Atos 13
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs NVI
1 Chay Antioquia malca chalapacücunäćhümi capäcula willacücunäpis, yaćhachicücunäpis. Paycunam capäcula, Bernabé, “Yana” nipäcuśhan Simon, Cirene malcapi Lucio, Galileap mandänin Herodeswan cusca ishpï Manaen, jinaman'a Saulo.
1 Na igreja de Antioquia havia profetas e mestres: Barnabé, Simeão, chamado Níger, Lúcio de Cirene, Manaém, que fora criado com Herodes, o tetrarca, e Saulo.
2 Chayćhu juc cuti llapan paycuna ayunaśhtin Diosta alawal juntulayalcaptinmi Chuya Ispiritu nïmun: “Lulaynïta lulananpä Bernabëtawan, Saulocta laquiycapamay” nil.
2 Enquanto adoravam ao Senhor e jejuavam, disse o Espírito Santo: "Separem-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho chamado".
3 Niptinmi ayunaycul Diosta ruygacuyta camacalcälil pulanmanpis umanman maquinta ćhulaycul caćhälälila.
3 Assim, depois de jejuar e orar, impuseram-lhes as mãos e os enviaram.
4 Jinaptinmi Chuya Ispiritu puśhala Bernabëtawan Saulocta lamar patanćhu Seleucia malcäman. Chaypïmi barcuwan liculcäla lamar ćhawpićhu Chipre malcäman.
4 Enviados pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Chaypi Salamina lamar patanćhu malcäman ćhaycälilmi Israel malca-masincunap juntunaculcänan wasicunaćhu Diospi willaculcäla. Chayćhümi Juanpis paycunawan lila yanapaśhtin.
5 Chegando em Salamina, proclamaram a palavra de Deus nas sinagogas judaicas. João estava com eles como auxiliar.
6 — ausente —
6 Viajaram por toda a ilha, até que chegaram a Pafos. Ali encontraram um judeu, chamado Barjesus, que praticava magia e era falso profeta.
7 — ausente —
7 Ele era assessor do procônsul Sérgio Paulo. O procônsul, sendo homem culto, mandou chamar Barnabé e Saulo, porque queria ouvir a palavra de Deus.
8 Griego limayćhu'a cay rüjätam Elimaspa lisipäcula. Paymi chay puydïnin mana chalapacunanpä mićhacuypa mićhacula.
8 Mas Elimas, o mágico ( esse é o significado do seu nome ) opôs-se a eles e tentava desviar da fé o procônsul.
9 Jinaptinmi Saulop lisipäcuśhan Pablo, Chuya Ispiritup munayninćhu cayal piñäśhanu licapaycul chay rüjäta nila:
9 Então Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas e disse:
10 “¡Casquish, mana pin'acü pasaypi nuna, Satanaśhpa cumpinchin! ¡¿Imaycamatan Diospa allin yaćhachicuyninta juc-läduman iwiyanqui?!
10 "Filho do diabo e inimigo de tudo o que é justo! Você está cheio de toda espécie de engano e maldade. Quando é que vai parar de perverter os retos caminhos do Senhor?
11 Chaynu caśhayquipïmi canan Diosninchicpa maquin ćhäśhunqui aśhta imaycamapis ñawiqui apläśha tutapällaćhu cawsanayquipä” nin.
11 Saiba agora que a mão do Senhor está contra você, e você ficará cego e incapaz de ver a luz do sol durante algum tempo". Imediatamente vieram sobre ele névoa e escuridão, e ele, tateando, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Chaynu pasaśhanta licalculmi chay puydïca Jesusman chalapacula “Manamá imaypis licalächu caynu lulätá” nil.
12 O procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, profundamente impressionado com o ensino do Senhor.
13 Chaypïtam Pablo, Bernabëwan, Juanwan pasaculcan Pafospïta, Panfilia-lädu Perga malcäman. Chaypïtam Juan cuticamun caśhan Jerusalenman ishcayllantaña caćhaycul.
13 De Pafos, Paulo e seus companheiros navegaram para Perge, na Panfília. João os deixou ali e voltou para Jerusalém.
14 Jinaptinmi paycunapis pasaculcan Pisidia-lädu malcap sircan Antioquia malcäman. Chayćhu juc warda muyunćhu juntunaculcänan wasiman yaycaycälilmi täcuyalcäla.
14 De Perge prosseguiram até Antioquia da Pisídia. No sábado, entraram na sinagoga e se assentaram.
15 Jinaptinmi camachicuytawan unay willacünincunap librunta lïgiy camacalcälil chay juntunacüpa puydïnincuna: “Taytacuna, ichapisćha ima niycälimänayquipis cayan callpanchaycälimänayquipä. Má, niycälimay” nipäcula.
15 Depois da leitura da Lei e dos Profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram dizer: "Irmãos, se vocês têm uma mensagem de encorajamento para o povo, falem".
16 Niptinmi Pablo śhalculcul, siñaśhchala upälla capäcunanpä limayta allaycunanpä. Jinalculmi nila: “Llapallayquipis malca-masïcuna, ñatac Diosta manchacü mana-Israelcuna, uyalipämay.
16 Pondo-se de pé, Paulo fez sinal com a mão e disse: "Israelitas e gentios que temem a Deus, ouçam-me!
17 Yaćhaśhanchicnüpis unay awilunchiccunacta Diosninchic nunanpä aclaculculmi, jatun nasyunman milachila Egipto nasyuncäćhu cayalcaptinlä. Jinaman chaypi pudirninwan julalcamul,
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos antepassados, e exaltou o povo durante a sua permanência no Egito; com grande poder os fez sair daquele país
18 chunyä ulucunaćhu tawa ćhunca wata intiru awantaycula.
18 e os aturou no deserto durante cerca de quarenta anos.
19 Chay Canaan-lädućhüpis anćhish jatućhä malcacunacta lluy alulculmi chayman unay awilunchiccunacta pasaypipa taycaycachila.
19 Ele destruiu sete nações em Canaã e deu a terra delas como herança ao seu povo.
20 “Jinalculmi chay malcanta tawa paćhac picha ćhunca (450) wata gubirnachila fiscunacta ćhulaycul aśhta Diospi willacünin Samuelcama.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinqüenta anos. "Depois disso, ele lhes deu juízes até o tempo do profeta Samuel.
21 Chaynu allin cayäśhanpïmi llapa awquillunchic mañacula Diosta: ‘Juc puydï mandacüta śhaycaycälichipämay’ nil. Niptinmi śhaycachila Benjamin caśhtapi Cispa chulin Saulta. Paymi gubirnala tawa ćhunca wata intiru.
21 Então o povo pediu um rei, e Deus lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, que reinou quarenta anos.
22 Ñatac manaläpis unaytam Saulta jululcul, Davidta pudirnin gubirnananpä ćhulaycula. Paypïtam nila: ‘Isaïpa chulin David śhun'üpänümi, cäsucümi, imapis munaśhäta lulämi cayan’ nil.
22 Depois de rejeitar Saul, levantou-lhes Davi como rei, sobre quem testemunhou: ‘Encontrei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração; ele fará tudo o que for da minha vontade’.
23 “Chaymi canan cay ya'anchic timpućhu, Diosninchic caćhamula unay gubirnäninchic quiquin Davidpa caśhtanpi Jesusta, jinantin Israel malcäta imam limalicuśhannuy salbananpä.
23 "Da descendência desse homem Deus trouxe a Israel o Salvador Jesus, como prometera.
24 Pay manalä lisichicuyaptinlämi jinantin Israel malcäta willala Juan: ‘Juchayquipi wanacul, Diosninchicman cuticalcamul, bawtisaculcay’ nil.
24 Antes da vinda de Jesus, João pregou um batismo de arrependimento para todo o povo de Israel.
25 Ñä cay pachäćhu manaña canan üraca sircayämuptinmi nila: ‘Ya'a manam chay pinsapäcuśhayqui nunächu cayá. Pay'a ipalläćhüñamari cayan. Payman'a manam imanmanpis iwalächu nï camächu uyway nunannuy śhucuyninta pichaycunalläpäpis’ nil.
25 Quando estava completando sua carreira, João disse: ‘Quem vocês pensam que eu sou? Não sou quem vocês pensam. Mas eis que vem depois de mim aquele cujas sandálias não sou digno nem de desamarrar’.
26 “Llapallayquipis Abrahampi caśhta-masïcuna, ñatac Diosta licaćhacü mana-Israelcuna, cay salbamäninchicpä willacuyca llapanchicpämá.
26 "Irmãos, filhos de Abraão, e gentios que temem a Deus, a nós foi enviada esta mensagem de salvação.
27 Jerusalenćhu llapa gubirnäcunawan nunacunämi Jesusta mana lisipäculachu, masqui simäna-simäna juntunacunan wasicunäćhu Diospa willacünincunap librun paypi limayäta lïgiyalcalpis. Jinaman chaynu wañuchipäcuśhanwanmi paypi limaśhanca lluy lulacacülun.
27 O povo de Jerusalém e seus governantes não reconheceram Jesus, mas, ao condená-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Chayćhu Jesus mana juchayu cayaptinpis Pilatoctam llapa nunapis wañuchinanpä ruygala.
28 Mesmo não achando motivo legal para uma sentença de morte, pediram a Pilatos que o mandasse executar.
29 Chay librucunäćhu nishantanuy lluy lulalcälilmi, chay curuśhcäpi bäjalcachimul pampapäcula.
29 Tendo cumprido tudo o que estava escrito a respeito dele, tiraram-no do madeiro e o colocaram num sepulcro.
30 Jinaptinpis Dios caśhan śhalcachimuptinmi
30 Mas Deus o ressuscitou dos mortos,
31 Galileapi Jerusalenman cumpañänincunamanpis achca cuticuna licalimula. Paycunamá canan lluy malca-masinchiccunacta Jesuspi willaycüca cayalcan.
31 e, por muitos dias, foi visto por aqueles que tinham ido com ele da Galiléia para Jerusalém. Eles agora são testemunhas dele para o povo.
32 — ausente —
32 "Nós lhes anunciamos as boas novas: o que Deus prometeu a nossos antepassados
33 — ausente —
33 ele cumpriu para nós, seus filhos, ressuscitando Jesus, como está escrito no Salmo segundo: ‘Tu és meu filho; eu hoje te gerei’.
34 “Quiquin Diosninchictacmi aychan mana ismunanpä, śhalcachinanpäpis limalicula, caynu nil: ‘Davidta quiquí shimïwan limalicuśhäcätá aclacuśhäćhümi lulaśha’ nila.
34 O fato de que Deus o ressuscitou dos mortos, para que nunca entrasse em decomposição, é declarado nestas palavras: ‘Eu lhes dou as santas e fiéis bênçãos prometidas a Davi’.
35 Ñatac David tantiaśhantam willamanchic jucwä Salmos librunćhu: ‘Manam cunsintinquichu Chuya Aclacuśhayqui nunayquip aychan ismuycunantá’ nil.
35 Assim ele diz noutra passagem: ‘Não permitirás que o teu Santo sofra decomposição’.
36 “Cay nil David manam quiquinpïchu limayan. Yaćhaśhanchicnüpis David chay timpućhu'a Diosta sirbilam, ñatac chaypïtá wañuculam. Jinaptinmi pampaycuptin cuirpun lluy allpayäla.
36 "Tendo, pois, Davi servido ao propósito de Deus em sua geração, adormeceu, foi sepultado com os seus antepassados e seu corpo se decompôs.
37 Chayurá quiquin Diosninchic śhalcächimuptin mana uchucllapis cuirpun ismuycuśhancäpïmari limayan.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não sofreu decomposição.
38 “Taytacuna, sumäta uyalipämay. Cay Jesusllam ima juchactapis lluy pampachämachwan.
38 "Portanto, meus irmãos, quero que saibam que mediante Jesus lhes é proclamado o perdão dos pecados.
39 Payman chalapacullalmi ima juchanpïpis libri caycunman. Cay lulaytá Moisespa camachicuyninpis manamá imaypis lulanmanchu; juchacunacta pampachänanpäpis manamá callpan canchu.
39 Por meio dele, todo aquele que crê é justificado de todas as coisas das quais não podiam ser justificados pela lei de Moisés.
40 — ausente —
40 Cuidem para que não lhes aconteça o que disseram os profetas:
41 — ausente —
41 ‘Olhem, escarnecedores, admirem-se e pereçam; pois nos dias de vocês farei algo que vocês jamais creriam se alguém lhes contasse! ’"
42 Chaypi Pablowan Bernabé chay juntunacunan wasipi yalälälimuptinmi, llapa nunapis nipäcula: “Canannütapis cay willapämäśhayquipi masta willaycälillämay” nil.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo os convidou a falar mais a respeito dessas coisas no sábado seguinte.
43 Juntunacuynin camacäluptinñatacmi, achca Israelcunaca Moisespa camachicuyninta atichï munäcunaca Pabloctawan Bernabëta atipäcula. Jinaptinmi paycuna nila: “Diosninchicman masïsu chalapaculcay paypa llaquipayninta jatun cuyacuyninta yaćhayalcalñá” nil.
43 Despedida a congregação, muitos dos judeus e estrangeiros piedosos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé. Estes conversavam com eles, recomendando-lhes que continuassem na graça de Deus.
44 Chaypïtam canannu muyuntá malcantin nuna juntunacälälimun Diospa limayninta uyalï.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade se reuniu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Chaynu nisyu-nisyu nunacta juntunacunan wasićhu licalculmi Israelcunaca nanachicucuyalcal ñaćhaña imanacücuyalcanpis. Jinalculmi Pabloctawan Bernabëta insultäcuyalcal ñaćhaña millpälälinpis.
45 Quando os judeus viram a multidão, ficaram cheios de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo estava dizendo.
46 Jinacuyalcaptinpis paycuna mana imactapis manchalilmi nipäcula: “Cay Diospa willacuyninta am Israel-masïcunamanmi puntacta willaycunac cala. Ñatac caynu mana ćhasquïniquiwan'a wiñay cawsay imapis mana ucuśhuśhayquita tantiachimanqui. Chaynu captin'a mana-Israelcunapäćha ćhächishä.
46 Então Paulo e Barnabé lhes responderam corajosamente: "Era necessário anunciar primeiro a vocês a palavra de Deus; uma vez que a rejeitam e não se julgam dignos da vida eterna, agora nos voltamos para os gentios.
47 Chaynütam Diosninchic nipämäla:
47 Pois assim o Senhor nos ordenou: ‘Eu fiz de você luz para os gentios, para que você leve a salvação até aos confins da terra’ ".
48 Chay niptinmi mana-Israelcunaca alli-allicta cushiculcäla “Maynu tuquim Diospa willacuynin'a” nil. Chayćhümi lluy paypä cäcunaca wiñay simpri cawsay bïdacta ćhasquipäcula.
48 Ouvindo isso, os gentios alegraram-se e bendisseram a palavra do Senhor; e creram todos os que haviam sido designados para a vida eterna.
49 Chaynüpam Taytanchicpa willacuynin chay intiru-intiru malcacunäman ćhäla.
49 A palavra do Senhor se espalhava por toda a região.
50 Ñatac Israelcunam ichá Diosman chalapacü allin cäniyu walmicunäta, malcap prinsipalnincunäta lluy umachäla. Chaymi Pablop, Bernabëpa cuntran śhalcacalcälil chay malcapi alülälila.
50 Mas os judeus incitaram as mulheres piedosas de elevada posição e os principais da cidade. E, provocando perseguição contra Paulo e Barnabé, os expulsaram do seu território.
51 Chaynäluptinmi paycunañatac ćhaquinman la'aśhan pulbüllactapis tapsilcul “Cunca cuchuyniquitam ashicuyalcanqui” nil Iconio malcäman liculcäla.
51 Estes sacudiram o pó dos seus pés em protesto contra eles e foram para Icônio.
52 Chalapacücunäñatacmi Antioquiaćhu lluypis cushisha-cama Chuya Ispiritup munayninćhu quïdapämula.
52 Os discípulos continuavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.