Lucas 14

Muśhü limalicuy (QVWNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Juc warda muyunćhümi Jesusta puśhala fariseocunap jucnin mandänin wasinćhu cumbidananpä. Chaynu puśhaptinmi: “Má, cay muyuncäćhu ¿imactash lulälun'a?” nil parti fariseo-masincuna Jesusta awaytapäcula.
1 Jesus entrou num sábado em casa de um fariseu notável, para uma refeição; eles o observavam.
2 Jinayaptinmi chayćhu cayäñä juc nuna intirun llimpuy-llimpuy sacsapacuy ishyaywan.
2 Havia ali um homem hidrópico.
3 Chayta licalculmi Jesus llapa fariseocunätawan camachicuyta yaćhachïcücunäta tapula: “¿Camachicuyca cay warda muyuncäćhu juc ishyäta sänaycachinäpä cunsintimanchicchun?” nil.
3 Jesus dirigiu-se aos doutores da lei e aos fariseus: É permitido ou não fazer curas no dia de sábado?
4 Niptinmi “Má, cay ¿imanin'ash?” nil lluypis uyaracaycälila. Jinaptinmi, chay ishyä nunäta chalaycullal Jesus sänächila. Jinalculmi “Canan wasiquita licuyña” nila.
4 Eles nada disseram. Então Jesus, tomando o homem pela mão, curou-o e despediu-o.
5 Nilculmi fariseocunäta: “¿Pimá cay warda muyuncunäćhu aśhnun icha wäcan yacuman śhaticacüluptin mana julunmanchu?” nila.
5 Depois, dirigindo-se a eles, disse: Qual de vós que, se lhe cair o jumento ou o boi num poço, não o tira imediatamente, mesmo em dia de sábado?
6 Niptinmi mana nï mayanllanpis imaniytapis atipapäculachu.
6 A isto nada lhe podiam replicar.
7 Chayćhümi ayachimuśhan nunacunaca quitanacuylla allin puydïnin nunacunap täcunanman täcuy munayalcäta licälun.
7 Observando também como os convivas escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes a seguinte parábola:
8 Chaynayäta licalculmi Jesus nila: “Mayanpis juc jatun cumbiduman ayaycachishuptiqui'a ama-ari puydï nunacunap mïsanman täcuyta ućhinacuyalcaychu.
8 Quando fores convidado às bodas, não te sentes no primeiro lugar, pois pode ser que seja convidada outra pessoa de mais consideração do que tu,
9 Ichaćh juc mas puydïnin nuna ćhämuptin'a puydïnu täcucuyaptiquipis ayachishüniquica ‘Manamá ampächu cala. Ipaman aśhucullay’ nil nishunqui. Jinaptinćha pin'acüśha aśhupäcunqui.
9 e vindo o que te convidou, te diga: Cede o lugar a este. Terias então a confusão de dever ocupar o último lugar.
10 “Aśhwanpari mayanpis ayachishuptiqui'a ipa-ipallaman taycuculcay. Chay ayachishüniqui ćhämul ‘¿Imactatan cayćhu täcuyanqui? Acuchun, taycawshimay’ nilćha pasaycachishunqui. Chayćha lluy nunacunäpis paywan cuscacta allinpa licapäcuśhunqui.
10 Mas, quando fores convidado, vai tomar o último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, passa mais para cima. Então serás honrado na presença de todos os convivas.
11 “Uyalipämay, mayanpis juccunapïtapis masta nunatucücá pin'ayman juluśham can'a. Ñatac mana nunatucullal cäcunämi ichá rasunpalä altuman juluśha can'a” nila.
11 Porque todo aquele que se exaltar será humilhado, e todo aquele que se humilhar será exaltado.
12 Chaynütacmi cumbidacü nunätapis nila: “Cumbidacul'a ama ayayächimuychu lisinacuśhayqui nunacunallactá, nï aylluyquicunallactá, nïtac imapis cäniyücunallactá. Paycunam amcunactapis cumbidaycul ‘Canan'a uyayninchicta cutiycachinchicñam’ nil nipäcuśhunqui.
12 Dizia igualmente ao que o tinha convidado: Quando deres alguma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem os parentes, nem os vizinhos ricos. Porque, por sua vez, eles te convidarão e assim te retribuirão.
13 Caynu cumbidacul'a aśhwanpari ayaycachimuy wacchacunacta, latacunacta, aplacunacta, ishyäcunactapis.
13 Mas, quando deres uma ceia, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos.
14 Caynu lulaptiqui'a ampá jatun cushicuyćha can'a. Paycunapá imanwan cutiycachishunayquipäpis manamá capunchu. Ñatac caycunapïta cutiycachishunqui quiquin Diosninchicmi allin luläcunacta śhalcachimunan muyuncäćhu'a” nil.
14 Serás feliz porque eles não têm com que te retribuir, mas ser-te-á retribuído na ressurreição dos justos.
15 Chay nïta uyalïlälilmi jucnin nuna nila: “¡Ima cushishalä janay pachäćhu Diospa cumbidunta micücunacá can'a!” nil.
15 A estas palavras, disse a Jesus um dos convidados: Feliz daquele que se sentar à mesa no Reino de Deus!
16 Niptinmi Jesus: “Má, juc nunash jatun cumbiducta lulalcachil achca nunacunacta ayachimula.
16 Respondeu-lhe Jesus: Um homem deu uma grande ceia e convidou muitas pessoas.
17 Jinaptinshi micapäcunan ürapá juc nunanwan juntuchimula ‘Canallanshi lilläśhun. Ñam sirbïshaña cayan’ nil.
17 E à hora da ceia, enviou seu servo para dizer aos convidados: Vinde, tudo já está preparado.
18 Chayćhu mana śhamuyninwanshi jucnin nila: ‘Ćhaclactam chayllalä lantillá. Chaymanmi licä liyá. Ama sinticallämächunchu’ nil.
18 Mas todos, um a um, começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um terreno e preciso sair para vê-lo; rogo-te me dês por escusado.
19 Juccäñatacshi: ‘Picha yundactam lantïlú. Chaycunactalämi chalamulläśhä niyá. Ama sinticallämächunchu’ nila.
19 Disse outro: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te me dês por escusado.
20 Chaynütacshi juccäpis nila: ‘Risin casädullalämi cacú. Manam lïmanchu’ nil.
20 Disse também um outro: Casei-me e por isso não posso ir.
21 “Lluypis chaynüta nilcamuptinshi: ‘Manam mayanninpis śhamuyta munapäcunchu’ lulaynincunash puydin nil patrunninta niycula. Chayshi sumä-sumä rabyalcul: ‘Jina cacuchun, chaynu captin'a. Aśhwanpa cürriy lil, puśhamuy intiru pläsacunäćhu, cällicunäćhu cä wacchacunacta, wallä maquicunacta, wishtucunacta, aplacunactapis’ nilcul juntuchimü caćhäla.
21 Voltou o servo e referiu isto a seu senhor. Então, irado, o pai de família disse a seu servo: Sai, sem demora, pelas praças e pelas ruas da cidade e introduz aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Chaynu juntuchimuśhancunaca mana juntaptinshi patrunninta nila: ‘Taytay, juccunapäpis jäcuyanlämi. Manam juntanlächu’ nil.
22 Disse o servo: Senhor, está feito como ordenaste e ainda há lugar.
23 — ausente —
23 O senhor ordenou: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga todos a entrar, para que se encha a minha casa.
24 — ausente —
24 Pois vos digo: nenhum daqueles homens, que foram convidados, provará a minha ceia.
25 Chayćhümi achca-achca nunacuna Jesusta atipäcula.
25 Muito povo acompanhava Jesus. Voltando-se, disse-lhes:
26 Chayćhümi Jesus nila: “Mayanpis rasunpa atimayta munäcá, lluymi pictapis caćhaycunman, aśhta mamantapis, taytantapis, walmintapis, chulincunactapis, irmänuncunactapis, panincunactapis. Jinaman'a aśhta quiquin istimäcuynintapis un'aycul atimanman.
26 Se alguém vem a mim e não odeia seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos, suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Ima-ayca pasaptinpis wañuycäcama laśhćhüman mana jalumücá nuná cananpä nï mirisinchu.
27 E quem não carrega a sua cruz e me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Má, mayanpis juc jatu-jatun wasicta lulayta munal'a yaćhaśhanchicnüpis illaynintam puntactá lican camanan ütac mana camananpäpis.
28 Quem de vós, querendo fazer uma construção, antes não se senta para calcular os gastos que são necessários, a fim de ver se tem com que acabá-la?
29 Sinu'a allaycuycaćhalcul caćhaycüluptinmi juccunaca asipäculcanman
29 Para que, depois que tiver lançado os alicerces e não puder acabá-la, todos os que o virem não comecem a zombar dele,
30 ‘Mana ishpichinanpä luclu nunaca imapäshi allaycütucülun’ nil.
30 dizendo: Este homem principiou a edificar, mas não pode terminar.
31 “Chaynütacmi juc puydï mandacü gïrranacuyta mañaptin puntactá sumätalä śhun'unta tapucun chay ishcay ćhunca walanga (20.000) cachacuyücäta ćhunca walanga (10.000) cachacullanwan yaycunanpäpis.
31 Ou qual é o rei que, estando para guerrear com outro rei, não se senta primeiro para considerar se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Chaynu mana atipänanta śhun'unćhu yaćhacul'a manaläpis chay juc puydïnin sircayämuptinmi juc willacüninta amistachimunanpä caćhan.
32 De outra maneira, quando o outro ainda está longe, envia-lhe embaixadores para tratar da paz.
33 Chaynümi amcunapis mana lluy imayquitapis caćhaycul'a nï sumätalä śhun'uyquita tapucul'a manalä atïní canquimanchu.
33 Assim, pois, qualquer um de vós que não renuncia a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 — ausente —
34 O sal é uma coisa boa, mas se ele perder o seu sabor, com que o recuperará?
35 — ausente —
35 Não servirá nem para a terra nem para adubo, mas lançar-se-á fora. O que tem ouvidos para ouvir, ouça!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.