Atos 16
Teyta Diospa Mushoq Testamentun (QWHNT) vs VC
1 Tsepitanam Derbe marcaman y Listra marcaman chäriyarqan. Listrachomi juc jobin Timoteu carqan. Pepa mamäninmi israel casta warmi carqan. Papänenqa manam; sinoqa carqan Grecia nishqan nasionpitam. Tse jobinmi y mamäninmi Teyta Jesusman creyicoq cayarqan.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Tse Timoteupaqmi Listracho y Iconiucho Jesusman creyicoqcuna queno niyarqan: “Pëqa allapa alli ruraq nunam” nirnin.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Pablunam Timoteuta apeta munarqan yanaqänanpaq. Peru apananpaqqa puntataran Timoteuta señalatserqan tse marcacunacho israel nunacuna mana piñayänanpaq, porqui musyayarqan Timoteupa papänin Grecia marcapita cashqantam.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Eucurninnam me tse marcaman chäyanqanchopis Teyta Jesusman creyicoqcunata willayarqan tse Jerusalencho apostolcuna y mandacoqcuna acuerdu rurayanqanta pecunapis cäsuyänanpaq.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Tsenopam tsecho creyicoqcuna Teyta Jesusman mas marcäquiyoq ticrariyarqan y waran waranmi mas miraquecuyarqan.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Tsepitanam Frigia y Galacia marcacunapa pasarnin eucuyarqan, porqui Santu Espiritu manam permiterqantsu Asia marcacunacho Diospa palabranta willacuyänanta.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Misia nishqan marcapa linderunman chëcarnam, munayarqan Bitinia nishqan marcaman eweta, peru Teyta Jesuspa Santu Espiritunmi mana permiterqantsu.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Tsenam Misia marcapa pasarnin, Troas marcaman chäriyarqan.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Tsechomi Pabluta juc paqas Dios sueñinincho ricatserqan Macedonia marca nuna sharcur queno rogacoqta: “Macedoniaman shamicur yanapecalläyämë” neqta.
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Tsemi Pablu tse sueñininta willarayämanqan öra prebinicuyarqä Macedonia marcaman ewayänäpaq, porqui cuentatam qocuriyarqä alli willaquita willacuyänäpaq tse marcaman Dios cachayämanqanta.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Tsenam barcuman lloqacurcur, Troaspita eucuyarqä Samotraciaman. Y waränin junaqnam chäriyarqä Neapolisman.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Tsepitanam eucuyarqä Filiposman. Filiposqa Macedonia marcapa capitalninmi carqan. Tse marcachoqa Roma nunacuna llutepam quecuyarqan. Tse marcachomi tse junaqcuna quedacuriyarqä.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Jamacuyänan sabadu junaqnam ewayarqä tse marcapa wac ladun mayu cuchuncunapa. Tsemanqa ewayarqä “¿Mä tsecho Diosman mañacuyänan sitiu cancush?” nishpam. Tsecho juntacashqa warmicunata taririrnam tecurnin, alli willaquita willapäyarqä.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Jucnin caq warmipam jutin carqan Lidia. Pëqa Tiatira marcacho yuricoqmi carqan. Tse warmeqa purpurawan tiñishqa finu telacunata ranticoq negosiantim carqan. Tse warmeqa unepita Diosta adoraqmi carqan, y Diosmi shonqunta yatecorqan Pablu willapäcushqanta cäyiquicunanpaq.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Pemi bautisacorqan wayincho llapan castancunawan, Tsepitanam rogayämarqan queno:
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Tsepitanam juc cuti Diosman mañacoq ewecarnin, supëpa poderninwan suertita cateq esclabu shipashwan toparcayämorqä. Tseno suertita qatirninmi, patronnincunata atsca qelleta ganecatseq.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Tse shipashmi Pabluta y noqacunata qaticarcayämarqan queno nishpa qayariräcur:
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Y cada junaqmi tse shipash tseno parlarnin qatiräcayämarqan. Tsenam Pabloqa piñarcurnin tse shipashcho supëta queno nerqan:
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Peru tse shipashpa patronnincunanam, “Cananqa mananachi qelleta ganatsimäshunnatsu” nishpa, Pablutawan Silasta presu tsarircur apacuyarqan plasa de armascho autoridacunaman.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 — ausente —
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 — ausente —
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Tsenam llapan nunacuna Pablupa y Silaspa contran shäricurcuyarqan. Tsenam autoridacuna nunacunata mandayarqan, qalapachärir garutiwan wiluquicuyänanpaq.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Alli buenu wilucachärcurnam apacuyarqan carselman llawiyänanpaq. Y chäratsirnam guardiata notificayarqan alli buenu segurayänanpaq.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Tseno ordenayaptinnam tse carsel cuidaqqa Pabluta y Silasta mas ruricho calabosuman llawirerqan, y chaquincunatapis charaqmi segurayarqan.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Peru pullan paqasnonam Pabluwan Silasqa cantacur Diosta alabarnin mañaquicayarqan. Waquin presucunanam wiyaquicayarqan.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Tseno quecayaptinnam, juclla patsa feyupa cuyucurerqan y carselpa simientuncunapis pasepa shoqllirerqan. Tse öram carselpa llapan puncuncuna juclla quichacäcurerqan y presucuna wataranqan cadenacunapis pascacärerqan.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Carsel cuidaq guardianam punicanqanpita riyarcurnin riquecorqan carselpa puncuncuna quicharpäquicaqta. Tsenam “Presucunaqa safacuyashqachi” nirnin, espadanta sutarïcur quiquin wanutsiquita munarqan.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Peru Pablunam fuertipa qayaquicorqan queno:
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Tseta wiyecurnam, carsel cuidaqqa, “Actsita apayämï” nishpa, coripa ruriman jeqaquicorqan. Pablupa y Silaspa nopanman chëcurnam, mantsaquewan limpu tullunpis catatecar qonquriquicorqan.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Tsepitanam Pablutawan Silasta waqtaman jorqurir queno taporqan:
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Tsenam queno niyarqan:
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Tsenomi Diospa palabranta yachatsicur willapäyarqan, carsel cuidaqta wayincho caqcunatawan.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Tse öram paqaspa Pablupa y Silaspa eridancunata carsel cuidaq shumaq jampiraporqan. Tsepitanam jina öra wayincho llapan caqcunawan bautisacuyarqan.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Tsenam Pablutawan Silasta wayinman yecaratsir, miquinin qarayarqan. Y Diosman creyicushqa carninmi, carsel cuidaqqa wayincho llapan caqcunawan allapa cushicuyarqan.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Patsa waräriptinnam autoridacunaqa soldaducunata cachayarqan tse carsel cuidaqta queno niyänanpaq, “Pablutawan Silastash presu cayanqanpita cacharinqui” nir.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Carsel cuidaqnam Pabluta queno nerqan:
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Peru Pablunam pecunata queno nerqan:
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Tse wardiacunanam cutïcurnin, autoridacunata Pablu nenqanta willariyarqan. Tsenam Pabluwan Silas roma nuna cayanqanta musyarirnin, allapa mantsacäyarqan.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Tsenam autoridacuna ewayarqan Pablutawan Silasta disculpata mañcuyänanpaq. Carselpita jorqurirninnam rogayarqan tse marcapita eucuyänanpaq.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Carselpita yarqurirnam Pabluwan Silas eucuyarqan Lidiapa wayinman. Tsecho Diosman creyicoqcunata yape willapärirnam, tse marcapita ewacuyarqan.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.