Marcos 6
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs NVT
1 Chaypïtam Jesus llapa yaćhapacünincunawan unay yaćhaśhan Nazaret malcanta licula.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 Warda muyun ćhämuptinmi juntunaculcänan wasićhu yaćhachila. Chay yaćhachishanta uyalilmi jucmanyacüśha: “¿Maypïtatá caycunacta apämun? ¿Mayćhütá caynu yaćhätucämun? ¿Imanuypatá caynu milagrucunactapis lulacuyanman?
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 Cay'a Mariap wawin carpintïrullari. ¿Manachun cananpis ya'anchicwan cusca yaćhayalcan śhullcan Josëpis, Jacobopis, Judaspis, Simonpis panincunapis, imamá?” nil nipäcula. Chaymi mana licaytapis munapäculachu.
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 Chaymi Jesus nila: “Manam quiquinpa malcallanćhu'a ayllullanćhu'a wasillanćhu'a Diospa willacünincunacta allinpa ćhasquipäcunmanchu” nil.
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 Chaymari chayćhu ima milagrucunactapis Jesus mana lulalachu; juc ishcay ishyäcunallactam maquinwan yataycul allinyachila.
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 Ñatac chay malca-masincunap mana chalapacuynincunapïmi sumä licapayllaman camäśha cayäla.
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 Chayćhu ćhunca ishcayniyu yaćhapacünincunacta juntuyculmi supaypa maquinpi julamunanpä munayninta uycul lluy malcacunäman ishcay-ishcayta caćhala, cay nil:
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 “Amam caminuyquipä luncuyquitapis, nï milcapayquitapis nï illayniquitapis apapäcunquichu, aśhwanpa garutillayquitam.
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 Śhucuyllayquiwan janä müdanallayquiwanmi lipäcunqui.
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 Mayanpa wasinmanpis ćhäpäcul'a chayllaćhu capäcuy juc malcaman pasapäcunayquicama.
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 Sïchuśh mayćhüpis mana allinpa ćhasquipäcuśhuptiqui'a ütac mana uyalïtuculcaptin'a ćhaquiquiman la'aśha pulbüllactapis tapsilcul pasaculcay chay malcäta ima pasanantapis tantiapäcunanpä. ˻Rasunpa cäraycunan muyuncäćhu'a Sodoma Gomorra malcacunapïtapis mas mastalämi mućhuycachisha capäcun'a˼” nin.
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 Chaymi yaćhapacünincuna intiru malcacunäman lipäcul nunacunäta willaculcäla: “Juchayquipi wanaculcay” nil.
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 Chaynütacmi Satanaśhpa gänäśhacunactapis achcacta caćhaycachipäcula; achca ishyäcunactapis ulibu nishan jaćhap asaytinwan llusiycul allinyachipäcula.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Chay timpu Jesus sumachisha captinmi nasyunpa mandänin Herodespis yaćhälul nila: “Bawtisä Juanćha śhalcämun; chayćha milagrucunacta lulayan” nil.
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 Waquin nunacunañatacmi: “Diospa willacünin Eliaschućh jinam licalïmun” nipäcula. Waquinnincunañatacmi: “Pay'a Diospa unay willacünin-yupayćha” nipäcula.
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 Caynu Jesuspi limäta uyalilculmi Herodes nila: “Mu'uchishá Bawtisä Juanćha sigürupis cawsämun” nil.
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 Caynümi wañuynin cala: Mandacü Herodesshi walmin Herodiaspa janan carsilman chay Bawtisä Juanta wićhachila maquincunacta cadinawan ćhänalcachil. Chaynu jinala Herodes irmänun Felipip walmin Herodiaswan tincucüśhanpïshari.
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 Chayshi Juan chay Herodesta: “Caynu cuscacuycuśhayquicá manam allinchu” nil piñapäla.
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 Caynu nishanpïtash chay walmica nanay ñawinwan lical wañuchiyta munapäla. Jinalpis quiquin Herodes mana munaptinshi nï atipälachu.
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 Herodes'a manchacuywan allinpash licaycula mana juchayu allin nuna Juan caśhanta yaćhal. Ñatac Juanpa limaśhantá gustaculash masqui rasunpa mana sumäta tantialpis.
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Ñatac Herodias wañupacuśhancäta lulaycunanpä ćhämunshari. Chay Herodespa santun ćhämuptinshi quiquin ayachimula llapa puydïcunacta, wardiacunap mandänincunactapis, Galileap prinsipalnincunactapis.
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 Chaymanshi Herodiaspa wawin wamlaca yaycaycamul sumä-sumä tuśhuyninwan Herodespawan juccunäpa śhun'untapis suwaycülun. Chayshi Herodes wamläta nicuyan: “Imacta mañamaptiquipis uycuśhayquim” nil.
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 Limalicucuyanläshi canpis: “¡Masqui cay mandaśhá nasyuncätapis ćhawpipi uycuśhayquimari!” nil.
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 Niptinshi mamanman apuraypa yalulcul: “Mamay, ¿imactatan mañäman?” nila.
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 Chaynu niycuptinshi mandacü Herodesman apuraypa cutiycamul mañala: “Juanpa umanta ćhanćhaman uycamänayquitam muná” nil.
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 Niptinshi mandacü Herodes llaquicülun. Jinalpis manash ninan'a calañachu llapa ayachimuśhan nunacunap ñawquin limalicuyal'a.
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 Chayshi chay üralla juc wardiacta caćhala carsilcäman Juanpa umanta cuchulcul apamunanpä.
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 Chaynu mu'ulculshi ćhanćhaćhu wamläman uycula. Chay wamlañatacshi mamanman pasaycachila.
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 Chaynu wañülächishanta yaćhälälilshi, Juanpa puliwshïnincuna śhalcämul pampapämunanpä apaculcäla.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 Chaypïta Jesuspa caćhaśhancuna cutïlälimulmi ima lulapäcuśhantapis yaćhachipäcuśhantapis willaycapäcula.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 Ñatac nunacunaca achca-achca cutiticlaylla śhapämuptinmi micapäcunanpäpis manaña timpu calachu. Chaymi Jesus: “Acuchun lishun chunyäniscanman, jamapaycälinayquipä” nin.
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 Nilculmi barcuwan chunyäninman paycunalla liculcäla.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 Ñatac yalapäcuśhanta licäcunaca may linantapis yaćhälälilmi intiru malcapi yalalcamul wayra-wayra ćhaquiwan liculcäla. Jinalmi paycunapïtapis puntactalä ćhälälil juntulayalcälaña.
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 Jesus barcupi ji'alpamunanpä achca-achca nunacuna alcayalcäśhanta licalculmi sumä-sumä llaquipaycula, mana michïniyu uwish-yupay cayalcaptin. Chaymi achcacta yaćhachiyta allaycula.
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 Chayćhu ñä tardicalpuyaptinmi yaćhapacünincuna aśhuycälil: “Taytáy, tardiña cacuyaptin cay chunyäcäćhu micuypïpis wañülälin'aćh.
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 May malcallamanpis micuy ashï lipäcuchunñari” nipäcun.
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 Nipäcuptinmi Jesus: “Amcunari micachipäcuy” nila.
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 Nipäcuptinmi: “¿Ayca tantactam uywayalcanqui? Má, licaycapämuy” nila.
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 Niptinmi yaćhapacünincunacta nila birdi pastuman lluy taycachipämunanpä.
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 Chaymi paćhacninpi-cama, picha ćhuncanpi-cama taycapäcula.
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 Jinaptinmi Jesus chay picha tantätawan ishcay challwäta apticulcul, sïlüta licalayal Tayta Diosta sulpayta ucula. Jinalculmi tantäta challwäta partilcul, yaćhapacünincunacta manyapi aypupämunanpä uycula.
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 Chayćhümi llapa nunapis maćhaycälinancama micacaycälila.
42 Todos comeram à vontade,
43 Jinaptinpis ćhunca ishcayniyu canaśhta juntactalämi puchüninta juntupäcula.
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 Cay micücunämi wayapanllanlä picha walanga capäcula.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Chaypïtam Jesus nunacunäta jamallá nishancama yaćhapacünincunacta barcuwan puntachila ućhap chimpan Betsaida malcaman.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 Chayćhu jamallá nilcul ulumanlämi Dioswan limananpä ishpila.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 Ñä tutacalpuyaptin yaćhapacünincuna ućhäta ćhawpichayalcälañam. Jesusñatacmi ichá chay ulullaćhülä cayäla.
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 Chay ćhawpichayalcaptinmi alli-alli waywa punta-lädupi licalïmuptin wañuy cawsayña pishipäśha barcunta liyalcächila. Chaynu liyäśhanta yaćhayal wallpa wa'ay üranülämi Jesus lila yacu jananpa yaćhapacünincunaman.
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 — ausente —
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 — ausente —
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 — ausente —
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 — ausente —
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 Chay ućhäta pasälälimulmi Genesaret malcaman ćhälälila.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 Chayćhu barcunta wataycul bäjalpuyaptinmi lluy nunacunapis lisïlälilaña.
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 Jinalmi Jesus ćhämuśhanta willaculcä intiru Genesaretcunaman pasaculcäla. Jinaptinmi imaymanawan ishyänincunacta chacanacunawan wantucuśha apapämula sänachipunanpä.
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 Jatun malcacunaman, tacsa malcacunaman, istansiacunaman yaycuptinmi, llapa ishyäta julapämula chay pasanan caminucunäman. Chaypa pasaptinñatacmi llapa ishyäcuna ruygaculcäla Jesuspa müdananpa manyallanta yataycapäcunallanpäpis. Chayćhu yataycücunaca sänum licalipäcula.
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.