaraj ćhayaptillan, purïshijnincuna Jesústa niran: «Tayta, micucurcuy, ari.»
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Jesúsna niran: «Micuynï caycan. Jamcunam ichanga mana tantiyanquichu.»
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Purïshijnincunana quiquin-pura tapunacuran: «¿Piraj micuyta apapämusha?» nir.
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Jesúsna niran: «Tayta Diosninchi caćhamasha. Chaymi shungun munashanta ruraptï, paćhäpis mana yarganchu. Paypa shiminta ćharcur, sumaj cushicü.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Rimaypis purin: ‹Murushanchipita ćhuscu quillataräshi micuy pugun› nir. Chaypis micuy jarwaraycan. Mä, sumaj ricaćhacuriy. May-may runacuna caycan.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Micuy shuntajcuna pägunta ćhasquin. Shuntarcuptin, murujpis, shuntajpis sumaj cushicun. Chay-jina Tayta Diosninchipa shiminta willacujpis, runacunata tantiyachijpis sumaj cushicun: ‹Shiminta ćhasquicujcuna Tayta Diosninchi maquinćhu imaycamanpis cawanga› nir.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Juc rimaypis purin: ‹Jucshi murun. Jucshi shuntan› nir.
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Juc runacuna murupacur ñacasha. Jamcunata juc murushanman shuntaj caćhashcaj. Juc arucushallanman aywaj-aywanqui.»
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Chaura Samaria runacuna warmipa shiminta wiyar, Jesúsman yupachicuran. Warmi mayna nish caran: «Imanuy-imanuy cawashallätapis llapanta willaramasha» nir.
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Chaynuypa Samaria runacuna ćhayar, Jesústa niran: «Tayta, juyapärishun, ari» Chaymi ishcay junaj Jesús juyaran.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Chayćhu juyaptin quiquinpa shiminta wiyar, achcaj runa Jesúsman yupachicuran.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Chaymi Samaria warmita llapan runa niran: «Canan mana shimillayquipitachu payman yupachicü. Manchäga rinrïwan quiquinpa shiminta wiyashcä. Chaymi Washäcuj cashanta musyä. Payga llapan runata washanga.»
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Samaria marcaćhu ishcay junaj juyapärir, Galilea quinranman Jesús cuticuran.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 Pay nirunaj: «Yurishan marcaćhu marca-masincuna Tayta Diosninchipa willacujnincunata pampaman ćhuran. Ricaytapis mana munanchu.»
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Chaypis Galilea quinranman ćhayaptin, runacuna cushish ćhasquicäriran. Paycuna Pascua fiestaman aywar, Jerusalén marcaćhu Jesús ima-imata rurashantapis ricarunaj.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Yacuta bïnuman ticrachishan Caná marcaman Jesús ćhayaran. Chayćhu juc Roma marcapita mandaj runa caycaran. Cafarnaún marcaćhu chay mandajpa wamran juyupa jishyaycaran.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Chaymi: «Judea quinranpita Galilea quinranman Jesús ćhayamusha» niptin, taripaj aywaran. Ćhayar, mañacuran: «Tayta Jesús, wawäta allchacaycachipallämay, ari. Wasïman aywashun. Wawä wañuycan» nir.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Jesúsna niran: «¿Yupachicamänayquipaj allchacächinätarächu munarcaycanqui? ¿Tayta Diosninchi camacächishanta camacächinätarächu shuyarcaycanqui?»
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Mandaj runam ichanga niran: «Tayta, manaraj wamrä wañushancaman juclla aywashun.»
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Jesúsna niran: «Cuticuyna. Wamrayqui allchacashana.» Mandaj runana änir Jesúspa shiminman yupachicur, wasinpa cuticuran.
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Ćhayaycaptin, mincaynincuna tariparan: «Wamrayqui allchacashana» nir.
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Mandaj runana tapuran: «¿Imay ürataj allchacasha?» nir. Paycunana willaran: «Janyan inti tumariycaptin, allchacasha» nir.
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Mandaj runana niran: «Janyan caynuy üra Jesús nimaran: ‹Wamrayqui allchacashana.› » Chaymi quiquin mandaj runapis, wasinpa Jesúsman yupachicuran.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Judea quinranpita cutircur, ishcay cutipa Galilea quinranćhu Jesús musyachicuran Tayta Diosninchipa maquinćhu cawashanta.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.