Romanos 7
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs ARA
1 Chalapacü-masïcuna, camachicuyta sumäta lisïcunactam limapaycälic. ¿Nunaca camachicuypa maquinćhu cawsaśhanchiccamallam cayanchic icha manachun?
1 Porventura, ignorais, irmãos (pois falo aos que conhecem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem toda a sua vida?
2 Má, jucnin camachicuyninchicćhümari niyan walmica wayapan cawsaśhancamá payllawan caycunanpä. Wayapan wañucuptinmi ichá chay chalaläśhan camachicuypi libriña.
2 Ora, a mulher casada está ligada pela lei ao marido, enquanto ele vive; mas, se o mesmo morrer, desobrigada ficará da lei conjugal.
3 Sïchuśh wayapan cawsayaptinlä juc wayapawan cayaptin'a mansibacuyanmi. Ñatac wayapan wañucuptin'a libriñam munaśhanwan yapacunanpä; jucwan yapaculpis manañamari mansibacuyanchu.
3 De sorte que será considerada adúltera se, vivendo ainda o marido, unir-se com outro homem; porém, se morrer o marido, estará livre da lei e não será adúltera se contrair novas núpcias.
4 Chaynümi lluywanpis, chalapacü-masïcuna. Salbacü Jesuspa aychanwanmari amcuna camachicuypä wañuśha-yupayña cayalcanqui. Chaymi canan'a śhalcamücäpäña caycälinqui, Tayta Diospa allin wayuycunacta wayuycunanchicpä.
4 Assim, meus irmãos, também vós morrestes relativamente à lei, por meio do corpo de Cristo, para pertencerdes a outro, a saber, aquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que frutifiquemos para Deus.
5 Ñatac unaymi aychanchicpa munaynin maquinćhu cachimälanchic. Camachicuycäpis mana allin munayninchictam talcachï cala. Jinaptinmi wañuyllapäña wayuyculanchic.
5 Porque, quando vivíamos segundo a carne, as paixões pecaminosas postas em realce pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarem para a morte.
6 Ñatac canan'a chay camachicuypa maquinćhu ćhänalächimäśhanchicpá wañüśhanüña caśhanchicpam libriña cayanchic. Chaymi manaña unay camachicuywanñachu Tayta Diosta sirbiycunchic, sinu'a muśhü cämannüña, Ispiritunpa munayninmannüñamari.
6 Agora, porém, libertados da lei, estamos mortos para aquilo a que estávamos sujeitos, de modo que servimos em novidade de espírito e não na caducidade da letra.
7 Chayurá ¿“Camachicuyca mana allinmi” niyäśhunchun, imatá? ¡Manamá! Camachicuyca juchayu caśhallätam tantiaycachimäla. Sïchuśh camachicuy “Ama munapayaychu” mana nimaptin'a manaćh munapayta lisïmanchu cala.
7 Que diremos, pois? É a lei pecado? De modo nenhum! Mas eu não teria conhecido o pecado, senão por intermédio da lei; pois não teria eu conhecido a cobiça, se a lei não dissera: Não cobiçarás.
8 Ñatac camachicuy nishancunacta juchaca chalacuyculmi śhun'üćhu imaymana mana allin munaycunacta śhalcachimula. Camachicuyca mana captin'a juchaca wañüśha-yupayćha canman.
8 Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, despertou em mim toda sorte de concupiscência; porque, sem lei, está morto o pecado.
9 Chaymi camachicuyta manalä lisil'a allin cawsayniyu cayculá. Ñatac camachicuy ćhämuptin'a śhun'üpi juchaca cawsamuyta allacuycuptinmi wañülá.
9 Outrora, sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, reviveu o pecado, e eu morri.
10 Chaynu cawsayta uycamänanpä alcaycuśhäcämi ichá wañuyman ćhächimäñä.
10 E o mandamento que me fora para vida, verifiquei que este mesmo se me tornou para morte.
11 Nishacnüpis juchaca camachicuyta chalacuyculmi pantaycachil wañuyman ćhächiman.
11 Porque o pecado, prevalecendo-se do mandamento, pelo mesmo mandamento, me enganou e me matou.
12 Ñatac quiquin camachicuycá sumä chuyam, allinmi, tincüllanmanmi.
12 Por conseguinte, a lei é santa; e o mandamento, santo, e justo, e bom.
13 Chayurá ¿wañuycäman allincächun ćhächiman? ¡Manamá! Ñatac rasunpa maynu-maynu juchaca caśhanta camalachicunanpä allincäta chalacuyculmi wañuycäman ćhächimäla. Caynu camachicuypam maynu sumä mana allin caśhanta juchaca camalachicula.
13 Acaso o bom se me tornou em morte? De modo nenhum! Pelo contrário, o pecado, para revelar-se como pecado, por meio de uma coisa boa, causou-me a morte, a fim de que, pelo mandamento, se mostrasse sobremaneira maligno.
14 Yaćhanchicmi camachicuyca Diospa Ispiritun cüsacunapi caśhanta. Ñatac ya'a aychayu tulluyülla cayalmi juchap uyway nunan canäpä lanticüśha cacuñá.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual; eu, todavia, sou carnal, vendido à escravidão do pecado.
15 Chaymi caycunacta lulaśhäpi rasunpa mana tantiayta atipächu. Allin lulayta munalpis ćhïnipäśhá mana allincunällactam lulayta jicutayá.
15 Porque nem mesmo compreendo o meu próprio modo de agir, pois não faço o que prefiro, e sim o que detesto.
16 Chaynu mana munaśhäcäta lulayapti'a tantiachiman camachicuy allin caśhanta awnishätam.
16 Ora, se faço o que não quero, consinto com a lei, que é boa.
17 Cay lulaycunacta manam quiquilläpïñachu lulayá. Sinu'a ya'aćhu cä jucham mana allin lulaycunaman jitaycalläman.
17 Neste caso, quem faz isto já não sou eu, mas o pecado que habita em mim.
18 Yaćhämari ya'aćhu ima allinllapis mana caycuśhanta. Allincäta lulaycuypi maynu wañupaculpis manamá atipächu.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem nenhum, pois o querer o bem está em mim; não, porém, o efetuá-lo.
19 Cay allin lulay munaśhäta lulanäpïtá, mana lulay munaśhá mana allincätam jinalla lulayá.
19 Porque não faço o bem que prefiro, mas o mal que não quero, esse faço.
20 Chaynu mana munaśhäta lulayapti'a manañam quiquïchu lulayá, sinu'a cay aychäćhu cä juchäñam.
20 Mas, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, e sim o pecado que habita em mim.
21 Caynu allincäta lulayta munayalpis mana allincälla ya'aćhu cayaptin'a tantiachiman juc licchä camachicuy ya'acta lulachimäśhantam.
21 Então, ao querer fazer o bem, encontro a lei de que o mal reside em mim.
22 Rasunpa Tayta Diospa camachicuyninta llapan śhun'üwanmari cuyá;
22 Porque, no tocante ao homem interior, tenho prazer na lei de Deus;
23 aychäñatacmi ichá chay juc camachishacta aticuyan. Cay camachicuymari aychäćhu gïrranacun tantiaynïćhu allin camachicuy caśhanta tantiaśhäcäwan. Jinalmi juchaman puśhamä aychäćhu camachicuyca ćhänalächiman.
23 mas vejo, nos meus membros, outra lei que, guerreando contra a lei da minha mente, me faz prisioneiro da lei do pecado que está nos meus membros.
24 ¡Imalä bïdá can'a! Cay aychá wañuypä unanchaycuśhanpïta ¿mayanćha julaycallämanman?
24 Desventurado homem que sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 ¡Tayta Diosllamari Duyñunchic Jesuspa! ¡Payta sulpay callächun!
25 Graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor. De maneira que eu, de mim mesmo, com a mente, sou escravo da lei de Deus, mas, segundo a carne, da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.