Lucas 1
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs ARC
1 — ausente —
1 Tendo, pois, muitos empreendido pôr em ordem a narração dos fatos que entre nós se cumpriram,
2 — ausente —
2 segundo nos transmitiram os mesmos que os presenciaram desde o princípio e foram ministros da palavra,
3 — ausente —
3 pareceu-me também a mim conveniente descrevê-los a ti, ó excelentíssimo Teófilo, por sua ordem, havendo-me já informado minuciosamente de tudo desde o princípio,
4 — ausente —
4 para que conheças a certeza das coisas de que já estás informado.
5 Judeacta Herodes mandaśhan timpućhümi, juc nuna Zacarias śhutiyu cala. Paymi sasirdüti caśhta Abiaspa ayllun cala. Chaynütac walmin Elisabetpis sasirdüti Aaronpa caśhtanpa ayllun cala.
5 Existiu, no tempo de Herodes, rei da Judeia, um sacerdote, chamado Zacarias, da ordem de Abias, e cuja mulher era das filhas de Arão; o nome dela era Isabel.
6 Ishcayninmi Diospa ñawpäninćhu alli-cama capäcula, Diospa camachicuyninta cäsucul lulä-cama. Chaymi lluy nunapapis allinpa licaśha cala.
6 E eram ambos justos perante Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Ñatac paycunam mana chuliyu awquishyapäcula, walmin mana waćhacuptin.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Chaypïtam juc muyunćhu'a Diospa wasinćhu sasirdüti cayninćhu lulaycuna Zacarias particunacta tücälälin.
8 E aconteceu que, exercendo ele o sacerdócio diante de Deus, na ordem da sua turma,
9 Chay jinaptinmi paycunap custumrinmannuy tücachinacuptin Zacariasta tücäla Diospa wasinćhu insinsiucta mismichimunanpä.
9 segundo o costume sacerdotal, coube-lhe em sorte entrar no templo do Senhor para oferecer o incenso.
10 Pay chay lulićhu insinsiucta mismichimuśhan üram llapa nunacunaca waśhallaćhu Diosta mañacuyalcäla.
10 E toda a multidão do povo estava fora, orando, à hora do incenso.
11 Chay insinsiu mismichipäcunan allïnin-lädućhümi juc anjil śhäcuyäñä.
11 Então, um anjo do Senhor lhe apareceu, posto em pé, à direita do altar do incenso.
12 Chayta licälulmi Zacarias manchalicucuyal mana imanaytapis atipälachu.
12 E Zacarias, vendo- o, turbou-se, e caiu temor sobre ele.
13 Jinaptinmi anjilca: “Ama manchacamaychu, Zacarias. Diosmi mañacuyniquita ćhasquishunqui. Chaymi walmiqui juc walaśhta waćhacun'a. Paypa śhutintam Juanta ćhulanqui.
13 Mas o anjo lhe disse: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João.
14 Pay näsimuptinmi ampis nunacunapis cushiculcan'a.
14 E terás prazer e alegria, e muitos se alegrarão no seu nascimento,
15 Jatunyälulñatacmi Diospa ñawpäninćhu allin nuna caycun'a. Manam imaypis upyaycunactá uchucllapis pulicun'achu, ñatac mamanpa patanpi-pacham Chuya Ispiritup munayninćhu can'a.
15 porque será grande diante do Senhor, e não beberá vinho, nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Chaymi llapa Israel malca-masiquicunacta Diosninchicman cutichimun'a.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Cay chuliqui Juanmari lin'a Diospa munayninwan Eliasnüpis alli jiniyuwan Diospi willacuśhtin. Chayćhümi amistachin'a chulintawan taytanta. Diosta mana cäsucücunätapis cäsucümanmá muyuchin'a. Chaynüpamari caminucta allichayä-yupaypis nunäta allichacachin'a quiquin Duyñunchic ćhämuptin ćhasquiculcänanpä” nil.
17 e irá adiante dele no espírito e virtude de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos e os rebeldes, à prudência dos justos, com o fim de preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Niptinmi Zacarias anjilcäta nila: “¿Ima? ¿Imanuypatan cay lulacacunman, cuscäpïpis awquishña cayalcaptí? ¿Chaychun canan chulí licalinman?” nil.
18 Disse, então, Zacarias ao anjo: Como saberei isso? Pois eu já sou velho, e minha mulher, avançada em idade.
19 Niptinmi: “Gabrielmi ya'a cá; Diospa ñawpäninćhu cayäcämi. Chaymi ya'acta caćhamäla chuliqui cananpä willaycachimä.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado a falar-te e dar-te estas alegres novas.
20 Caynu mana quirimaptiqui'a cananpi shimiqui wićhacacuchun aśhta chuliqui näsimunancama” nin.
20 Todavia ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas aconteçam, porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo se hão de cumprir.
21 Chay waśhaćhu cä nunacunäñatacmi: “¿Imañatan pasämun cay üracama mana yalamunanpä?” nishtin alcapäcula.
21 E o povo estava esperando a Zacarias e maravilhava-se de que tanto se demorasse no templo.
22 Chaynu alcayalcaptinmi unascactá Zacarias yalämun shimin wićhacäśha siñaśhchayllap limaśhtin. Chaynüta licälälilmi llapanpis tantiälälin suyñuyninćhünu Dios limapämuśhanta.
22 E, saindo ele, não lhes podia falar; e entenderam que tivera alguma visão no templo. E falava por acenos e ficou mudo.
23 Chaynu chayćhu lulanancunacta lluy camacalculmi ishcay quimsa muyuncunapïtá wasinta licula.
23 E sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para sua casa.
24 Chaypïtam walmin Elisabet rasunpa patantin licalïla. Chaymi picha quilla mana maytapis wasinpi yalupacul sumä cushisha cacula:
24 E, depois daqueles dias, Isabel, sua mulher, concebeu e, por cinco meses, se ocultou, dizendo:
25 “Diosmi wawicta talichiman mana mayan nunapis jamuyämänanpä” nil pinsaśhtin.
25 Assim me fez o Senhor, nos dias em que atentou em mim, para destruir o meu opróbrio entre os homens.
26 Elisabet ñä süta quillantaña patanwan liyaptinmi Dios caćhamula anjil Gabrielta Galileaćhu Nazaret malcäman.
26 E, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Chay malcaćhümi yaćhala manalä wayapa lisï lasac wamla Maria śhutiyu. Paymi casaracunanpä limaśha cala Israel malcap unay mandänin Davidpa caśhtanpa ayllun Josëwan.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Chayćhümi Mariacta anjilca nila: “Cushicuy, Maria. Diosmi anwan cayan. Anmi lluy walmicunapïpis Diospä sumä allin licaśha canqui” nil.
28 E, entrando o anjo onde ela estava, disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Niptinmi Maria pinsatïbu cayäla “¿Imactatan caywan niyäman?” nil.
29 E, vendo- o ela, turbou-se muito com aquelas palavras e considerava que saudação seria esta.
30 Chaymi anjilca: “Maria, ama manchacuychu. Diospa llaquipayninćhümi cayanqui.
30 Disse-lhe, então, o anjo: Maria, não temas, porque achaste graça diante de Deus,
31 Chaymi patayu licalil walaśhta waćhacunqui. Jinalmi Jesusta śhutichanqui.
31 E eis que em teu ventre conceberás, e darás à luz um filho, e pôr-lhe-ás o nome de Jesus.
32 — ausente —
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai,
33 — ausente —
33 e reinará eternamente na casa de Jacó, e o seu Reino não terá fim.
34 Niptinmi Maria: “¿Chay'a imanuypam canman manaläpis wayapacta lisiyaptí?” nila.
34 E disse Maria ao anjo: Como se fará isso, visto que não conheço varão?
35 Niptinmi nila: “Maria, Diospa Ispiritun śhamulmi, Sumä Munayniyu Diospa munaynin llantuycuy-yupay yan'anülla patayüta licalichishunqui. Chaymi chay chuya iñachayquita quiquin Diospa Caćhamuśhan Chulin nipäcun'a.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e a virtude do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; pelo que também o Santo, que de ti há de nascer, será chamado Filho de Deus.
36 Mana quirimaptiqui'a ‘machüra walmi’ nilcul jamuyapäcuśhan caśhtayqui Elisabetpis süta quillantañam patanwan liyan masqui chacwaśhña cayalpis.
36 E eis que também Isabel, tua prima, concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril.
37 Diospá rasunpa, manamá sasachu ima lulaypis” nil.
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 Niptinmi Maria: “Paypa uyway nunanmi cayá. Nimäśhayquinu Dios lulachun ya'awan” nila. Caynu nilcuptinmi anjilca liculaña.
38 Disse, então, Maria: Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Chay ishcay quimsa muyuncunapïtam Maria lila wayra wayra Elisabet yaćhaśhan Judea ulucunäćhu cä malcaman.
39 E, naqueles dias, levantando-se Maria, foi apressada às montanhas, a uma cidade de Judá,
40 — ausente —
40 e entrou em casa de Zacarias, e saudou a Isabel.
41 — ausente —
41 E aconteceu que, ao ouvir Isabel a saudação de Maria, a criancinha saltou no seu ventre; e Isabel foi cheia do Espírito Santo,
42 “Llapan walmicunapïtapis mas allinninpa licaśham canqui patayquićhu wawintinpis Diosninchicpá” nil.
42 e exclamou com grande voz, e disse: Bendita és tu entre as mulheres, e é bendito o fruto do teu ventre!
43 Nishanpïmi: “¿Pitan cá ya'a Taytanchicpa maman ćhaycamumänanpä?
43 E de onde me provém isso a mim, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Shimiquita musyälul-pacham cushicuypïta patäćhu wawïpis jucnüpa cuyülun.
44 Pois eis que, ao chegar aos meus ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria no meu ventre.
45 Cushicuy Diosninchic nichishuśhayquita quiricuśhayquipi, willaycachishuśhayquinu amćhu lulacächun” nila.
45 Bem-aventurada a que creu, pois hão de cumprir-se as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas!
46 — ausente —
46 Disse, então, Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 e o meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador,
48 ¡Maynu allinpa licaśham ya'a cá Diospa uyway nunan cayalpis! Cananpïtá ‘Diospa allinpa licaśham canqui’ nilćha nipäman'a.
48 porque atentou na humildade de sua serva; pois eis que, desde agora, todas as gerações me chamarão bem-aventurada.
49 Pay imapäpis aycapäpis puydï Diosnïmi ya'awan caynu lulaycun. Manam paynu'a juc Dios canchu.
49 Porque me fez grandes coisas o Poderoso; e Santo é o seu nome.
50 Chaymi nishantanülla lulä nunacunäpä imaypis llaquipayniyu cayan aśhta imaycamapis.
50 E a sua misericórdia é de geração em geração sobre os que o temem.
51 Paypá munalinallanmi ima lulaycunapis. Nunatucücunap imapis lulay pinsaśhancunacta lluy pirdichïcämi.
51 Com o seu braço, agiu valorosamente, dissipou os soberbos no pensamento de seu coração,
52 Maynu yaćhayniyu jatun mandacücunactapis lluy julalcachil mana sumä yaćhayniyu nunacunacta mas puydïninpa muyuchïcämi.
52 depôs dos tronos os poderosos e elevou os humildes;
53 Mana micuyniyu nunacunactapis rïcuyächïcämi. Maynu cäniyütapis pasaypiman wacchayächïcämi.
53 encheu de bens os famintos, despediu vazios os ricos,
54 Aclacuśhan Israel malcanta mana imaypis un'aycul llaquipaywan licaycücämi.
54 e auxiliou a Israel, seu servo, recordando-se da sua misericórdia
55 Chaynu cananpämi unay awilunchic Abrahamta lluy milayninpa wiñay simpripä limalicamälanchic. Chaymi rasu-rasunpapis ya'anchicwan canan lulacayan” nila.
55 (como falou a nossos pais) para com Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Chayćhu chaynu Elisabetwan quimsa quillanuy caycuśhanpïtam Maria wasinta cuticula.
56 E Maria ficou com ela quase três meses e depois voltou para sua casa.
57 Chaypïtam Elisabetpa quillan ćhämuptin ishyacula walaśhta.
57 E completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Chayćhümi Dios juc wawicta uycuśhanta yaćhälälil śhapämula llapa aylluncunapis malca-masincunapis Elisabetwan cusca cushiculcänanpä.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que tinha Deus usado para com ela de grande misericórdia e alegraram-se com ela.
59 Ñä wawin simänaycuyaptinmi apapäcula unanchaycachï custumrinmannuy. Chayćhümi lluypis munapäcula iñachap śhutin Zacarias cananta.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, vieram circuncidar o menino e lhe chamavam Zacarias, o nome de seu pai.
60 Elisabetñatacmi: “¡Manam! Imanicuptiquipis Juanmi śhutin callan'a” nila.
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não, porém será chamado João.
61 Niptinmi nunacunaca nipäcula: “Chaynüta śhutichayänayquipä ¿pï aylluyquitan Juan śhutiyu cayan?” nil.
61 E disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Nipäcuptinmi Zacariasta tapupäcula, ima śhutin canantapis.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai como queria que lhe chamassem.
63 Chaymi uchuc tablallaćhu siñaśhchayllap mañalcul “Juanmi can'a” niyäta isquirbila.
63 E, pedindo ele uma tabuinha de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Chay ürallam Zacariaspa shimin paćhyalcamuptin Diosta alawäla.
64 E logo a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; e falava, louvando a Deus.
65 Caycuna pasacuyaptinmi llapa malca-masincunapis: “¿Imatan cay?” nil turbäśha quïdälälin. Caycunapïmi intiru Judea altu malcacunaćhüpis limaylla cacula.
65 E veio temor sobre todos os seus vizinhos, e em todas as montanhas da Judeia foram divulgadas todas essas coisas.
66 Chaymi llapan nunacunäpis śhun'unćhu niculcäla: “¿Imalä chay walaśhca can'a? Diospa maquinćhümi sigürupis cayan” nil.
66 E todos os que as ouviam as conservavam em seu coração, dizendo: Quem será, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Zacariasñatacmi Chuya Ispiritup munayninćhu cayal shimin paćhyäluptin nila:
67 E Zacarias, seu pai, foi cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 Bendito o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo!
69 — ausente —
69 E nos levantou uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo,
70 — ausente —
70 como falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo,
71 — ausente —
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos aborrecem
72 — ausente —
72 e para manifestar misericórdia a nossos pais, e para lembrar-se do seu santo concerto
73 Cay nishannütacmi unay awilunchic Abrahamtapis:
73 e do juramento que jurou a Abraão, nosso pai,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, libertados das mãos de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 “Anmi Taytanchicpa puntanta linqui, ïju, malcanta allichayä-yupaypis.
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque hás de ir ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos,
77 Paypa malcantam ‘Diosniqui juchayquita pampachayculmi salbaycuśhunqui’ nil willaycüca canqui.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 ¡Ima sumä jatun llaquipayniyümi Diosninchic'a!
78 pelas entranhas da misericórdia do nosso Deus, com que o oriente do alto nos visitou,
79 Yanawyayä juchap jananćhu muyuyaptinchicpis juc acchiwannümi caminunchicta licachimanchic tuqui cawsayniyu pulinanchicpä” nilculmi niyta camacäla.
79 para alumiar os que estão assentados em trevas e sombra de morte, a fim de dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Chayćhütacmi Juanpis wiñala Diospa munayninćhu. Jinalculmi chunyänincunaćhu yaćhamula Israel malca-masincunawan lisichicunancama.
80 E o menino crescia, e se robustecia em espírito, e esteve nos desertos até ao dia em que havia de mostrar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.