João 5
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs VC
1 Chaypïtam Jerusalenćhu Israelcunap fistaman Jesus lila.
1 Depois disso, houve uma festa dos judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.
2 Chay Jerusalenpa “Uwishcunap Puncun” nipäcuśhan sawanpa läduscanćhümi Israel limayćhu'a Betesda nipäcuśhan istanqui cala. Cay'a jatu-jatun mućhcanuy muyülïninćhu picha ramädayümi cala.
2 Há em Jerusalém, junto à porta das Ovelhas, um tanque, chamado em hebraico Betesda, que tem cinco pórticos.
3 Chayćhümi achca aplacuna, walla maquicuna, latacuna, pasaypi ćhänacäśhacunapis yacuca cuyulinanta alcayalcäla. ˻
3 Nestes pórticos jazia um grande número de enfermos, de cegos, de coxos e de paralíticos, que esperavam o movimento da água.
4 Chay yacuman anjilshi unaypi unaypi ji'alpaycamul sumä-sumä cuyuchila. Chayman puntacta paćhcalpücäshi, imawan ishyayalpis sänaśha cala.˼
4 {Pois de tempos em tempos um anjo do Senhor descia ao tanque e a água se punha em movimento. E o primeiro que entrasse no tanque, depois da agitação da água, ficava curado de qualquer doença que tivesse.}
5 Chay ishyäcunäćhümi quimsa ćhunca pusäniyu wata ishyayä nuna jitalayäñä.
5 Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.
6 Chayta licälul, chay-chica wataña ishyayäśhanta Jesus tantialmi: “¿Sänayta munanquichun?” nin.
6 Vendo-o deitado e sabendo que já havia muito tempo que estava enfermo, perguntou-lhe Jesus: Queres ficar curado?
7 Niptinmi: “Taytay, manam pïlläpis canchu cuyuchishan üra yacuman apaycamäní. Jućhuycaćhacuśhäcamam juccuná apuraypa llallilläman” nin.
7 O enfermo respondeu-lhe: Senhor, não tenho ninguém que me ponha no tanque, quando a água é agitada; enquanto vou, já outro desceu antes de mim.
8 Niptinmi: “¡Śhalcuy-ari! Wantumuśhuśhayquita apaculcul licuy” nin.
8 Ordenou-lhe Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.
9 Chayüralla sänälulmi wantumuśhanta apaculcul licun. Ñatac warda muyun captinñatacmi
9 No mesmo instante, aquele homem ficou curado, tomou o seu leito e foi andando. Ora, aquele dia era sábado.
10 waquin puydï Israelcuna sänäśha nunäta: “¡Caynu warda muyunćhu camachicuy mana pirmitiyächimaptinchicchun puliyanquimanlä ipicuśha!” nin.
10 E os judeus diziam ao homem curado: E sábado, não te é permitido carregar o teu leito.
11 Niptinmi “Sänachimäcämi, ‘Wantumuśhuśhayquita apaculcul licuy’ nimäla” nin.
11 Respondeu-lhes ele: Aquele que me curou disse: Toma o teu leito e anda.
12 Niptinmi: “¿Mayan nunatan chaynu niyäśhunayquipä?” nin.
12 Perguntaram-lhe eles: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?
13 Ñatac chay achca-achca nunacunäpi Jesus licuptinmi mana mayan sänachishantapis yaćhalachu.
13 O que havia sido curado, porém, não sabia quem era, porque Jesus se havia retirado da multidão que estava naquele lugar.
14 Chaypïtam Diospa chuya wasinćhu sänachishan nunäta Jesus talïlun. Chayćhümi: “Canan sänaśhaña cayal'a amam juchacta lulanquiñachu mas piyurlä mana pasaśhunayquipä” nin.
14 Mais tarde, Jesus o achou no templo e lhe disse: Eis que ficaste são; já não peques, para não te acontecer coisa pior.
15 Chaypïtam chay nuna Israelcunäman lil, sänachishanca Jesus caśhanta willaycamula.
15 Aquele homem foi então contar aos judeus que fora Jesus quem o havia curado.
16 Chayurá caynu warda muyunćhu sänachishan-laycum puydï Israelcunaca Jesusta aticaćhala.
16 Por esse motivo, os judeus perseguiam Jesus, porque fazia esses milagres no dia de sábado.
17 Jesusñatacmi: “Taytá canancamapis jinalla lulaycuyaptin'a ¿imapïtatá ya'apis mana lulämanchu?” nin.
17 Mas ele lhes disse: Meu Pai continua agindo até agora, e eu ajo também.
18 Nïluptinmi, Israelcunaca wañuchiyta sumä-sumä munapapäcula. Manam warda muyuncäta jalutacuśhallanpïchu, sinu'a Diosta Taytanpälä ćhulaycul Diostucuśhanpam.
18 Por esta razão os judeus, com maior ardor, procuravam tirar-lhe a vida, porque não somente violava o repouso do sábado, mas afirmava ainda que Deus era seu Pai e se fazia igual a Deus.
19 Chaymi Jesus: “Rasunpa, quiquilläpa munayllätá ya'a Chulin manam lulämanchu, sinu'a Taytäpa licaśha lluy lulaynincunallactam canan ya'apis lulaycuyá.
19 Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: o Filho de si mesmo não pode fazer coisa alguma; ele só faz o que vê fazer o Pai; e tudo o que o Pai faz, o faz também semelhantemente o Filho.
20 “Taytá cuyamalmi lluy lulaynincunacta yaćhaycachiman. Jinaman'a mas sumätalä yaćhaycachimäśhanta licalmi amcuna licapayllaman camapäcunqui.
20 Pois o Pai ama o Filho e mostra-lhe tudo o que faz; e maiores obras do que esta lhe mostrará, para que fiqueis admirados.
21 Maynümi Taytá wañuśhacunacta śhalcalcachimul cawsayta uycun, chaynümi ya'a Chulinpis munaśhäcunäman'a cawsayta uycú.
21 Com efeito, como o Pai ressuscita os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida a quem ele quer.
22 Chaynütacmi Taytá pictapis mana cäraycun'achu, aśhwanpa ya'a Chulin captïmi lluy cäraycunäpäpis maquïman ćhulaycaman.
22 Assim também o Pai não julga ninguém, mas entregou todo o julgamento ao Filho.
23 Caynu lulaycula Taytäta licapäcuśhannuy Chulintapis licaycälimänanpämi. Sïchuśh caćhamuśhan Chulinta mana allinpa licaycamäcá, caćhamäní Taytätapis mana allinpatacmi licayan.
23 Desse modo, todos honrarão o Filho, bem como honram o Pai. Aquele que não honra o Filho, não honra o Pai, que o enviou.
24 “Sumäta uyalipämay: shimïta uyalicul caćhamänïman chalapacücá wiñay simpri cawsayniyüñam cayan. Manañaćh mućhuycäćhu can'añachu. Aśhwanpam wañuycäpi cawsayman juluycuśhaña cayan.
24 Em verdade, em verdade vos digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna e não incorre na condenação, mas passou da morte para a vida.
25 Rasunpa, Diospa caćhamuśhan ya'a Chulinpa shimïta wañüśhacuna uyalipäcunan muyunca jananchicćhüñam cayan. Chayćhümari uyalicücunaca cawsapäcun'a.
25 Em verdade, em verdade vos digo: vem a hora, e já está aí, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.
26 Maynümi taytäpa munayllanćhu cawsayca cayan, chaynümi ya'a Chulinpa munaylläćhüpis cawsayca cananpä uycamäla.
26 Pois como o Pai tem a vida em si mesmo, assim também deu ao Filho o ter a vida em si mesmo,
27 Chaynütac Rasun Nunap Chulinca captïmi Taytá maquïman cäraycunäpäpis ćhulaycamäla.
27 e lhe conferiu o poder de julgar, porque é o Filho do Homem.
28 “Caycunapi ama licapayllaman camapäcuychu: llapa wañüśhacuna shimïta uyalil śhalcapämunan muyunca ćhämun'añam.
28 Não vos maravilheis disso, porque vem a hora em que todos os que se acham nos sepulcros sairão deles ao som de sua voz:
29 Chayćhümi allin luläcunacá wiñay cawsaypä śhalcamun'a; mana allincäćhu cäcunañatacmi ichá cäraycunäpä śhalcamun'a.
29 os que praticaram o bem irão para a ressurreição da vida, e aqueles que praticaram o mal ressuscitarão para serem condenados.
30 “Cay'a manam quiquilläpïtachu, sinu'a Taytá nimäśhanmannümi licaycú. Ñatac munaynïta caćhaycul Taytäpa munayllanta lulayta jicutayaptïmi cäraycuyni'a cäninmancamalla.
30 De mim mesmo não posso fazer coisa alguma. Julgo como ouço; e o meu julgamento é justo, porque não busco a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
31 “Quiquilläpi willacuyapti'a, manam chay willacuyní rasun bälinmanchu.
31 Se eu der testemunho de mim mesmo, não é digno de fé o meu testemunho.
32 Juc ya'apïta willacü nishancämi ichá rasunpa bälin.
32 Há outro que dá testemunho de mim, e sei que é digno de fé o testemunho que dá de mim.
33 Quiquiquicuna Juanman tapuchï caćhapäcuptiqui, rasuncätam willapäcuśhulanqui.
33 Vós enviastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 — ausente —
34 Não invoco, porém, o testemunho de homem algum. Digo-vos essas coisas, a fim de que sejais salvos.
35 — ausente —
35 João era uma lâmpada que arde e ilumina; vós, porém, só por uma hora quisestes alegrar-vos com a sua luz.
36 Rasunpa Juanpïpis sumäninlämi pï caśhäta willacücá: Taytá lulalpunäpä quiquin umäśhanta lulaśhäcunämi Taytá caćhamäśhanta willacuyan.
36 Mas tenho maior testemunho do que o de João, porque as obras que meu Pai me deu para executar - essas mesmas obras que faço - testemunham a meu respeito que o Pai me enviou.
37 Jinaman quiquin caćhamäní Taytäpis ya'api willacula. Amcunañatacmi ichá shiminta mana uyaliculcälanquichu, nï imanuy caśhantapis licapäculanquichu.
37 E o Pai que me enviou, ele mesmo deu testemunho de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz nem vistes a sua face...
38 Ñatac uyaypa willacuynincunamanpis mana chalapaculcäśhayqui cayan caćhamüninta mana ćhasquipäcuśhayquipam.
38 e não tendes a sua palavra permanente em vós, pois não credes naquele que ele enviou.
39 Wiñay cawsayta talinayquipä isquirbishacunacta maynüñam ancuyalcanqui.
39 Vós perscrutais as Escrituras, julgando encontrar nelas a vida eterna. Pois bem! São elas mesmas que dão testemunho de mim.
40 Ñatac chaycuna ya'apïta willacuyaptinpis manamá ya'aman śhapämunquichu wiñay cawsayta ćhasquipäcunayquipä.
40 E vós não quereis vir a mim para que tenhais a vida...
41 Manam nunacunaca alawaycälimänantachu ashiyá. Chay'a manamá imapis ucamanchu.
41 Não espero a minha glória dos homens,
42 Ya'a lisipäcucmá Tayta Diosta mana cuyapäcuśhayquita.
42 mas sei que não tendes em vós o amor de Deus.
43 Chaymari canan Taytäpi camalachishtin śhamuptïpis manatac ćhasquipämanquichu. Ñatac juc quiquillanpi alawacuśhtin śhamuptinñatacmi ichá cushishalä ćhasquïlälinquimanpis.
43 Vim em nome de meu Pai, mas não me recebeis. Se vier outro em seu próprio nome, haveis de recebê-lo...
44 Dioswan licachicuyta mana imactapis ucul, quiquillayqui-pula allinpa licachicuypi wañupacuyalcal'a, ¿imanuypatan payman chalapaculcanquiman?
44 Como podeis crer, vós que recebeis a glória uns dos outros, e não buscais a glória que é só de Deus?
45 Ñatac Taytäpa ñawpäninćhu ‘Payćha juchachaycamäśhun’ nil niyalcämaychu. Chayćhu quiquin alcaycälishayqui Moisesmá juchachaycälishunqui.
45 Não julgueis que vos hei de acusar diante do Pai; há quem vos acusa: Moisés, no qual colocais a vossa esperança.
46 Sïchuśh payman rasunpa chalapaculcal'a ya'amanpis chalapacalcämanquimanćha, pay ya'apïta isquirbiyaptin'a.
46 Pois se crêsseis em Moisés, certamente creríeis em mim, porque ele escreveu a meu respeito.
47 Ñatac pay isquirbishanmanpis mana chalapacuyalcal-lächun willacuynïman chalapacälälinquiman ampá” nin.
47 Mas, se não acreditais nos seus escritos, como acreditareis nas minhas palavras?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.