Lucas 1
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs ARA
1 — ausente —
1 Visto que muitos houve que empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 — ausente —
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 — ausente —
3 igualmente a mim me pareceu bem, depois de acurada investigação de tudo desde sua origem, dar-te por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 — ausente —
4 para que tenhas plena certeza das verdades em que foste instruído.
5 Judeacta Herodes mandaśhan timpućhümi, juc nuna Zacarias śhutiyu cala. Paymi sasirdüti caśhta Abiaspa ayllun cala. Chaynütac walmin Elisabetpis sasirdüti Aaronpa caśhtanpa ayllun cala.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. Sua mulher era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Ishcayninmi Diospa ñawpäninćhu alli-cama capäcula, Diospa camachicuyninta cäsucul lulä-cama. Chaymi lluy nunapapis allinpa licaśha cala.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Ñatac paycunam mana chuliyu awquishyapäcula, walmin mana waćhacuptin.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, sendo eles avançados em dias.
8 Chaypïtam juc muyunćhu'a Diospa wasinćhu sasirdüti cayninćhu lulaycuna Zacarias particunacta tücälälin.
8 Ora, aconteceu que, exercendo ele diante de Deus o sacerdócio na ordem do seu turno, coube-lhe por sorte,
9 Chay jinaptinmi paycunap custumrinmannuy tücachinacuptin Zacariasta tücäla Diospa wasinćhu insinsiucta mismichimunanpä.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso;
10 Pay chay lulićhu insinsiucta mismichimuśhan üram llapa nunacunaca waśhallaćhu Diosta mañacuyalcäla.
10 e, durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia da parte de fora, orando.
11 Chay insinsiu mismichipäcunan allïnin-lädućhümi juc anjil śhäcuyäñä.
11 E eis que lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Chayta licälulmi Zacarias manchalicucuyal mana imanaytapis atipälachu.
12 Vendo-o, Zacarias turbou-se, e apoderou-se dele o temor.
13 Jinaptinmi anjilca: “Ama manchacamaychu, Zacarias. Diosmi mañacuyniquita ćhasquishunqui. Chaymi walmiqui juc walaśhta waćhacun'a. Paypa śhutintam Juanta ćhulanqui.
13 Disse-lhe, porém, o anjo: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida; e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, a quem darás o nome de João.
14 Pay näsimuptinmi ampis nunacunapis cushiculcan'a.
14 Em ti haverá prazer e alegria, e muitos se regozijarão com o seu nascimento.
15 Jatunyälulñatacmi Diospa ñawpäninćhu allin nuna caycun'a. Manam imaypis upyaycunactá uchucllapis pulicun'achu, ñatac mamanpa patanpi-pacham Chuya Ispiritup munayninćhu can'a.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte e será cheio do Espírito Santo, já do ventre materno.
16 Chaymi llapa Israel malca-masiquicunacta Diosninchicman cutichimun'a.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Cay chuliqui Juanmari lin'a Diospa munayninwan Eliasnüpis alli jiniyuwan Diospi willacuśhtin. Chayćhümi amistachin'a chulintawan taytanta. Diosta mana cäsucücunätapis cäsucümanmá muyuchin'a. Chaynüpamari caminucta allichayä-yupaypis nunäta allichacachin'a quiquin Duyñunchic ćhämuptin ćhasquiculcänanpä” nil.
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Niptinmi Zacarias anjilcäta nila: “¿Ima? ¿Imanuypatan cay lulacacunman, cuscäpïpis awquishña cayalcaptí? ¿Chaychun canan chulí licalinman?” nil.
18 Então, perguntou Zacarias ao anjo: Como saberei isto? Pois eu sou velho, e minha mulher, avançada em dias.
19 Niptinmi: “Gabrielmi ya'a cá; Diospa ñawpäninćhu cayäcämi. Chaymi ya'acta caćhamäla chuliqui cananpä willaycachimä.
19 Respondeu-lhe o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para falar-te e trazer-te estas boas-novas.
20 Caynu mana quirimaptiqui'a cananpi shimiqui wićhacacuchun aśhta chuliqui näsimunancama” nin.
20 Todavia, ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas venham a realizar-se; porquanto não acreditaste nas minhas palavras, as quais, a seu tempo, se cumprirão.
21 Chay waśhaćhu cä nunacunäñatacmi: “¿Imañatan pasämun cay üracama mana yalamunanpä?” nishtin alcapäcula.
21 O povo estava esperando a Zacarias e admirava-se de que tanto se demorasse no santuário.
22 Chaynu alcayalcaptinmi unascactá Zacarias yalämun shimin wićhacäśha siñaśhchayllap limaśhtin. Chaynüta licälälilmi llapanpis tantiälälin suyñuyninćhünu Dios limapämuśhanta.
22 Mas, saindo ele, não lhes podia falar; então, entenderam que tivera uma visão no santuário. E expressava-se por acenos e permanecia mudo.
23 Chaynu chayćhu lulanancunacta lluy camacalculmi ishcay quimsa muyuncunapïtá wasinta licula.
23 Sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para casa.
24 Chaypïtam walmin Elisabet rasunpa patantin licalïla. Chaymi picha quilla mana maytapis wasinpi yalupacul sumä cushisha cacula:
24 Passados esses dias, Isabel, sua mulher, concebeu e ocultou-se por cinco meses, dizendo:
25 “Diosmi wawicta talichiman mana mayan nunapis jamuyämänanpä” nil pinsaśhtin.
25 Assim me fez o Senhor, contemplando-me, para anular o meu opróbrio perante os homens.
26 Elisabet ñä süta quillantaña patanwan liyaptinmi Dios caćhamula anjil Gabrielta Galileaćhu Nazaret malcäman.
26 No sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado, da parte de Deus, para uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Chay malcaćhümi yaćhala manalä wayapa lisï lasac wamla Maria śhutiyu. Paymi casaracunanpä limaśha cala Israel malcap unay mandänin Davidpa caśhtanpa ayllun Josëwan.
27 a uma virgem desposada com certo homem da casa de Davi, cujo nome era José; a virgem chamava-se Maria.
28 Chayćhümi Mariacta anjilca nila: “Cushicuy, Maria. Diosmi anwan cayan. Anmi lluy walmicunapïpis Diospä sumä allin licaśha canqui” nil.
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Alegra-te, muito favorecida! O Senhor é contigo.
29 Niptinmi Maria pinsatïbu cayäla “¿Imactatan caywan niyäman?” nil.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que significaria esta saudação.
30 Chaymi anjilca: “Maria, ama manchacuychu. Diospa llaquipayninćhümi cayanqui.
30 Mas o anjo lhe disse: Maria, não temas; porque achaste graça diante de Deus.
31 Chaymi patayu licalil walaśhta waćhacunqui. Jinalmi Jesusta śhutichanqui.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, a quem chamarás pelo nome de Jesus.
32 — ausente —
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 — ausente —
33 ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Niptinmi Maria: “¿Chay'a imanuypam canman manaläpis wayapacta lisiyaptí?” nila.
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, pois não tenho relação com homem algum?
35 Niptinmi nila: “Maria, Diospa Ispiritun śhamulmi, Sumä Munayniyu Diospa munaynin llantuycuy-yupay yan'anülla patayüta licalichishunqui. Chaymi chay chuya iñachayquita quiquin Diospa Caćhamuśhan Chulin nipäcun'a.
35 Respondeu-lhe o anjo: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Mana quirimaptiqui'a ‘machüra walmi’ nilcul jamuyapäcuśhan caśhtayqui Elisabetpis süta quillantañam patanwan liyan masqui chacwaśhña cayalpis.
36 E Isabel, tua parenta, igualmente concebeu um filho na sua velhice, sendo este já o sexto mês para aquela que diziam ser estéril.
37 Diospá rasunpa, manamá sasachu ima lulaypis” nil.
37 Porque para Deus não haverá impossíveis em todas as suas promessas.
38 Niptinmi Maria: “Paypa uyway nunanmi cayá. Nimäśhayquinu Dios lulachun ya'awan” nila. Caynu nilcuptinmi anjilca liculaña.
38 Então, disse Maria: Aqui está a serva do Senhor; que se cumpra em mim conforme a tua palavra. E o anjo se ausentou dela.
39 Chay ishcay quimsa muyuncunapïtam Maria lila wayra wayra Elisabet yaćhaśhan Judea ulucunäćhu cä malcaman.
39 Naqueles dias, dispondo-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 — ausente —
40 entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 — ausente —
41 Ouvindo esta a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre; então, Isabel ficou possuída do Espírito Santo.
42 “Llapan walmicunapïtapis mas allinninpa licaśham canqui patayquićhu wawintinpis Diosninchicpá” nil.
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre!
43 Nishanpïmi: “¿Pitan cá ya'a Taytanchicpa maman ćhaycamumänanpä?
43 E de onde me provém que me venha visitar a mãe do meu Senhor?
44 Shimiquita musyälul-pacham cushicuypïta patäćhu wawïpis jucnüpa cuyülun.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Cushicuy Diosninchic nichishuśhayquita quiricuśhayquipi, willaycachishuśhayquinu amćhu lulacächun” nila.
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 — ausente —
46 Então, disse Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 ¡Maynu allinpa licaśham ya'a cá Diospa uyway nunan cayalpis! Cananpïtá ‘Diospa allinpa licaśham canqui’ nilćha nipäman'a.
48 porque contemplou na humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 Pay imapäpis aycapäpis puydï Diosnïmi ya'awan caynu lulaycun. Manam paynu'a juc Dios canchu.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Chaymi nishantanülla lulä nunacunäpä imaypis llaquipayniyu cayan aśhta imaycamapis.
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Paypá munalinallanmi ima lulaycunapis. Nunatucücunap imapis lulay pinsaśhancunacta lluy pirdichïcämi.
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Maynu yaćhayniyu jatun mandacücunactapis lluy julalcachil mana sumä yaćhayniyu nunacunacta mas puydïninpa muyuchïcämi.
52 Derribou do seu trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Mana micuyniyu nunacunactapis rïcuyächïcämi. Maynu cäniyütapis pasaypiman wacchayächïcämi.
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Aclacuśhan Israel malcanta mana imaypis un'aycul llaquipaywan licaycücämi.
54 Amparou a Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 Chaynu cananpämi unay awilunchic Abrahamta lluy milayninpa wiñay simpripä limalicamälanchic. Chaymi rasu-rasunpapis ya'anchicwan canan lulacayan” nila.
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como prometera aos nossos pais.
56 Chayćhu chaynu Elisabetwan quimsa quillanuy caycuśhanpïtam Maria wasinta cuticula.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Chaypïtam Elisabetpa quillan ćhämuptin ishyacula walaśhta.
57 A Isabel cumpriu-se o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Chayćhümi Dios juc wawicta uycuśhanta yaćhälälil śhapämula llapa aylluncunapis malca-masincunapis Elisabetwan cusca cushiculcänanpä.
58 Ouviram os seus vizinhos e parentes que o Senhor usara de grande misericórdia para com ela e participaram do seu regozijo.
59 Ñä wawin simänaycuyaptinmi apapäcula unanchaycachï custumrinmannuy. Chayćhümi lluypis munapäcula iñachap śhutin Zacarias cananta.
59 Sucedeu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Elisabetñatacmi: “¡Manam! Imanicuptiquipis Juanmi śhutin callan'a” nila.
60 De modo nenhum! Respondeu sua mãe. Pelo contrário, ele deve ser chamado João.
61 Niptinmi nunacunaca nipäcula: “Chaynüta śhutichayänayquipä ¿pï aylluyquitan Juan śhutiyu cayan?” nil.
61 Disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que tenha este nome.
62 Nipäcuptinmi Zacariasta tapupäcula, ima śhutin canantapis.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Chaymi uchuc tablallaćhu siñaśhchayllap mañalcul “Juanmi can'a” niyäta isquirbila.
63 Então, pedindo ele uma tabuinha, escreveu: João é o seu nome. E todos se admiraram.
64 Chay ürallam Zacariaspa shimin paćhyalcamuptin Diosta alawäla.
64 Imediatamente, a boca se lhe abriu, e, desimpedida a língua, falava louvando a Deus.
65 Caycuna pasacuyaptinmi llapa malca-masincunapis: “¿Imatan cay?” nil turbäśha quïdälälin. Caycunapïmi intiru Judea altu malcacunaćhüpis limaylla cacula.
65 Sucedeu que todos os seus vizinhos ficaram possuídos de temor, e por toda a região montanhosa da Judeia foram divulgadas estas coisas.
66 Chaymi llapan nunacunäpis śhun'unćhu niculcäla: “¿Imalä chay walaśhca can'a? Diospa maquinćhümi sigürupis cayan” nil.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: Que virá a ser, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Zacariasñatacmi Chuya Ispiritup munayninćhu cayal shimin paćhyäluptin nila:
67 Zacarias, seu pai, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 — ausente —
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 — ausente —
70 como prometera, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 — ausente —
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 — ausente —
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 Cay nishannütacmi unay awilunchic Abrahamtapis:
73 e do juramento que fez a Abraão, o nosso pai,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça perante ele, todos os nossos dias.
76 “Anmi Taytanchicpa puntanta linqui, ïju, malcanta allichayä-yupaypis.
76 Tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 Paypa malcantam ‘Diosniqui juchayquita pampachayculmi salbaycuśhunqui’ nil willaycüca canqui.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, no redimi-lo dos seus pecados,
78 ¡Ima sumä jatun llaquipayniyümi Diosninchic'a!
78 graças à entranhável misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 Yanawyayä juchap jananćhu muyuyaptinchicpis juc acchiwannümi caminunchicta licachimanchic tuqui cawsayniyu pulinanchicpä” nilculmi niyta camacäla.
79 para alumiar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Chayćhütacmi Juanpis wiñala Diospa munayninćhu. Jinalculmi chunyänincunaćhu yaćhamula Israel malca-masincunawan lisichicunancama.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até ao dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.