Atos 20

Muśhü limalicuy (QVWNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Chay lüyatityay camacäluptinmi chalapacücunäta Pablo ayachila chayćhu ima captinpis masïsu capäcunanpä limapaycü. Jinalculmi paycunapi dispidiculcul Macedoniacta licula.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e, depois de encorajá-los, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Chayćhu lluy malcacunäman ćhal chalapacücunäta callpanchayculmi Greciap malcancunaman pasacula.
2 Viajou por aquela região, encorajando os irmãos com muitas palavras e, por fim, chegou à Grécia,
3 Chayćhümi quimsa quilla capäcula. Chaypïñatacmi Siriacta allin pasacuśhä niyal, tantiälun malca-masincuna achäquiwan payta wañuchinanpä alcaśhanta. Chaymi caśhan Macedoniactañatac ćhaquiwan cuticuyta pinsälun.
3 onde ficou três meses. Quando estava a ponto de embarcar para a Síria, os judeus fizeram uma conspiração contra ele; por isso decidiu voltar pela Macedônia,
4 Jinaptinmi cumpañapäcula Berea malcäpi Pirrop chulin Sopater, Tesalonicapi Aristarcowan Segundo, Derbepi Gayo, Timoteo, Asia-lädu malcacunäpïñatac Tiquicowan Trofimopis.
4 sendo acompanhado por Sópatro, filho de Pirro, de Beréia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; e Timóteo, além de Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Paycunam llapan ñawpaculcäla Troas malcäćhu alcapämänanpä.
5 Esses homens foram adiante e nos esperaram em Trôade.
6 Ya'acunañatacmi Macedoniaćhu quïdapaycälilá Mana Libadürayu Tanta Fistap camacaynincama. Chaypi Filipos malcäpi barcuwan lipäculmi picha muyuntalä Troas malcäman'a ćhaycamul alcamänïcunäwanpis tincülälí. Chayćhu llapallämi juc simänalä capäculá.
6 Navegamos de Filipos, após a festa dos pães sem fermento, e cinco dias depois nos reunimos com os outros em Trôade, onde ficamos sete dias.
7 Chaypïtam simäna allaycuynin muyunćhu'a lluy juntunaculcälá Jesuspa wañuyninta yalpay micuyćhu. Chay walantin Pablowan pasacalcämuná captinmi ćhawpi tutacama willapayäla yaćhayächila.
7 No primeiro dia da semana reunimo-nos para partir o pão, e Paulo falou ao povo. Pretendendo partir no dia seguinte, continuou falando até à meia-noite.
8 Chay wasip quimsa altuśhninćhümi lluy juntunacüśha capäculá, achca michïrawan acchicüśha.
8 Havia muitas candeias no piso superior onde estávamos reunidos.
9 Chayćhu Pablo chay üracama willay-willay cayaptinmi Eutico śhutiyu müsu bintanäćhu täcücäta puñuy aysälun. Chaynu chayćhu allin puñuyäśhanpi juclla pampäćhu licalïluptinmi pallalcälinanpä wañüśhaña cayäñä.
9 Um jovem chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormeceu profundamente durante o longo discurso de Paulo. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar. Quando o levantaram, estava morto.
10 Jinaptin Pablo bäjalpaycamul-pacha macallayculmi nila: “Ama llaquiculcaychu. ¡Cawsayanmi!” nil.
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o rapaz e o abraçou, dizendo: "Não fiquem alarmados! Ele está vivo! "
11 Jinalcul Pablo caśhan cuticulculmi jatun micuyta camacalculpis, aśhta aspi-aspicamalä llapantapis limapäla. Jinalculmi licula.
11 Então subiu novamente, partiu o pão e comeu. Depois, continuou a falar até o amanhecer e foi embora.
12 Chay palpü müsuctañatacmi mana imapis pasaśhactanu tuqui sänucta lluypis cunsuylälälisha wasinta puśhapäcula.
12 Levaram vivo o jovem, o que muito os consolou.
13 Jinaptinmi Pablo: “Aso malcäta ćhaquillawanmi lishä. Puntapäcuchcay; chayćhüña pallalcapämanqui” nin. Chaymi puntaculcälá barcuwan.
13 Quanto a nós, fomos até o navio e embarcamos para Assôs, onde iríamos receber Paulo a bordo. Assim ele tinha determinado, tendo preferido ir a pé.
14 Aso malcäćhu tincülulmi, pallalcälil pasaculcá Mitilene malcäman.
14 Quando nos encontrou em Assôs, nós o recebemos a bordo e prosseguimos até Mitilene.
15 — ausente —
15 No dia seguinte navegamos dali e chegamos defronte de Quio; no outro dia atravessamos para Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 — ausente —
16 Paulo tinha decidido não aportar em Éfeso, para não se demorar na província da Ásia, pois estava com pressa de chegar a Jerusalém, se possível antes do dia de Pentecoste.
17 Ñatac chaynu niyalpis cay Miletopïtam Efesoćhu caminaycücunäta ayächila.
17 De Mileto, Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Chayćhu ćhälälimuptinmi nila: “Amcuna yaćhapäcunquim cay Asia-lädu malcacunäman jaluycamuśhä muyunpi imanuy caśhätapis.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: "Vocês sabem como vivi todo o tempo em que estive com vocês, desde o primeiro dia em que cheguei à província da Ásia.
19 Yaćhapäcuśhayquinüpis masqui malca-masïcuna wa'achipämaptinpis, ñacachipämaptinpis Taytanchicta sirbiyá mana nunatucullalmi.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade e com lágrimas, sendo severamente provado pelas conspirações dos judeus.
20 — ausente —
20 Vocês sabem que não deixei de pregar-lhes nada que fosse proveitoso, mas ensinei-lhes tudo publicamente e de casa em casa.
21 — ausente —
21 Testifiquei, tanto a judeus como a gregos, que eles precisam converter-se a Deus com arrependimento e fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Canan'a Diospa Ispiritun puśhamaptinmi Jerusalenta liyá. Chayćhu ima alcamäśhantapis manam yaćhächu.
22 "Agora, compelido pelo Espírito, estou indo para Jerusalém, sem saber o que me acontecerá ali,
23 Diospa Ispiritullanmi may malcäman ćhaptïpis: ‘Carsillam, ñacayllam chayćhu alcäśhunqui’ niyäman.
23 senão que, em todas as cidades, o Espírito Santo me avisa que prisões e sofrimentos me esperam.
24 Ñatac cay cawsayní manaćh imapäpis bälinmanchu Duyñunchic Jesuspa llaquipayninpi willacunäcäta mana willacupti'a.
24 Todavia, não me importo, nem considero a minha vida de valor algum para mim mesmo, se tão-somente puder terminar a corrida e completar o ministério que o Senhor Jesus me confiou, de testemunhar do evangelho da graça de Deus.
25 “Ñatac śhun'üćhu yaćhacümi cananpi'a Diospa gubirnunpi lluy willacuśhäcunawan manaña tincunanchicta.
25 "Agora sei que nenhum de vocês, entre os quais passei pregando o Reino, verá novamente a minha face.
26 Canan amcunapïta manam imapi juchayu canäñachu.
26 Portanto, eu lhes declaro hoje que estou inocente do sangue de todos.
27 Śhun'üćhu yaćhacümari Diospa willacuyninta mana imactapis pacaycullal nï imaypis uyalacuycul lluyman willaycälishacta.
27 Pois não deixei de proclamar-lhes toda a vontade de Deus.
28 “Chayurá amcunapïtañam chalapacücunäta uwishta-yupaypis licaycul caminaycälinayqui. Yalpapäcuy-ari Dios quiquinpa yawarninwan lantishan nunanta michinayquipä Chuya Ispiritu ćhulaśhuśhayquita.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, para pastorearem a igreja de Deus, que ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Canan ya'a licupti'a rasunpa mayćhá atü-yupaypis licalipämun'a Diospa uwishnincunacta lluy chincachipäcuśhunayquipä.
29 Sei que, depois da minha partida, lobos ferozes penetrarão no meio de vocês e não pouparão o rebanho.
30 Ñatac quiquiquicunapïpis śhalcapäcun'atacmi juc licchä yaćhachicuycunawan lluy chalapacücunäta pantalcachil inquitananpä.
30 E dentre vocês mesmos se levantarão homens que torcerão a verdade, a fim de atrair os discípulos.
31 ¡Chayurá alli cuydädu capäcuy! Jinaman'a yalpapäcuy quimsa wata intiru tutay-muyun wa'aynïpawan jucniquita-jucniquita ćhuncay-ćhuncay anyaycälishactapis.
31 Por isso, vigiem! Lembrem-se de que durante três anos jamais cessei de advertir a cada um de vocês disso, noite e dia, com lágrimas.
32 “Cananmi Diospa maquinćhu caćhaycälishayqui. Yalpapäcuy cuyay willacuynin śhun'unchicta callpanchamäśhanchicta, chaynütac llapa limalicuśhanta lluy japächäśhancunätawan unacaycachishunayquitapis.
32 "Agora, eu os entrego a Deus e à palavra da sua graça, que pode edificá-los e dar-lhes herança entre todos os que são santificados.
33 Ya'a manam illaypi wañuyälächu, nï pip müdanantapis waycaculächu.
33 Não cobicei a prata nem o ouro nem as roupas de ninguém.
34 Aśhwanpam yaćhapäcuśhayquinüpis cay maquïwan quiquïpa ñatac ya'awan cäcunapäpis lulalá.
34 Vocês mesmos sabem que estas minhas mãos supriram minhas necessidades e as de meus companheiros.
35 Ñatac Jesusninchic: ‘Uycämi allinpa licachicun ćhasquïcäpïtá’ nishannuy, imaypis yaćhachipäculac caynu lulaynïwan llapa wacchacunactapis yanapaycälinayquipä” nila.
35 Em tudo o que fiz, mostrei-lhes que mediante trabalho árduo devemos ajudar os fracos, lembrando as palavras do próprio Senhor Jesus, que disse: ‘Há maior felicidade em dar do que em receber’ ".
36 Nilcuśhanpïmi llapanwan un'ulacuycul Diosta mañaculcäla.
36 Tendo dito isso, ajoelhou-se com todos eles e orou.
37 — ausente —
37 Todos choraram muito e, abraçando-o, o beijavam.
38 — ausente —
38 O que mais os entristeceu foi a declaração de que nunca mais veriam a sua face. Então o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.