Atos 16
Teyta Diospa Mushoq Testamentun (QWHNT) vs NAA
1 Tsepitanam Derbe marcaman y Listra marcaman chäriyarqan. Listrachomi juc jobin Timoteu carqan. Pepa mamäninmi israel casta warmi carqan. Papänenqa manam; sinoqa carqan Grecia nishqan nasionpitam. Tse jobinmi y mamäninmi Teyta Jesusman creyicoq cayarqan.
1 Paulo chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego.
2 Tse Timoteupaqmi Listracho y Iconiucho Jesusman creyicoqcuna queno niyarqan: “Pëqa allapa alli ruraq nunam” nirnin.
2 Os irmãos em Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Pablunam Timoteuta apeta munarqan yanaqänanpaq. Peru apananpaqqa puntataran Timoteuta señalatserqan tse marcacunacho israel nunacuna mana piñayänanpaq, porqui musyayarqan Timoteupa papänin Grecia marcapita cashqantam.
3 Paulo queria que Timóteo fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Eucurninnam me tse marcaman chäyanqanchopis Teyta Jesusman creyicoqcunata willayarqan tse Jerusalencho apostolcuna y mandacoqcuna acuerdu rurayanqanta pecunapis cäsuyänanpaq.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém, para que as observassem.
5 Tsenopam tsecho creyicoqcuna Teyta Jesusman mas marcäquiyoq ticrariyarqan y waran waranmi mas miraquecuyarqan.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Tsepitanam Frigia y Galacia marcacunapa pasarnin eucuyarqan, porqui Santu Espiritu manam permiterqantsu Asia marcacunacho Diospa palabranta willacuyänanta.
6 E percorreram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Misia nishqan marcapa linderunman chëcarnam, munayarqan Bitinia nishqan marcaman eweta, peru Teyta Jesuspa Santu Espiritunmi mana permiterqantsu.
7 Chegando perto de Mísia, tentaram ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Tsenam Misia marcapa pasarnin, Troas marcaman chäriyarqan.
8 E, tendo contornado Mísia, foram a Trôade.
9 Tsechomi Pabluta juc paqas Dios sueñinincho ricatserqan Macedonia marca nuna sharcur queno rogacoqta: “Macedoniaman shamicur yanapecalläyämë” neqta.
9 À noite, Paulo teve uma visão na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe rogava, dizendo: — Passe à Macedônia e ajude-nos.
10 Tsemi Pablu tse sueñininta willarayämanqan öra prebinicuyarqä Macedonia marcaman ewayänäpaq, porqui cuentatam qocuriyarqä alli willaquita willacuyänäpaq tse marcaman Dios cachayämanqanta.
10 Assim que Paulo teve a visão, imediatamente procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Tsenam barcuman lloqacurcur, Troaspita eucuyarqä Samotraciaman. Y waränin junaqnam chäriyarqä Neapolisman.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, fomos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, a Neápolis.
12 Tsepitanam eucuyarqä Filiposman. Filiposqa Macedonia marcapa capitalninmi carqan. Tse marcachoqa Roma nunacuna llutepam quecuyarqan. Tse marcachomi tse junaqcuna quedacuriyarqä.
12 Dali fomos a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia romana. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Jamacuyänan sabadu junaqnam ewayarqä tse marcapa wac ladun mayu cuchuncunapa. Tsemanqa ewayarqä “¿Mä tsecho Diosman mañacuyänan sitiu cancush?” nishpam. Tsecho juntacashqa warmicunata taririrnam tecurnin, alli willaquita willapäyarqä.
13 No sábado, saímos da cidade para a beira do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que haviam se reunido ali.
14 Jucnin caq warmipam jutin carqan Lidia. Pëqa Tiatira marcacho yuricoqmi carqan. Tse warmeqa purpurawan tiñishqa finu telacunata ranticoq negosiantim carqan. Tse warmeqa unepita Diosta adoraqmi carqan, y Diosmi shonqunta yatecorqan Pablu willapäcushqanta cäyiquicunanpaq.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Pemi bautisacorqan wayincho llapan castancunawan, Tsepitanam rogayämarqan queno:
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos fez este pedido: — Se julgam que eu sou fiel ao Senhor, venham ficar na minha casa. E nos constrangeu a isso.
16 Tsepitanam juc cuti Diosman mañacoq ewecarnin, supëpa poderninwan suertita cateq esclabu shipashwan toparcayämorqä. Tseno suertita qatirninmi, patronnincunata atsca qelleta ganecatseq.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma jovem possuída de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus donos.
17 Tse shipashmi Pabluta y noqacunata qaticarcayämarqan queno nishpa qayariräcur:
17 Seguindo a Paulo e a nós, gritava, dizendo: — Estes homens são servos do Deus Altíssimo e anunciam a vocês o caminho da salvação.
18 Y cada junaqmi tse shipash tseno parlarnin qatiräcayämarqan. Tsenam Pabloqa piñarcurnin tse shipashcho supëta queno nerqan:
18 Isto se repetiu por muitos dias. Então Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: — Em nome de Jesus Cristo, eu ordeno que você saia dela. E, na mesma hora, o espírito saiu.
19 Peru tse shipashpa patronnincunanam, “Cananqa mananachi qelleta ganatsimäshunnatsu” nishpa, Pablutawan Silasta presu tsarircur apacuyarqan plasa de armascho autoridacunaman.
19 Quando os donos da jovem viram que se havia desfeito a esperança do lucro, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça, à presença das autoridades.
20 — ausente —
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: — Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 — ausente —
21 propagando costumes que não podemos aceitar, nem praticar, porque somos romanos.
22 Tsenam llapan nunacuna Pablupa y Silaspa contran shäricurcuyarqan. Tsenam autoridacuna nunacunata mandayarqan, qalapachärir garutiwan wiluquicuyänanpaq.
22 Então a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as roupas, mandaram açoitá-los com varas.
23 Alli buenu wilucachärcurnam apacuyarqan carselman llawiyänanpaq. Y chäratsirnam guardiata notificayarqan alli buenu segurayänanpaq.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram na prisão, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Tseno ordenayaptinnam tse carsel cuidaqqa Pabluta y Silasta mas ruricho calabosuman llawirerqan, y chaquincunatapis charaqmi segurayarqan.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e prendeu os pés deles no tronco.
25 Peru pullan paqasnonam Pabluwan Silasqa cantacur Diosta alabarnin mañaquicayarqan. Waquin presucunanam wiyaquicayarqan.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Tseno quecayaptinnam, juclla patsa feyupa cuyucurerqan y carselpa simientuncunapis pasepa shoqllirerqan. Tse öram carselpa llapan puncuncuna juclla quichacäcurerqan y presucuna wataranqan cadenacunapis pascacärerqan.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Carsel cuidaq guardianam punicanqanpita riyarcurnin riquecorqan carselpa puncuncuna quicharpäquicaqta. Tsenam “Presucunaqa safacuyashqachi” nirnin, espadanta sutarïcur quiquin wanutsiquita munarqan.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas da prisão, puxando da espada, ia suicidar-se, pois pensou que os presos tinham fugido.
28 Peru Pablunam fuertipa qayaquicorqan queno:
28 Mas Paulo gritou bem alto: — Não faça nenhum mal a si mesmo! Estamos todos aqui.
29 Tseta wiyecurnam, carsel cuidaqqa, “Actsita apayämï” nishpa, coripa ruriman jeqaquicorqan. Pablupa y Silaspa nopanman chëcurnam, mantsaquewan limpu tullunpis catatecar qonquriquicorqan.
29 Então o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Tsepitanam Pablutawan Silasta waqtaman jorqurir queno taporqan:
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: — Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Tsenam queno niyarqan:
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e toda a sua casa.
32 Tsenomi Diospa palabranta yachatsicur willapäyarqan, carsel cuidaqta wayincho caqcunatawan.
32 E pregaram a palavra de Deus ao carcereiro e a todos os que faziam parte da casa dele.
33 Tse öram paqaspa Pablupa y Silaspa eridancunata carsel cuidaq shumaq jampiraporqan. Tsepitanam jina öra wayincho llapan caqcunawan bautisacuyarqan.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes as feridas dos açoites. Logo a seguir, ele e todos os membros da casa dele foram batizados.
34 Tsenam Pablutawan Silasta wayinman yecaratsir, miquinin qarayarqan. Y Diosman creyicushqa carninmi, carsel cuidaqqa wayincho llapan caqcunawan allapa cushicuyarqan.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, deu-lhes de comer; e, com todos os seus, manifestava grande alegria por ter crido em Deus.
35 Patsa waräriptinnam autoridacunaqa soldaducunata cachayarqan tse carsel cuidaqta queno niyänanpaq, “Pablutawan Silastash presu cayanqanpita cacharinqui” nir.
35 Quando amanheceu, os magistrados enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem para o carcereiro: — Ponha aqueles homens em liberdade.
36 Carsel cuidaqnam Pabluta queno nerqan:
36 Então o carcereiro comunicou isso a Paulo, dizendo: — Os magistrados ordenaram que vocês fossem postos em liberdade. Portanto, vocês podem sair. Vão em paz.
37 Peru Pablunam pecunata queno nerqan:
37 Paulo, porém, lhes disse: — Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos jogaram na cadeia, sendo nós cidadãos romanos. Querem agora nos mandar embora sem maior alarde? Nada disso! Pelo contrário, que eles venham e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Tse wardiacunanam cutïcurnin, autoridacunata Pablu nenqanta willariyarqan. Tsenam Pabluwan Silas roma nuna cayanqanta musyarirnin, allapa mantsacäyarqan.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos magistrados. Quando estes souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo.
39 Tsenam autoridacuna ewayarqan Pablutawan Silasta disculpata mañcuyänanpaq. Carselpita jorqurirninnam rogayarqan tse marcapita eucuyänanpaq.
39 Então foram até eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, pediram que se retirassem da cidade.
40 Carselpita yarqurirnam Pabluwan Silas eucuyarqan Lidiapa wayinman. Tsecho Diosman creyicoqcunata yape willapärirnam, tse marcapita ewacuyarqan.
40 Tendo saído da prisão, Paulo e Silas dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os animaram. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.