Lucas 8
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs NVT
1 Caypïta pasalmi intiru jatun malcacunäćhu tacsa malcacunaćhüpis Jesus pulila Diospa allin gubirnunpïta yaćhachishtin. Ćhunca ishcayniyu yaćhapacünincunañatacmi puliwshipäcula.
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 Chaynütacmi inchäśhapi sänachishan walmicunapïwan, ima ishyaynincunapïpis sänachishan walmicunapïpis, waquinnin'a paycunacta liwshipäcula. Paycunam capäcula Magdala malcapi Maria, anćhish achatu gänalcuptin mana nunapïña sänachishan walmi.
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 Chaynütacmi Herodespa yanapänin Cuzpa walmin Juanapis, ñatac Susanapis. Chaynütacmi juc walmicunapis liwshipäcula. Paycunam cay pulïcunäta ima pishiptinpis yanapaycälila. Caynu lulaycula alli cäniyu capäculmi.
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 Chayćhu puliyaptin intiru malcacunäpi lluy juntunacälälimuptinmi tincuchiypa willala cay nil:
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 “Juc nunash talpucü liñä. Wacaptinshi waquinnin mujucuna caminucunäman paćhcälun. Chayćhu jalutacüśha cayaptinshi pishucuna śhalcamul lluy pallälälin.
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 Juc mujucunañatacshi ćhäla-ćhälaman paćhcälun. Chayćhu wiñalcamulshi lluy chaquïla mana jundu allpa captin.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 Waquin mujucunañatacshi ula-ula, caśha caśhacunäman paćhcälälin. Chay caśhacunäwan cusca wiñalcamuptinshi caśhacuna lluy alwächin.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 Ñatac juc mujucunañatacshi allin jundu allpaman ćhäpäcun. Chaycunash ichá allicta wayupäcul paćhac wayuyniyü-camalä capäcun” nil.
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 Chaynu niptinmi yaćhapacünincuna: “Tapuculläśhayqui, taytáy. Cay tincuchishayquiwan ¿imaninayquitam niyalcämanqui?” nin.
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 Niptinmi: “Amcunactá Tayta Diosmi tantiaycachipäcuśhunqui gubirnunćhu pacacuynincunactapis. Ñatac juccunätá caynu tincuchiyllaplämi, Diospa shiminćhu cay nishan-yupaypis:
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 “Cay tincuchishäca caynümi: Chay mujum cayan Diospa limaynin.
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 Caminuman ćhäcänümi Diospa willacuynin waquin nunacunaman'a ćhan. Chaynu uyaliyaptinpis Satanaśh śhalcamulmi śhun'unman ćhäśhancäta waycalpülun mana chalapaculcänanpä nï salbaculcänanpäpis.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 “Chaynütacshi ćhäla-ćhälaman ćhäcänüpis Diospa willacuynin ćhan waquinnincunaman'a. Paycunam tuqui gänaśhwan uyaliyalcalpis mana sapichacüśha lanta-yupay cayalcal chalapacuynin mana tacyanchu. Chaymi uchuc sasachacuycunallawan'a Diosninchicta un'älun.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 “Waquin nunacunamanñatacmi chay caśha-caśhaman muju paćhcäcänuy Diospa willacuynin ćhäpäcun. Ñatac imaymana munaynincunawan cänincunawan aychanpa munaynincunawanpis shipuchicüluptinmi mana wayuynin canchu.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 “Ñatac jundu allin allpaman ćhäcänuy capäcun allin willacuyta llapan śhun'unwan tuquip ćhasquïcunämi. Jinalmi śhun'unman tuquicta ćhulaycul, masïsu śhaycul sumä wayuyniyü-camalä capäcun.
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 “[¿Imapïmi caynu tincuchiyllap willapäcuc?] Manamá juc acchicta walaycachinchic mancawan pacaycunapächu, nïtac cawitup lulinman ćhulaycunapächu. Aśhwanpa altu ćhulacunmanmi ćhulcunchic yaycamücunaca sumä ima caśhantapis licananpä.
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 Chaynümi cay tincuchiyllap willaśhaccäpis pictapis lluy tantiapacachin'a. Manam canan imapis pacalanñachu, sinu'a willaśhañam.
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 Chayurá sumäta uyalipäcuy. Tantiäcunätá mas tantiayta uśhalämi can'apis. Mana tantiäcunätam ichá uywätucuśhantapis aśhwanpalä chincalpächisha can'a” nila.
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 Chaynu Jesus yaćhayächiptinmi mamanwan śhullcancuna ćhälälimul ñiti-ñiti nunacunaca cayaptin mana yaycuyta atipapäculachu.
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 Chaynu cayaptinmi Jesusta jucnin willaycula: “Mamayquiwan śhullcayquicunam ashiyalcäśhunqui” nil.
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 Niptinmi: “Taytäpa shiminta uyalicul cäsucücunämá mamá, śhullcá” nila.
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 Juc muyunmi Jesus yaćhapacünincunawan barcuman ishpipäcula. Jinalculmi Jesus: “Acuchun cay ućhap chimpanman” nilcul liculcäla.
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 Chaynu liyalcaptinmi Jesusta puñuy aysälun. Chayćhümi alli-alli waywa juclla licalïmun. Jinalculmi yacüta manchanaśhpä śhalcachicuyal barcumanpis wañuypänüña winacächicuyan.
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 Chaynu jinacuyaptinmi: “¡Taytallay taytay, wañuypa patanćhüñam cacuyanchic!” nishtin Jesusta licchachipäcula.
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 Jinaptinmi yaćhapacünincunacta: “¿Imapïtá amcuna mana chalapacalcämanquilächu?” nila.
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 Chaypïtam Galileap chimpanćhu Gadara-läduman ćhälälin.
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 Ćhäläliptinmi chay-lädu nuna yalämun Satanaśhpa maquinćhu lücuyäśha. Cay nunash unayña mana müdacüśha pasaypa calanllan pulila. Pantiuncunallaćhüshi cawsaculapis, manash wasićhüchu.
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 — ausente —
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 — ausente —
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 Niptinmi: “¿Imam śhutiqui?” nila.
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 Niptinmi ćhuncay-ćhuncay ruygaculcäla: “¡Chay mana camacaycü luli-luli wayüman amalä alupämaylächu!” nil.
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 Ñatac chay ulucunaćhümi achca-achca cuchicuna lancalayalcäla. Chaymi satanaśhcunaca ruygaculcäla: “¡Wic cuchicunäman liculcänapä awniycälillämay!” nil.
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 Chaynu awniycuptinmi chay nunäta caćhaycul liculcäla. Jinaptinmi lluy cuchicunaca juclla lücuyalcul ućhap patanman cürritityalcul lluy ji'acalpälil anuälälila.
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 Chay pasaśhanta licalculmi cuchi michïcunaca mana-mana pasaculcan malcäcama tincuśhancunäta ćhaclacunäćhu lluy nunacta willacuśhtin.
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 Chaymi nunacunaca ima pasaśhantapis licä śhapämula. Chaynu ćhäpämunanpämi Jesuspa ñawpäninćhu chay lücu nunaca tuqui müdacuśha, sänu fisyunćhu täcuyäñä. Chaynüta licälälilmi lluypis manchapacälälila.
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 Chayćhu licäcunaca willapäcula chay nunacta imanuypa caćhaycachishantapis.
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 Chayta uyalïlälilmi jinantin Gadara malcaca Jesusta ruygapäcula juc-lädu malcaman pasacunanpä.
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 chay sänachishan nunaca ruygala: “Ya'actapis puśhacallämay” nil.
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 Niptinmi: “Ya'awan linayquitá aśhwanpa wasiquita licuy. Jinal willapacamuy maynu-maynu lulaycunawan amćhu Dios lulaycuśhantapis” nila. Chaypïmi may malcaman ćhalpis Jesus sänaycachishanta willacula.
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 Jesus yaćhapacünincunawan wic-lädu chimpacta cutinanpämi llapa nunacunapis cushisha alcayalcäñä ćhasquinanpä.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 Chayćhu Jesus ćhämuptinmi juntunaculcänan wasip puydïnin Jairo śhutiyu wayapa ćhämul Jesuspa ñawpäninman un'ulacuycul ruygacula: “Japallan cuyay wamlallämi wañucalpuyanña. Acuchun, wasïta lïlläśhun, taytay” nil.
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 Caynu ruygacula ćhunca ishcay watayu malta lasac wamlan wañucalpuyaptinshi.
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 Paycunap ćhawpinćhümi liyäñä ćhunca ishcayniyu wata yawarpa janallanćhu cayä walmi. Paymi mïdicuncunäćhu jampichicuyta puliyal imallantapis illayllapäña aśhtayal lluy camacacüñä. Jinalpis manatacshi uchucllapis carililachu.
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 Chay walmim ipanpa aśhuycul Jesuspa müdananpa manyanta tupaycula. Jinaptinmi chayüralla yawarnin lluy śhaycämula.
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 Chayćhümi Jesus tapula: “¿Mayantan yataycäman?” nil.
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 Niptinmi nila: “Ya'a tantiacuyämari juc nuna yataycamaptin munaynïwan sänachishäta” nil.
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 Chaynu niyaptinmi walmica “Canan'a tantiaman-ari” nil chucchuśhtin aśhuycamula. Jinalculmi Jesuspa ñawpäninman un'ulacuycul llapan nunapis uyaliyaptin willala imacta pinsal chalaycul-pacha sänaśhantapis.
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 Niptinmi Jesus nila: “Wamlallá, chay chalapacamäśhayquipam sänälunqui. Amaña llaquicuyñachu. Canan jawcallañari licuy” nil.
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 Chaynu niyaptinmi Jairop nunan ćhämul payta nin: “Wamlayqui wañucunñam. Amañash yaćhachicücäta yan'al puśhanquiñachu” nil.
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 Chay nishanta uyalïlulmi Jesus nila: “Jairo, ama llaquicuychu. Wamlayqui'a cawsämun'am. Chalapacamay jinalla” nil.
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 Chaypi ñä wasinta ćhälulmi yaycula, Pedrowan, Jacobowan, Juanwan ñatac wañü wamlap maman taytancunallawan.
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 Chay yaycunanpämi wañü wamlap lädunćhu achca awćhuyalcäñä. Jinaptinmi Jesus nila: “Amaña caynüpa wa'apäcuyñachu. Wamlaca puñuyan jinallam; manam wañuśhachu” nil.
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 Niptinmi lluypis: “Cay-ari wamlaca wañüśhaña cayan” nil asipälälinlä canpis.
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 Chay nipäcuptinmi wamläta maquipi chalaycul: “¡Wamla, śhalcuy!” nila.
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 Niptinmi cawsämula. Jinaptinmi Jesus: “Imallayquitapis uycäliy micunanpä” nil uycachila.
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 Lluy caycunapi chay wamlap taytancunam cushisha: “¡Manamá caynüta imaypis licalanchicchu!” ninaculcäla. Ñatac chayćhümi Jesus nila: “Caycunapi amam mayanćhüpis limalcälinquichu” nil.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.