Marcos 14
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs NVT
1 Ñatac ishcay muyunllañam cacuyäla Libraculcäśhan Fistaćhu Mana Libadürayu Tanta Fistapä. Chayćhümi puydï sasirdüticunäwan, yaćhachicücunaca limanaculcäla artillawan Jesusta chalalcachil wañuchipäcunanpä.
1 Faltavam dois dias para a Páscoa e para a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e mestres da lei ainda procuravam uma oportunidade de prender Jesus em segredo e matá-lo.
2 Waquinnincunañatacmi: “Cay fistäćhu amalä chalachishunchu; caynüpa nunacunacá yan'alćha chäcunacülunman” nipäcun.
2 “Mas não durante a festa da Páscoa, para não haver tumulto entre o povo”, concordaram entre eles.
3 Ñatac Jesus Betania malcäćhu “lipra-sapa” nipäcuśhan Simonpa wasinćhümi micuyalcäla. Chaymanmi juc walmi śhamuñä caćhi lumipïtanuy uchuy butïllachaćhu sumä ćhaniyu nardo nishan pirfümicta apacuśha. Chayta paquilculmi Jesuspa umanman jillpuycula.
3 Enquanto isso, Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso. Quando ele estava à mesa, uma mulher entrou com um frasco de alabastro contendo um perfume caro, feito de essência de nardo. Ela quebrou o frasco e derramou o perfume sobre a cabeça dele.
4 Chayta licälälilmi waquincuna piñacälälil: “¿Imapätan cay-chica ćhaniyüta yan'al pampapä jinayanqui?
4 Alguns dos que estavam à mesa ficaram indignados. “Por que desperdiçar um perfume tão caro?”, perguntaram.
5 Aśhwanpam juc wata trabajup ćhaninman lanticulcul lluy wacchacunacta aypuycuchwan cala” nil ñaćhaña millpälälinpis.
5 “Poderia ter sido vendido por trezentas moedas de prata, e o dinheiro, dado aos pobres!” E repreenderam a mulher severamente.
6 Chaymi Jesus: “¿Imapïtan ancha rabyachipäcunqui? Jina chaynu cachun. Cay lulamäśhancá allinmi.
6 Jesus, porém, disse: “Deixem-na em paz. Por que a criticam por ter feito algo tão bom para mim?
7 Wacchacunawan'a imaypis cuscaćh capäcunqui munaśhayquićhu yanapaycälinayquipä. Ya'am ichá pasaypichu mana cayćhu caśhä.
7 Vocês sempre terão os pobres em seu meio e poderão ajudá-los sempre que desejarem, mas nem sempre terão a mim.
8 Cay walmica puydishallanwan'a allintam lulaycaman; cay aychá pampaśha cananpämari puntaycayächin.
8 Ela fez o que podia e ungiu meu corpo de antemão para o sepultamento.
9 Rasunpa, allin willacuyta jinantin pachäćhu willacuśhancunaćhüpis, cay walmi lulaśhanpïpis yalpaśham can'a” nin.
9 “Eu lhes digo a verdade: onde quer que as boas-novas sejam anunciadas pelo mundo, o que esta mulher fez será contado, e dela se lembrarão”.
10 Chaypïtam jucnin yaćhapacünin Judas Iscarioti pasacula puydï sasirdüticunäman Jesusta chalaycachinanpä limalicamü.
10 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, foi aos principais sacerdotes para combinar de lhes entregar Jesus.
11 Chayćhüshi chay puydïcunaca sumä cushicälälil illayta unanpä limalicälälin. Jinaptinmi imanuypa imay maquinman chalaycachinanpäpis Judas ashila.
11 Quando souberam por que ele tinha vindo, ficaram muito satisfeitos e lhe prometeram dinheiro. Então ele começou a procurar uma oportunidade para trair Jesus.
12 Ñä Mana Libadürayu Tanta Fistap allaycuyninćhümi juc malta uwishta Diospa wañuchipäcunan cala. Chay üra ćhämuptinmi yaćhapacünincuna Jesusta tapula: “¿Mayćhütan alistapämuśhä ya'anchicpis sinayta micunanchicpä?” nil.
12 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando o cordeiro pascal era sacrificado, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: “Onde quer que lhe preparemos a refeição da Páscoa?”.
13 Niptinmi ishcay yaćhapacünincunacta Jesus nila: “Canan Jerusalenta cutipäcul yacun ipicüśha liyä wayapawan tincunqui. Paytam may lishantapis atipäcunqui.
13 Então Jesus enviou dois deles a Jerusalém, com as seguintes instruções: “Ao entrarem na cidade, um homem carregando uma vasilha de água virá ao seu encontro. Sigam-no.
14 Wasinman ćhaycul ji'acuycuptinmi wasiyüninta nipäcunqui: ‘Yaćhachicünïmi tapucamuśhunqui: “¿Mayannin cuartuyquim yaćhapacünïcunawan cay fistaćhu micapäcunäpä cayällan?” ’ nil.
14 Digam ao dono da casa em que ele entrar: ‘O Mestre pergunta: Onde fica o aposento no qual comerei a refeição da Páscoa com meus discípulos?’.
15 Nipäcuptiquim altuśhninćhu licachipäcuśhunqui juc jatun cuartunta tuqui allichäśhacta. Chayćhu lulapämuy” nil caćhala.
15 Ele os levará a uma sala grande no andar superior, que já estará arrumada. Preparem ali a refeição”.
16 Niptinmi yaćhapacünincuna malcaman ñawpapäcula. Chayćhüshi nishantanülla rasunpa lluy talilcälil alistapämula.
16 Então os dois discípulos foram à cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito, e ali prepararam a refeição da Páscoa.
17 Aspicalpuyaptinñam yaćhapacünincunawan Jesus ćhälälin.
17 Ao anoitecer, Jesus chegou com os Doze.
18 Chay micuyalcäśhanćhümi Jesus nila: “Rasunpa, canan cayćhu micuśhanchiccäpïmi jucniqui ipanchäman'a” nil.
18 Quando estavam à mesa, comendo, Jesus disse: ‘Eu lhes digo a verdade: um de vocês que está aqui comendo comigo vai me trair”.
19 Niptinmi llapanpis llaquicälälisha-cama: “¿Ya'achun icha calläman?” nil nicuyalcan.
19 Aflitos, eles protestaram: “Certamente não serei eu!”.
20 Niptinmi Jesus: “Aw, ćhunca ishcayniquipïtamari jucniqui. Ya'awan cusca micücälämá ipanchaman'a” nin.
20 Jesus respondeu: “É um dos Doze. É alguém que come comigo da mesma tigela.
21 Nishanpïmi: “Ya'a Rasun Nunap Chulincäpi isquirbishancämi lulacacun'a. Ñatac ¡imanuylä can'a chay ipanchamäca! Aśhwanpaćh mana näsimuptinpis mas allin canman cala” nin.
21 Pois o Filho do Homem deve morrer, como as Escrituras declararam há muito tempo. Mas que terrível será para aquele que o trair! Para esse homem seria melhor não ter nascido”.
22 Chay micapäcuśhanćhümi juc tantacta apticulcul Diosta sulpäta ucula. Chaypïtam partilcul aypula: “Caymi aychá. Micapäcuy” nil.
22 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e o abençoou. Em seguida, partiu-o em pedaços e deu aos discípulos, dizendo: “Tomem, porque este é o meu corpo”.
23 Chaynütacmi bïnüta apticulcul Diosta anradisiculcul, paycunaman uycula llapan upyapäcunanpä. Chayćhümi:
23 Então tomou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, entregou-o aos discípulos, e todos beberam.
24 “Cay jićhaśha yawarnïwanmá lluy-laycu muśhü limalicuśhäta tacyalpachishä.
24 Então Jesus disse: “Este é o meu sangue, que confirma a aliança. Ele é derramado como sacrifício por muitos.
25 Ñatac cay bïnucta manañamá mallilcuśhächu Diospa gubirnunćhu amcunawan cusca muśhü bïnucta upyananchiccama” nin.
25 Eu lhes digo a verdade: não voltarei a beber vinho até aquele dia em que beberei um vinho novo no reino de Deus”.
26 Chaypïtam taquicunawan alawapäcuśhanpi Ulibus nishan ulüta liculcäla.
26 Então cantaram um hino e saíram para o monte das Oliveiras.
27 Chayćhümi Jesus: “Cay tuta japalläta caćhayculmi lluy jitälälimanqui isquirbïshaćhu nishanmannuy: ‘Uwish michïninta wañüchiptïmi uwishcunaca lluy chi'ilun'a’ nil.
27 No caminho, Jesus disse: “Todos vocês me abandonarão, pois as Escrituras dizem: ‘Deus ferirá e as ovelhas serão dispersas’.
28 Ñatac śhalcämulmi amcunapïpis puntactalä Galileaman lishä” nin.
28 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês à Galileia”.
29 Niptinmi Pedroñatac: “¡Masqui lluy jitälälishuptiquipis ya'a manamá imaypis caćhaycuśhayquichu!” nicuyan.
29 Pedro declarou: “Mesmo que todos os outros o abandonem, eu jamais farei isso”.
30 Niptinmi Jesus: “Rasunpa canan tutallam manaläpis ishcayta wallpa wa'amuptin quimsactaña ipanchämanqui” nin.
30 Jesus respondeu: “Eu lhe digo a verdade: esta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes”.
31 Niptinmi Pedro sumälä nicuyan: “¡Masqui anwan cusca wañuná captinpis manam ipanchaśhayquichu!” nil. Chaynütam llapan yaćhapacünincunapis nicuyalcan.
31 Pedro, no entanto, insistiu enfaticamente: “Mesmo que eu tenha de morrer ao seu lado, jamais o negarei!”. E todos os outros discípulos disseram o mesmo.
32 Chaypïtam Getsemaní nishanman lipäcula. Chayćhümi Jesus yaćhapacünincunacta nila: “Taytäwan limaśhäcama cayllaćhu-ari täcapäcuchcay” nil.
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: “Sentem-se aqui enquanto vou orar”.
33 Nilcul mas puntascaman Pedroctawan, Jacobocta, Juanta puśhaptinmi chayćhu sumä llaqui chalälun.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João e começou a sentir grande pavor e angústia.
34 Chayćhümi: “Wañucüpä śhun'unnümi śhun'ú llaquicüśhaña cacuyan. Cayllaćhu-ari lichcat-lichcat capäcuchcay” nila.
34 “Minha alma está profundamente triste, a ponto de morrer”, disse ele. “Fiquem aqui e vigiem.”
35 Nilcul chay wicniscaman liculmi pampäman lawacaculcul mañacula chay śhamü ñacaycunaca mana ćhaycunanpä.
35 Ele avançou um pouco e curvou-se até o chão. Então orou para que, se possível, a hora que o esperava fosse afastada dele.
36 Chayćhümi nila: “Papáy, imapis ampá manam sasachu. Munal'a śhamü ćhacćhä-yupay ñacaycunäpi julaycallämay-ari. Amatac ya'a munaśhänu'a cachunchu sinu'a ampïtaćh imanuypis can'a” nil.
36 E clamou: “Aba, Pai, tudo é possível para ti. Peço que afastes de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
37 Nilcuśhanpi caśhan cutimunanpämi yaćhapacünincuna puñuywan aysachicüśha cayalcäñä. Chaymi Pedrocta nila: “¿¡Puñuyanquichun, Simon!? ¿Manachun juc ürallapis ya'awan cusca lichcat-lichcat cayta atipälanqui imamá?
37 Depois, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo. “Simão, você está dormindo?”, disse ele a Pedro. “Não pode vigiar comigo nem por uma hora?
38 Licchat-licchatllari Diosninchicta ruygaculcay cay śhamü llaquicuycunäćhu callpawan śhaycapäcunayquipä. Śhun'uyqui allin lulayta wañupacuyaptinpis aychayquimá mana callpayu” nil.
38 Vigiem e orem para que não cedam à tentação, pois o espírito está disposto, mas a carne é fraca.”
39 Nilcuśhanpi yapa mañacü cutilpis chaynüllactam mañacula.
39 Então os deixou novamente e fez a mesma oração de antes.
40 Yapa cutimulpis caśhan puñuywan aysachicüśha aywićhyayalcätam talïlun. Chaymi imaniytapis atipapäculachu.
40 Quando voltou pela segunda vez, mais uma vez encontrou os discípulos dormindo, pois não conseguiam manter os olhos abertos. Eles não sabiam o que dizer.
41 Chaypi Jesus yapa mañacuśhanpi quimsacta cutilcamul yaćhapacünincunacta nila: “¿Jinallachun puñuycällaćhu cayalcanquiman, imatá? Rasun Nunap Chulincäta jucha-sapap maquincunaman ćhulaycamänan üraca ćhämunñamá.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse: “Vocês ainda dormem e descansam? Basta; chegou a hora. O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos de pecadores.
42 ¡Śhalcapäcuy! ¡Licuśhun! ¡Ipanchamänïca cayta ji'acaycayämunñam!” nil.
42 Levantem-se e vamos. Meu traidor chegou”.
43 Chaynu limayällaptinlämi yaćhapacünin Judas nishan puydï sasirdüticunap, camachicuyta yaćhachicücunap, Israel prinsipal yaśhacunap caćhaśhan achca nunacuna caśhpicunawan, ispädacunawan sumä armädu-cama ćhälälimun.
43 No mesmo instante, enquanto Jesus ainda falava, Judas, um dos Doze, chegou com uma multidão armada de espadas e pedaços de pau. Tinham sido enviados pelos principais sacerdotes, mestres da lei e líderes do povo.
44 Ipanchä Judasñatacmi yaćhachilaña “Muchaycuywan limaycuśhäcäta sigüructa chalalcul aysapäcunqui” nil.
44 O traidor havia combinado com eles um sinal: “Vocês saberão a quem devem prender quando eu o cumprimentar com um beijo. Então poderão levá-lo em segurança”.
45 Chaymi ćhämul-pacha Jesusman aśhuycul: “Taytalláy” nil muchaycul limaycula.
45 Assim que chegaram, Judas se aproximou de Jesus. “Rabi!”, exclamou ele, e o beijou.
46 Jinaptinmi puśhamuśhan nunacunaca Jesusta lluy chalacälälila puśhapäcunanpä.
46 Os outros agarraram Jesus e o prenderam.
47 Ñatac chayćhu jucnin yaćhapacüninmi ispädanta jululcul puydï sasirdütip uyway nunanpa linlinta pasächin.
47 Mas um dos que estavam com Jesus puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha.
48 Chayćhu Jesusmi nila: “¿Ya'a suwachun imam calá caynu caśhpiqui ispädayqui aysacälälisha puśhapämänayquipä?
48 Jesus perguntou: “Por acaso sou um revolucionário perigoso, para que venham me prender com espadas e pedaços de pau?
49 Walan-walan Diospa chuya wasinćhu yaćhayächiptïpis manatac chalapämälanquichu. Ñatac isquirbishaćhu nishanmannuy lulacacunanmi” nil.
49 Por que não me prenderam no templo? Todos os dias estive ali, no meio de vocês, ensinando. Mas estas coisas estão acontecendo para que se cumpra o que dizem as Escrituras”.
50 Niyällaptinmi japallanta caćhaycul llapa yaćhapacünincuna ayiculcäla.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Juc walaśhllañam atila calullapi säbanaśhllan catacüśha.
51 Um jovem que os seguia vestia apenas um lençol de linho. Quando a multidão tentou agarrá-lo,
52 Payta chaläläliptinmi säbanaśhllantapis caćhaycul calanllan ayicula.
52 ele deixou para trás o lençol e escapou nu.
53 Jesustañatacmi sasirdüticunap mas puydïninman puśhaculcäla. Chayćhümi puydï sasirdüticunäpis, prinsipal yaśhacunäpis, camachicuyta yaćhachicücunäpis lluy juntunacälälimula.
53 Levaram Jesus para a casa do sumo sacerdote, onde estavam reunidos os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei.
54 Pedroñatacmi calullapi atila puydï sasirdütip canancäpa patyuncama. Chayćhümi täpä wardiacunawan cusca unupacuyäla.
54 Pedro seguia Jesus de longe e entrou no pátio do sumo sacerdote. Ali, sentou-se com os guardas para se aquecer junto ao fogo.
55 Wasi lulićhüñatacmi sasirdüticunäwan Cunsïjup puydïnincuna ima mana allintapis ashiycälila Jesus wañuchisha cananpä. Jinalpis manam talipäculachu.
55 Lá dentro, os principais sacerdotes e todo o conselho dos líderes do povo tentavam, sem sucesso, encontrar provas contra Jesus, para que pudessem condená-lo à morte.
56 Masqui yan'al tumpayninwan achca nipäculpis quiquincunap limaynincunam juc-jucman iwinaculcäla.
56 Muitas testemunhas falsas deram depoimentos, mas elas se contradiziam.
57 — ausente —
57 Por fim, alguns homens se levantaram e apresentaram o seguinte testemunho falso:
58 — ausente —
58 “Nós o ouvimos dizer: ‘Destruirei este templo feito por mãos humanas e em três dias construirei outro, não feito por mãos humanas’”.
59 Masqui chaynu nipäculpis juc-jucmanmi limaynincuna iwinaculcäla.
59 Mas nem assim seus depoimentos eram coerentes.
60 Chayćhümi chay puydï sasirdütica śhalcalcamul Jesusta nila: “¿Manachun limalinqui, caynu cäraycuyäśhuptiquipis?” nil.
60 Então o sumo sacerdote se levantou diante dos demais e perguntou a Jesus: “Você não vai responder a essas acusações? O que tem a dizer em sua defesa?”.
61 Niptinpis Jesus'a manam imactapis limalilachu. Chaymi puydï sasirdütica: “Rasuncäta niycamay. ¿Amchun Diospa Caćhaśhan Salbacü Chulinca cayanqui?” nin.
61 Jesus, no entanto, permaneceu calado e não deu resposta alguma. Então o sumo sacerdote perguntou: “Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?”.
62 Jesusñatacmi: “Aw, nishayquinümi. Jinamanmi Sumä Munayniyu Diosninchicpa munayninwan mandayätapis, chaynütac janay pachäpi pucutaypa ćhawpinćhu Rasun Nunap Chulinca śhayämütapis licapämanqui” nin.
62 “Eu sou”, disse Jesus. “E vocês verão o Filho do Homem sentado à direita do Deus Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.”
63 Nïluptinmi puydï sasirdütica müdananta laćhyalcul ñaćhaña imanacülunpis:
63 Então o sumo sacerdote rasgou as vestes e disse: “Que necessidade temos de outras testemunhas?
64 “Quiquinchic linlinchicwan uyaliyalñá, ¿ima mastañam munaśhun? Canan lluypis uyalinchicmi quiquinpa shiminwan Diosninchicta jalutacuśhanta. ¿Canan'a imanipäcunquimá, taytacuna?” nin.
64 Todos ouviram a blasfêmia. Qual é o veredicto?”. E todos o julgaram culpado e o condenaram à morte.
65 Waquinnincunañatac ñawinta bindacaycälil ima tuwapäcuyalcan: “Yaćhätucü, má, ¿mayannïshi tacapäcuñac?” nilcul nilcul tacaypa camacapäcula. Wardiacunäpis cäraćhü-camam lapyapäcula.
65 Então alguns deles começaram a cuspir em Jesus. Vendaram seus olhos e lhe deram socos. “Profetize para nós!”, zombavam. E os guardas lhe davam tapas enquanto o levavam.
66 Ñatac patyu lulićhu Pedro cayaptinmi, puydï sasirdütip sirbïnin walmi ćhämun.
66 Enquanto isso, Pedro estava lá embaixo, no pátio. Uma das criadas que trabalhava para o sumo sacerdote passou por ali
67 Paymi Pedro unupacuyaptin alli-allicta licapaycuśhanpïta nin: “Nazaret-lädu Jesuswan pulï-ari ampis cayanqui ¿aw?” nil.
67 e viu Pedro se aquecendo junto ao fogo. Olhou bem para ele e disse: “Você é um dos que estavam com Jesus de Nazaré”.
68 Niptinmi Pedro: “¿Mayanpïćha limacunquipis? ¡Manam ya'a lisïchu!” nicuyan.
68 Ele, porém, negou. “Não faço a menor ideia do que você está falando!”, disse, e caminhou em direção à saída. Naquele instante, o galo cantou.
69 Ñatac chayćhu cayäśhanta licalculñatacmi chay walmica yapa juccunätapis nicuyan: “Cay nunäpis Jesuswan pulï-ari” nil.
69 Quando a criada o viu ali, começou a dizer aos outros: “Este homem com certeza é um deles!”.
70 Niptinmi Pedro yapañatac: “Manam lisïchu” nin.
70 Mas Pedro negou novamente. Um pouco mais tarde, alguns dos que estavam por lá confrontaram Pedro, dizendo: “Você deve ser um deles, pois é galileu”.
71 Nipäcuptinmi Pedro janay pachätapis ñaćhaña ishpicuyan: “¡Manam chay nunacta lisïchu! ¿Pićh cacunpis?” nil.
71 Ele, porém, começou a praguejar e jurou: “Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!”.
72 Nilpuyällaptinmi wallpa yapa wa'amun. Jinayällaptinmi yalpaćhacülun: “Quimsa cutictañam ipanchämanqui wallpa ishcayta wa'amunanpá” nil nishancäta. Jinalmi llaqui-llaquicta wa'acula.
72 E, no mesmo instante, o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou das palavras de Jesus: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes”. E começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.