Atos 15
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs NTLH
1 Chay timpućhu Judeapi nunacuna Antioquia malcäman ćhälälimulmi chalapacücunäta yaćhachicuyan: “Manamá salbaśhachu capäcunqui Moisespa camachicuyninćhu nishannuy mana siñalachicul'a” nil.
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Chaymi Pablowan Bernabé chay yaćhachicücunäwan ruyducuyalcan. Chaymi chay malcäćhu chalapacücunaca ćhulälälin Pabloctawan Bernabëta juc cumpañänincunactawan Jerusalenta lil, chayćhu puydï yaćhapacücunätawan caminaycücunäta chay yaćhachicuycunapi limanaculcänanpä.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Chaynalculmi paycunacta Jerusalenman caćhapäcula.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Chaypi Jerusalenta ćhäläliptinmi, lluy chalapacücuna, puydï yaćhapacücunaca, caminaycücunäpis allinpa ćhasquipäcula. Chayćhümi Pablowan Bernabé Diosninchic imacta paycunawan lulaśhantapis willala.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Chayćhu waquinnin fariseocunäpi chalapacücunañatacmi śhalcuculcul: “Chay mana-Israel chalapacücunaca ya'anchicnuy siñalachiculcächun. Jinalcul Moises camachimäśhanchicta lluy lulaycuchun” nicuyalcan.
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Nipäcuptinmi puydï yaćhapacücunäwan, caminaycücunaca chay cüsacunacta sumäta licaycälila.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Chayćhu llapanpis millpap-millpanacalcäliptinmi Pedro śhalcuculcul nila: “Cuyaśhá chalapacü-masïcuna, yaćhapäcuśhayquinüpis unaypïmi quiquin Diosninchic ya'acta aclamäla chay mana-Israelcunäta willaptí paycunapis salbaśha capäcunanpä.
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Mayanpa śhun'untapis lisï quiquin Diosninchic paycunactapis Chuya Ispiritunta uyaptin'a ya'anchictanüpis ćhasquishantam tantiaycachin.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Pay'a juc-jucpächu mana licalmi paycunactawan ya'anchicta chalapacuśhallanchicpa chuyanchaycamanchic.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Chaynu cayaptin'a ¿imapïtan Diosninchicta ruydupayä-yupaypis, Moisespa camachicuyninta uyniquiwan ñitiyächinqui? Awilunchicpis nï ya'anchicpis cumpliy manamá atipälanchicchu.
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Aśhwanpam paycunanüpis chalapacunchic Jesuspa llaquipacuyllanpa salbaycuśha caśhanchicta” nil.
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Chaynu niptinmi llapanpis upällälälila uyalipäcunanpä. Jinaptinmi Pablowan Bernabëpis willala quiquin Diosninchic mana-Israelcunäćhu maynu sumä allincunacta milagrucunactapis lulachishanta.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Chay nïta camacäluptinmi Jacobo nin: “Chalapacü-masïcuna, uyalipämay.
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Canan Simonpi uyalishanchicnüpis quiquin Diosninchic chay mana-Israelcunäpïtapis wamäta japächacula nunancuna capäcunanpämi.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Cay nishan limayan unay willacünin isquirbishanćhümi. Chayćhümi niyan:
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 ‘ “Chaypïta cutimulmi Davidpa ayllunta śhalcalcachil tacyachishä wasi tunïsha-yupay cäcäta.
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 — ausente —
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 — ausente —
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 “Chaymi ya'a ní: juchanpi wanaculcul Diosninchicman chalapacuyalcaptin'a ¿imapäñam juc sasachacuycunawan mana-Israelcunäta mastá ñitichichwan?
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Chay lulananchictá aśhwanpa juc papilta apachishun: ‘Amaña pinsalcäliychu chay unay taytachayquicunap custumrinman'a, nï anla juchacuycunaman'a. Ñatac ama yawarnin pasäśha aychactapis micapäcuychu, nïtac yawarcunactapis’ nil niyäta. Chayllapämari capäcun'a.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 [Ama pinsatïbu cayalcaychu;] unay timpupïpis Moisespa camachicuyninpïta warda muyuncunäćhü-camam may juntunacuna wasićhüpis lïgil yaćhayalcächinlä” nila.
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Chaypïtam puydï yaćhapacücunaca, caminaycücunaca, lluy chalapacü-masincunawan pinsälälin juc cumisyun numrayta Bernabëtawan Pablocta Antioquia malcäman liwshinanpä. Chaymi chalapacücunäćhu allinpa-cama licaśha Barsabas nipäcuśhan Judastawan, Silasta aclälälin.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Paycunawanmi apachipäcula caynu limayä papilta:
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Yaćhälälïmi cay malcäpi mana ya'acunap shimï-cama śhalcamul, imaymanacta limapalcul, lluy ishcay śhun'uchipäcuśhuśhayquita.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 — ausente —
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 — ausente —
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Paycunapis cayćhu nipäcuśhactanüllaćh shiminwanpis niycälishunqui tacyalpälichishunquipis.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Ya'acunapis ñatac Chuya Ispiritupis mana anchap uyalcänacpämi caycunallacta niycälic:
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Taytachancunapä ćhipiycapuśhan uywacunacta ama micapäcuychu, nïtac yawarnin pasäśha aychactapis nï yawarnincunactapis. Jinaman'a ima anla juchacuycunapïpis japächaculcay. Cay nishäcunätanuy lulapäcuptiqui'a, cawsayniqui allinmi can'a.
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Chaynu Antioquia malcäman ćhälälil-pacham chalapacücunäta juntuycul apachishan papilcäta uycula.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Chayćhu lïgilcälilmi llapanpis cushiculcäla chay papil balurchaycuśhanpi.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Jinaman Judaswan Silaspis, Diospi willacücuna capäculmi shiminwan callpanchaycälila, masïsu chalapaculcänanpä.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Chaypïta chayćhu unay caycuyaptinmi chay cumisyuncäta caćhälälila malcanta jawcallaña cuticalcämunanpä. ˻
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 Jinaptinpis Silas yaćhacaypanuy yaćhacälulmi mana cutiyta munalachu.˼
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Jinaman Pablowan Bernabëpis Antioquiaćhu quïdacalcämulatacmi chalapacücunawan Jesuspi willacuśhtin yaćhachishtin.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Chayćhu allin unayña cayalcäśhanpïmi Pablo Bernabëta nila: “Acuchun, intirućhu Jesuspi willaśhanchic chalapacü-masinchiccunäman lishun imanuy caśhantapis watucamü” nil.
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Niptinmi Juanpa lisipäcuśhan Marcostapis puśhayta Bernabé munala.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Pabloñatacmi ichá mana munätuculachu, chay puntacta puśhaptin Marcos caćhaycul Panfilia malcällapi cuticamuśhanpi.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Chaynu mana munaptinmi allicta piñanaculcul, sintichinaculcul wicta cayta liculcäla. Chaymi Bernabé Marcosta puśhaculcul Chipre malcäta pasacula.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Pabloñatacmi ichá cumpañäninpä Silasta ashicülun. Jinaptinmi chayćhu llapa chalapacücunaca Dios yanapänanpä maquinman ćhulaycuptin liculcäla chay malcapi juc-lädu malcacunaman.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Jinalmi Siriap, Ciliciap malcancunaman ćhäla, chayćhu chalapacücunäta tacyalpachishtin.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.