Lucas 15
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs ARIB
1 Chayćhu Roma gubirnupä alcabäla mañäcunawan mana allin lulayniyu nunacunam Jesus yaćhachishanta uyaliyta munal payman aśhuycälila.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Chaynu Jesusta uyaliyaptinmi fariseocunäwan camachicuyta yaćhachicücunaca jamuyäcuyalcan: “Cay nunacá imaymana nunacunactam cunsintin lädunman. ¡Jinaman'a chaycunawan cuscalämi micuyanpis!” nil.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Niptinmi Jesus uwish michïman tinculcachil nila:
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “Má, nipämay: Mayanpis paćhac uwishninpi jucninta jitapacülul ¿imanantan? ¿Manachun isun ćhunca isunniyu uwishnincunacta chayllaman lancaycachil chincäcäta ashï pasacun?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Chayćhu talilcamulmari cushisha śhawamun.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Wasinćhüñatacmi lisinacuśhancunacta bisinuncunacta ayalcamul ‘¡Talimullämi!’ nin.
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Chaynümi mas alli-alli cushicuy cayan janay pachäćhüpis, juc mana allin lulayniyu nuna Diosman filtamuptin'a, chay isun ćhunca isunniyücunaca ‘Ya'a imapïmá wanacuśhä Dioswan allinña cayal'a’ nil nïcunapïtá.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Chaynütac má, juc walmip ćhunca illaynin cachun. Jinaptin jucninta chincapacüchun. Jinal michïrunta acchiculculmi intiru wasinta lluy taclalacyaylla tacwayan talinancama.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Chayćhu talïlulmi cushisha willaycun lisinacuśhanta, bisinuncunacta ‘¡Cushicuśhun-ari! ¡Chincapacuśha illaylläta talïlümá!’ nil.
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Chaynümi janay pachäćhu anjilcunäpis cushiculcan juc nuna ‘Diospäñam canan caśhä’ nil payman filtamuptin'a” nila.
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Chaynütacmi Jesus nila: “Juc nunapshi ishcay chulin cala.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Chay śhullca chulinshi papäninta nila: ‘Papay, ya'ap tücamänïtá umayñari’ nil. Niptinshi taytan, pulan chulintapis tücäninta-cama partiycülun.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 “Chayshi śhullca chulin'a lluy illaychalcul juc-lädu calu jamuyäśhan malcactalä licunpis ‘¡Chayćhümá bïdallá!’ nil. Chay malcäman ćhayculshi illayniyütucüśha mana allincunallaćhu pulishtin pasyaśhtin lluy camacaycülun.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Chaynu jinayaptinshi chay malcäćhu micuy wanañatac licalïlun. Chayshi ‘¿Imawanćha cawsaśhä?’ nil, lulapacuycunacta ashila.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Jinalshi chayćhu talïlun juc nunaćhu cuchi michipacuyllacta.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Chayćhüshi patan quiwquiwyayaptin aśhta cuchip micuśhancunapis shimićhü-cama cacuyäla. Jinaptinpis manash pipis alcansayculachu.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 “Chayćhüshi pinsaynin ćhämuptin yalpaćhacülun taytanman. Jinalshi: ‘Papänïpa piyunnincuná manaćh ya'anüchu cayalcan.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Imanimänan captinpis cuticuśhäri. Chaynu ćhayculćhari nishä: “Papay, cay lulaynïwan Diostapis amtapis piñachicmi.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Manam nï chulí nimänayquipäpis canan bälïñachu. Ćhasquiycallämay-ari masqui uywayllayquipis caśhäćhá” nil’ nila.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Chay nilculshi filtaćhacamun taytanpa wasinta.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 “Jinaptinshi chulin: ‘Papay, cay lulaynïwan Diostapis amtapis piñächicmi. Manam nï chulí nimänayquipäpis canan bälïñachu’ nila.
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Niyaptinshi papänin'a nunancunacta nila: ‘¡Apuray! Sumä fïnunnin müdanacunacta aclalcamul müdachipäcuy. Puydïca cananpä surtijachipäcuy. Manam uyway nunallachu pay'a; sapatuchipäcuy-ari.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Jinalcul'a wirannin wäcacta ćhipipäcuy chulí cutimuśhanpi jatun fistacta lulanapä.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 ¡Wañuśhanpi cutimünümi cayan! ¡Chincacuśhanpi licalïmuśham cayan!’ Nilculshi jatun fistacta fistachaculcäla.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Mayur chulinñatacshi ćhaclanpi cutiyämul wasinćhu fista lüyayämüta uyalïlun.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Chayshi jucnin nunanta ayaycul: ‘¿Imapïmi fistachacuyan?’ nil tapula.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Niptinshi: ‘Śhullcayquim cutïmuñä. Chaymi papäniqui fistachacuyan allinnin wira wäcacta ćhipicaycachil chulin sänu cutimuśhanpi’ nila.
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 “Nishanta uyalilculshi rabyälul mana yaycuytapis munanchu. Jinaptinshi papänin yalalcamul yaycunanpä ruygala.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Jinaptinshi nila: ‘Papay, ya'añatac watan-watan maquiquićhu cayal sirbiyac imapis mandaśhayquita cäsucul. Jinaptïpis amigücunawan fistachacuycunalläpäpis manatac ya'actá nï jucllay capishllayquitapis uycamälanquichu.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 ¡Ñatac cay imaymana walmićhu illaynin camacamü chuliquipämi ichá wirannin wäcacta ćhipiycachil'a fistachacayäpunquipis!’ nil.
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 “Niptinshi nila: ‘Uyalimay ïju, am imaypis ya'awan caśhayquipam llapa cänïpis ampa maquiquićhu cayäla.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Cay śhullcayquiñatacmi ichá wañuśhanpi cutïmuñä. Chincacul licalimuśhanpïmi cushicuypi caynu fistachacayäpunchic’ nil” nila.
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.