2 Coríntios 7
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs NAA
1 Cuyaśhá chalapacü-masïcuna, caynu limalicayämaptinchic'a aychanchictapis śhun'unchictapis mana allinca cacyaycuśhancäpïta japächacuśhunñari. Jinal manchacuywan Diosllapäña cawsaycuśhun.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Chay śhun'uyquićhu uchuy jäcullanćhüpis caycälichimay. Manamari mayanniquitapis ima mana allintapis lulapäculacchu, nïtac mana allin lulayman pictapis palpuchipäculacchu, nïtac mayantapis yan'al lulachiculcälächu.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Caynu niyalcac manam cäraycuynïwanchu. Aśhwanpam nipäcuśhac-yupaypis śhun'üćhu lluy caycälinqui; amcunawanmari cawsaśhäpis, wañuśhäpis.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Lluy caycunacta mana lisiräyalmi niycälic. Amcunapi sumä alawacuyalmari ima sasachacuynïcunaćhüpis sumä callpanchaycuśha cushicuyní camacaycülä canpis.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Ñatac Macedoniaman ćhäpäcuśhäpïta jamaycuyta manam talipäculächu. Aśhwanpam imaymana sasachacuycunalla intuycälimäla: muyülïnïpïtá ñacaycunallam, śhun'üćhu'a manchacuycunallam.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Ñatac llaquishacunacta callpanchaycü Tayta Diosmi Tito ćhämuśhanwan callpanchaycälimäla.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Manam ćhämuśhallanwanchu, aśhwanpa payta callpanchaycälishayquita willaycamäśhanwanmi. Jinaman maynu sintipämäśhayquita, maynu llaquiculcäśhayquita, pinsamintuculcäśhayquita niycamaptinmi sumä-sumälä cushicülú.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Ñatac cartá llaquilächishuptiquipis manam llaquicuná canñachu. Rasunpa puntacta llaquiculá, cartacamuśhäca llaquilächishuptiquim masqui chay mana ancha unaypa cayaptinpis.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Cananmi ichá sumä cushicú; manam llaquichipäcuśhacpïchu sinu'a llaquicuyniqui wanacuyman puśhaycälishuśhayquipïmi. Rasunpa, Tayta Dios munaśhanmannümi llaquicälälinqui; chayurá mana allinta manam lulapäculacchu.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Ñatac Tayta Dios llaquichimäśhanchic'a wanacuytam wayuycun. Chay allin wiñay cawsayman puśhaycamänanchicpä cayaptin'a manamá llaquicuyänanchicchu. Nunacunallap llaquicuyninmi ichá wañuyllacta wayuycun.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Má, licacaycäliy-ari Tayta Dios llaquichipäcuśhuśhayqui imacta wayuycälichishuśhayquitapis: ¡maynümi priucupälälichishulanqui, maynümi allin canayquipä wañupacachishulanqui, juchacta maynümi millachicachipäcuśhulanqui, maynu manchälächishulanqui, maynümi allin tincüninman licaycälinayquipä wañupacachishulanqui! Chay pasaśhayquicunaćhümari mana juchayu capäcuśhayquita camalaycälichilanqui.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Masqui isquirbimulpis manamá chay mana allincäta luläcäpächu, nïtac chay mana allincäpa pasäcäpächu lulamulá. Sinu'a maynu-maynu ya'acunapi wañupaculcäśhayquita Diospa puntanćhu quiquiquicuna tantiacaycälinayquipämi isquirbimulá.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Lluy caycunamari allicta callpanchaycäliman.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Amcunapi allicta alawacuśhäta Titocta niläñam. Chayurá ¡manamá pin'ayman julaycälimälanquichu! Lluy nishäcunaca rasu-rasuncälla caśhannümi, amcunapi Titoćhu alawacuśhäcäpis licalïlun.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Canan pay mas cuyaywanlämi licaycälishunquipis, allinpa manchacuywan ćhasquiycul uyalicü-cama capäcuśhayquita yalpal.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Ya'a sumämi cushicú ima aycaćhüpis amcuna chalapacuna capäcuśhayquipïta.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.