João 4
Mushog Testamento (QVMNT) vs NTLH
1 Fariseo runacunami musyapäcorgan Juan Bautista bautizashganpita más atsca runacunata Jesús bautizaycashganta.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 — ausente —
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 — ausente —
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Galilea provinciaman chayapäcunanpäga Samaria provinciaparagmi pasapäcorgan.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Tsaypa pasarmi Samariacho cag Sicar nishgan marca naupanman chayapäcorgan. Tsaychömi Jacobpa chacran cargan. Tsay chacratami tsurin Josëta unay goycorgan.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Tsay chacrachömi cargan Jacob yacuta jorgunanpag uchcutsishgan pözu. Tsay pözu cagman chayaycurmi Jesús uticashga jamaycorgan. Tsay höra cargan pulan junagnognami.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 — ausente —
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Tsay witsanga Samaria runacunawan Israel runacuna contra contra ricanacorgan. Tsaymi yacuta manacuptin tsay warmi caynog nergan Jesusta: “Israel runa caycarga ¿imanirtag yacuta manacamanqui Samaria warmi cashgäta musyaycar?”
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Tsauraga Jesús caynog nergan: “Tayta Diosnintsipa palabranta tantyar y noga pï cashgätapis musyarga gampis yacuta manacamanquimanmi. Manacamaptiquega cawatsicog yacutami camaripäshayqui.”
10 Então Jesus disse:
11 Tsauraga tsay warmi nergan: “Yacoga rurichöragmi caycan. Jorgunayquipag imayquipis mana caycaptenga ¿imanogpatag jorgamunquiman cawatsicog yacuta camaripämänayquipäga?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Jacobmi cay pözuta unay uchcutsergan. Cay pözupitami yacuta upupäcorgan uywancunapis, tsurincunapis y quiquinpis. Paypis cay pözupitarag yacuta jorgamushga caycaptenga gam ¿maypitatag tsay yacuta jorgamunquiman?”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Tsaynog niptinmi Jesús nergan: “Cay pözupita yacuta upog cäga yapaypis yacunangapagmi.
13 Então Jesus disse:
14 Noga camaripashgä yacuta upog cagmi itsanga imaypis manana yacunangapagnatsu. Paycunaga Tayta Diospa naupanchömi imayyagpis cawangapag.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Tsauraga Jesusta tsay warmi caynog nergan: “Imaypis mana yacunänäpag ni cay pözumanpis yacucog manana cutiycämunäpag tsay yacuta camaripaycalämay, tayta.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Tsaymi Jesús nergan: “Ayway runayquita pushamunayquipag.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 — ausente —
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 — ausente —
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Tsaynog niptin tsay warmi nergan: “Diospa profëtan imachari gam caycanqui, tayta.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Nogacunapa auquilöcunaga tagay jircachömi Tayta Diosta adorapäcog. Gamcunaga, Israel runacuna carmi, ‘Jerusalenchörag Tayta Diosta adorashun’ nircaycanqui.”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Tsaynog niptinmi Jesús caynog nergan: “Tagay jircaman mana aywaypa ni Jerusalenmanpis mana aywaypa Tayta Diosta adoranayquipag cag höra chaycämunnami.
21 Jesus disse:
22 Tayta Diosta adorarpis Samariapita cashpayquimi gamcuna shumag mana musyanquitsu Tayta Diospa wilacuyninta. Tayta Dios cachamushgan salvacog runa Israel runa captinmi nogacuna musyapäcö paypa wilacuyninta.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Israel runacuna y mana Israel runacunapis Santu Espíritu munashgannog lapan shongunwan Tayta Diosta adorapäcunanpag cag höra chämushganami. Tsaynog adoranantsitami Tayta Dios munan.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Tayta Diosnintsega Espiritumi caycan. Tsaymi lapan shonguntsiwan maychöpis payta adorashun.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Tsauraga tsay warmi nergan: “Cristo shamunanpag cashganta musyämi, tayta. Pay shamurnami tsaycunata tantyatsimäshunpag.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Tsaymi Jesús caynog nergan: “Tsay shamunanpag cäga nogami caycä.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Micuyta rantimushganpita cutiycurmi discïpuluncuna Jesusta tarergan tsay warmiwan parlaycagta. Tsaymi quiquinpura caynog nir parlapäcorgan: “¿Imanirtag tagay warmiwan Jesús parlaycan?” Itsanga mayganpis manami taporgantsu imapita parlaycashgantapis.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Tsauraga puynunta cachariycushpan marcaman tsay warmi aywargan runacunata caynog nir wilananpag:
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Juc runami pözu cagcho caycan. Paymi nimashga imanog cashgätapis. Acu aywashun ricapäcunayquipag. ¿Manatsurag pay caycan salvamagnintsi Cristo?”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Tsauraga runacuna aywapäcorgan Jesús caycashgan cagman payta ricapäcunanpag.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Tsayyäga discïpuluncuna Jesusta nergan: “Micushunna, tayta.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Tsauraga Jesús caynog nergan: “Nogapa micuynë jucmi caycan.”
32 Jesus respondeu:
33 Tsaymi discïpuluncuna quiquinpura parlar caynog nergan: “¿Pirag micuyta apapämushga micunanpag?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Tsaynog yarpashganta tantyarmi Jesús nergan: “Nogapa micuynëga caycan cachamagnë nimashganta ruraymi.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 ¡Tantyacäriy! ¡Diospa wilacuyninta chasquicunanpag runacuna listunami carcaycan! Cananpita chuscu quillacho cosëcha listu cananpag cashgannogmi tagay aywaycämog Samaria runacunapis listuna caycan wilacuynëta chasquicunanpag.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Wilacuynëta chasquicorga gloriacho cushishgami imayyagpis cawapäcongapag. Ali cosëcha cashganpita murog cagpis cosechag cagpis cushicushgannogmi Diospa wilacuyninta punta wilacogcuna y guepa wilacogcunapis cushicärin wilacushganta chasquicuptin.”
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 — ausente —
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 — ausente —
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Marcaman cutiycur: “Jesusmi nimashga imanog cashgätapis” nir tsay warmi wilacuptinmi atsca runacuna criyipäcorgan Tayta Dios cachamushgan Cristo cashganta.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Tsauraga runacuna Jesús cagman chayaycur ruwacärergan paycunawan quëdananpag. Tsaynog ruwacuptinmi paycuna cagcho Jesús goyargan ishcay junag.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Paycuna cagcho goyar wilapaptinmi más atsca runacuna criyipäcorgan Tayta Dios cachamushgan Cristo cashganta.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Tsaymi tsay warmita runacuna caynog nipäcorgan: “¡Gam nipäcamashgayquega rasun cagmi caycan! Cananga quiquëcunanami pay yachatsishganta mayashcä. Tsaymi musyapäcö runacunata salvananpag Tayta Dios cachamushganta.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Tsaycho ishcay junag goyarcurmi Galilea provinciaman Jesús cutergan.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 — ausente —
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 — ausente —
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 — ausente —
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 — ausente —
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Tsauraga Jesús caynog nergan: “¿Imanirtag gamcuna milagrutarag ricayta munarcaycanqui Tayta Dios cachamashganta criyipäcunayquipag?”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Tsaynog niptinpis tsay runa caynog nergan: “Imanog captinpis tsurëta aliyätsinayquipag wayëman jucla aywayculäshun, tayta. Mana aywaptiquega tsurë wanongachari.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Tsaynog niptin Jesús nergan: “Tsuriqui aliyashganami caycan. Cananga cushishgana wayiquipa cuticuy.”
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Wayinman chayaycaptinnashi ashmaynincuna taripaycur caynog nergan: “¡Tsuriqui aliyashganami caycan, tayta!”
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Tsaynog niptin ashmaynincunata taporgan imay höra aliyashgantapis. Tsauraga ashmaynincuna wilargan ganyan pulan junagna tsurin aliyashganta.
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Tsauraga tsay runa yarpargan Jesús tsay höra: “Tsuriqui aliyashganami caycan” nishganta. Tsaypitanami tsay runa wayincho cagcunawan criyipäcorgan Jesusga Tayta Dios cachamushgan Cristo cashganta.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Tsay wamrata aliyätsishganwanga ishcay cutinami milagruta Jesús rurargan Galilea provinciacho.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.