Marcos 6

Muśhü limalicuy (QVWNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Chaypïtam Jesus llapa yaćhapacünincunawan unay yaćhaśhan Nazaret malcanta licula.
1 Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.
2 Warda muyun ćhämuptinmi juntunaculcänan wasićhu yaćhachila. Chay yaćhachishanta uyalilmi jucmanyacüśha: “¿Maypïtatá caycunacta apämun? ¿Mayćhütá caynu yaćhätucämun? ¿Imanuypatá caynu milagrucunactapis lulacuyanman?
2 No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?
3 Cay'a Mariap wawin carpintïrullari. ¿Manachun cananpis ya'anchicwan cusca yaćhayalcan śhullcan Josëpis, Jacobopis, Judaspis, Simonpis panincunapis, imamá?” nil nipäcula. Chaymi mana licaytapis munapäculachu.
3 Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.
4 Chaymi Jesus nila: “Manam quiquinpa malcallanćhu'a ayllullanćhu'a wasillanćhu'a Diospa willacünincunacta allinpa ćhasquipäcunmanchu” nil.
4 Mas Jesus disse:
5 Chaymari chayćhu ima milagrucunactapis Jesus mana lulalachu; juc ishcay ishyäcunallactam maquinwan yataycul allinyachila.
5 Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.
6 Ñatac chay malca-masincunap mana chalapacuynincunapïmi sumä licapayllaman camäśha cayäla.
6 E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.
7 Chayćhu ćhunca ishcayniyu yaćhapacünincunacta juntuyculmi supaypa maquinpi julamunanpä munayninta uycul lluy malcacunäman ishcay-ishcayta caćhala, cay nil:
7 Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.
8 “Amam caminuyquipä luncuyquitapis, nï milcapayquitapis nï illayniquitapis apapäcunquichu, aśhwanpa garutillayquitam.
8 Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.
9 Śhucuyllayquiwan janä müdanallayquiwanmi lipäcunqui.
9 Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.
10 Mayanpa wasinmanpis ćhäpäcul'a chayllaćhu capäcuy juc malcaman pasapäcunayquicama.
10 Disse ainda:
11 Sïchuśh mayćhüpis mana allinpa ćhasquipäcuśhuptiqui'a ütac mana uyalïtuculcaptin'a ćhaquiquiman la'aśha pulbüllactapis tapsilcul pasaculcay chay malcäta ima pasanantapis tantiapäcunanpä. ˻Rasunpa cäraycunan muyuncäćhu'a Sodoma Gomorra malcacunapïtapis mas mastalämi mućhuycachisha capäcun'a˼” nin.
11 Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
12 Chaymi yaćhapacünincuna intiru malcacunäman lipäcul nunacunäta willaculcäla: “Juchayquipi wanaculcay” nil.
12 Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.
13 Chaynütacmi Satanaśhpa gänäśhacunactapis achcacta caćhaycachipäcula; achca ishyäcunactapis ulibu nishan jaćhap asaytinwan llusiycul allinyachipäcula.
13 Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.
14 Chay timpu Jesus sumachisha captinmi nasyunpa mandänin Herodespis yaćhälul nila: “Bawtisä Juanćha śhalcämun; chayćha milagrucunacta lulayan” nil.
14 O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
15 Waquin nunacunañatacmi: “Diospa willacünin Eliaschućh jinam licalïmun” nipäcula. Waquinnincunañatacmi: “Pay'a Diospa unay willacünin-yupayćha” nipäcula.
15 Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é
16 Caynu Jesuspi limäta uyalilculmi Herodes nila: “Mu'uchishá Bawtisä Juanćha sigürupis cawsämun” nil.
16 Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!
17 Caynümi wañuynin cala: Mandacü Herodesshi walmin Herodiaspa janan carsilman chay Bawtisä Juanta wićhachila maquincunacta cadinawan ćhänalcachil. Chaynu jinala Herodes irmänun Felipip walmin Herodiaswan tincucüśhanpïshari.
17 Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.
18 Chayshi Juan chay Herodesta: “Caynu cuscacuycuśhayquicá manam allinchu” nil piñapäla.
18 Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”
19 Caynu nishanpïtash chay walmica nanay ñawinwan lical wañuchiyta munapäla. Jinalpis quiquin Herodes mana munaptinshi nï atipälachu.
19 Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia
20 Herodes'a manchacuywan allinpash licaycula mana juchayu allin nuna Juan caśhanta yaćhal. Ñatac Juanpa limaśhantá gustaculash masqui rasunpa mana sumäta tantialpis.
20 porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.
21 Ñatac Herodias wañupacuśhancäta lulaycunanpä ćhämunshari. Chay Herodespa santun ćhämuptinshi quiquin ayachimula llapa puydïcunacta, wardiacunap mandänincunactapis, Galileap prinsipalnincunactapis.
21 Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.
22 Chaymanshi Herodiaspa wawin wamlaca yaycaycamul sumä-sumä tuśhuyninwan Herodespawan juccunäpa śhun'untapis suwaycülun. Chayshi Herodes wamläta nicuyan: “Imacta mañamaptiquipis uycuśhayquim” nil.
22 Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Limalicucuyanläshi canpis: “¡Masqui cay mandaśhá nasyuncätapis ćhawpipi uycuśhayquimari!” nil.
23 E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!
24 Niptinshi mamanman apuraypa yalulcul: “Mamay, ¿imactatan mañäman?” nila.
24 Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.
25 Chaynu niycuptinshi mandacü Herodesman apuraypa cutiycamul mañala: “Juanpa umanta ćhanćhaman uycamänayquitam muná” nil.
25 No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
26 Niptinshi mandacü Herodes llaquicülun. Jinalpis manash ninan'a calañachu llapa ayachimuśhan nunacunap ñawquin limalicuyal'a.
26 Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.
27 Chayshi chay üralla juc wardiacta caćhala carsilcäman Juanpa umanta cuchulcul apamunanpä.
27 Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,
28 Chaynu mu'ulculshi ćhanćhaćhu wamläman uycula. Chay wamlañatacshi mamanman pasaycachila.
28 pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.
29 Chaynu wañülächishanta yaćhälälilshi, Juanpa puliwshïnincuna śhalcämul pampapämunanpä apaculcäla.
29 Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.
30 Chaypïta Jesuspa caćhaśhancuna cutïlälimulmi ima lulapäcuśhantapis yaćhachipäcuśhantapis willaycapäcula.
30 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Ñatac nunacunaca achca-achca cutiticlaylla śhapämuptinmi micapäcunanpäpis manaña timpu calachu. Chaymi Jesus: “Acuchun lishun chunyäniscanman, jamapaycälinayquipä” nin.
31 Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:
32 Nilculmi barcuwan chunyäninman paycunalla liculcäla.
32 Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.
33 Ñatac yalapäcuśhanta licäcunaca may linantapis yaćhälälilmi intiru malcapi yalalcamul wayra-wayra ćhaquiwan liculcäla. Jinalmi paycunapïtapis puntactalä ćhälälil juntulayalcälaña.
33 Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.
34 Jesus barcupi ji'alpamunanpä achca-achca nunacuna alcayalcäśhanta licalculmi sumä-sumä llaquipaycula, mana michïniyu uwish-yupay cayalcaptin. Chaymi achcacta yaćhachiyta allaycula.
34 Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.
35 Chayćhu ñä tardicalpuyaptinmi yaćhapacünincuna aśhuycälil: “Taytáy, tardiña cacuyaptin cay chunyäcäćhu micuypïpis wañülälin'aćh.
35 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.
36 May malcallamanpis micuy ashï lipäcuchunñari” nipäcun.
36 Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.
37 Nipäcuptinmi Jesus: “Amcunari micachipäcuy” nila.
37 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .
38 Nipäcuptinmi: “¿Ayca tantactam uywayalcanqui? Má, licaycapämuy” nila.
38 Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.
39 Niptinmi yaćhapacünincunacta nila birdi pastuman lluy taycachipämunanpä.
39 Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.
40 Chaymi paćhacninpi-cama, picha ćhuncanpi-cama taycapäcula.
40 Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.
41 Jinaptinmi Jesus chay picha tantätawan ishcay challwäta apticulcul, sïlüta licalayal Tayta Diosta sulpayta ucula. Jinalculmi tantäta challwäta partilcul, yaćhapacünincunacta manyapi aypupämunanpä uycula.
41 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.
42 Chayćhümi llapa nunapis maćhaycälinancama micacaycälila.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43 Jinaptinpis ćhunca ishcayniyu canaśhta juntactalämi puchüninta juntupäcula.
43 E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Cay micücunämi wayapanllanlä picha walanga capäcula.
44 Foram cinco mil os homens que comeram os pães.
45 Chaypïtam Jesus nunacunäta jamallá nishancama yaćhapacünincunacta barcuwan puntachila ućhap chimpan Betsaida malcaman.
45 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
46 Chayćhu jamallá nilcul ulumanlämi Dioswan limananpä ishpila.
46 Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.
47 Ñä tutacalpuyaptin yaćhapacünincuna ućhäta ćhawpichayalcälañam. Jesusñatacmi ichá chay ulullaćhülä cayäla.
47 Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.
48 Chay ćhawpichayalcaptinmi alli-alli waywa punta-lädupi licalïmuptin wañuy cawsayña pishipäśha barcunta liyalcächila. Chaynu liyäśhanta yaćhayal wallpa wa'ay üranülämi Jesus lila yacu jananpa yaćhapacünincunaman.
48 Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.
49 — ausente —
49 Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.
50 — ausente —
50 Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:
51 — ausente —
51 Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.
52 — ausente —
52 É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.
53 Chay ućhäta pasälälimulmi Genesaret malcaman ćhälälila.
53 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.
54 Chayćhu barcunta wataycul bäjalpuyaptinmi lluy nunacunapis lisïlälilaña.
54 Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Jinalmi Jesus ćhämuśhanta willaculcä intiru Genesaretcunaman pasaculcäla. Jinaptinmi imaymanawan ishyänincunacta chacanacunawan wantucuśha apapämula sänachipunanpä.
55 Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.
56 Jatun malcacunaman, tacsa malcacunaman, istansiacunaman yaycuptinmi, llapa ishyäta julapämula chay pasanan caminucunäman. Chaypa pasaptinñatacmi llapa ishyäcuna ruygaculcäla Jesuspa müdananpa manyallanta yataycapäcunallanpäpis. Chayćhu yataycücunaca sänum licalipäcula.
56 Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.