2 Coríntios 7
Teyta Diospa Mushoq Testamentun (QWHNT) vs NAA
1 Cuyashqa wauqicuna y panicuna, Teyta Diosnintsic tseno änimarnintsic nicamashqaqa juclaya shonquyoqna car, melanepaqcunata amana rurashuntsu, antis peta mantsacur respetarnin, almecuerpu mana jutsata rurashpa pellapaqna cawacushun.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Cuyë wauqicuna y panicuna, ama qonqaquecayämëtsu yo, manam ni meqequitapis imanayarqoqtsu, ni jutsaman ishquitsiyarqoqtsu, ni imequicunata sacyayarqoqtsu.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Quetaqa niyaq manam chiquiyarniquitsu, antis puntata niyanqaqnollam qamcunaqa quecayanqui shonqücunapa watun. Tsemi wanur cawarpis qamcunawan quecashun.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Qamcunata marcäcuyarniquim, allapa cushishqa y callpa callpa quecä. Tsemi ima eca pasamaptinpis, cushicü.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Troadepita Macedonia probinsiaman chärirpis, manam tranquilullaqa cariyarqätsu, imecapis pasayämaptin. ¡Chiquiyämaqnïcunawan coleraqueqa, y waquincunapaq yarpacachëcunaqa!
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Peru llaquishqacunata cushitseq Teyta Dios yanapayämaptinmi, Titu chäramuptin allapa cushicuriyarqö.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Manam Titu chëcamuptinllatsu cushicuyarqö. Masqa cushicuyarqö qamcunapita Titu cushishqa cutiramuptinmi. Pemi willayämashqa llaquiyämar ricarameta munecayanqequita y allapa pesacur yarpacachar noqapaq quecayanqequita. Tseta willecayämaptinmi masqa cushicuyarqö.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Tse punta cartächo llaquitsiyarniqui piñapäyanqaqpita cananqa “¿Imapaqraq piñaparqä?” nir, manam yarpacachätsu. Änirpis, puntataqa pocu tiempulla llaquicuyanqequipita yarpacacharqämi.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Cananqa allapam cushicü, peru manam tse llaquiyanqequitatsu cushï; sinoqa tseno llaquicur, Teyta Diosman cutiquicuyanqequitam. Teyta Diospa boluntaninmannomi tse llaquiquiniquicuna cashqa. Tsemi noqacunaqa mana ni ima mana allita qamcunapaq rurayarqötsu.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Teyta Diospa boluntaninmanno mana alli rurenincunata llaquicur jaqirirmi salbasiontaqa tariyanqa. Tsemi tse llaquiquicunapita pesacunantsictsu. Peru Diospa boluntaninmanno llaquicur jutsancunata mana jaqerqa condenasiunmanmi ewayanqa.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Teyta Diospa boluntaninmanno llaquicuyanqequi bienniquicunapaq quecushqa, ¿au? Tsetaq cananqa empeñu quecayanqui, disculpaquita ashicayanqui, tse nunapita allapa pesacur, mantsacur quecayanqui. Tsetaq imanopapis yarpacachar, tse nunata sitiunman churayarqonqui. Tsenopam mana culpayoqna quecayanqui.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Tse punta cartäta escribimorqä manam tse ofendicoq nunallapaqtsu, ni ofendenqan nunallapaq yarparartsu; sinoqa Diosrecur noqacunapaqpis yarpacachäyanqequita waquin nunacuna musyayänanta munarninmi.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Tseno cäsuyämanqequita musyarirmi, shonqücunacho allapa cushicuyarqö.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Mas puntatam qamcunapaq Tituta alabaparqä; y quiquin Titupis qamcuna alli cayanqequita musyarirnin, cuentatam qocurishqa mana uliconqäta. Noqaqa rason caqllata parlacoqmi cä. Tsemi canan qamcunapaq Tituta “Pecunaqa allapa allim” nenqä, rasonpa canqan musyacärin.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Quiquin Titunäqa allapa respetiquicunawan peta cäsur chasquiyanqequita yarparcur, allapam cuyayäshunqui.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Tsenollam wauqicuna y panicuna, noqapis qamcunaman marcäcur allapa cushicü.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.