Lucas 8
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs ARA
1 Caypïta pasalmi intiru jatun malcacunäćhu tacsa malcacunaćhüpis Jesus pulila Diospa allin gubirnunpïta yaćhachishtin. Ćhunca ishcayniyu yaćhapacünincunañatacmi puliwshipäcula.
1 Aconteceu, depois disto, que andava Jesus de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus, e os doze iam com ele,
2 Chaynütacmi inchäśhapi sänachishan walmicunapïwan, ima ishyaynincunapïpis sänachishan walmicunapïpis, waquinnin'a paycunacta liwshipäcula. Paycunam capäcula Magdala malcapi Maria, anćhish achatu gänalcuptin mana nunapïña sänachishan walmi.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Chaynütacmi Herodespa yanapänin Cuzpa walmin Juanapis, ñatac Susanapis. Chaynütacmi juc walmicunapis liwshipäcula. Paycunam cay pulïcunäta ima pishiptinpis yanapaycälila. Caynu lulaycula alli cäniyu capäculmi.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Suzana e muitas outras, as quais lhe prestavam assistência com os seus bens.
4 Chayćhu puliyaptin intiru malcacunäpi lluy juntunacälälimuptinmi tincuchiypa willala cay nil:
4 Afluindo uma grande multidão e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Juc nunash talpucü liñä. Wacaptinshi waquinnin mujucuna caminucunäman paćhcälun. Chayćhu jalutacüśha cayaptinshi pishucuna śhalcamul lluy pallälälin.
5 Eis que o semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Juc mujucunañatacshi ćhäla-ćhälaman paćhcälun. Chayćhu wiñalcamulshi lluy chaquïla mana jundu allpa captin.
6 Outra caiu sobre a pedra; e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Waquin mujucunañatacshi ula-ula, caśha caśhacunäman paćhcälälin. Chay caśhacunäwan cusca wiñalcamuptinshi caśhacuna lluy alwächin.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e estes, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Ñatac juc mujucunañatacshi allin jundu allpaman ćhäpäcun. Chaycunash ichá allicta wayupäcul paćhac wayuyniyü-camalä capäcun” nil.
8 Outra, afinal, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cento por um. Dizendo isto, clamou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Chaynu niptinmi yaćhapacünincuna: “Tapuculläśhayqui, taytáy. Cay tincuchishayquiwan ¿imaninayquitam niyalcämanqui?” nin.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Niptinmi: “Amcunactá Tayta Diosmi tantiaycachipäcuśhunqui gubirnunćhu pacacuynincunactapis. Ñatac juccunätá caynu tincuchiyllaplämi, Diospa shiminćhu cay nishan-yupaypis:
10 Respondeu-lhes Jesus: A vós outros é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; aos demais, fala-se por parábolas, para que, vendo, não vejam; e, ouvindo, não entendam.
11 “Cay tincuchishäca caynümi: Chay mujum cayan Diospa limaynin.
11 Este é o sentido da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Caminuman ćhäcänümi Diospa willacuynin waquin nunacunaman'a ćhan. Chaynu uyaliyaptinpis Satanaśh śhalcamulmi śhun'unman ćhäśhancäta waycalpülun mana chalapaculcänanpä nï salbaculcänanpäpis.
12 A que caiu à beira do caminho são os que a ouviram; vem, a seguir, o diabo e arrebata-lhes do coração a palavra, para não suceder que, crendo, sejam salvos.
13 “Chaynütacshi ćhäla-ćhälaman ćhäcänüpis Diospa willacuynin ćhan waquinnincunaman'a. Paycunam tuqui gänaśhwan uyaliyalcalpis mana sapichacüśha lanta-yupay cayalcal chalapacuynin mana tacyanchu. Chaymi uchuc sasachacuycunallawan'a Diosninchicta un'älun.
13 A que caiu sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 “Waquin nunacunamanñatacmi chay caśha-caśhaman muju paćhcäcänuy Diospa willacuynin ćhäpäcun. Ñatac imaymana munaynincunawan cänincunawan aychanpa munaynincunawanpis shipuchicüluptinmi mana wayuynin canchu.
14 A que caiu entre espinhos são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com os cuidados, riquezas e deleites da vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 “Ñatac jundu allin allpaman ćhäcänuy capäcun allin willacuyta llapan śhun'unwan tuquip ćhasquïcunämi. Jinalmi śhun'unman tuquicta ćhulaycul, masïsu śhaycul sumä wayuyniyü-camalä capäcun.
15 A que caiu na boa terra são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 “[¿Imapïmi caynu tincuchiyllap willapäcuc?] Manamá juc acchicta walaycachinchic mancawan pacaycunapächu, nïtac cawitup lulinman ćhulaycunapächu. Aśhwanpa altu ćhulacunmanmi ćhulcunchic yaycamücunaca sumä ima caśhantapis licananpä.
16 Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a sobre um velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Chaynümi cay tincuchiyllap willaśhaccäpis pictapis lluy tantiapacachin'a. Manam canan imapis pacalanñachu, sinu'a willaśhañam.
17 Nada há oculto, que não haja de manifestar-se, nem escondido, que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Chayurá sumäta uyalipäcuy. Tantiäcunätá mas tantiayta uśhalämi can'apis. Mana tantiäcunätam ichá uywätucuśhantapis aśhwanpalä chincalpächisha can'a” nila.
18 Vede, pois, como ouvis; porque ao que tiver, se lhe dará; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Chaynu Jesus yaćhayächiptinmi mamanwan śhullcancuna ćhälälimul ñiti-ñiti nunacunaca cayaptin mana yaycuyta atipapäculachu.
19 Vieram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se por causa da concorrência de povo.
20 Chaynu cayaptinmi Jesusta jucnin willaycula: “Mamayquiwan śhullcayquicunam ashiyalcäśhunqui” nil.
20 E lhe comunicaram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te.
21 Niptinmi: “Taytäpa shiminta uyalicul cäsucücunämá mamá, śhullcá” nila.
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam.
22 Juc muyunmi Jesus yaćhapacünincunawan barcuman ishpipäcula. Jinalculmi Jesus: “Acuchun cay ućhap chimpanman” nilcul liculcäla.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, entrou ele num barco em companhia dos seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra margem do lago; e partiram.
23 Chaynu liyalcaptinmi Jesusta puñuy aysälun. Chayćhümi alli-alli waywa juclla licalïmun. Jinalculmi yacüta manchanaśhpä śhalcachicuyal barcumanpis wañuypänüña winacächicuyan.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, correndo eles o perigo de soçobrar.
24 Chaynu jinacuyaptinmi: “¡Taytallay taytay, wañuypa patanćhüñam cacuyanchic!” nishtin Jesusta licchachipäcula.
24 Chegando-se a ele, despertaram-no dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo! Despertando-se Jesus, repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou, e veio a bonança.
25 Jinaptinmi yaćhapacünincunacta: “¿Imapïtá amcuna mana chalapacalcämanquilächu?” nila.
25 Então, lhes disse: Onde está a vossa fé? Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: Quem é este que até aos ventos e às ondas repreende, e lhe obedecem?
26 Chaypïtam Galileap chimpanćhu Gadara-läduman ćhälälin.
26 Então, rumaram para a terra dos gerasenos, fronteira da Galileia.
27 Ćhäläliptinmi chay-lädu nuna yalämun Satanaśhpa maquinćhu lücuyäśha. Cay nunash unayña mana müdacüśha pasaypa calanllan pulila. Pantiuncunallaćhüshi cawsaculapis, manash wasićhüchu.
27 Logo ao desembarcar, veio da cidade ao seu encontro um homem possesso de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos sepulcros.
28 — ausente —
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo em alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se apoderara dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e grilhões, tudo despedaçava e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Niptinmi: “¿Imam śhutiqui?” nila.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião, porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Niptinmi ćhuncay-ćhuncay ruygaculcäla: “¡Chay mana camacaycü luli-luli wayüman amalä alupämaylächu!” nil.
31 Rogavam-lhe que não os mandasse sair para o abismo.
32 Ñatac chay ulucunaćhümi achca-achca cuchicuna lancalayalcäla. Chaymi satanaśhcunaca ruygaculcäla: “¡Wic cuchicunäman liculcänapä awniycälillämay!” nil.
32 Ora, andava ali, pastando no monte, uma grande manada de porcos; rogaram-lhe que lhes permitisse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Chaynu awniycuptinmi chay nunäta caćhaycul liculcäla. Jinaptinmi lluy cuchicunaca juclla lücuyalcul ućhap patanman cürritityalcul lluy ji'acalpälil anuälälila.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Chay pasaśhanta licalculmi cuchi michïcunaca mana-mana pasaculcan malcäcama tincuśhancunäta ćhaclacunäćhu lluy nunacta willacuśhtin.
34 Os porqueiros, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Chaymi nunacunaca ima pasaśhantapis licä śhapämula. Chaynu ćhäpämunanpämi Jesuspa ñawpäninćhu chay lücu nunaca tuqui müdacuśha, sänu fisyunćhu täcuyäñä. Chaynüta licälälilmi lluypis manchapacälälila.
35 Então, saiu o povo para ver o que se passara, e foram ter com Jesus. De fato, acharam o homem de quem saíram os demônios, vestido, em perfeito juízo, assentado aos pés de Jesus; e ficaram dominados de terror.
36 Chayćhu licäcunaca willapäcula chay nunacta imanuypa caćhaycachishantapis.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como fora salvo o endemoninhado.
37 Chayta uyalïlälilmi jinantin Gadara malcaca Jesusta ruygapäcula juc-lädu malcaman pasacunanpä.
37 Todo o povo da circunvizinhança dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande medo. E Jesus, tomando de novo o barco, voltou.
38 chay sänachishan nunaca ruygala: “Ya'actapis puśhacallämay” nil.
38 O homem de quem tinham saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 Niptinmi: “Ya'awan linayquitá aśhwanpa wasiquita licuy. Jinal willapacamuy maynu-maynu lulaycunawan amćhu Dios lulaycuśhantapis” nila. Chaypïmi may malcaman ćhalpis Jesus sänaycachishanta willacula.
39 Volta para casa e conta aos teus tudo o que Deus fez por ti. Então, foi ele anunciando por toda a cidade todas as coisas que Jesus lhe tinha feito.
40 Jesus yaćhapacünincunawan wic-lädu chimpacta cutinanpämi llapa nunacunapis cushisha alcayalcäñä ćhasquinanpä.
40 Ao regressar Jesus, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Chayćhu Jesus ćhämuptinmi juntunaculcänan wasip puydïnin Jairo śhutiyu wayapa ćhämul Jesuspa ñawpäninman un'ulacuycul ruygacula: “Japallan cuyay wamlallämi wañucalpuyanña. Acuchun, wasïta lïlläśhun, taytay” nil.
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, lhe suplicou que chegasse até a sua casa.
42 Caynu ruygacula ćhunca ishcay watayu malta lasac wamlan wañucalpuyaptinshi.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava à morte. Enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Paycunap ćhawpinćhümi liyäñä ćhunca ishcayniyu wata yawarpa janallanćhu cayä walmi. Paymi mïdicuncunäćhu jampichicuyta puliyal imallantapis illayllapäña aśhtayal lluy camacacüñä. Jinalpis manatacshi uchucllapis carililachu.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia, e a quem ninguém tinha podido curar [e que gastara com os médicos todos os seus haveres],
44 Chay walmim ipanpa aśhuycul Jesuspa müdananpa manyanta tupaycula. Jinaptinmi chayüralla yawarnin lluy śhaycämula.
44 veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste, e logo se lhe estancou a hemorragia.
45 Chayćhümi Jesus tapula: “¿Mayantan yataycäman?” nil.
45 Mas Jesus disse: Quem me tocou? Como todos negassem, Pedro [com seus companheiros] disse: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem [e dizes: Quem me tocou?].
46 Niptinmi nila: “Ya'a tantiacuyämari juc nuna yataycamaptin munaynïwan sänachishäta” nil.
46 Contudo, Jesus insistiu: Alguém me tocou, porque senti que de mim saiu poder.
47 Chaynu niyaptinmi walmica “Canan'a tantiaman-ari” nil chucchuśhtin aśhuycamula. Jinalculmi Jesuspa ñawpäninman un'ulacuycul llapan nunapis uyaliyaptin willala imacta pinsal chalaycul-pacha sänaśhantapis.
47 Vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante dele, declarou, à vista de todo o povo, a causa por que lhe havia tocado e como imediatamente fora curada.
48 Niptinmi Jesus nila: “Wamlallá, chay chalapacamäśhayquipam sänälunqui. Amaña llaquicuyñachu. Canan jawcallañari licuy” nil.
48 Então, lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Chaynu niyaptinmi Jairop nunan ćhämul payta nin: “Wamlayqui wañucunñam. Amañash yaćhachicücäta yan'al puśhanquiñachu” nil.
49 Falava ele ainda, quando veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: Tua filha já está morta, não incomodes mais o Mestre.
50 Chay nishanta uyalïlulmi Jesus nila: “Jairo, ama llaquicuychu. Wamlayqui'a cawsämun'am. Chalapacamay jinalla” nil.
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse: Não temas, crê somente, e ela será salva.
51 Chaypi ñä wasinta ćhälulmi yaycula, Pedrowan, Jacobowan, Juanwan ñatac wañü wamlap maman taytancunallawan.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém permitiu que entrasse com ele, senão Pedro, João, Tiago e bem assim o pai e a mãe da menina.
52 Chay yaycunanpämi wañü wamlap lädunćhu achca awćhuyalcäñä. Jinaptinmi Jesus nila: “Amaña caynüpa wa'apäcuyñachu. Wamlaca puñuyan jinallam; manam wañuśhachu” nil.
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Niptinmi lluypis: “Cay-ari wamlaca wañüśhaña cayan” nil asipälälinlä canpis.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Chay nipäcuptinmi wamläta maquipi chalaycul: “¡Wamla, śhalcuy!” nila.
54 Entretanto, ele, tomando-a pela mão, disse-lhe, em voz alta: Menina, levanta-te!
55 Niptinmi cawsämula. Jinaptinmi Jesus: “Imallayquitapis uycäliy micunanpä” nil uycachila.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e ele mandou que lhe dessem de comer.
56 Lluy caycunapi chay wamlap taytancunam cushisha: “¡Manamá caynüta imaypis licalanchicchu!” ninaculcäla. Ñatac chayćhümi Jesus nila: “Caycunapi amam mayanćhüpis limalcälinquichu” nil.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.