Lucas 20
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs NAA
1 Chaynu jinaculculmi allin willacuyta yaćhayächila chay Diospa chuya wasip patyunćhu. Chaymanmi puydï sasirdüticuna, camachicuyta yaćhachicücunaca, prinsipal yaśhacunäwan ćhälälimun.
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, chegaram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 Ćhayculmi Jesusta nicuyalcan: “¡¿Mayantucultá cayćhu lulayanqui?! ¡¿Mayantá cayta lulanayquipä ćhulaśhulanqui?!” nil.
2 e lhe perguntaram: — Diga-nos com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade?
3 Niptinmi: “Má, ya'actapis nipämay.
3 Jesus respondeu:
4 Juan bawtisananpä ¿pitan caćhamula? ¿Dioschun icha nunacunällachun?” nila.
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Niptinmi quiquin-pula ninacücuyalcan: “ ‘Diosmi caćhamula’ niptinchic'a, ‘Chayurá ¿imapïtan-nila mana chalapaculanquichu?’ nilćha nimäśhun.
5 Então discutiram entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Por que não acreditaram nele?”
6 Ñatac ‘Nunallam’ niptinchic'a yan'aćh cay nunacunaca lluy tamshällamachwanpis Diospa willacüninpa licayalcal'a” nil.
6 Mas, se dissermos: “Dos homens”, o povo todo nos apedrejará, porque está convicto de que João era profeta.
7 Chaynu ninaculculmi: “Manamá yaćhapäcüchu” nin.
7 Por fim, responderam que não sabiam de onde era.
8 Niptinmi Jesuspis: “Chayurá ya'apis manam mayan caćhamäśhantapis willapäcuśhayquichu” nila.
8 E Jesus lhes disse:
9 Nilculmi tincuchiypa willala cay nil: “Juc nunash ćhaclan juntacta plantacula übacta. Jinalculshi juc nunacunaman partïda uycul calu malcacta achca quillacuna licula.
9 A seguir, Jesus passou a contar ao povo esta parábola:
10 Chaypi cusicha timpu ćhämuptinshi juc nunanta partinta apamunanpä caćhamula. Chay nunantash partïdaśhancunaca chalalcälil lluy ma'alcälil jinanllacta cutichipäcula.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha. Mas os lavradores, depois de espancá-lo, o despacharam de mãos vazias.
11 Jinaptinshi juc nunantañatac yapa caćhamun. Chaytapis chaynütacshi palalcälil lluy ma'alcälil mana ima wälactapis umul alälälimun.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo, mas também a este espancaram e, depois de insultá-lo, despacharam de mãos vazias.
12 Chaypïtapis yapaläshi juc nunantapis caćhamun. Chaytapis chaynütacshi ma'alcälil lulälälin.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de feri-lo, expulsaram.
13 Chayshi duyñun pinsan: ‘¿Imanäśhätan? Mïjur-ari japallan cuyay chulïta caćhäśhä. Paytá allinpaćh lican'a’ nil.
13 Então o dono da vinha disse: “Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.”
14 “Chaynu chulin ćhämuptinshi partïdaśhan nunacunaca limanacucuyalcan: ‘Cay chulinpäćhá caycuna quïdan'a. Cay tücänin ya'anchicwan quïdananpä wañüchishun’ nil.
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, começaram a discutir entre si: “Este é o herdeiro; vamos matá-lo, para que a herança seja nossa.”
15 Chayshi ćhaclanpi aysalcul wañülächin. Má ¿chaynu luläläliptin'a chay ćhaclayüca ćhämul ‘allinmi’ nin'achun ampá?
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram.
16 Aśhwanpa lilculmá chay nunacunäta wañulcachil juccunaman ćhaclanta uycun'a” nila.
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros. Ao ouvir isto, disseram: — Que tal não aconteça!
17 Niptinmi allinta licapaycul nila: “¿Diospa shiminćhu nishancäta manachun tantiapäcunqui, imatá? Chayćhümari niyan: ‘Wasi luläcuna jalutacuśhan lumim mas allin puydï chaläninmanlä muyüñä.
17 Mas Jesus, com o olhar fixo neles, disse:
18 Jinaman pipis chay lumiman ćhäcá, quićhacacülun'am. Ñatac chay lumica mayanpa janäninmanpis ćhaptin'a lluymi ñutucacülun'a’ nil” nin.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Niptinmi puydï sasirdüticunäwan yaćhachicücunaca paypi nishanta lluy tantiacalcälil Jesusta chalachiyta munapäculpis achca-achca nunäta manchalil liculcäla.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo.
20 Chaynu mana atipacalcälilmi caynüta ninaculcäla: “Mïjur-ari allin nunaman muyütuculcul jucnin nunanchic quiquinpa limayllanwan palpuchinanpä lichun. Jinaptinćha Roma puydïninpa maquinman ćhulaycuśhun” nil.
20 Eles passaram a vigiar Jesus. Enviaram espiões que se fingiam de justos para ver se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Chaymi lïcunaca ćhaycul: “Yaćhachicü taytáy, tantiapäcümi rasuncälla amćhu caśhanta. Manamá pimanpis śhalcuyanquichu. Aśhwanpa Diosninchic munaśhannu rasuncällactam yaćhachinqui.
21 Então lhe perguntaram: — Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina corretamente e não se deixa levar pela aparência das pessoas, mas ensina o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Chayurá má, niycälillämay ¿Roma gubirnuman alcabälacta unapä Tayta Dios awninchun icha manachun?” nil.
22 É lícito pagar imposto a César ou não?
23 Niptinmi Jesus achäqui ashiyninwan caśhanta yaćhalcul nila:
23 Mas Jesus, percebendo a artimanha deles, respondeu:
24 “¿Imapïtan imamanpis palpuchiyta munapämanqui? Má, licachimay juc illayniquita” nil. Chaynu uycuptinmi tapula: “¿Pitan cay illaycäćhu cayan? ¿Pip śhutintan cayćhu limayan?” nil.
24 — Mostrem-me um denário. De quem é a figura e a inscrição? Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
25 Niptinmi: “Chayurá Cesarpa cäcätá payman-ari uycäliy. Diospa cäcätá Diosmantac-ari uycäliy” nila.
25 — Pois deem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Chaynu nunacunap ñawpäninćhu mana imamanpis palpuchiyta atipalmi licapayllaman camälälila.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Chaypïtam wañücuna śhalcamunanman mana quiripäcü saduseocunaca śhapämula.
27 Chegando alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição,
28 Paycunam Jesusta: “Yaćhachicü taytay, Moisespa camachicuyninćhümi niñä: ‘Juc wayapa mana chuliyu ima wañucuptin'a cäsu canmi wanücäpa śhullcanwan biudaca casaracul punta wayapanpa milayninta śhalcachinanpä’ nil.
28 perguntaram a Jesus: — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem casado morrer sem deixar filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
29 Chaynu captin'a, ¿imanuytan chayurá cay canman? Unayshi anćhish wawi-caśha capäcula. Chayshi mayurca walmiculcul mana chuliyu ima wañucula.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Jinaptinshi śhullcanwan yapacüla chay japanyäśhaca. Chaypïtash chaypis chaynütac wañucun mana chuliyu.
30 o segundo
31 Jinaptinshi chay ipa atïninwan yapacüluptin chaypis mana chuliyütac wañucun. Chaynüllash cay anćhishnintin wawi-caśha chay walmillawan cuscälälil mana chuliyu llapanpis wañuculcan.
31 e o terceiro também casaram com a viúva, e assim foi com os sete. Todos morreram sem deixar filhos.
32 Jinaman'a chay walmipis wañucuntac.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Canan nipämay: Śhalcamunan muyuncäćhu ¿mayanninpa walmintá can'a anćhishnintinwan casaracuśha cayaptin'a?” nin.
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles a mulher será esposa? Porque os sete casaram com ela.
34 Niptinmi Jesus nila: “Chaynu walmichacuycuná cay allpällaćhu cawsäcunapämi.
34 Jesus respondeu:
35 — ausente —
35 mas os que são considerados dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 — ausente —
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 “Ñatac chay wañücuna śhalcamunanpïtá Moisespis tantiachilamari. ¿Manachun yalpanqui jaćhäćhu nina waläcäpi Diosninchic Moisesta ayalcul imanishantapis? Chayćhümi niyan: ‘Ya'am Abrahampa, Isaacpa, Jacobpa alawayalcäśhan Diosnin cayá’ nil.
37 E que os mortos ressuscitam, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando afirma que o Senhor é o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Chayurá Diospá manam chincacü wañucücuna canchu; sinu'a cawsä nunallamari” nila.
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Niptinmi camachicuyta waquin yaćhachicücunaca nipäcula: “Taytáy, allintam chaytá nïlunqui” nil.
39 Então alguns dos escribas disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Chaynu Jesus niptinmi manaña mayanpis mastá tapućhaculcälañachu.
40 E não ousaram mais fazer perguntas a Jesus.
41 Chaypïtam Jesus nila: “¿Imapïtatan ‘Salbacücá Mandacü Davidpa milayninmi cayan’ nil niyalcan?
41 Mas Jesus lhes perguntou:
42 — ausente —
42 Pois o próprio Davi afirma no Livro dos Salmos:
43 — ausente —
43 até que eu ponha
44 — ausente —
44 — Portanto, Davi o chama de Senhor. Então como ele pode ser filho de Davi?
45 Chay nishanta llapa nunapis uyaliyalcaptinmi yaćhapacünincunacta nila:
45 Quando todo o povo estava ouvindo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 “Yan'al-lätac amcunapis cay yaćhachicücunäta atiyalcächinquiman. Paycunamá allinnin müdanacunawan müdaculcan läsacunäćhu nunacuna rispitänan-layculla. Jinalmi aśhta juntunacuna wasicunaćhüpis fistacunaćhüpis allinninpa täcunancunamanlä täcuytapis wañupaculcan.
46 — Cuidado com os escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes.
47 Japanyäśha walmicunap wasincunacta waycayalcalpis cäran cañälämi allinpa licachiculcänallanwan mana camacaycütalä Tayta Diosta mañacuyalcänanpä canpis. Caycunapïmá mas mas mućhuycachisha capäcun'a” nila.
47 Eles devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.