Atos 13

Muśhü limalicuy (QVWNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Chay Antioquia malca chalapacücunäćhümi capäcula willacücunäpis, yaćhachicücunäpis. Paycunam capäcula, Bernabé, “Yana” nipäcuśhan Simon, Cirene malcapi Lucio, Galileap mandänin Herodeswan cusca ishpï Manaen, jinaman'a Saulo.
1 Havia então na Igreja de Antioquia profetas e doutores, entre eles Barnabé, Simão, apelidado o Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, companheiro de infância do tetrarca Herodes, e Saulo.
2 Chayćhu juc cuti llapan paycuna ayunaśhtin Diosta alawal juntulayalcaptinmi Chuya Ispiritu nïmun: “Lulaynïta lulananpä Bernabëtawan, Saulocta laquiycapamay” nil.
2 Enquanto celebravam o culto do Senhor, depois de terem jejuado, disse-lhes o Espírito Santo: Separai-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho destinado.
3 Niptinmi ayunaycul Diosta ruygacuyta camacalcälil pulanmanpis umanman maquinta ćhulaycul caćhälälila.
3 Então, jejuando e orando, impuseram-lhes as mãos e os despediram.
4 Jinaptinmi Chuya Ispiritu puśhala Bernabëtawan Saulocta lamar patanćhu Seleucia malcäman. Chaypïmi barcuwan liculcäla lamar ćhawpićhu Chipre malcäman.
4 Enviados assim pelo Espírito Santo, foram a Selêucia e dali navegaram para a ilha de Chipre.
5 Chaypi Salamina lamar patanćhu malcäman ćhaycälilmi Israel malca-masincunap juntunaculcänan wasicunaćhu Diospi willaculcäla. Chayćhümi Juanpis paycunawan lila yanapaśhtin.
5 Chegados a Salamina, pregavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus. Tinham com eles João para auxiliá-los.
6 — ausente —
6 Percorreram toda a ilha até Pafos e acharam um judeu chamado Barjesus, mago e falso profeta,
7 — ausente —
7 que vivia na companhia do procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou Barnabé e Saulo, e exprimiu-lhes o desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Griego limayćhu'a cay rüjätam Elimaspa lisipäcula. Paymi chay puydïnin mana chalapacunanpä mićhacuypa mićhacula.
8 Mas Élimas, o Mago - pois assim é interpretado o seu nome -, se lhes opunha, procurando desviar da fé o procônsul.
9 Jinaptinmi Saulop lisipäcuśhan Pablo, Chuya Ispiritup munayninćhu cayal piñäśhanu licapaycul chay rüjäta nila:
9 Então Saulo, chamado também Paulo, cheio do Espírito Santo, cravou nele os olhos e disse-lhe:
10 “¡Casquish, mana pin'acü pasaypi nuna, Satanaśhpa cumpinchin! ¡¿Imaycamatan Diospa allin yaćhachicuyninta juc-läduman iwiyanqui?!
10 Filho do demônio, cheio de todo engano e de toda astúcia, inimigo de toda justiça, não cessas de perverter os caminhos retos do Senhor!
11 Chaynu caśhayquipïmi canan Diosninchicpa maquin ćhäśhunqui aśhta imaycamapis ñawiqui apläśha tutapällaćhu cawsanayquipä” nin.
11 Eis que agora está sobre ti a mão do Senhor e ficarás cego. Não verás o sol até nova ordem! Caíram logo sobre ele a escuridão e as trevas, e, andando à roda, buscava quem lhe desse a mão.
12 Chaynu pasaśhanta licalculmi chay puydïca Jesusman chalapacula “Manamá imaypis licalächu caynu lulätá” nil.
12 À vista deste prodígio, o procônsul abraçou a fé, admirando vivamente a doutrina do Senhor.
13 Chaypïtam Pablo, Bernabëwan, Juanwan pasaculcan Pafospïta, Panfilia-lädu Perga malcäman. Chaypïtam Juan cuticamun caśhan Jerusalenman ishcayllantaña caćhaycul.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram de Pafos e chegaram a Perge, na Panfília, de onde João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Jinaptinmi paycunapis pasaculcan Pisidia-lädu malcap sircan Antioquia malcäman. Chayćhu juc warda muyunćhu juntunaculcänan wasiman yaycaycälilmi täcuyalcäla.
14 Mas eles, deixando Perge, foram para Antioquia da Pisídia. Ali entraram em dia de sábado na sinagoga, e sentaram-se.
15 Jinaptinmi camachicuytawan unay willacünincunap librunta lïgiy camacalcälil chay juntunacüpa puydïnincuna: “Taytacuna, ichapisćha ima niycälimänayquipis cayan callpanchaycälimänayquipä. Má, niycälimay” nipäcula.
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, mandaram-lhes dizer os chefes da sinagoga: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai-a.
16 Niptinmi Pablo śhalculcul, siñaśhchala upälla capäcunanpä limayta allaycunanpä. Jinalculmi nila: “Llapallayquipis malca-masïcuna, ñatac Diosta manchacü mana-Israelcuna, uyalipämay.
16 Paulo levantou-se, fez um sinal com a mão e falou: Homens de Israel e vós que temeis a Deus, ouvi.
17 Yaćhaśhanchicnüpis unay awilunchiccunacta Diosninchic nunanpä aclaculculmi, jatun nasyunman milachila Egipto nasyuncäćhu cayalcaptinlä. Jinaman chaypi pudirninwan julalcamul,
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou este povo no tempo em que habitava na terra do Egito, de onde os tirou com o poder de seu braço.
18 chunyä ulucunaćhu tawa ćhunca wata intiru awantaycula.
18 Por espaço de quarenta anos alimentou-os no deserto.
19 Chay Canaan-lädućhüpis anćhish jatućhä malcacunacta lluy alulculmi chayman unay awilunchiccunacta pasaypipa taycaycachila.
19 Destruiu sete nações na terra de Canaã e distribuiu-lhes por sorte aquela terra durante quase quatrocentos e cinqüenta anos.
20 “Jinalculmi chay malcanta tawa paćhac picha ćhunca (450) wata gubirnachila fiscunacta ćhulaycul aśhta Diospi willacünin Samuelcama.
20 Em seguida, lhes deu juízes até o profeta Samuel.
21 Chaynu allin cayäśhanpïmi llapa awquillunchic mañacula Diosta: ‘Juc puydï mandacüta śhaycaycälichipämay’ nil. Niptinmi śhaycachila Benjamin caśhtapi Cispa chulin Saulta. Paymi gubirnala tawa ćhunca wata intiru.
21 Pediram então um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, Saul, filho de Cis, da tribo de Benjamim.
22 Ñatac manaläpis unaytam Saulta jululcul, Davidta pudirnin gubirnananpä ćhulaycula. Paypïtam nila: ‘Isaïpa chulin David śhun'üpänümi, cäsucümi, imapis munaśhäta lulämi cayan’ nil.
22 Depois, Deus o rejeitou e mandou-lhes Davi como rei, de quem deu este testemunho: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará todas as minhas vontades.
23 “Chaymi canan cay ya'anchic timpućhu, Diosninchic caćhamula unay gubirnäninchic quiquin Davidpa caśhtanpi Jesusta, jinantin Israel malcäta imam limalicuśhannuy salbananpä.
23 De sua descendência, conforme a promessa, Deus fez sair para Israel o Salvador Jesus.
24 Pay manalä lisichicuyaptinlämi jinantin Israel malcäta willala Juan: ‘Juchayquipi wanacul, Diosninchicman cuticalcamul, bawtisaculcay’ nil.
24 João tinha pregado, desde antes da sua vinda, o batismo do arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Ñä cay pachäćhu manaña canan üraca sircayämuptinmi nila: ‘Ya'a manam chay pinsapäcuśhayqui nunächu cayá. Pay'a ipalläćhüñamari cayan. Payman'a manam imanmanpis iwalächu nï camächu uyway nunannuy śhucuyninta pichaycunalläpäpis’ nil.
25 Terminando a sua carreira, dizia: Eu não sou aquele que vós pensais, mas após mim virá aquele de quem não sou digno de desatar o calçado.
26 “Llapallayquipis Abrahampi caśhta-masïcuna, ñatac Diosta licaćhacü mana-Israelcuna, cay salbamäninchicpä willacuyca llapanchicpämá.
26 Irmãos, filhos de Abraão, e os que entre vós temem a Deus: a nós é que foi dirigida a mensagem de salvação.
27 Jerusalenćhu llapa gubirnäcunawan nunacunämi Jesusta mana lisipäculachu, masqui simäna-simäna juntunacunan wasicunäćhu Diospa willacünincunap librun paypi limayäta lïgiyalcalpis. Jinaman chaynu wañuchipäcuśhanwanmi paypi limaśhanca lluy lulacacülun.
27 Com efeito, os habitantes de Jerusalém e os seus magistrados não conheceram Jesus, e, sentenciando-o, cumpriram os oráculos dos profetas, que cada sábado são lidos.
28 Chayćhu Jesus mana juchayu cayaptinpis Pilatoctam llapa nunapis wañuchinanpä ruygala.
28 Embora não achassem nele culpa alguma de morte, pediram a Pilatos que lhe tirasse a vida.
29 Chay librucunäćhu nishantanuy lluy lulalcälilmi, chay curuśhcäpi bäjalcachimul pampapäcula.
29 Depois de realizarem todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, puseram-no num sepulcro.
30 Jinaptinpis Dios caśhan śhalcachimuptinmi
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos.
31 Galileapi Jerusalenman cumpañänincunamanpis achca cuticuna licalimula. Paycunamá canan lluy malca-masinchiccunacta Jesuspi willaycüca cayalcan.
31 Durante muitos dias apareceu àqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais até agora são testemunhas dele junto ao povo.
32 — ausente —
32 Nós vos anunciamos: a promessa feita a nossos pais,
33 — ausente —
33 Deus a tem cumprido diante de nós, seus filhos, suscitando Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu hoje te gerei {Sl 2,7}.
34 “Quiquin Diosninchictacmi aychan mana ismunanpä, śhalcachinanpäpis limalicula, caynu nil: ‘Davidta quiquí shimïwan limalicuśhäcätá aclacuśhäćhümi lulaśha’ nila.
34 Que Deus o ressuscitou dentre os mortos, para nunca mais tornar à corrupção, ele o declarou desta maneira: Eu vos darei as coisas sagradas prometidas a Davi {Is 55,3}.
35 Ñatac David tantiaśhantam willamanchic jucwä Salmos librunćhu: ‘Manam cunsintinquichu Chuya Aclacuśhayqui nunayquip aychan ismuycunantá’ nil.
35 E diz também noutra passagem: Não permitirás que teu Santo experimente a corrupção {Sl 15,10}.
36 “Cay nil David manam quiquinpïchu limayan. Yaćhaśhanchicnüpis David chay timpućhu'a Diosta sirbilam, ñatac chaypïtá wañuculam. Jinaptinmi pampaycuptin cuirpun lluy allpayäla.
36 Ora, Davi, depois de ter servido em vida aos desígnios de Deus, morreu. Foi reunido a seus pais e experimentou a corrupção.
37 Chayurá quiquin Diosninchic śhalcächimuptin mana uchucllapis cuirpun ismuycuśhancäpïmari limayan.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não experimentou a corrupção.
38 “Taytacuna, sumäta uyalipämay. Cay Jesusllam ima juchactapis lluy pampachämachwan.
38 Sabei, pois, irmãos, que por ele se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 Payman chalapacullalmi ima juchanpïpis libri caycunman. Cay lulaytá Moisespa camachicuyninpis manamá imaypis lulanmanchu; juchacunacta pampachänanpäpis manamá callpan canchu.
39 Todo aquele que crê é justificado por ele de tudo aquilo que não pôde ser pela Lei de Moisés.
40 — ausente —
40 Cuidai, pois, que não venha sobre vós o que foi dito pelos profetas:
41 — ausente —
41 Vede, ó desprezadores, pasmai e morrei de espanto. Pois eu vou realizar uma obra em vossos dias, obra a que não creríeis, se alguém vo-la contasse {Hab 1,5}.
42 Chaypi Pablowan Bernabé chay juntunacunan wasipi yalälälimuptinmi, llapa nunapis nipäcula: “Canannütapis cay willapämäśhayquipi masta willaycälillämay” nil.
42 Ao saírem, rogavam que lhes repetissem essas palavras no sábado seguinte.
43 Juntunacuynin camacäluptinñatacmi, achca Israelcunaca Moisespa camachicuyninta atichï munäcunaca Pabloctawan Bernabëta atipäcula. Jinaptinmi paycuna nila: “Diosninchicman masïsu chalapaculcay paypa llaquipayninta jatun cuyacuyninta yaćhayalcalñá” nil.
43 Depois que a assembléia terminou, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram Paulo e Barnabé, os quais com muitas palavras os exortavam a perseverar na graça de Deus.
44 Chaypïtam canannu muyuntá malcantin nuna juntunacälälimun Diospa limayninta uyalï.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Chaynu nisyu-nisyu nunacta juntunacunan wasićhu licalculmi Israelcunaca nanachicucuyalcal ñaćhaña imanacücuyalcanpis. Jinalculmi Pabloctawan Bernabëta insultäcuyalcal ñaćhaña millpälälinpis.
45 Os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e puseram-se a protestar com injúrias contra o que Paulo falava.
46 Jinacuyalcaptinpis paycuna mana imactapis manchalilmi nipäcula: “Cay Diospa willacuyninta am Israel-masïcunamanmi puntacta willaycunac cala. Ñatac caynu mana ćhasquïniquiwan'a wiñay cawsay imapis mana ucuśhuśhayquita tantiachimanqui. Chaynu captin'a mana-Israelcunapäćha ćhächishä.
46 Então Paulo e Barnabé disseram-lhes resolutamente: Era a vós que em primeiro lugar se devia anunciar a palavra de Deus. Mas, porque a rejeitais e vos julgais indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os pagãos.
47 Chaynütam Diosninchic nipämäla:
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te estabeleci para seres luz das nações, e levares a salvação até os confins da terra {Is 49,6}.
48 Chay niptinmi mana-Israelcunaca alli-allicta cushiculcäla “Maynu tuquim Diospa willacuynin'a” nil. Chayćhümi lluy paypä cäcunaca wiñay simpri cawsay bïdacta ćhasquipäcula.
48 Estas palavras encheram de alegria os pagãos que glorificavam a palavra do Senhor. Todos os que estavam predispostos para a vida eterna fizeram ato de fé.
49 Chaynüpam Taytanchicpa willacuynin chay intiru-intiru malcacunäman ćhäla.
49 Divulgava-se, assim, a palavra do Senhor por toda a região.
50 Ñatac Israelcunam ichá Diosman chalapacü allin cäniyu walmicunäta, malcap prinsipalnincunäta lluy umachäla. Chaymi Pablop, Bernabëpa cuntran śhalcacalcälil chay malcapi alülälila.
50 Mas os judeus instigaram certas mulheres religiosas da aristocracia e os principais da cidade, que excitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé e os expulsaram do seu território.
51 Chaynäluptinmi paycunañatac ćhaquinman la'aśhan pulbüllactapis tapsilcul “Cunca cuchuyniquitam ashicuyalcanqui” nil Iconio malcäman liculcäla.
51 Estes sacudiram contra eles o pó dos seus pés, e foram a Icônio.
52 Chalapacücunäñatacmi Antioquiaćhu lluypis cushisha-cama Chuya Ispiritup munayninćhu quïdapämula.
52 Os discípulos, por sua vez, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.