João 13
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs NTLH
1 Chay Libraculcäśhan Fistapä juc muyunllañam cayäla. Jesusñatacmi cay pachäpïta Taytan caśhancäman cuticunan üra ćhämuśhanta yaćhalaña. Pay cay pachäćhu nunancunactam cuyala. Chaymi maynu-maynu cuyaśhantapis camalaycachinanpä cayäla.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 — ausente —
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 — ausente —
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 — ausente —
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Jinalculmi labaturiuman yacucta ćhulaycul yaćhapacünincunap ćhaquinta pa'alcul wi'awninćhu tualläwanñatac pichala.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Ñatac Simon Pedroman pa'ananpä ćhäluptinmi: “Taytay ¿amlächun ćhaquïta pa'ayämanquiman?” nin.
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Niptinmi: “Caycunacta manalämi canan tantianquimanlächu. Chaypïtam ichá tantiapäcunquiman” nin.
7 Jesus respondeu:
8 Niptinmi Pedro: “Manam imaypis ćhaquïtá pa'acamanquimanchu” nil mićhacula.
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Niptinmi: “Taytay, chaynu captin'a, maquïtawan umätawan-ari pa'aycallämay” nin.
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Niptinmi: “Mayanpis almacuśhacá lluy chuyañam cayan; ćhaquillantañam pa'acunan. Amcuna chuyañam cayalcanqui, masqui lluy mana capäculpis” nin.
10 Aí Jesus disse:
11 Caynu Jesus nila “Manam lluychu chuya cayalcanqui” nil pï ipanchanantapis yaćhalmi.
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Ñatac lluy yaćhapacünincunap ćhaquinta pa'ayta camacalpulmi, caśhan müdaculcul taycucuycul nila: “¿Tantiapäcunquichun imapi caynu lulaśhäta?
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Amcuna ‘Yaćhachicü taytay’ nipämanquim. Rasunpa nimäśhayquinümi cayá.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Ya'a yaćhachicü taytayquilä uyway nunanu ćhaquiquicunacta pa'ayapti'a, amcunapis quiquiqui-pula pa'anaculcänayquim.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 — ausente —
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 — ausente —
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Canan caycunacta uyalicul lulapäcul'a cushisham capäcunqui.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 “Ñatac manam llapayquipïchu limayá. Mayanniquicuna aclaśha capäcuśhayquitapis yaćhämari. Rasunpa isquirbishancunaćhu ‘Cusca micuśhäcämi ipanchäní licalïlun’ nishancämi canan lulacacun'a.
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Cananpïmi cay pasanantapis willayalcac lluy lulacaptin rasunpa pï caśhäta tantiapäcunayquipä.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Sumäta uyalipäcuy: caćhacuśhäta ćhasquïcá quiquïtam ćhasquiyäman; ya'acta ćhasquiycamäcá caćhamäní Taytätapis ćhasquiyanmi” nin.
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Caycunacta nilculmi Jesus sumä-sumäta llaquisha cayal: “Rasunpa jucniquim ipanchapämanqui” nin.
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Niptinmi yaćhapacünincuna licapänacuyllaman camälälila, “¿Mayannïćha cayalcá?” nicuśhtin.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Ñatac cuyaśhan yaćhapacüninmi Jesuspa lädunćhu cayäla.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Paytam Simon Pedro siñaśhchayllap “¿Mayanshi chay cayan?” nil tantiachila tapunanpä.
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Niptinmi masta jućhutyalcul: “Taytay, ¿mayannïtan chay ipanchäniqui cayalcá?” nin.
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Niptinmi Jesus: “Tantacta puśhtalcachil uśhäcämi cayan” nin. Nilculmi tantacta puśhtalcachil Simon Iscariotip chulin Judasman uycula.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Chayćhu ćhasquïllaptin-pacham Judas Satanaśhpa maquinćhu cananpä llallichicüla.
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Niptinmi chayćhu lluy micücunaca imapi chaynüta nishantapis mana tantiapäculachu.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Ñatac Judas illay uywäca captinmi “ ‘Fistäpä lluy lantipacamuy’ niyanćha, ütac ‘Wacchacunaman uycamuy’ niyanćha” nil nipäcula.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Ñatac chay tanta uśhancäta Judas micacalpulmi tutapäśhaña pasacula.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Chaynu pasacuptinmi Jesus: “Canan ürá ćhämunñam. Ya'a Rasun Nunap Chulinca maynu sumä caycuśhäta ñam camalachicuśhäña. Ñatac ya'a lulaśhäwanmi Tayta Dios altuman juluycuśha can'a.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Jinaycuptí ya'actapis altuman julaycamänan cayllaćhüñamá cacuyan.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 “Cuyaśhäcuna, ash timpullañam amcunawan caycuśhä. Chayćhu ashipämalpis Israelcunäta nishänüpis manam lishäman'a lipäcunquimanlächu.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 Cananmi muśhü camachicuyta niycälic: quiquiqui-pula cuyanaculcay. Maynümi cuyapäculac chaynu-ari cuyanaculcay.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Chaynu cuyanaculcaptiquim yaćhapacünïcuna caśhayquita lluypis tantiapäcun'a” nin.
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Niptinmi Simon Pedro: “Taytay, ¿maytatan licunqui?” nin.
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Niptinmi Pedro: “¿Taytay, imapïtan canan mana aticmanlächu? Am-laycu bïdätapis uśhämi” nicuyan.
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Jesusñatacmi: “¿Rasunpachun bïdayquitapis uycunquiman? Rasunpa manaläpis wallpa wa'amuptinmi, quimsa cutictaña ‘Manam lisïchu’ nil nimanqui” nin.
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.