João 11

Huaylas Ancash Quechua NT (QWH_LLB) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Betania marcachomi Lazaru jutiyoq nuna qeshyecarqan. Tse marcachomi Maria y nanan Marta täräyarqan.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Tse Mariaqa pucutaq perfumiwan Teyta Jesuspa chaquinta llushir aqtsanwan tsaquitseqmi carqan. Tse qeshyecaq Lazaroqa pepa turinmi carqan.
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Tsenam tse panincuna juc nunata cachayarqan Jesusman, queno willacoq: —Tëte, cuyanqequi Lazarum lastima qeshyecan —ninanpaq.
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Tseta wiyarninnam, Jesus nerqan: —Tse qeshyawanqa manam wanushqa quedaconqantsu, sinoqa nunacunam Diospa puedeq queninta ricayanqa, y tserecurmi tsurinpa puedeq quenintapis ricayanqa —nir.
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Jesusqa allapam cuyarqan Martata, nanan Mariata y turin Lazaruta
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Lazaru qeshyecanqanta willecayaptinpis, ishque junaqran tse quecanqancho quedacorqan.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Tsepitanam disipuluncunata queno nerqan: —Acu, yape cutishun Judea probinsiaman —nir.
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Disipuluncunanam niyarqan: —Mayestru, ¡tutellaran tsecho autoridacuna tsampir, wanutsiyäshiniquita munayarqon! ¿Tseno quecaptincu cutita munanqui! —nir.
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Jesusnam iwalatsicur nerqan: —¿Manacu juc junaqcho chunca ishque (12) öranpin actsicho cantsic? Y tse actsicho purerqa, manam ishquintsictsu; porqui atsicyaq munducho carmi, llapanta alli ricantsic.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Peru paqaschono pureqcunaqa ishquiyanqam, mana actsichono carnin —nir.
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Tsecunata nirirnam, queno nerqan: —Amiguntsic Lazaroqa punicanllam, peru ewarmi riyaratsimushaq —nir.
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Tsenam disipuluncuna niyarqan: —Punicarllaqa, cachacärenqachi, Tëte —nir.
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Peru Jesus nenqanqa Lazaru wanushqanam ninanmi carqan; y disipuluncunaqa Lazaru punur descansecanqanllatam pensayarqan.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Tsenam alli cäyiyänanpaq Jesus nerqan: —Lazaroqa rasonpam wanushqa.
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Y qamcunarecurmi cushicü Lazarupa waninin öra tsecho mana quecanqäta. Cananmi si, noqaman mas marcäcuyanqui. Y canan acu ewashun Lazaru caqman —nir.
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Tsenam disipulu mayincunata “Millish” niyanqan Tomas queno nerqan: —Acu noqantsicpis ewashun mayestruntsicwan; pewanmi mechopis ushacärishun —nir.
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Disipulucunawan Jesus chärirnam, musyarerqan Lazaru chuscu junaqna sepulturacho pamparanqanta.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Jerusalenpita Betaniamanqa quima quilometrunollam.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Tsemi Jerusalenpita autoridacuna atscaq ewar, Mariata y Martata turin wanushqanpita shoqar yanaqëcayarqan.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Jesus yecurëcanqanta musyarirnam, Marta ewarqan taripaq, peru Mariaqa wayinchomi quecarqan.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Martanam Jesuspa nopanman chärir nerqan: —Teyta, sitsun qam quecho quecanquiman carqan, manam turillä wanunmantsu carqan.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Peru noqa musyämi Diosman imatapis mañacuptiqueqa wiyashonqequita —nir.
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Jesusnam nerqan: —Turiqueqa cawarimonqam —nir.
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Martanam nerqan: —Aumi, musyämi. Llapan wanushqacuna cawarimunan junaqcho turillä cawarimunanta —nir.
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Tsenam Jesus nerqan: —Noqaqa wanushqacunapa cawaritseqninmi cä, y wiñepa cawatsicoqmi cä. Noqaman marcäcoq caqqa wanurninpis, wiñe caweyoqmi canqa.
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Meqan nunapis noqaman marcäquicar cawacorqa, manam wiñepatsu wanushqa quedaconqa. Marta, ¿creyinquicu tse nenqaqta? —nir.
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Martanam nerqan: —Aumi, Teyta, noqa creyïmi que patsaman shamunanpaq caq Dios Acrashqan tsurin canqequita —nir.
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Tseno nirirmi, eucorqan nanam Maria qayaq, y rinrinllachomi queno nerqan: —Mayestruntsicmi chämushqa. Qayashunquim —nir.
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Tseno willariptinnam, Mariaqa jinallacho sharcur coripa ewarqan Jesusman.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 Jesusqa Betaniaman manaraq yecur, Martawan topanqanllachoran quecarqan.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Tsenam Mariapa wayincho yanaqar quecaq autoridacunaqa, Maria ras sharcurcur eucoqta ricarnin qepanta ewayarqan “Turin pamparanqanmanchi yä ewan waqacoq” nishpa.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Marianam Jesus quecanqanman chärir, ricarir, nopanman qonquriquicur nerqan: —Tëte, sitsun qam quecho quecanquiman carqan, turillä manam wanunmantsu carqan —nir.
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Tsenam Mariata y pewan ewaq reqishqa nunacunata waqaqta riquecur, Jesus allapa llaquir shonquncho nanatsicur,
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 queno taporqan: —¿Memantaq pampayarqonqui? —nir. Pecunanam niyarqan: —Tëte, acu ricatsiyashqequi —nir.
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Jesusnam waqarqan.
35 Jesus chorou.
36 Tsenam tse reqishqa nunacuna niyarqan: —¡Ricayë, imalayaparaq Lazaruta cuyarqan! —nir.
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Y waquincunanam queno niyarqan: —Que nunam wiscuta cachacätserqan. ¿Manatsuraq imallatapis ruranman carqan Lazaru mana wanunanpaq? —nir.
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Jesusnam masraq shonquncho llaquir Lazaru pamparëcanqanman ewarqan. Tseqa juc machemi carqan. Y juc jatun rumim puncunta tsapararqan.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Tsenam Jesus nerqan: —Tsaparaq rumita jorqayë —nir. Difuntupa panin Martanam queno nerqan: —Tëte, allapanachi yä asyan, porqui chuscu junaqnam wanonqan —nir.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Jesusnam queno nerqan: —¿Manacu nerqoq noqaman marcäcurnenqa, Diospa allapa puedeq quenintam ricanqui! —nir.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Tse tsaparaq rumita jorquriyaptinnam, rara sieluman ricarcur Jesus queno mañacorqan: —Papällä, mañaconqaqta wiyamashqa captiquim allapa agradesicoq.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Musyämi qam imepis wiyamanqequita; peru tseta nireq quecho quecaq nunacuna que patsaman cachamashqequita creyiyänanpaqmi —nir.
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Tseno mañacurirnam, fuertipa queno nerqan: —¡Lazaru, yarqamï! —nir.
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Tsenam cawarir yarqamorqan ratashcunawan chaquinpita maquinyaq limpu wancushqa y capirosashqa. Tsenam Jesus nerqan: —Canan purinanpaq pascariyë —nir.
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Mariata yanaqäyänanpaq ewaq atscaq autoridacunam Jesus ruranqanta riquecurnin, peman creyiquicuyarqan.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Peru waquin caqcunanam fariseucunaman ewar, willacuyarqan Jesus rurecushqanta.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Mandacoq caq saserdoticuna y fariseucuna tseta musyarirnam, waquin autoridacunata qayatsiyarqan Sanhedrin nishqan cortichosesionta rurayänanpaq. Ellucarirnam niyarqan: —¿Imatataq tse nunata rurecuntsic! ¡Atsca milagrucunatataq rurecun!
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Mana imanashqaqa, llapanpis pemanmi creyicurcuyanqa. Tsenam Romanucuna shamicur templuntsicta juchucacharcurnin, llapantsicta ushacätsimäshun —nir.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Tse watam mas mandacoq saserdoticuna quecarqan Caifas jutiyoq nuna. Pemi queno nerqan: —¡Qamcuna manam imatapis musyayanquitsu
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 ni cäyiyanquitsu! Mejormi canqa llapantsic israel nunacunapa rantintsic juc nunalla wanunan llapantsic ushacänantsic cuenta —nir.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Tseta manam quiquinllapitatsu parlarqan, antis, mas mandacoq caq saserdoti tse wata captinmi, Dios tseno parlecatserqan “Jesusllam israel nunacunapaqrecur wanonqa” nir.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Y manam israel nunacunallapaqtsu tsenoqa canan carqan, sinoqa enteru munducho ramacashqa Diospa wamrancunata ellunanpaqwanmi.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Tse junaqpitam autoridacuna yachatsinacuyarqan Jesusta wanutsiyänanpaq.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Tsenam Jesus pecunapita rataquillapa purerqan. Y tsepitam eucorqan tsunyaqcho quecaq Efrain marcaman. Tsechomi disipuluncunawan quedacuyarqan.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Israel nunacunapa Pascua fiestancunata selebrayänanpaq ichicllanam pishicarqan. Tsemi jinantinpita Jerusalenman atscaq nunacuna ewayarqan. Tsechonam tse Pascua fiestata shuyarnin, costumbrincunamanno limpiacur alistacuyarqan.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Tsechonam Jesusta ashiyarqan. Mana tarirninnam, templucho quiquincuna pura tapunacur queno niyarqan: —¿Imataq qam ninqui? ¿Jesusqa que fiestaman shamonqatsuraq o manatsuraq? —nishpa.
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Mandacoq caq saserdoticuna y fariseucunam queno mandacushqa cayarqan: —Jesus mechopis canqanta musyarnenqa, willacayämutsun presu apatsiyämunäpaq —nishpa.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.