Romanos 7

Muśhü limalicuy (QVWNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Chalapacü-masïcuna, camachicuyta sumäta lisïcunactam limapaycälic. ¿Nunaca camachicuypa maquinćhu cawsaśhanchiccamallam cayanchic icha manachun?
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Má, jucnin camachicuyninchicćhümari niyan walmica wayapan cawsaśhancamá payllawan caycunanpä. Wayapan wañucuptinmi ichá chay chalaläśhan camachicuypi libriña.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Sïchuśh wayapan cawsayaptinlä juc wayapawan cayaptin'a mansibacuyanmi. Ñatac wayapan wañucuptin'a libriñam munaśhanwan yapacunanpä; jucwan yapaculpis manañamari mansibacuyanchu.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Chaynümi lluywanpis, chalapacü-masïcuna. Salbacü Jesuspa aychanwanmari amcuna camachicuypä wañuśha-yupayña cayalcanqui. Chaymi canan'a śhalcamücäpäña caycälinqui, Tayta Diospa allin wayuycunacta wayuycunanchicpä.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Ñatac unaymi aychanchicpa munaynin maquinćhu cachimälanchic. Camachicuycäpis mana allin munayninchictam talcachï cala. Jinaptinmi wañuyllapäña wayuyculanchic.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Ñatac canan'a chay camachicuypa maquinćhu ćhänalächimäśhanchicpá wañüśhanüña caśhanchicpam libriña cayanchic. Chaymi manaña unay camachicuywanñachu Tayta Diosta sirbiycunchic, sinu'a muśhü cämannüña, Ispiritunpa munayninmannüñamari.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Chayurá ¿“Camachicuyca mana allinmi” niyäśhunchun, imatá? ¡Manamá! Camachicuyca juchayu caśhallätam tantiaycachimäla. Sïchuśh camachicuy “Ama munapayaychu” mana nimaptin'a manaćh munapayta lisïmanchu cala.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Ñatac camachicuy nishancunacta juchaca chalacuyculmi śhun'üćhu imaymana mana allin munaycunacta śhalcachimula. Camachicuyca mana captin'a juchaca wañüśha-yupayćha canman.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Chaymi camachicuyta manalä lisil'a allin cawsayniyu cayculá. Ñatac camachicuy ćhämuptin'a śhun'üpi juchaca cawsamuyta allacuycuptinmi wañülá.
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 Chaynu cawsayta uycamänanpä alcaycuśhäcämi ichá wañuyman ćhächimäñä.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Nishacnüpis juchaca camachicuyta chalacuyculmi pantaycachil wañuyman ćhächiman.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Ñatac quiquin camachicuycá sumä chuyam, allinmi, tincüllanmanmi.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Chayurá ¿wañuycäman allincächun ćhächiman? ¡Manamá! Ñatac rasunpa maynu-maynu juchaca caśhanta camalachicunanpä allincäta chalacuyculmi wañuycäman ćhächimäla. Caynu camachicuypam maynu sumä mana allin caśhanta juchaca camalachicula.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Yaćhanchicmi camachicuyca Diospa Ispiritun cüsacunapi caśhanta. Ñatac ya'a aychayu tulluyülla cayalmi juchap uyway nunan canäpä lanticüśha cacuñá.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Chaymi caycunacta lulaśhäpi rasunpa mana tantiayta atipächu. Allin lulayta munalpis ćhïnipäśhá mana allincunällactam lulayta jicutayá.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Chaynu mana munaśhäcäta lulayapti'a tantiachiman camachicuy allin caśhanta awnishätam.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Cay lulaycunacta manam quiquilläpïñachu lulayá. Sinu'a ya'aćhu cä jucham mana allin lulaycunaman jitaycalläman.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Yaćhämari ya'aćhu ima allinllapis mana caycuśhanta. Allincäta lulaycuypi maynu wañupaculpis manamá atipächu.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Cay allin lulay munaśhäta lulanäpïtá, mana lulay munaśhá mana allincätam jinalla lulayá.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Chaynu mana munaśhäta lulayapti'a manañam quiquïchu lulayá, sinu'a cay aychäćhu cä juchäñam.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Caynu allincäta lulayta munayalpis mana allincälla ya'aćhu cayaptin'a tantiachiman juc licchä camachicuy ya'acta lulachimäśhantam.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Rasunpa Tayta Diospa camachicuyninta llapan śhun'üwanmari cuyá;
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 aychäñatacmi ichá chay juc camachishacta aticuyan. Cay camachicuymari aychäćhu gïrranacun tantiaynïćhu allin camachicuy caśhanta tantiaśhäcäwan. Jinalmi juchaman puśhamä aychäćhu camachicuyca ćhänalächiman.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 ¡Imalä bïdá can'a! Cay aychá wañuypä unanchaycuśhanpïta ¿mayanćha julaycallämanman?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 ¡Tayta Diosllamari Duyñunchic Jesuspa! ¡Payta sulpay callächun!
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.