Lucas 20

Muśhü limalicuy (QVWNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Chaynu jinaculculmi allin willacuyta yaćhayächila chay Diospa chuya wasip patyunćhu. Chaymanmi puydï sasirdüticuna, camachicuyta yaćhachicücunaca, prinsipal yaśhacunäwan ćhälälimun.
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 Ćhayculmi Jesusta nicuyalcan: “¡¿Mayantucultá cayćhu lulayanqui?! ¡¿Mayantá cayta lulanayquipä ćhulaśhulanqui?!” nil.
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Niptinmi: “Má, ya'actapis nipämay.
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 Juan bawtisananpä ¿pitan caćhamula? ¿Dioschun icha nunacunällachun?” nila.
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Niptinmi quiquin-pula ninacücuyalcan: “ ‘Diosmi caćhamula’ niptinchic'a, ‘Chayurá ¿imapïtan-nila mana chalapaculanquichu?’ nilćha nimäśhun.
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Ñatac ‘Nunallam’ niptinchic'a yan'aćh cay nunacunaca lluy tamshällamachwanpis Diospa willacüninpa licayalcal'a” nil.
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Chaynu ninaculculmi: “Manamá yaćhapäcüchu” nin.
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Niptinmi Jesuspis: “Chayurá ya'apis manam mayan caćhamäśhantapis willapäcuśhayquichu” nila.
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Nilculmi tincuchiypa willala cay nil: “Juc nunash ćhaclan juntacta plantacula übacta. Jinalculshi juc nunacunaman partïda uycul calu malcacta achca quillacuna licula.
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Chaypi cusicha timpu ćhämuptinshi juc nunanta partinta apamunanpä caćhamula. Chay nunantash partïdaśhancunaca chalalcälil lluy ma'alcälil jinanllacta cutichipäcula.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Jinaptinshi juc nunantañatac yapa caćhamun. Chaytapis chaynütacshi palalcälil lluy ma'alcälil mana ima wälactapis umul alälälimun.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Chaypïtapis yapaläshi juc nunantapis caćhamun. Chaytapis chaynütacshi ma'alcälil lulälälin.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 Chayshi duyñun pinsan: ‘¿Imanäśhätan? Mïjur-ari japallan cuyay chulïta caćhäśhä. Paytá allinpaćh lican'a’ nil.
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 “Chaynu chulin ćhämuptinshi partïdaśhan nunacunaca limanacucuyalcan: ‘Cay chulinpäćhá caycuna quïdan'a. Cay tücänin ya'anchicwan quïdananpä wañüchishun’ nil.
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Chayshi ćhaclanpi aysalcul wañülächin. Má ¿chaynu luläläliptin'a chay ćhaclayüca ćhämul ‘allinmi’ nin'achun ampá?
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Aśhwanpa lilculmá chay nunacunäta wañulcachil juccunaman ćhaclanta uycun'a” nila.
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Niptinmi allinta licapaycul nila: “¿Diospa shiminćhu nishancäta manachun tantiapäcunqui, imatá? Chayćhümari niyan: ‘Wasi luläcuna jalutacuśhan lumim mas allin puydï chaläninmanlä muyüñä.
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Jinaman pipis chay lumiman ćhäcá, quićhacacülun'am. Ñatac chay lumica mayanpa janäninmanpis ćhaptin'a lluymi ñutucacülun'a’ nil” nin.
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Niptinmi puydï sasirdüticunäwan yaćhachicücunaca paypi nishanta lluy tantiacalcälil Jesusta chalachiyta munapäculpis achca-achca nunäta manchalil liculcäla.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Chaynu mana atipacalcälilmi caynüta ninaculcäla: “Mïjur-ari allin nunaman muyütuculcul jucnin nunanchic quiquinpa limayllanwan palpuchinanpä lichun. Jinaptinćha Roma puydïninpa maquinman ćhulaycuśhun” nil.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Chaymi lïcunaca ćhaycul: “Yaćhachicü taytáy, tantiapäcümi rasuncälla amćhu caśhanta. Manamá pimanpis śhalcuyanquichu. Aśhwanpa Diosninchic munaśhannu rasuncällactam yaćhachinqui.
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Chayurá má, niycälillämay ¿Roma gubirnuman alcabälacta unapä Tayta Dios awninchun icha manachun?” nil.
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Niptinmi Jesus achäqui ashiyninwan caśhanta yaćhalcul nila:
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 “¿Imapïtan imamanpis palpuchiyta munapämanqui? Má, licachimay juc illayniquita” nil. Chaynu uycuptinmi tapula: “¿Pitan cay illaycäćhu cayan? ¿Pip śhutintan cayćhu limayan?” nil.
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Niptinmi: “Chayurá Cesarpa cäcätá payman-ari uycäliy. Diospa cäcätá Diosmantac-ari uycäliy” nila.
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Chaynu nunacunap ñawpäninćhu mana imamanpis palpuchiyta atipalmi licapayllaman camälälila.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Chaypïtam wañücuna śhalcamunanman mana quiripäcü saduseocunaca śhapämula.
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 Paycunam Jesusta: “Yaćhachicü taytay, Moisespa camachicuyninćhümi niñä: ‘Juc wayapa mana chuliyu ima wañucuptin'a cäsu canmi wanücäpa śhullcanwan biudaca casaracul punta wayapanpa milayninta śhalcachinanpä’ nil.
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Chaynu captin'a, ¿imanuytan chayurá cay canman? Unayshi anćhish wawi-caśha capäcula. Chayshi mayurca walmiculcul mana chuliyu ima wañucula.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Jinaptinshi śhullcanwan yapacüla chay japanyäśhaca. Chaypïtash chaypis chaynütac wañucun mana chuliyu.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 Jinaptinshi chay ipa atïninwan yapacüluptin chaypis mana chuliyütac wañucun. Chaynüllash cay anćhishnintin wawi-caśha chay walmillawan cuscälälil mana chuliyu llapanpis wañuculcan.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Jinaman'a chay walmipis wañucuntac.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Canan nipämay: Śhalcamunan muyuncäćhu ¿mayanninpa walmintá can'a anćhishnintinwan casaracuśha cayaptin'a?” nin.
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Niptinmi Jesus nila: “Chaynu walmichacuycuná cay allpällaćhu cawsäcunapämi.
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 — ausente —
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 — ausente —
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 “Ñatac chay wañücuna śhalcamunanpïtá Moisespis tantiachilamari. ¿Manachun yalpanqui jaćhäćhu nina waläcäpi Diosninchic Moisesta ayalcul imanishantapis? Chayćhümi niyan: ‘Ya'am Abrahampa, Isaacpa, Jacobpa alawayalcäśhan Diosnin cayá’ nil.
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Chayurá Diospá manam chincacü wañucücuna canchu; sinu'a cawsä nunallamari” nila.
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Niptinmi camachicuyta waquin yaćhachicücunaca nipäcula: “Taytáy, allintam chaytá nïlunqui” nil.
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Chaynu Jesus niptinmi manaña mayanpis mastá tapućhaculcälañachu.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Chaypïtam Jesus nila: “¿Imapïtatan ‘Salbacücá Mandacü Davidpa milayninmi cayan’ nil niyalcan?
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 — ausente —
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 — ausente —
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 — ausente —
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Chay nishanta llapa nunapis uyaliyalcaptinmi yaćhapacünincunacta nila:
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 “Yan'al-lätac amcunapis cay yaćhachicücunäta atiyalcächinquiman. Paycunamá allinnin müdanacunawan müdaculcan läsacunäćhu nunacuna rispitänan-layculla. Jinalmi aśhta juntunacuna wasicunaćhüpis fistacunaćhüpis allinninpa täcunancunamanlä täcuytapis wañupaculcan.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Japanyäśha walmicunap wasincunacta waycayalcalpis cäran cañälämi allinpa licachiculcänallanwan mana camacaycütalä Tayta Diosta mañacuyalcänanpä canpis. Caycunapïmá mas mas mućhuycachisha capäcun'a” nila.
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.