2 Coríntios 1

Teyta Diospa Mushoq Testamentun (QWHNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Noqa Pablum Diospa boluntaninrecur, Teyta Jesucristupa apostolnin cä. Tsemi wauqintsic Timoteuwan que cartata escribiyämü, Corinto pueblucho y Acaya probinsiacho Diosman creyicoq wauqicuna y panicuna.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo, pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus, que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia.
2 Dios Yayantsic y Teyta Jesucristuntsic alli queninwan yanapecuyäshï shumaq pasaquicho cawacuyänequipaq.
2 Graça a vós e paz da parte de Deus nosso Pai, e da do Senhor Jesus Cristo.
3 Alabecushun Jesucristupa Papänin Dios Yayantsicta, porqui pëqa allapa ancupäcoq Papämi y shoqacoq Diosmi.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e o Deus de toda a consolação;
4 Pemi shoqamantsic imapis nacaquinintsiccunacho, tsenolla noqantsicpis nacacoqcunata shoqecushun sufrimientuncunacho.
4 Que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, com a consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus.
5 Sitsun Teyta Jesucristurecur nacaquicunata pasashun; Teyta Jesucristoqa masmi shoqamäshun.
5 Porque, como as aflições de Cristo são abundantes em nós, assim também é abundante a nossa consolação por meio de Cristo.
6 Noqacunaqa sufricayä callpatsashqa y salbacushqa cayänequipaqmi. Sitsun Diosnintsic callpata qoyämanqa, tsenollam qamcunatapis callpata qoyäshunqui noqacuna sufricayanqäno sufrirpis, pasensiacur alli firmi tsaracuyänequipaq.
6 Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação é, a qual se opera suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos;
7 Qamcunapita noqacuna allapam marcäcuyä, porqui noqacunano sufricayanqequipitam Diosnintsic shoqayäshunqui.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.
8 Wauqicuna y panicuna, Asia nasioncho quecarnin, allapa sufriyanqäta musyayänequitam munä. Allapa sufriquicunam noqacunapaq quecorqan. Manam callpäpis carqannatsu awantanäpaq, y manam cawetapis pensarqänatsu.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira agravados mais do que podíamos suportar, de modo tal que até da vida desesperamos.
9 Pensaquicayarqä wanïnïcuna janäcunachona quecanqantam, peru mä tseqa canaq wanushqacuna cawaritseq Diosllamanna mas marcäquita yachacuyänäpaqmi, y quiquïcuna yarpäyanqäcunaman mana marcäcuyänäpaqmi.
9 Mas já em nós mesmos tínha- mos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos;
10 Tsepinmi Diosnintsic librayämarqan wanïpita, y cananpis tsenollam librayämanqa. Tsemi noqa marcäcü imepis equepis librayämänanta.
10 O qual nos livrou de tão grande morte, e livra; em quem esperamos que também nos livrará ainda,
11 Peru tseno librayämänanpaqqa “Yanapecayämë” Teyta Diosnintsicman mañacurnin, llapan nunacuna noqacunapaq mañacuyaptinnäqa, atscaq nunacunam jina Diosnintsicta “Grasias” niyanqa pe yanapecayämanqanpita.
11 Ajudando-nos também vós com orações por nós, para que pela mercê, que por muitas pessoas nos foi feita, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.
12 Peru imano ecano carpis, cushicuyä consensiäcuna limpiu canqantam. Porqui qamcunacho quecarmi, mecho tsecho quecarpis, Dios munashqanno portacuyarqö. Tsenoqa cayarqö manam quiquïcunapa yachaq quenïcunarecurtsu, sinoqa Teyta Diosmi alli queninwan yanapayämarqon tseno cawacuyänäpaq.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que com simplicidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo, e de modo particular convosco.
13 Llapan cartäcunachopis manam mana cäyipaqtatsu escribicamü; antis llapantapis alli cäyiyänequipaq caqta marcäcurmi, cartaquecayämü.
13 Porque nenhumas outras coisas vos escrevemos, senão as que já sabeis ou também reconheceis; e espero que também até ao fim as reconhecereis.
14 Peru sitsun noqacunapaq mana llapanta cäyiyarqonquitsu; munä imecarpis llapanta cäyiyänequitam. Tsenam Teyta Jesucristu que patsaman cutimuptin noqacunapaq qamcuna allapa cushicuyanqui. Tsenollam noqacunapis qamcunapaq allapa cushicuriyäshaq.
14 Como também já em parte reconhecestes em nós, que somos a vossa glória, como também vós sereis a nossa no dia do Senhor Jesus.
15 Tseno marcäcäyämanquequita musyarmi, qamcunaman watucayaqniqui shamita munarqä; tsenopa ishque cuti watucayarniqui imallachopis yanapariyänaqpaq.
15 E com esta confiança quis primeiro ir ter convosco, para que tivésseis uma segunda graça;
16 Macedonia marcaman shamurmi, qamcunamanraq bisitayaqniqui yecamita yarparqä. Tsenollam jina Macedoniapita cutirpis, qamcunamanraq yecamita pensarqä, tsenopa Judea marcaman cutinäpaq yanapecayämänequipaq.
16 E por vós passar à macedônia, e da macedônia ir outra vez ter convosco, e ser guiado por vós à Judéia.
17 ¿Qamcuna pensayanqui quiquïpa munenïllapita tseno pensanqätacu; o “Aumi” nir, o “Manam” nir, jucta wacta pensaquicanqätacu?
17 E, deliberando isto, usei porventura de leviandade? Ou o que delibero, o delibero segundo a carne, para que haja em mim sim, sim, e não, não?
18 ¡Manam tsenotsu! Teyta Diosmi musyan jucta wacta “Aumi” nir, o “Manam” nirpis, mana parlanqäta.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 Porqui Silvanu, Timoteu y noqam willapäyarqaq Jesucristupaq. Tse Cristoqa manam nunacunano jucta wacta pensaquicaqtsu; sinoqa Diospa tsurin carninmi, Cristoqa juc parlacoqlla.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim.
20 Jesucristullachomi Diosnintsicpis llapan änimashqantsicta cumplin. Tsemi Diosnintsicta alabarpis, “Amen, tseno catsun” nintsic Jesucristurecur.
20 Porque todas quantas promessas há de Deus, são nele sim, e por ele o Amém, para glória de Deus por nós.
21 Teyta Diosmi noqacunatapis y qamcunatapis Jesucristuman creyicoq caqcunataqa patsacäratsimarqontsic pellapaqna canantsicpaq.
21 Mas o que nos confirma convosco em Cristo, e o que nos ungiu, é Deus,
22 Tsemi señalaramaqnintsic cuenta Santu Espiritunta shonquntsicman churarqan. Tseqa garantia cuentam quecan änimanqantsicta chasquinapaq.
22 O qual também nos selou e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 Teyta Diosmi musyan imanir Corinto marcaman manaraq shamonqäta. Shamüraqtsoqa mana llaquitsiyänaqrecurmi.
23 Invoco, porém, a Deus por testemunha sobre a minha alma, que para vos poupar não tenho até agora ido a Corinto;
24 Noqacunaqa manam ecsijiyaqtsu “Quenomi marcäcuyänequeqa” nirnin, antis munayäqa cushishqa cayänequipaq yanapeniquicunatam, porqui qamcunaqa marcäquiniquicunacho alli patsacashqanam cayanqui.
24 Não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vosso gozo; porque pela fé estais em pé.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.