João 4

Panao Huánuco Quechua NT (QXH_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Chaura fariseucuna imata rimaycashantapis Jesús mayaran. Paycuna rimaycaran: «Jesúspa purïshijnincuna achcayaycan. Ushyachicuj Juan ichicllata ushyachiran; Jesúsmi ichanga sumaj achcajta» nir.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Chaypis mana quiquin Jesúschu runacunata ushyachiran; manchä purïshijnincunalla.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Chaura fariseucuna rimaptin, Judea quinranpita Galilea quinranman purïshijnincunawan-ima Jesús cuticuran.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Galilea marcacunaman ćhayananpaj Samaria quinranparaj aywanan caran.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Chaymi Samaria quinranćhu Sicar marca ñaupanman ćhayaran. Chay quinran caran Jacobpa wamran Josépa ćhacran.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Jacob ućhcuchishan püsuman lasdüsi ćhayar, uticash cashpan Jesús jamacuycuran.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Chaycaman purïshijnincuna rantipacuj aywaran. Marcaman rantipacuj aywacushallanta Samaria warmi yacu jurguj püsuman ćhayaran. Jesúsna warmita niran: «Yacullayqui.»
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Israel runacunawan Samaria runacuna juyupa chiquinacuptin, ricanacuytapis mana munaranchu. Chaymi Samaria warmi Jesústa niran: «Israel runa caycar, ¿imanirtaj yacuta mañacamanqui? ¿Samaria warmi cashäta manachu musyanqui?»
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Jesúsna niran: «¿Manachu musyanqui Tayta Diosninchi llaquipäcuj cashanta? ¿Pï cashätapis manachu musyanqui? Yacuta mañacamaptiqui, cawachicuj yacuta tarichijman.»
10 Então Jesus disse:
11 Warmina niran: «Yacu rurićhüraj caycan. Jurgamunayquipäpis mana imayquisi canchu. ¿Maypitaraj cawachicuj yacuta jurgapamanquiman?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Unay auquillunchi Jacobshi cay püsuta ućhcuchiran. Nuwacunata jaguipamaran. Quiquinpis, wamrancunapis, uywancunapis cay püsullapitash yacuta upuran. ¿Jamrächuraj payman tincunquiman?»
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Chaura Jesús niran: «Tincuchiypa tantiyachishayqui. Cay püsupita yacuta upujcuna imaypis yacunaycangapaj.
13 Então Jesus disse:
14 Nuwa jushä yacuta upurmi ichanga, imaypis mana yacunanganachu. Manchä yacupa ñawin pashtamushan-jina quiquinćhu cawachicuj yacu pashtamunga. Cawachicuj Tayta Diosninchi maquinćhu imaycamanpis cawachimäshun.»
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Chaura warmi niran: «Imaypis mana yacunänäpaj, cay püsumanpis yacucuj mana cutimunäpaj mä, yacuyquita jumay ari, tayta.»
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Jesúsna niran: «Majayquita pushamuy.»
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Chaura warmi niran: «Majä mana canchu.» Jesúsna niran: «Rasullanta rimashcanqui.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Runa rucachijmi canqui. Pichgajwan juyashcanqui. Canan-cajwanmi ichanga puripänacuycanqui. Chaymi: ‹Majä mana canchu› nir mana llullacushcanquichu.»
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Chaura Samaria warmi niran: «Tayta Diosninchipa shiminta willacuj canqui, ¿au?
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Unay auquillücuna tagay puntaćhüraj Tayta Diosninchita alliman ćhuraj. Jamcunam ichanga Israel runa car, ninqui: ‹Jerusalén marcallaćhu llapan runapis Tayta Diosninchita alliman ćhuranman.› »
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Chaura Jesús niran: «Mamallau, sumaj tantiyacunquiman. Juc junaj ćhayamuptin, Tayta Diosninchita manchapacunanpaj runa tagay puntamansi, Jerusalén marcamansi mana aywangachu.
21 Jesus disse:
22 Samaria marca-masintiqui manchapacursi, Tayta Diosninchi pï cashantapis mana musyanquichu. Nuwacunam ichanga musyä. Washämajninchi Israel runacunapita llucshimungapaj.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Tayta Diosninchita alliman ćhurananchi junajcuna ćhayamushana. Chaymi Tayta Diosninchita llapan shungunwan manchapacujcunata Espíritu Santu yanapaycan. Cawachicuj Tayta Diosninchi shungun yarpashanta musyachicujmi.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Espíritu Santu yanapaptin, Tayta Diosninchipa shungun munashannuy pipis manchapacunman. Tayta Diosninchi cawachicuj caycaptin, shungun munashanta musyachicuj caycaptin, llapan shungunwan pipis manchapacunman.»
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Chaura warmi niran: «Washäcuj shamunanta musyä. Shamur, Tayta Diosninchipa shungun yarpashanta tantiyachimäshunpaj.» (Washäcujta ricsij: «Cristu» nir.)
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Niptin, Jesús niran: «Nuwa Washäcujmi cä. Quiquïwan parlaycanqui.»
26 Então Jesus afirmou:
27 Samaria warmiwan Jesús parlaycaptin, micuyta rantij aywamushanpita purïshijnincuna ćhayaran. Samaria warmiwan parlaycajta tariycur, mancharicäcuran. Ichanga imata parlashantapis mana tapuparanchu. Chaypis shimin rurillanćhu parlaran: «Tagay warmi, ¿imatataj ashiycan? ¿Imanirtaj paywanraj Jesúspis parlaycan?» nir.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Warmina yacu puyñunta jaguiycur, wasinman cuticullaran. Marca-masincunata niran:
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 «Yacu püsućhu juc runa caycan. Imanuy-imanuy cawashallätapis llapanta willaramasha. Aywashun-llapa ricanayquipaj. ¿Manachuraj Tayta Diosninchi caćhamushan Washäcuj?» nir.
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Chaymi llapan runa Jesúsman aywaran.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Manaraj ćhayaptillan, purïshijnincuna Jesústa niran: «Tayta, micucurcuy, ari.»
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Jesúsna niran: «Micuynï caycan. Jamcunam ichanga mana tantiyanquichu.»
32 Jesus respondeu:
33 Purïshijnincunana quiquin-pura tapunacuran: «¿Piraj micuyta apapämusha?» nir.
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Jesúsna niran: «Tayta Diosninchi caćhamasha. Chaymi shungun munashanta ruraptï, paćhäpis mana yarganchu. Paypa shiminta ćharcur, sumaj cushicü.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Rimaypis purin: ‹Murushanchipita ćhuscu quillataräshi micuy pugun› nir. Chaypis micuy jarwaraycan. Mä, sumaj ricaćhacuriy. May-may runacuna caycan.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Micuy shuntajcuna pägunta ćhasquin. Shuntarcuptin, murujpis, shuntajpis sumaj cushicun. Chay-jina Tayta Diosninchipa shiminta willacujpis, runacunata tantiyachijpis sumaj cushicun: ‹Shiminta ćhasquicujcuna Tayta Diosninchi maquinćhu imaycamanpis cawanga› nir.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Juc rimaypis purin: ‹Jucshi murun. Jucshi shuntan› nir.
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Juc runacuna murupacur ñacasha. Jamcunata juc murushanman shuntaj caćhashcaj. Juc arucushallanman aywaj-aywanqui.»
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Chaura Samaria runacuna warmipa shiminta wiyar, Jesúsman yupachicuran. Warmi mayna nish caran: «Imanuy-imanuy cawashallätapis llapanta willaramasha» nir.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Chaynuypa Samaria runacuna ćhayar, Jesústa niran: «Tayta, juyapärishun, ari» Chaymi ishcay junaj Jesús juyaran.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Chayćhu juyaptin quiquinpa shiminta wiyar, achcaj runa Jesúsman yupachicuran.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Chaymi Samaria warmita llapan runa niran: «Canan mana shimillayquipitachu payman yupachicü. Manchäga rinrïwan quiquinpa shiminta wiyashcä. Chaymi Washäcuj cashanta musyä. Payga llapan runata washanga.»
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Samaria marcaćhu ishcay junaj juyapärir, Galilea quinranman Jesús cuticuran.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Pay nirunaj: «Yurishan marcaćhu marca-masincuna Tayta Diosninchipa willacujnincunata pampaman ćhuran. Ricaytapis mana munanchu.»
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Chaypis Galilea quinranman ćhayaptin, runacuna cushish ćhasquicäriran. Paycuna Pascua fiestaman aywar, Jerusalén marcaćhu Jesús ima-imata rurashantapis ricarunaj.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Yacuta bïnuman ticrachishan Caná marcaman Jesús ćhayaran. Chayćhu juc Roma marcapita mandaj runa caycaran. Cafarnaún marcaćhu chay mandajpa wamran juyupa jishyaycaran.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Chaymi: «Judea quinranpita Galilea quinranman Jesús ćhayamusha» niptin, taripaj aywaran. Ćhayar, mañacuran: «Tayta Jesús, wawäta allchacaycachipallämay, ari. Wasïman aywashun. Wawä wañuycan» nir.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Jesúsna niran: «¿Yupachicamänayquipaj allchacächinätarächu munarcaycanqui? ¿Tayta Diosninchi camacächishanta camacächinätarächu shuyarcaycanqui?»
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Mandaj runam ichanga niran: «Tayta, manaraj wamrä wañushancaman juclla aywashun.»
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Jesúsna niran: «Cuticuyna. Wamrayqui allchacashana.» Mandaj runana änir Jesúspa shiminman yupachicur, wasinpa cuticuran.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Ćhayaycaptin, mincaynincuna tariparan: «Wamrayqui allchacashana» nir.
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Mandaj runana tapuran: «¿Imay ürataj allchacasha?» nir. Paycunana willaran: «Janyan inti tumariycaptin, allchacasha» nir.
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Mandaj runana niran: «Janyan caynuy üra Jesús nimaran: ‹Wamrayqui allchacashana.› » Chaymi quiquin mandaj runapis, wasinpa Jesúsman yupachicuran.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Judea quinranpita cutircur, ishcay cutipa Galilea quinranćhu Jesús musyachicuran Tayta Diosninchipa maquinćhu cawashanta.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.