João 4
Mushog Testamento (QVMNT) vs NAA
1 Fariseo runacunami musyapäcorgan Juan Bautista bautizashganpita más atsca runacunata Jesús bautizaycashganta.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 — ausente —
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 — ausente —
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Galilea provinciaman chayapäcunanpäga Samaria provinciaparagmi pasapäcorgan.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Tsaypa pasarmi Samariacho cag Sicar nishgan marca naupanman chayapäcorgan. Tsaychömi Jacobpa chacran cargan. Tsay chacratami tsurin Josëta unay goycorgan.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Tsay chacrachömi cargan Jacob yacuta jorgunanpag uchcutsishgan pözu. Tsay pözu cagman chayaycurmi Jesús uticashga jamaycorgan. Tsay höra cargan pulan junagnognami.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Tsay witsanga Samaria runacunawan Israel runacuna contra contra ricanacorgan. Tsaymi yacuta manacuptin tsay warmi caynog nergan Jesusta: “Israel runa caycarga ¿imanirtag yacuta manacamanqui Samaria warmi cashgäta musyaycar?”
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Tsauraga Jesús caynog nergan: “Tayta Diosnintsipa palabranta tantyar y noga pï cashgätapis musyarga gampis yacuta manacamanquimanmi. Manacamaptiquega cawatsicog yacutami camaripäshayqui.”
10 Jesus respondeu:
11 Tsauraga tsay warmi nergan: “Yacoga rurichöragmi caycan. Jorgunayquipag imayquipis mana caycaptenga ¿imanogpatag jorgamunquiman cawatsicog yacuta camaripämänayquipäga?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Jacobmi cay pözuta unay uchcutsergan. Cay pözupitami yacuta upupäcorgan uywancunapis, tsurincunapis y quiquinpis. Paypis cay pözupitarag yacuta jorgamushga caycaptenga gam ¿maypitatag tsay yacuta jorgamunquiman?”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Tsaynog niptinmi Jesús nergan: “Cay pözupita yacuta upog cäga yapaypis yacunangapagmi.
13 Jesus respondeu:
14 Noga camaripashgä yacuta upog cagmi itsanga imaypis manana yacunangapagnatsu. Paycunaga Tayta Diospa naupanchömi imayyagpis cawangapag.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Tsauraga Jesusta tsay warmi caynog nergan: “Imaypis mana yacunänäpag ni cay pözumanpis yacucog manana cutiycämunäpag tsay yacuta camaripaycalämay, tayta.”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Tsaymi Jesús nergan: “Ayway runayquita pushamunayquipag.”
16 Jesus disse:
17 — ausente —
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 — ausente —
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Tsaynog niptin tsay warmi nergan: “Diospa profëtan imachari gam caycanqui, tayta.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Nogacunapa auquilöcunaga tagay jircachömi Tayta Diosta adorapäcog. Gamcunaga, Israel runacuna carmi, ‘Jerusalenchörag Tayta Diosta adorashun’ nircaycanqui.”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Tsaynog niptinmi Jesús caynog nergan: “Tagay jircaman mana aywaypa ni Jerusalenmanpis mana aywaypa Tayta Diosta adoranayquipag cag höra chaycämunnami.
21 Jesus respondeu:
22 Tayta Diosta adorarpis Samariapita cashpayquimi gamcuna shumag mana musyanquitsu Tayta Diospa wilacuyninta. Tayta Dios cachamushgan salvacog runa Israel runa captinmi nogacuna musyapäcö paypa wilacuyninta.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Israel runacuna y mana Israel runacunapis Santu Espíritu munashgannog lapan shongunwan Tayta Diosta adorapäcunanpag cag höra chämushganami. Tsaynog adoranantsitami Tayta Dios munan.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Tayta Diosnintsega Espiritumi caycan. Tsaymi lapan shonguntsiwan maychöpis payta adorashun.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Tsauraga tsay warmi nergan: “Cristo shamunanpag cashganta musyämi, tayta. Pay shamurnami tsaycunata tantyatsimäshunpag.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Tsaymi Jesús caynog nergan: “Tsay shamunanpag cäga nogami caycä.”
26 Então Jesus disse:
27 Micuyta rantimushganpita cutiycurmi discïpuluncuna Jesusta tarergan tsay warmiwan parlaycagta. Tsaymi quiquinpura caynog nir parlapäcorgan: “¿Imanirtag tagay warmiwan Jesús parlaycan?” Itsanga mayganpis manami taporgantsu imapita parlaycashgantapis.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Tsauraga puynunta cachariycushpan marcaman tsay warmi aywargan runacunata caynog nir wilananpag:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 “Juc runami pözu cagcho caycan. Paymi nimashga imanog cashgätapis. Acu aywashun ricapäcunayquipag. ¿Manatsurag pay caycan salvamagnintsi Cristo?”
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Tsauraga runacuna aywapäcorgan Jesús caycashgan cagman payta ricapäcunanpag.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Tsayyäga discïpuluncuna Jesusta nergan: “Micushunna, tayta.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Tsauraga Jesús caynog nergan: “Nogapa micuynë jucmi caycan.”
32 Mas ele lhes disse:
33 Tsaymi discïpuluncuna quiquinpura parlar caynog nergan: “¿Pirag micuyta apapämushga micunanpag?”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Tsaynog yarpashganta tantyarmi Jesús nergan: “Nogapa micuynëga caycan cachamagnë nimashganta ruraymi.
34 Jesus lhes declarou:
35 ¡Tantyacäriy! ¡Diospa wilacuyninta chasquicunanpag runacuna listunami carcaycan! Cananpita chuscu quillacho cosëcha listu cananpag cashgannogmi tagay aywaycämog Samaria runacunapis listuna caycan wilacuynëta chasquicunanpag.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Wilacuynëta chasquicorga gloriacho cushishgami imayyagpis cawapäcongapag. Ali cosëcha cashganpita murog cagpis cosechag cagpis cushicushgannogmi Diospa wilacuyninta punta wilacogcuna y guepa wilacogcunapis cushicärin wilacushganta chasquicuptin.”
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 — ausente —
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 — ausente —
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Marcaman cutiycur: “Jesusmi nimashga imanog cashgätapis” nir tsay warmi wilacuptinmi atsca runacuna criyipäcorgan Tayta Dios cachamushgan Cristo cashganta.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Tsauraga runacuna Jesús cagman chayaycur ruwacärergan paycunawan quëdananpag. Tsaynog ruwacuptinmi paycuna cagcho Jesús goyargan ishcay junag.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Paycuna cagcho goyar wilapaptinmi más atsca runacuna criyipäcorgan Tayta Dios cachamushgan Cristo cashganta.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Tsaymi tsay warmita runacuna caynog nipäcorgan: “¡Gam nipäcamashgayquega rasun cagmi caycan! Cananga quiquëcunanami pay yachatsishganta mayashcä. Tsaymi musyapäcö runacunata salvananpag Tayta Dios cachamushganta.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Tsaycho ishcay junag goyarcurmi Galilea provinciaman Jesús cutergan.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 — ausente —
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 — ausente —
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 — ausente —
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 — ausente —
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Tsauraga Jesús caynog nergan: “¿Imanirtag gamcuna milagrutarag ricayta munarcaycanqui Tayta Dios cachamashganta criyipäcunayquipag?”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Tsaynog niptinpis tsay runa caynog nergan: “Imanog captinpis tsurëta aliyätsinayquipag wayëman jucla aywayculäshun, tayta. Mana aywaptiquega tsurë wanongachari.”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Tsaynog niptin Jesús nergan: “Tsuriqui aliyashganami caycan. Cananga cushishgana wayiquipa cuticuy.”
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Wayinman chayaycaptinnashi ashmaynincuna taripaycur caynog nergan: “¡Tsuriqui aliyashganami caycan, tayta!”
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Tsaynog niptin ashmaynincunata taporgan imay höra aliyashgantapis. Tsauraga ashmaynincuna wilargan ganyan pulan junagna tsurin aliyashganta.
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Tsauraga tsay runa yarpargan Jesús tsay höra: “Tsuriqui aliyashganami caycan” nishganta. Tsaypitanami tsay runa wayincho cagcunawan criyipäcorgan Jesusga Tayta Dios cachamushgan Cristo cashganta.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Tsay wamrata aliyätsishganwanga ishcay cutinami milagruta Jesús rurargan Galilea provinciacho.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.