Atos 20
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs ARA
1 Chay lüyatityay camacäluptinmi chalapacücunäta Pablo ayachila chayćhu ima captinpis masïsu capäcunanpä limapaycü. Jinalculmi paycunapi dispidiculcul Macedoniacta licula.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos, e, tendo-os confortado, despediu-se, e partiu para a Macedônia.
2 Chayćhu lluy malcacunäman ćhal chalapacücunäta callpanchayculmi Greciap malcancunaman pasacula.
2 Havendo atravessado aquelas terras, fortalecendo os discípulos com muitas exortações, dirigiu-se para a Grécia,
3 Chayćhümi quimsa quilla capäcula. Chaypïñatacmi Siriacta allin pasacuśhä niyal, tantiälun malca-masincuna achäquiwan payta wañuchinanpä alcaśhanta. Chaymi caśhan Macedoniactañatac ćhaquiwan cuticuyta pinsälun.
3 onde se demorou três meses. Tendo havido uma conspiração por parte dos judeus contra ele, quando estava para embarcar rumo à Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Jinaptinmi cumpañapäcula Berea malcäpi Pirrop chulin Sopater, Tesalonicapi Aristarcowan Segundo, Derbepi Gayo, Timoteo, Asia-lädu malcacunäpïñatac Tiquicowan Trofimopis.
4 Acompanharam-no [até à Ásia] Sópatro, de Bereia, filho de Pirro, Aristarco e Secundo, de Tessalônica, Gaio, de Derbe, e Timóteo, bem como Tíquico e Trófimo, da Ásia;
5 Paycunam llapan ñawpaculcäla Troas malcäćhu alcapämänanpä.
5 estes nos precederam, esperando-nos em Trôade.
6 Ya'acunañatacmi Macedoniaćhu quïdapaycälilá Mana Libadürayu Tanta Fistap camacaynincama. Chaypi Filipos malcäpi barcuwan lipäculmi picha muyuntalä Troas malcäman'a ćhaycamul alcamänïcunäwanpis tincülälí. Chayćhu llapallämi juc simänalä capäculá.
6 Depois dos dias dos pães asmos, navegamos de Filipos e, em cinco dias, fomos ter com eles naquele porto, onde passamos uma semana.
7 Chaypïtam simäna allaycuynin muyunćhu'a lluy juntunaculcälá Jesuspa wañuyninta yalpay micuyćhu. Chay walantin Pablowan pasacalcämuná captinmi ćhawpi tutacama willapayäla yaćhayächila.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos com o fim de partir o pão, Paulo, que devia seguir viagem no dia imediato, exortava-os e prolongou o discurso até à meia-noite.
8 Chay wasip quimsa altuśhninćhümi lluy juntunacüśha capäculá, achca michïrawan acchicüśha.
8 Havia muitas lâmpadas no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Chayćhu Pablo chay üracama willay-willay cayaptinmi Eutico śhutiyu müsu bintanäćhu täcücäta puñuy aysälun. Chaynu chayćhu allin puñuyäśhanpi juclla pampäćhu licalïluptinmi pallalcälinanpä wañüśhaña cayäñä.
9 Um jovem, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormecendo profundamente durante o prolongado discurso de Paulo, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo e foi levantado morto.
10 Jinaptin Pablo bäjalpaycamul-pacha macallayculmi nila: “Ama llaquiculcaychu. ¡Cawsayanmi!” nil.
10 Descendo, porém, Paulo inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a vida nele está.
11 Jinalcul Pablo caśhan cuticulculmi jatun micuyta camacalculpis, aśhta aspi-aspicamalä llapantapis limapäla. Jinalculmi licula.
11 Subindo de novo, partiu o pão, e comeu, e ainda lhes falou largamente até ao romper da alva. E, assim, partiu.
12 Chay palpü müsuctañatacmi mana imapis pasaśhactanu tuqui sänucta lluypis cunsuylälälisha wasinta puśhapäcula.
12 Então, conduziram vivo o rapaz e sentiram-se grandemente confortados.
13 Jinaptinmi Pablo: “Aso malcäta ćhaquillawanmi lishä. Puntapäcuchcay; chayćhüña pallalcapämanqui” nin. Chaymi puntaculcälá barcuwan.
13 Nós, porém, prosseguindo, embarcamos e navegamos para Assôs, onde devíamos receber Paulo, porque assim nos fora determinado, devendo ele ir por terra.
14 Aso malcäćhu tincülulmi, pallalcälil pasaculcá Mitilene malcäman.
14 Quando se reuniu conosco em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 — ausente —
15 dali, navegando, no dia seguinte, passamos defronte de Quios, no dia imediato, tocamos em Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 — ausente —
16 Porque Paulo já havia determinado não aportar em Éfeso, não querendo demorar-se na Ásia, porquanto se apressava com o intuito de passar o dia de Pentecostes em Jerusalém, caso lhe fosse possível.
17 Ñatac chaynu niyalpis cay Miletopïtam Efesoćhu caminaycücunäta ayächila.
17 De Mileto, mandou a Éfeso chamar os presbíteros da igreja.
18 Chayćhu ćhälälimuptinmi nila: “Amcuna yaćhapäcunquim cay Asia-lädu malcacunäman jaluycamuśhä muyunpi imanuy caśhätapis.
18 E, quando se encontraram com ele, disse-lhes: Vós bem sabeis como foi que me conduzi entre vós em todo o tempo, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Yaćhapäcuśhayquinüpis masqui malca-masïcuna wa'achipämaptinpis, ñacachipämaptinpis Taytanchicta sirbiyá mana nunatucullalmi.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, lágrimas e provações que, pelas ciladas dos judeus, me sobrevieram,
20 — ausente —
20 jamais deixando de vos anunciar coisa alguma proveitosa e de vo-la ensinar publicamente e também de casa em casa,
21 — ausente —
21 testificando tanto a judeus como a gregos o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus [Cristo].
22 “Canan'a Diospa Ispiritun puśhamaptinmi Jerusalenta liyá. Chayćhu ima alcamäśhantapis manam yaćhächu.
22 E, agora, constrangido em meu espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que ali me acontecerá,
23 Diospa Ispiritullanmi may malcäman ćhaptïpis: ‘Carsillam, ñacayllam chayćhu alcäśhunqui’ niyäman.
23 senão que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me assegura que me esperam cadeias e tribulações.
24 Ñatac cay cawsayní manaćh imapäpis bälinmanchu Duyñunchic Jesuspa llaquipayninpi willacunäcäta mana willacupti'a.
24 Porém em nada considero a vida preciosa para mim mesmo, contanto que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus para testemunhar o evangelho da graça de Deus.
25 “Ñatac śhun'üćhu yaćhacümi cananpi'a Diospa gubirnunpi lluy willacuśhäcunawan manaña tincunanchicta.
25 Agora, eu sei que todos vós, em cujo meio passei pregando o reino, não vereis mais o meu rosto.
26 Canan amcunapïta manam imapi juchayu canäñachu.
26 Portanto, eu vos protesto, no dia de hoje, que estou limpo do sangue de todos;
27 Śhun'üćhu yaćhacümari Diospa willacuyninta mana imactapis pacaycullal nï imaypis uyalacuycul lluyman willaycälishacta.
27 porque jamais deixei de vos anunciar todo o desígnio de Deus.
28 “Chayurá amcunapïtañam chalapacücunäta uwishta-yupaypis licaycul caminaycälinayqui. Yalpapäcuy-ari Dios quiquinpa yawarninwan lantishan nunanta michinayquipä Chuya Ispiritu ćhulaśhuśhayquita.
28 Atendei por vós e por todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastoreardes a igreja de Deus, a qual ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Canan ya'a licupti'a rasunpa mayćhá atü-yupaypis licalipämun'a Diospa uwishnincunacta lluy chincachipäcuśhunayquipä.
29 Eu sei que, depois da minha partida, entre vós penetrarão lobos vorazes, que não pouparão o rebanho.
30 Ñatac quiquiquicunapïpis śhalcapäcun'atacmi juc licchä yaćhachicuycunawan lluy chalapacücunäta pantalcachil inquitananpä.
30 E que, dentre vós mesmos, se levantarão homens falando coisas pervertidas para arrastar os discípulos atrás deles.
31 ¡Chayurá alli cuydädu capäcuy! Jinaman'a yalpapäcuy quimsa wata intiru tutay-muyun wa'aynïpawan jucniquita-jucniquita ćhuncay-ćhuncay anyaycälishactapis.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que, por três anos, noite e dia, não cessei de admoestar, com lágrimas, a cada um.
32 “Cananmi Diospa maquinćhu caćhaycälishayqui. Yalpapäcuy cuyay willacuynin śhun'unchicta callpanchamäśhanchicta, chaynütac llapa limalicuśhanta lluy japächäśhancunätawan unacaycachishunayquitapis.
32 Agora, pois, encomendo-vos ao Senhor e à palavra da sua graça, que tem poder para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Ya'a manam illaypi wañuyälächu, nï pip müdanantapis waycaculächu.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes;
34 Aśhwanpam yaćhapäcuśhayquinüpis cay maquïwan quiquïpa ñatac ya'awan cäcunapäpis lulalá.
34 vós mesmos sabeis que estas mãos serviram para o que me era necessário a mim e aos que estavam comigo.
35 Ñatac Jesusninchic: ‘Uycämi allinpa licachicun ćhasquïcäpïtá’ nishannuy, imaypis yaćhachipäculac caynu lulaynïwan llapa wacchacunactapis yanapaycälinayquipä” nila.
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é mister socorrer os necessitados e recordar as palavras do próprio Senhor Jesus: Mais bem-aventurado é dar que receber.
36 Nilcuśhanpïmi llapanwan un'ulacuycul Diosta mañaculcäla.
36 Tendo dito estas coisas, ajoelhando-se, orou com todos eles.
37 — ausente —
37 Então, houve grande pranto entre todos, e, abraçando afetuosamente a Paulo, o beijavam,
38 — ausente —
38 entristecidos especialmente pela palavra que ele dissera: que não mais veriam o seu rosto. E acompanharam-no até ao navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.