Marcos 14
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs ARIB
1 Ñatac ishcay muyunllañam cacuyäla Libraculcäśhan Fistaćhu Mana Libadürayu Tanta Fistapä. Chayćhümi puydï sasirdüticunäwan, yaćhachicücunaca limanaculcäla artillawan Jesusta chalalcachil wañuchipäcunanpä.
1 Ora, dali a dois dias era a páscoa e a festa dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas andavam buscando como prender Jesus a traição, para o matarem.
2 Waquinnincunañatacmi: “Cay fistäćhu amalä chalachishunchu; caynüpa nunacunacá yan'alćha chäcunacülunman” nipäcun.
2 Pois eles diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Ñatac Jesus Betania malcäćhu “lipra-sapa” nipäcuśhan Simonpa wasinćhümi micuyalcäla. Chaymanmi juc walmi śhamuñä caćhi lumipïtanuy uchuy butïllachaćhu sumä ćhaniyu nardo nishan pirfümicta apacuśha. Chayta paquilculmi Jesuspa umanman jillpuycula.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro cheio de bálsamo de nardo puro, de grande preço; e, quebrando o vaso, derramou-lhe sobre a cabeça o bálsamo.
4 Chayta licälälilmi waquincuna piñacälälil: “¿Imapätan cay-chica ćhaniyüta yan'al pampapä jinayanqui?
4 Mas alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício do bálsamo?
5 Aśhwanpam juc wata trabajup ćhaninman lanticulcul lluy wacchacunacta aypuycuchwan cala” nil ñaćhaña millpälälinpis.
5 Pois podia ser vendido por mais de trezentos denários que se dariam aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Chaymi Jesus: “¿Imapïtan ancha rabyachipäcunqui? Jina chaynu cachun. Cay lulamäśhancá allinmi.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 Wacchacunawan'a imaypis cuscaćh capäcunqui munaśhayquićhu yanapaycälinayquipä. Ya'am ichá pasaypichu mana cayćhu caśhä.
7 Porquanto os pobres sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; a mim, porém, nem sempre me tendes.
8 Cay walmica puydishallanwan'a allintam lulaycaman; cay aychá pampaśha cananpämari puntaycayächin.
8 ela fez o que pode; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Rasunpa, allin willacuyta jinantin pachäćhu willacuśhancunaćhüpis, cay walmi lulaśhanpïpis yalpaśham can'a” nin.
9 Em verdade vos digo que, em todo o mundo, onde quer que for pregado o evangelho, também o que ela fez será contado para memória sua.
10 Chaypïtam jucnin yaćhapacünin Judas Iscarioti pasacula puydï sasirdüticunäman Jesusta chalaycachinanpä limalicamü.
10 Então Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Chayćhüshi chay puydïcunaca sumä cushicälälil illayta unanpä limalicälälin. Jinaptinmi imanuypa imay maquinman chalaycachinanpäpis Judas ashila.
11 Ouvindo-o eles, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Ñä Mana Libadürayu Tanta Fistap allaycuyninćhümi juc malta uwishta Diospa wañuchipäcunan cala. Chay üra ćhämuptinmi yaćhapacünincuna Jesusta tapula: “¿Mayćhütan alistapämuśhä ya'anchicpis sinayta micunanchicpä?” nil.
12 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, quando imolavam a páscoa, disseram-lhe seus discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a páscoa?
13 Niptinmi ishcay yaćhapacünincunacta Jesus nila: “Canan Jerusalenta cutipäcul yacun ipicüśha liyä wayapawan tincunqui. Paytam may lishantapis atipäcunqui.
13 Enviou, pois, dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem levando um cântaro de água; seguí-o;
14 Wasinman ćhaycul ji'acuycuptinmi wasiyüninta nipäcunqui: ‘Yaćhachicünïmi tapucamuśhunqui: “¿Mayannin cuartuyquim yaćhapacünïcunawan cay fistaćhu micapäcunäpä cayällan?” ’ nil.
14 e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar: Onde está o meu aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Nipäcuptiquim altuśhninćhu licachipäcuśhunqui juc jatun cuartunta tuqui allichäśhacta. Chayćhu lulapämuy” nil caćhala.
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado e pronto; aí fazei-nos os preparativos.
16 Niptinmi yaćhapacünincuna malcaman ñawpapäcula. Chayćhüshi nishantanülla rasunpa lluy talilcälil alistapämula.
16 Partindo, pois, os discípulos, foram à cidade, onde acharam tudo como ele lhes dissera, e prepararam a páscoa.
17 Aspicalpuyaptinñam yaćhapacünincunawan Jesus ćhälälin.
17 Ao anoitecer chegou ele com os doze.
18 Chay micuyalcäśhanćhümi Jesus nila: “Rasunpa, canan cayćhu micuśhanchiccäpïmi jucniqui ipanchäman'a” nil.
18 E, quando estavam reclinados à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Niptinmi llapanpis llaquicälälisha-cama: “¿Ya'achun icha calläman?” nil nicuyalcan.
19 Ao que eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe um após outro: Porventura sou eu?
20 Niptinmi Jesus: “Aw, ćhunca ishcayniquipïtamari jucniqui. Ya'awan cusca micücälämá ipanchaman'a” nin.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Nishanpïmi: “Ya'a Rasun Nunap Chulincäpi isquirbishancämi lulacacun'a. Ñatac ¡imanuylä can'a chay ipanchamäca! Aśhwanpaćh mana näsimuptinpis mas allin canman cala” nin.
21 Pois o Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Chay micapäcuśhanćhümi juc tantacta apticulcul Diosta sulpäta ucula. Chaypïtam partilcul aypula: “Caymi aychá. Micapäcuy” nil.
22 Enquanto comiam, Jesus tomou pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, dizendo: Tomai; isto é o meu corpo.
23 Chaynütacmi bïnüta apticulcul Diosta anradisiculcul, paycunaman uycula llapan upyapäcunanpä. Chayćhümi:
23 E tomando um cálice, rendeu graças e deu-lho; e todos beberam dele.
24 “Cay jićhaśha yawarnïwanmá lluy-laycu muśhü limalicuśhäta tacyalpachishä.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do pacto, que por muitos é derramado.
25 Ñatac cay bïnucta manañamá mallilcuśhächu Diospa gubirnunćhu amcunawan cusca muśhü bïnucta upyananchiccama” nin.
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Chaypïtam taquicunawan alawapäcuśhanpi Ulibus nishan ulüta liculcäla.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Chayćhümi Jesus: “Cay tuta japalläta caćhayculmi lluy jitälälimanqui isquirbïshaćhu nishanmannuy: ‘Uwish michïninta wañüchiptïmi uwishcunaca lluy chi'ilun'a’ nil.
27 Disse-lhes então Jesus: Todos vós vos escandalizareis; porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Ñatac śhalcämulmi amcunapïpis puntactalä Galileaman lishä” nin.
28 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Niptinmi Pedroñatac: “¡Masqui lluy jitälälishuptiquipis ya'a manamá imaypis caćhaycuśhayquichu!” nicuyan.
29 Ao que Pedro lhe disse: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Niptinmi Jesus: “Rasunpa canan tutallam manaläpis ishcayta wallpa wa'amuptin quimsactaña ipanchämanqui” nin.
30 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes tu me negarás.
31 Niptinmi Pedro sumälä nicuyan: “¡Masqui anwan cusca wañuná captinpis manam ipanchaśhayquichu!” nil. Chaynütam llapan yaćhapacünincunapis nicuyalcan.
31 Mas ele repetia com veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. Assim também diziam todos.
32 Chaypïtam Getsemaní nishanman lipäcula. Chayćhümi Jesus yaćhapacünincunacta nila: “Taytäwan limaśhäcama cayllaćhu-ari täcapäcuchcay” nil.
32 Então chegaram a um lugar chamado Getsêmani, e disse Jesus a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Nilcul mas puntascaman Pedroctawan, Jacobocta, Juanta puśhaptinmi chayćhu sumä llaqui chalälun.
33 E levou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e começou a ter pavor e a angustiar-se;
34 Chayćhümi: “Wañucüpä śhun'unnümi śhun'ú llaquicüśhaña cacuyan. Cayllaćhu-ari lichcat-lichcat capäcuchcay” nila.
34 e disse-lhes: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Nilcul chay wicniscaman liculmi pampäman lawacaculcul mañacula chay śhamü ñacaycunaca mana ćhaycunanpä.
35 E adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Chayćhümi nila: “Papáy, imapis ampá manam sasachu. Munal'a śhamü ćhacćhä-yupay ñacaycunäpi julaycallämay-ari. Amatac ya'a munaśhänu'a cachunchu sinu'a ampïtaćh imanuypis can'a” nil.
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; afasta de mim este cálice; todavia não seja o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Nilcuśhanpi caśhan cutimunanpämi yaćhapacünincuna puñuywan aysachicüśha cayalcäñä. Chaymi Pedrocta nila: “¿¡Puñuyanquichun, Simon!? ¿Manachun juc ürallapis ya'awan cusca lichcat-lichcat cayta atipälanqui imamá?
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não pudeste vigiar uma hora?
38 Licchat-licchatllari Diosninchicta ruygaculcay cay śhamü llaquicuycunäćhu callpawan śhaycapäcunayquipä. Śhun'uyqui allin lulayta wañupacuyaptinpis aychayquimá mana callpayu” nil.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Nilcuśhanpi yapa mañacü cutilpis chaynüllactam mañacula.
39 Retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Yapa cutimulpis caśhan puñuywan aysachicüśha aywićhyayalcätam talïlun. Chaymi imaniytapis atipapäculachu.
40 E voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Chaypi Jesus yapa mañacuśhanpi quimsacta cutilcamul yaćhapacünincunacta nila: “¿Jinallachun puñuycällaćhu cayalcanquiman, imatá? Rasun Nunap Chulincäta jucha-sapap maquincunaman ćhulaycamänan üraca ćhämunñamá.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse-lhes: Dormi agora e descansai.-Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 ¡Śhalcapäcuy! ¡Licuśhun! ¡Ipanchamänïca cayta ji'acaycayämunñam!” nil.
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Chaynu limayällaptinlämi yaćhapacünin Judas nishan puydï sasirdüticunap, camachicuyta yaćhachicücunap, Israel prinsipal yaśhacunap caćhaśhan achca nunacuna caśhpicunawan, ispädacunawan sumä armädu-cama ćhälälimun.
43 E logo, enquanto ele ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e com ele uma multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes, dos escribas e dos anciãos.
44 Ipanchä Judasñatacmi yaćhachilaña “Muchaycuywan limaycuśhäcäta sigüructa chalalcul aysapäcunqui” nil.
44 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Chaymi ćhämul-pacha Jesusman aśhuycul: “Taytalláy” nil muchaycul limaycula.
45 E, logo que chegou, aproximando-se de Jesus, disse: Rabi! E o beijou.
46 Jinaptinmi puśhamuśhan nunacunaca Jesusta lluy chalacälälila puśhapäcunanpä.
46 Ao que eles lhes lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Ñatac chayćhu jucnin yaćhapacüninmi ispädanta jululcul puydï sasirdütip uyway nunanpa linlinta pasächin.
47 Mas um dos que ali estavam, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Chayćhu Jesusmi nila: “¿Ya'a suwachun imam calá caynu caśhpiqui ispädayqui aysacälälisha puśhapämänayquipä?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador?
49 Walan-walan Diospa chuya wasinćhu yaćhayächiptïpis manatac chalapämälanquichu. Ñatac isquirbishaćhu nishanmannuy lulacacunanmi” nil.
49 Todos os dias estava convosco no templo, a ensinar, e não me prendestes; mas isto é para que se cumpram as Escrituras.
50 Niyällaptinmi japallanta caćhaycul llapa yaćhapacünincuna ayiculcäla.
50 Nisto, todos o deixaram e fugiram.
51 Juc walaśhllañam atila calullapi säbanaśhllan catacüśha.
51 Ora, seguia-o certo jovem envolto em um lençol sobre o corpo nu; e o agarraram.
52 Payta chaläläliptinmi säbanaśhllantapis caćhaycul calanllan ayicula.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu despido.
53 Jesustañatacmi sasirdüticunap mas puydïninman puśhaculcäla. Chayćhümi puydï sasirdüticunäpis, prinsipal yaśhacunäpis, camachicuyta yaćhachicücunäpis lluy juntunacälälimula.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Pedroñatacmi calullapi atila puydï sasirdütip canancäpa patyuncama. Chayćhümi täpä wardiacunawan cusca unupacuyäla.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava sentado com os guardas, aquentando-se ao fogo.
55 Wasi lulićhüñatacmi sasirdüticunäwan Cunsïjup puydïnincuna ima mana allintapis ashiycälila Jesus wañuchisha cananpä. Jinalpis manam talipäculachu.
55 Os principais sacerdotes testemunho contra Jesus para o matar, e não o achavam.
56 Masqui yan'al tumpayninwan achca nipäculpis quiquincunap limaynincunam juc-jucman iwinaculcäla.
56 Porque contra ele muitos depunham falsamente, mas os testemunhos não concordavam.
57 — ausente —
57 Levantaram-se por fim alguns que depunham falsamente contra ele, dizendo:
58 — ausente —
58 Nós o ouvimos dizer: Eu destruirei este santuário, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Masqui chaynu nipäculpis juc-jucmanmi limaynincuna iwinaculcäla.
59 E nem assim concordava o seu testemunho.
60 Chayćhümi chay puydï sasirdütica śhalcalcamul Jesusta nila: “¿Manachun limalinqui, caynu cäraycuyäśhuptiquipis?” nil.
60 Levantou-se então o sumo sacerdote no meio e perguntou a Jesus: Não respondes coisa alguma? Que é que estes depõem conta ti?
61 Niptinpis Jesus'a manam imactapis limalilachu. Chaymi puydï sasirdütica: “Rasuncäta niycamay. ¿Amchun Diospa Caćhaśhan Salbacü Chulinca cayanqui?” nin.
61 Ele, porém, permaneceu calado, e nada respondeu. Tornou o sumo sacerdote a interrogá-lo, perguntando-lhe: És tu o Cristo, o Filho do Deus bendito?
62 Jesusñatacmi: “Aw, nishayquinümi. Jinamanmi Sumä Munayniyu Diosninchicpa munayninwan mandayätapis, chaynütac janay pachäpi pucutaypa ćhawpinćhu Rasun Nunap Chulinca śhayämütapis licapämanqui” nin.
62 Respondeu Jesus: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do Poder e vindo com as nuvens do céu.
63 Nïluptinmi puydï sasirdütica müdananta laćhyalcul ñaćhaña imanacülunpis:
63 Então o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que precisamos ainda de testemunhas?
64 “Quiquinchic linlinchicwan uyaliyalñá, ¿ima mastañam munaśhun? Canan lluypis uyalinchicmi quiquinpa shiminwan Diosninchicta jalutacuśhanta. ¿Canan'a imanipäcunquimá, taytacuna?” nin.
64 Acabais de ouvir a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como réu de morte.
65 Waquinnincunañatac ñawinta bindacaycälil ima tuwapäcuyalcan: “Yaćhätucü, má, ¿mayannïshi tacapäcuñac?” nilcul nilcul tacaypa camacapäcula. Wardiacunäpis cäraćhü-camam lapyapäcula.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza. E os guardas receberam-no a bofetadas.
66 Ñatac patyu lulićhu Pedro cayaptinmi, puydï sasirdütip sirbïnin walmi ćhämun.
66 Ora, estando Pedro em baixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote
67 Paymi Pedro unupacuyaptin alli-allicta licapaycuśhanpïta nin: “Nazaret-lädu Jesuswan pulï-ari ampis cayanqui ¿aw?” nil.
67 e, vendo a Pedro, que se estava aquentando, encarou-o e disse: Tu também estavas com o nazareno, esse Jesus.
68 Niptinmi Pedro: “¿Mayanpïćha limacunquipis? ¡Manam ya'a lisïchu!” nicuyan.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não sei nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre.
69 Ñatac chayćhu cayäśhanta licalculñatacmi chay walmica yapa juccunätapis nicuyan: “Cay nunäpis Jesuswan pulï-ari” nil.
69 E a criada, vendo-o, começou de novo a dizer aos que ali estavam: Esse é um deles.
70 Niptinmi Pedro yapañatac: “Manam lisïchu” nin.
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente tu és um deles; pois és também galileu.
71 Nipäcuptinmi Pedro janay pachätapis ñaćhaña ishpicuyan: “¡Manam chay nunacta lisïchu! ¿Pićh cacunpis?” nil.
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Nilpuyällaptinmi wallpa yapa wa'amun. Jinayällaptinmi yalpaćhacülun: “Quimsa cutictañam ipanchämanqui wallpa ishcayta wa'amunanpá” nil nishancäta. Jinalmi llaqui-llaquicta wa'acula.
72 Nesse instante o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E caindo em si, começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.