2 Coríntios 1
Teyta Diospa Mushoq Testamentun (QWHNT) vs BKJ
1 Noqa Pablum Diospa boluntaninrecur, Teyta Jesucristupa apostolnin cä. Tsemi wauqintsic Timoteuwan que cartata escribiyämü, Corinto pueblucho y Acaya probinsiacho Diosman creyicoq wauqicuna y panicuna.
1 Paulo, um apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e Timóteo nosso irmão, à igreja de Deus, que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia:
2 Dios Yayantsic y Teyta Jesucristuntsic alli queninwan yanapecuyäshï shumaq pasaquicho cawacuyänequipaq.
2 Graça seja convosco, e a paz de Deus nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
3 Alabecushun Jesucristupa Papänin Dios Yayantsicta, porqui pëqa allapa ancupäcoq Papämi y shoqacoq Diosmi.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, e o Deus de toda consolação;
4 Pemi shoqamantsic imapis nacaquinintsiccunacho, tsenolla noqantsicpis nacacoqcunata shoqecushun sufrimientuncunacho.
4 que nos conforta em toda a nossa tribulação, para que também possamos confortar os que estiverem em alguma tribulação, por meio do consolo com o qual nós mesmos somos confortados por Deus.
5 Sitsun Teyta Jesucristurecur nacaquicunata pasashun; Teyta Jesucristoqa masmi shoqamäshun.
5 Porque como os sofrimentos de Cristo são abundantes em nós, assim também a nossa consolação é abundante por meio de Cristo.
6 Noqacunaqa sufricayä callpatsashqa y salbacushqa cayänequipaqmi. Sitsun Diosnintsic callpata qoyämanqa, tsenollam qamcunatapis callpata qoyäshunqui noqacuna sufricayanqäno sufrirpis, pasensiacur alli firmi tsaracuyänequipaq.
6 E se somos afligidos, é para vossa consolação e salvação; que é eficaz na perseverança dos mesmos sofrimentos que nós também sofremos; ou se somos confortados, é para vossa consolação e salvação.
7 Qamcunapita noqacuna allapam marcäcuyä, porqui noqacunano sufricayanqequipitam Diosnintsic shoqayäshunqui.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que assim como sois participantes dos sofrimentos, assim também o sereis da consolação.
8 Wauqicuna y panicuna, Asia nasioncho quecarnin, allapa sufriyanqäta musyayänequitam munä. Allapa sufriquicunam noqacunapaq quecorqan. Manam callpäpis carqannatsu awantanäpaq, y manam cawetapis pensarqänatsu.
8 Porque nós não queremos, irmãos, que ignoreis a dificuldade que nos sobreveio na Ásia, que fomos oprimidos excessivamente, acima das nossas forças, de tal modo que nos desesperamos até da vida;
9 Pensaquicayarqä wanïnïcuna janäcunachona quecanqantam, peru mä tseqa canaq wanushqacuna cawaritseq Diosllamanna mas marcäquita yachacuyänäpaqmi, y quiquïcuna yarpäyanqäcunaman mana marcäcuyänäpaqmi.
9 mas tínhamos a sentença de morte em nós mesmos, para que não confiássemos em nós mesmos, mas em Deus que ressuscita os mortos;
10 Tsepinmi Diosnintsic librayämarqan wanïpita, y cananpis tsenollam librayämanqa. Tsemi noqa marcäcü imepis equepis librayämänanta.
10 o qual nos livrou de tão grande morte e livra; em quem confiamos que ainda nos livrará;
11 Peru tseno librayämänanpaqqa “Yanapecayämë” Teyta Diosnintsicman mañacurnin, llapan nunacuna noqacunapaq mañacuyaptinnäqa, atscaq nunacunam jina Diosnintsicta “Grasias” niyanqa pe yanapecayämanqanpita.
11 juntos também ajudando com orações por nós, para que pelo dom a nós concedido, por meio de muitas pessoas, graças sejam dadas por muitos a nosso respeito.
12 Peru imano ecano carpis, cushicuyä consensiäcuna limpiu canqantam. Porqui qamcunacho quecarmi, mecho tsecho quecarpis, Dios munashqanno portacuyarqö. Tsenoqa cayarqö manam quiquïcunapa yachaq quenïcunarecurtsu, sinoqa Teyta Diosmi alli queninwan yanapayämarqon tseno cawacuyänäpaq.
12 Porque o nosso regozijo é este: o testemunho da nossa consciência, de que, com simplicidade e sinceridade piedosa, não com sabedoria carnal, mas pela graça de Deus, tivemos nossa conversação no mundo, e mais abundantemente convosco.
13 Llapan cartäcunachopis manam mana cäyipaqtatsu escribicamü; antis llapantapis alli cäyiyänequipaq caqta marcäcurmi, cartaquecayämü.
13 Porque não vos escrevemos nenhumas outras coisas, senão as que ledes ou reconheceis; e eu confio que vós as reconhecereis até ao fim;
14 Peru sitsun noqacunapaq mana llapanta cäyiyarqonquitsu; munä imecarpis llapanta cäyiyänequitam. Tsenam Teyta Jesucristu que patsaman cutimuptin noqacunapaq qamcuna allapa cushicuyanqui. Tsenollam noqacunapis qamcunapaq allapa cushicuriyäshaq.
14 como também nos reconhecestes em parte, que somos o vosso regozijo, assim como também vós sois o nosso no dia do Senhor Jesus.
15 Tseno marcäcäyämanquequita musyarmi, qamcunaman watucayaqniqui shamita munarqä; tsenopa ishque cuti watucayarniqui imallachopis yanapariyänaqpaq.
15 E nesta confiança propus anteriormente ir até vós, para que tivésseis um segundo benefício;
16 Macedonia marcaman shamurmi, qamcunamanraq bisitayaqniqui yecamita yarparqä. Tsenollam jina Macedoniapita cutirpis, qamcunamanraq yecamita pensarqä, tsenopa Judea marcaman cutinäpaq yanapecayämänequipaq.
16 e de passar por vós até a Macedônia, e novamente retornar da Macedônia e ir a vós, e ser conduzido por vós no meu caminho em direção à Judeia.
17 ¿Qamcuna pensayanqui quiquïpa munenïllapita tseno pensanqätacu; o “Aumi” nir, o “Manam” nir, jucta wacta pensaquicanqätacu?
17 Quando eu, portanto, deliberei isto, usei de leviandade? Ou o que proponho, o delibero segundo a carne, para que em mim haja sim, sim, e não, não?
18 ¡Manam tsenotsu! Teyta Diosmi musyan jucta wacta “Aumi” nir, o “Manam” nirpis, mana parlanqäta.
18 Mas como Deus é verdadeiro, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 Porqui Silvanu, Timoteu y noqam willapäyarqaq Jesucristupaq. Tse Cristoqa manam nunacunano jucta wacta pensaquicaqtsu; sinoqa Diospa tsurin carninmi, Cristoqa juc parlacoqlla.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que foi pregado entre vós por nós, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não, mas nele foi sim.
20 Jesucristullachomi Diosnintsicpis llapan änimashqantsicta cumplin. Tsemi Diosnintsicta alabarpis, “Amen, tseno catsun” nintsic Jesucristurecur.
20 Porque todas as promessas de Deus nele são sim, e por ele o Amém, para a glória de Deus por nós.
21 Teyta Diosmi noqacunatapis y qamcunatapis Jesucristuman creyicoq caqcunataqa patsacäratsimarqontsic pellapaqna canantsicpaq.
21 Ora, aquele que nos estabelece convosco em Cristo, e o que nos ungiu, é Deus;
22 Tsemi señalaramaqnintsic cuenta Santu Espiritunta shonquntsicman churarqan. Tseqa garantia cuentam quecan änimanqantsicta chasquinapaq.
22 o qual também nos selou, e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 Teyta Diosmi musyan imanir Corinto marcaman manaraq shamonqäta. Shamüraqtsoqa mana llaquitsiyänaqrecurmi.
23 Além disso, eu invoco a Deus por testemunha sobre a minha alma, de que para vos poupar ainda não fui para Corinto.
24 Noqacunaqa manam ecsijiyaqtsu “Quenomi marcäcuyänequeqa” nirnin, antis munayäqa cushishqa cayänequipaq yanapeniquicunatam, porqui qamcunaqa marcäquiniquicunacho alli patsacashqanam cayanqui.
24 Não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas somos ajudadores de vossa alegria; porque pela fé estais em pé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.