Atos 22
Mushog Testamento (QVMNT) vs NVT
1 Tsaymi Pablo caynog nergan: “Taytacuna, mayapäcamay.”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Quiquincunapa idiömancho Pablo rimashganta mayarmi lapanpis upälacärergan. Tsauraga caynog nergan:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Nogapis Israel runami caycä. Cilicia provinciacho cag Tarso marcachömi yurishcä. Itsanga winashcä Jerusalenchömi. Gamalielmi yachatsimashga Moisés escribishgan leycunata. Tsaynog carmi Tayta Diosnintsipa leynincunata lapan shongöwan cumplir gamcunanog cargä.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Alita ruraycashgäta yarparmi Jesusta chasquicogcunata ushacätsiyta munar warmitapis olgutapis carcilman wichgatsergä.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Tsaynog rurashgäta musyarmi más mandag cüra y lapan Israel mayor runacunapis ordinta gomargan Damascucho cag autoridäcuna yanapamänanpag. Tsaymi aywaycargä Jesucristuta chasquicogcunata Jerusalenman prësu apaycamur castigatsinäpag.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 “Damascuman chayanäpagna caycaptëmi pulan junagnog elagpita nogaman jana patsapita elguynog chip-chipyämorgan.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Tsauraga pampaman tunir mayargä caynog nimogta: ‘Saulo, Saulo, ¿imanirtag nogapa conträ sharcuycanqui?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Tsauraga taporgä ‘¿Pitag canqui, tayta?’ nir. Tsaynog niptëmi nimargan: ‘Nogaga Jesucristumi caycä. Yäracamagcunata gaticacharga nogapa conträmi caycanqui.’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 “Tsay atsicyämogta ricar nogawan aywagcuna fiyupa mantsacargan. Itsanga Jesucristo parlapämashgantaga manami mayapäcorgantsu.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Payta chiquiycashgäta nimaptinmi taporgä: ‘¿Imatatag ruräman, tayta?’ Tsaynami nimargan: ‘Sharcurcur ayway Damasco marcaman. Tsaychönami juc runa nishunquipag imata ruranayquipag cashgantapis.’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Jana patsapita atsicyämushganwan gaprayashga captëmi nogawan aywaycagcuna janchaylapa chayatsimargan Damasco marcaman.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 “Tsay marcachömi targan Ananías jutiyog runa. Paymi Moisés escribishgan leycunata cumplir Tayta Diosnintsi munashgannog cawargan. Damascucho tag Israel runacuna payga ali runa cashgantami nipäcun.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Ananías ricamagnë shamurmi caynog nimargan: ‘Waugui Saulo, cananpita yapaynami ricanqui.’ Tsauraga jinan hörami ricargä.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Nircurmi caynog nimargan: ‘Israel runacuna adorashgan Tayta Diosnintsimi acrashushcanqui pay munashgannog cawanayquipag, Jesucristo yuripäshunayquipag y parlashgancunatapis mayanayquipag.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Tsaynog ricashga y mayashga carmi pï-maytapis Jesucristupa wilacuyninta wilapanquipag.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Canan jucla bautizacur Tayta Diosnintsita manacuy lapan jutsa rurashgayquicunata perdonashunayquipag.’
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 — ausente —
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 — ausente —
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Tsaynog nimaptinmi noga nergä: ‘Paycuna musyanmi contrayqui naupata cashgäta. Tsaynogpis musyanmi may-tsay sinagogaman aywar gamman yäracogcunata magarcur magarcur carcilman apashgäta.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Wilacogniqui Estebanta wanutsipäcuptinpis tsaychömi caycargä “¡Wanutsiy!” nishpä. Nogami tsararargä wanutsegcunapa janan cag röpancunatapis. Tsaynog contrayqui caycarpis gamta chasquicushgäta runacuna musyanmi. Tsayta musyaycarga ¿manatsurag paycunapis ricacamashpan chasquicushunquipag, tayta?’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Tsaynog niptëpis Jesucristo caynog nimargan: ‘Tsaynog yarpaptiquipis gamta cachaycä caru marcacunapa aywar mana Israel runacunata nogapa wilacuynëta wilapänayquipagmi.’ ”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Mana Israel runacunaman wilacog aywananpag nishganta Pablo wilaptinmi runacuna fiyupa rabiashpan caynog nipäcorgan: “¡Tsay runa ama cawatsuntsu! ¡Jucla wanutsishun!”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Tsaynog rabiashpanmi janan cag röpancunatapis logtirir tapshipäcorgan. Nircurmi alpatapis altupa matsipäcorgan fiyupa gaparashpan.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Tsauraga Pabluta cuartil rurinman yaycaycatsir tsay comandanti soldäducunata caynog nergan: “Cay runata castigay. Tsayragmi wilamäshun imanir paypa contran runacuna sharcapäcushgantapis.”
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Tsauraga castigananpag wataraycätsiptinnami tsay soldäducunapa capitanninta Pablo caynog nergan: “Nogaga Roma runami caycä. Autoridäcunapis manaragmi juzgamanragtsu. Tsaynog caycaptenga ¿imanirtag castigamayta munarcaycanqui?”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Tsaynog niptinmi capitán aywargan comandantiman Pablo nishganta wilananpag. Tsaymi chayaycur caynog nergan: “Tsay runaga Roma runashi. ¿Cananga imatatag rurashun, tayta?”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Tsauraga tsay comandanti aywaycur Pabluta taporgan: “¿Rasunpacu Roma runa canqui?”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Tsauraga comandanti nergan: “Noga Roma runa canäpäga atsca guellaytaragmi pägashcä.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Tsaynog niptinmi castigananpag tsararag soldäducuna Pabluta cachariycärergan. Tsay comandantipis Roma runa cashganta musyar mantsacorgan cadinatsishganpita.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Wara junag tsay comandanti musyayta munargan Pabluta imanir runacuna chiquishgantapis. Tsaymi mandag cüracunata y Israel runacunapa autoridänincunata gayatsergan. Nircur Pabluta apatsergan tsay autoridäcuna juntacashga caycashgan cagman.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.