Lucas 14
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs NAA
1 Juc warda muyunćhümi Jesusta puśhala fariseocunap jucnin mandänin wasinćhu cumbidananpä. Chaynu puśhaptinmi: “Má, cay muyuncäćhu ¿imactash lulälun'a?” nil parti fariseo-masincuna Jesusta awaytapäcula.
1 Num sábado, ao entrar Jesus na casa de um dos principais fariseus para tomar uma refeição, eles o estavam observando.
2 Jinayaptinmi chayćhu cayäñä juc nuna intirun llimpuy-llimpuy sacsapacuy ishyaywan.
2 E eis que diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Chayta licalculmi Jesus llapa fariseocunätawan camachicuyta yaćhachïcücunäta tapula: “¿Camachicuyca cay warda muyuncäćhu juc ishyäta sänaycachinäpä cunsintimanchicchun?” nil.
3 Então Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou:
4 Niptinmi “Má, cay ¿imanin'ash?” nil lluypis uyaracaycälila. Jinaptinmi, chay ishyä nunäta chalaycullal Jesus sänächila. Jinalculmi “Canan wasiquita licuyña” nila.
4 Eles, porém, não disseram nada. Então Jesus pegou na mão daquele homem, curou-o e o mandou embora.
5 Nilculmi fariseocunäta: “¿Pimá cay warda muyuncunäćhu aśhnun icha wäcan yacuman śhaticacüluptin mana julunmanchu?” nila.
5 A seguir, Jesus lhes perguntou:
6 Niptinmi mana nï mayanllanpis imaniytapis atipapäculachu.
6 A isto nada puderam responder.
7 Chayćhümi ayachimuśhan nunacunaca quitanacuylla allin puydïnin nunacunap täcunanman täcuy munayalcäta licälun.
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, Jesus contou-lhes uma parábola:
8 Chaynayäta licalculmi Jesus nila: “Mayanpis juc jatun cumbiduman ayaycachishuptiqui'a ama-ari puydï nunacunap mïsanman täcuyta ućhinacuyalcaychu.
8 — Quando alguém convidá-lo para um casamento, não sente no lugar de honra, pois pode haver um convidado mais importante do que você.
9 Ichaćh juc mas puydïnin nuna ćhämuptin'a puydïnu täcucuyaptiquipis ayachishüniquica ‘Manamá ampächu cala. Ipaman aśhucullay’ nil nishunqui. Jinaptinćha pin'acüśha aśhupäcunqui.
9 Então aquele que convidou os dois dirá a você: “Dê o lugar a este aqui.” Então você irá, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 “Aśhwanpari mayanpis ayachishuptiqui'a ipa-ipallaman taycuculcay. Chay ayachishüniqui ćhämul ‘¿Imactatan cayćhu täcuyanqui? Acuchun, taycawshimay’ nilćha pasaycachishunqui. Chayćha lluy nunacunäpis paywan cuscacta allinpa licapäcuśhunqui.
10 Pelo contrário, quando alguém convidá-lo, vá sentar no último lugar, para que, quando vier aquele que o convidou, diga a você: “Amigo, venha sentar num lugar melhor.” Isso será uma honra para você diante de todos os demais convidados.
11 “Uyalipämay, mayanpis juccunapïtapis masta nunatucücá pin'ayman juluśham can'a. Ñatac mana nunatucullal cäcunämi ichá rasunpalä altuman juluśha can'a” nila.
11 Porque todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Chaynütacmi cumbidacü nunätapis nila: “Cumbidacul'a ama ayayächimuychu lisinacuśhayqui nunacunallactá, nï aylluyquicunallactá, nïtac imapis cäniyücunallactá. Paycunam amcunactapis cumbidaycul ‘Canan'a uyayninchicta cutiycachinchicñam’ nil nipäcuśhunqui.
12 Depois Jesus disse ao que o havia convidado:
13 Caynu cumbidacul'a aśhwanpari ayaycachimuy wacchacunacta, latacunacta, aplacunacta, ishyäcunactapis.
13 Pelo contrário, ao dar um banquete, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos,
14 Caynu lulaptiqui'a ampá jatun cushicuyćha can'a. Paycunapá imanwan cutiycachishunayquipäpis manamá capunchu. Ñatac caycunapïta cutiycachishunqui quiquin Diosninchicmi allin luläcunacta śhalcachimunan muyuncäćhu'a” nil.
14 e você será bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensá-lo. A sua recompensa você receberá na ressurreição dos justos.
15 Chay nïta uyalïlälilmi jucnin nuna nila: “¡Ima cushishalä janay pachäćhu Diospa cumbidunta micücunacá can'a!” nil.
15 Ao ouvir tais palavras, um dos que estavam à mesa com Jesus lhe disse: — Bem-aventurado aquele que participar do banquete no Reino de Deus.
16 Niptinmi Jesus: “Má, juc nunash jatun cumbiducta lulalcachil achca nunacunacta ayachimula.
16 Jesus, porém, respondeu:
17 Jinaptinshi micapäcunan ürapá juc nunanwan juntuchimula ‘Canallanshi lilläśhun. Ñam sirbïshaña cayan’ nil.
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: “Venham, porque tudo já está preparado.”
18 Chayćhu mana śhamuyninwanshi jucnin nila: ‘Ćhaclactam chayllalä lantillá. Chaymanmi licä liyá. Ama sinticallämächunchu’ nil.
18 Mas todos eles, um por um, começaram a apresentar desculpas. O primeiro disse: “Comprei um campo e preciso ir vê-lo; peço que me desculpe.”
19 Juccäñatacshi: ‘Picha yundactam lantïlú. Chaycunactalämi chalamulläśhä niyá. Ama sinticallämächunchu’ nila.
19 Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; peço que me desculpe.”
20 Chaynütacshi juccäpis nila: ‘Risin casädullalämi cacú. Manam lïmanchu’ nil.
20 E outro disse: “Casei-me e, por isso, não posso ir.”
21 “Lluypis chaynüta nilcamuptinshi: ‘Manam mayanninpis śhamuyta munapäcunchu’ lulaynincunash puydin nil patrunninta niycula. Chayshi sumä-sumä rabyalcul: ‘Jina cacuchun, chaynu captin'a. Aśhwanpa cürriy lil, puśhamuy intiru pläsacunäćhu, cällicunäćhu cä wacchacunacta, wallä maquicunacta, wishtucunacta, aplacunactapis’ nilcul juntuchimü caćhäla.
21 — O servo voltou e, contou tudo ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: “Saia depressa para as ruas e becos da cidade e traga para cá os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Chaynu juntuchimuśhancunaca mana juntaptinshi patrunninta nila: ‘Taytay, juccunapäpis jäcuyanlämi. Manam juntanlächu’ nil.
22 Mais tarde, o servo lhe disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, e ainda há lugar.”
23 — ausente —
23 Então o senhor disse ao servo: “Saia pelos caminhos e atalhos e obrigue todos a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 — ausente —
24 Porque digo a vocês que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.”
25 Chayćhümi achca-achca nunacuna Jesusta atipäcula.
25 Grandes multidões acompanhavam Jesus, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 Chayćhümi Jesus nila: “Mayanpis rasunpa atimayta munäcá, lluymi pictapis caćhaycunman, aśhta mamantapis, taytantapis, walmintapis, chulincunactapis, irmänuncunactapis, panincunactapis. Jinaman'a aśhta quiquin istimäcuynintapis un'aycul atimanman.
26 — Se alguém vem a mim e não me ama mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua mulher, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Ima-ayca pasaptinpis wañuycäcama laśhćhüman mana jalumücá nuná cananpä nï mirisinchu.
27 E quem não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Má, mayanpis juc jatu-jatun wasicta lulayta munal'a yaćhaśhanchicnüpis illaynintam puntactá lican camanan ütac mana camananpäpis.
28 Pois qual de vocês, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Sinu'a allaycuycaćhalcul caćhaycüluptinmi juccunaca asipäculcanman
29 Para não acontecer que, tendo lançado os alicerces e não podendo terminar a construção, todos os que a virem zombem dele,
30 ‘Mana ishpichinanpä luclu nunaca imapäshi allaycütucülun’ nil.
30 dizendo: “Este homem começou a construir e não pôde acabar.”
31 “Chaynütacmi juc puydï mandacü gïrranacuyta mañaptin puntactá sumätalä śhun'unta tapucun chay ishcay ćhunca walanga (20.000) cachacuyücäta ćhunca walanga (10.000) cachacullanwan yaycunanpäpis.
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Chaynu mana atipänanta śhun'unćhu yaćhacul'a manaläpis chay juc puydïnin sircayämuptinmi juc willacüninta amistachimunanpä caćhan.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Chaynümi amcunapis mana lluy imayquitapis caćhaycul'a nï sumätalä śhun'uyquita tapucul'a manalä atïní canquimanchu.
33 Assim, pois, qualquer um de vocês que não renuncia a tudo o que tem não pode ser meu discípulo.
34 — ausente —
34 — O sal é certamente bom; mas, se o sal se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor?
35 — ausente —
35 Não presta mais nem para a terra nem para o monte de estrume; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.