João 11

Huaylas Ancash Quechua NT (QWH_LLB) vs BKJ

Sair da comparação
1 Betania marcachomi Lazaru jutiyoq nuna qeshyecarqan. Tse marcachomi Maria y nanan Marta täräyarqan.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Tse Mariaqa pucutaq perfumiwan Teyta Jesuspa chaquinta llushir aqtsanwan tsaquitseqmi carqan. Tse qeshyecaq Lazaroqa pepa turinmi carqan.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Tsenam tse panincuna juc nunata cachayarqan Jesusman, queno willacoq: —Tëte, cuyanqequi Lazarum lastima qeshyecan —ninanpaq.
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Tseta wiyarninnam, Jesus nerqan: —Tse qeshyawanqa manam wanushqa quedaconqantsu, sinoqa nunacunam Diospa puedeq queninta ricayanqa, y tserecurmi tsurinpa puedeq quenintapis ricayanqa —nir.
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Jesusqa allapam cuyarqan Martata, nanan Mariata y turin Lazaruta
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Lazaru qeshyecanqanta willecayaptinpis, ishque junaqran tse quecanqancho quedacorqan.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Tsepitanam disipuluncunata queno nerqan: —Acu, yape cutishun Judea probinsiaman —nir.
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Disipuluncunanam niyarqan: —Mayestru, ¡tutellaran tsecho autoridacuna tsampir, wanutsiyäshiniquita munayarqon! ¿Tseno quecaptincu cutita munanqui! —nir.
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Jesusnam iwalatsicur nerqan: —¿Manacu juc junaqcho chunca ishque (12) öranpin actsicho cantsic? Y tse actsicho purerqa, manam ishquintsictsu; porqui atsicyaq munducho carmi, llapanta alli ricantsic.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Peru paqaschono pureqcunaqa ishquiyanqam, mana actsichono carnin —nir.
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Tsecunata nirirnam, queno nerqan: —Amiguntsic Lazaroqa punicanllam, peru ewarmi riyaratsimushaq —nir.
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Tsenam disipuluncuna niyarqan: —Punicarllaqa, cachacärenqachi, Tëte —nir.
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Peru Jesus nenqanqa Lazaru wanushqanam ninanmi carqan; y disipuluncunaqa Lazaru punur descansecanqanllatam pensayarqan.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Tsenam alli cäyiyänanpaq Jesus nerqan: —Lazaroqa rasonpam wanushqa.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Y qamcunarecurmi cushicü Lazarupa waninin öra tsecho mana quecanqäta. Cananmi si, noqaman mas marcäcuyanqui. Y canan acu ewashun Lazaru caqman —nir.
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Tsenam disipulu mayincunata “Millish” niyanqan Tomas queno nerqan: —Acu noqantsicpis ewashun mayestruntsicwan; pewanmi mechopis ushacärishun —nir.
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Disipulucunawan Jesus chärirnam, musyarerqan Lazaru chuscu junaqna sepulturacho pamparanqanta.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Jerusalenpita Betaniamanqa quima quilometrunollam.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Tsemi Jerusalenpita autoridacuna atscaq ewar, Mariata y Martata turin wanushqanpita shoqar yanaqëcayarqan.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Jesus yecurëcanqanta musyarirnam, Marta ewarqan taripaq, peru Mariaqa wayinchomi quecarqan.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Martanam Jesuspa nopanman chärir nerqan: —Teyta, sitsun qam quecho quecanquiman carqan, manam turillä wanunmantsu carqan.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Peru noqa musyämi Diosman imatapis mañacuptiqueqa wiyashonqequita —nir.
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Jesusnam nerqan: —Turiqueqa cawarimonqam —nir.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Martanam nerqan: —Aumi, musyämi. Llapan wanushqacuna cawarimunan junaqcho turillä cawarimunanta —nir.
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Tsenam Jesus nerqan: —Noqaqa wanushqacunapa cawaritseqninmi cä, y wiñepa cawatsicoqmi cä. Noqaman marcäcoq caqqa wanurninpis, wiñe caweyoqmi canqa.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Meqan nunapis noqaman marcäquicar cawacorqa, manam wiñepatsu wanushqa quedaconqa. Marta, ¿creyinquicu tse nenqaqta? —nir.
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Martanam nerqan: —Aumi, Teyta, noqa creyïmi que patsaman shamunanpaq caq Dios Acrashqan tsurin canqequita —nir.
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Tseno nirirmi, eucorqan nanam Maria qayaq, y rinrinllachomi queno nerqan: —Mayestruntsicmi chämushqa. Qayashunquim —nir.
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Tseno willariptinnam, Mariaqa jinallacho sharcur coripa ewarqan Jesusman.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Jesusqa Betaniaman manaraq yecur, Martawan topanqanllachoran quecarqan.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Tsenam Mariapa wayincho yanaqar quecaq autoridacunaqa, Maria ras sharcurcur eucoqta ricarnin qepanta ewayarqan “Turin pamparanqanmanchi yä ewan waqacoq” nishpa.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Marianam Jesus quecanqanman chärir, ricarir, nopanman qonquriquicur nerqan: —Tëte, sitsun qam quecho quecanquiman carqan, turillä manam wanunmantsu carqan —nir.
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Tsenam Mariata y pewan ewaq reqishqa nunacunata waqaqta riquecur, Jesus allapa llaquir shonquncho nanatsicur,
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 queno taporqan: —¿Memantaq pampayarqonqui? —nir. Pecunanam niyarqan: —Tëte, acu ricatsiyashqequi —nir.
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Jesusnam waqarqan.
35 Jesus chorou.
36 Tsenam tse reqishqa nunacuna niyarqan: —¡Ricayë, imalayaparaq Lazaruta cuyarqan! —nir.
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Y waquincunanam queno niyarqan: —Que nunam wiscuta cachacätserqan. ¿Manatsuraq imallatapis ruranman carqan Lazaru mana wanunanpaq? —nir.
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Jesusnam masraq shonquncho llaquir Lazaru pamparëcanqanman ewarqan. Tseqa juc machemi carqan. Y juc jatun rumim puncunta tsapararqan.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Tsenam Jesus nerqan: —Tsaparaq rumita jorqayë —nir. Difuntupa panin Martanam queno nerqan: —Tëte, allapanachi yä asyan, porqui chuscu junaqnam wanonqan —nir.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Jesusnam queno nerqan: —¿Manacu nerqoq noqaman marcäcurnenqa, Diospa allapa puedeq quenintam ricanqui! —nir.
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Tse tsaparaq rumita jorquriyaptinnam, rara sieluman ricarcur Jesus queno mañacorqan: —Papällä, mañaconqaqta wiyamashqa captiquim allapa agradesicoq.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Musyämi qam imepis wiyamanqequita; peru tseta nireq quecho quecaq nunacuna que patsaman cachamashqequita creyiyänanpaqmi —nir.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Tseno mañacurirnam, fuertipa queno nerqan: —¡Lazaru, yarqamï! —nir.
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Tsenam cawarir yarqamorqan ratashcunawan chaquinpita maquinyaq limpu wancushqa y capirosashqa. Tsenam Jesus nerqan: —Canan purinanpaq pascariyë —nir.
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Mariata yanaqäyänanpaq ewaq atscaq autoridacunam Jesus ruranqanta riquecurnin, peman creyiquicuyarqan.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Peru waquin caqcunanam fariseucunaman ewar, willacuyarqan Jesus rurecushqanta.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Mandacoq caq saserdoticuna y fariseucuna tseta musyarirnam, waquin autoridacunata qayatsiyarqan Sanhedrin nishqan cortichosesionta rurayänanpaq. Ellucarirnam niyarqan: —¿Imatataq tse nunata rurecuntsic! ¡Atsca milagrucunatataq rurecun!
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Mana imanashqaqa, llapanpis pemanmi creyicurcuyanqa. Tsenam Romanucuna shamicur templuntsicta juchucacharcurnin, llapantsicta ushacätsimäshun —nir.
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Tse watam mas mandacoq saserdoticuna quecarqan Caifas jutiyoq nuna. Pemi queno nerqan: —¡Qamcuna manam imatapis musyayanquitsu
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 ni cäyiyanquitsu! Mejormi canqa llapantsic israel nunacunapa rantintsic juc nunalla wanunan llapantsic ushacänantsic cuenta —nir.
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Tseta manam quiquinllapitatsu parlarqan, antis, mas mandacoq caq saserdoti tse wata captinmi, Dios tseno parlecatserqan “Jesusllam israel nunacunapaqrecur wanonqa” nir.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Y manam israel nunacunallapaqtsu tsenoqa canan carqan, sinoqa enteru munducho ramacashqa Diospa wamrancunata ellunanpaqwanmi.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Tse junaqpitam autoridacuna yachatsinacuyarqan Jesusta wanutsiyänanpaq.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Tsenam Jesus pecunapita rataquillapa purerqan. Y tsepitam eucorqan tsunyaqcho quecaq Efrain marcaman. Tsechomi disipuluncunawan quedacuyarqan.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Israel nunacunapa Pascua fiestancunata selebrayänanpaq ichicllanam pishicarqan. Tsemi jinantinpita Jerusalenman atscaq nunacuna ewayarqan. Tsechonam tse Pascua fiestata shuyarnin, costumbrincunamanno limpiacur alistacuyarqan.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Tsechonam Jesusta ashiyarqan. Mana tarirninnam, templucho quiquincuna pura tapunacur queno niyarqan: —¿Imataq qam ninqui? ¿Jesusqa que fiestaman shamonqatsuraq o manatsuraq? —nishpa.
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Mandacoq caq saserdoticuna y fariseucunam queno mandacushqa cayarqan: —Jesus mechopis canqanta musyarnenqa, willacayämutsun presu apatsiyämunäpaq —nishpa.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.