Lucas 15

Muśhü limalicuy (QVWNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Chayćhu Roma gubirnupä alcabäla mañäcunawan mana allin lulayniyu nunacunam Jesus yaćhachishanta uyaliyta munal payman aśhuycälila.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Chaynu Jesusta uyaliyaptinmi fariseocunäwan camachicuyta yaćhachicücunaca jamuyäcuyalcan: “Cay nunacá imaymana nunacunactam cunsintin lädunman. ¡Jinaman'a chaycunawan cuscalämi micuyanpis!” nil.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Niptinmi Jesus uwish michïman tinculcachil nila:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “Má, nipämay: Mayanpis paćhac uwishninpi jucninta jitapacülul ¿imanantan? ¿Manachun isun ćhunca isunniyu uwishnincunacta chayllaman lancaycachil chincäcäta ashï pasacun?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Chayćhu talilcamulmari cushisha śhawamun.
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 Wasinćhüñatacmi lisinacuśhancunacta bisinuncunacta ayalcamul ‘¡Talimullämi!’ nin.
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Chaynümi mas alli-alli cushicuy cayan janay pachäćhüpis, juc mana allin lulayniyu nuna Diosman filtamuptin'a, chay isun ćhunca isunniyücunaca ‘Ya'a imapïmá wanacuśhä Dioswan allinña cayal'a’ nil nïcunapïtá.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Chaynütac má, juc walmip ćhunca illaynin cachun. Jinaptin jucninta chincapacüchun. Jinal michïrunta acchiculculmi intiru wasinta lluy taclalacyaylla tacwayan talinancama.
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 Chayćhu talïlulmi cushisha willaycun lisinacuśhanta, bisinuncunacta ‘¡Cushicuśhun-ari! ¡Chincapacuśha illaylläta talïlümá!’ nil.
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Chaynümi janay pachäćhu anjilcunäpis cushiculcan juc nuna ‘Diospäñam canan caśhä’ nil payman filtamuptin'a” nila.
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Chaynütacmi Jesus nila: “Juc nunapshi ishcay chulin cala.
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Chay śhullca chulinshi papäninta nila: ‘Papay, ya'ap tücamänïtá umayñari’ nil. Niptinshi taytan, pulan chulintapis tücäninta-cama partiycülun.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 “Chayshi śhullca chulin'a lluy illaychalcul juc-lädu calu jamuyäśhan malcactalä licunpis ‘¡Chayćhümá bïdallá!’ nil. Chay malcäman ćhayculshi illayniyütucüśha mana allincunallaćhu pulishtin pasyaśhtin lluy camacaycülun.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Chaynu jinayaptinshi chay malcäćhu micuy wanañatac licalïlun. Chayshi ‘¿Imawanćha cawsaśhä?’ nil, lulapacuycunacta ashila.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Jinalshi chayćhu talïlun juc nunaćhu cuchi michipacuyllacta.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 Chayćhüshi patan quiwquiwyayaptin aśhta cuchip micuśhancunapis shimićhü-cama cacuyäla. Jinaptinpis manash pipis alcansayculachu.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 “Chayćhüshi pinsaynin ćhämuptin yalpaćhacülun taytanman. Jinalshi: ‘Papänïpa piyunnincuná manaćh ya'anüchu cayalcan.
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Imanimänan captinpis cuticuśhäri. Chaynu ćhayculćhari nishä: “Papay, cay lulaynïwan Diostapis amtapis piñachicmi.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 Manam nï chulí nimänayquipäpis canan bälïñachu. Ćhasquiycallämay-ari masqui uywayllayquipis caśhäćhá” nil’ nila.
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 Chay nilculshi filtaćhacamun taytanpa wasinta.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 “Jinaptinshi chulin: ‘Papay, cay lulaynïwan Diostapis amtapis piñächicmi. Manam nï chulí nimänayquipäpis canan bälïñachu’ nila.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Niyaptinshi papänin'a nunancunacta nila: ‘¡Apuray! Sumä fïnunnin müdanacunacta aclalcamul müdachipäcuy. Puydïca cananpä surtijachipäcuy. Manam uyway nunallachu pay'a; sapatuchipäcuy-ari.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 Jinalcul'a wirannin wäcacta ćhipipäcuy chulí cutimuśhanpi jatun fistacta lulanapä.
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 ¡Wañuśhanpi cutimünümi cayan! ¡Chincacuśhanpi licalïmuśham cayan!’ Nilculshi jatun fistacta fistachaculcäla.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 “Mayur chulinñatacshi ćhaclanpi cutiyämul wasinćhu fista lüyayämüta uyalïlun.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Chayshi jucnin nunanta ayaycul: ‘¿Imapïmi fistachacuyan?’ nil tapula.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Niptinshi: ‘Śhullcayquim cutïmuñä. Chaymi papäniqui fistachacuyan allinnin wira wäcacta ćhipicaycachil chulin sänu cutimuśhanpi’ nila.
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 “Nishanta uyalilculshi rabyälul mana yaycuytapis munanchu. Jinaptinshi papänin yalalcamul yaycunanpä ruygala.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Jinaptinshi nila: ‘Papay, ya'añatac watan-watan maquiquićhu cayal sirbiyac imapis mandaśhayquita cäsucul. Jinaptïpis amigücunawan fistachacuycunalläpäpis manatac ya'actá nï jucllay capishllayquitapis uycamälanquichu.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 ¡Ñatac cay imaymana walmićhu illaynin camacamü chuliquipämi ichá wirannin wäcacta ćhipiycachil'a fistachacayäpunquipis!’ nil.
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 “Niptinshi nila: ‘Uyalimay ïju, am imaypis ya'awan caśhayquipam llapa cänïpis ampa maquiquićhu cayäla.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 Cay śhullcayquiñatacmi ichá wañuśhanpi cutïmuñä. Chincacul licalimuśhanpïmi cushicuypi caynu fistachacayäpunchic’ nil” nila.
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.