Atos 22
Mushog Testamento (QVMNT) vs NTLH
1 Tsaymi Pablo caynog nergan: “Taytacuna, mayapäcamay.”
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Quiquincunapa idiömancho Pablo rimashganta mayarmi lapanpis upälacärergan. Tsauraga caynog nergan:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 “Nogapis Israel runami caycä. Cilicia provinciacho cag Tarso marcachömi yurishcä. Itsanga winashcä Jerusalenchömi. Gamalielmi yachatsimashga Moisés escribishgan leycunata. Tsaynog carmi Tayta Diosnintsipa leynincunata lapan shongöwan cumplir gamcunanog cargä.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Alita ruraycashgäta yarparmi Jesusta chasquicogcunata ushacätsiyta munar warmitapis olgutapis carcilman wichgatsergä.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Tsaynog rurashgäta musyarmi más mandag cüra y lapan Israel mayor runacunapis ordinta gomargan Damascucho cag autoridäcuna yanapamänanpag. Tsaymi aywaycargä Jesucristuta chasquicogcunata Jerusalenman prësu apaycamur castigatsinäpag.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 “Damascuman chayanäpagna caycaptëmi pulan junagnog elagpita nogaman jana patsapita elguynog chip-chipyämorgan.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Tsauraga pampaman tunir mayargä caynog nimogta: ‘Saulo, Saulo, ¿imanirtag nogapa conträ sharcuycanqui?’
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Tsauraga taporgä ‘¿Pitag canqui, tayta?’ nir. Tsaynog niptëmi nimargan: ‘Nogaga Jesucristumi caycä. Yäracamagcunata gaticacharga nogapa conträmi caycanqui.’
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 “Tsay atsicyämogta ricar nogawan aywagcuna fiyupa mantsacargan. Itsanga Jesucristo parlapämashgantaga manami mayapäcorgantsu.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Payta chiquiycashgäta nimaptinmi taporgä: ‘¿Imatatag ruräman, tayta?’ Tsaynami nimargan: ‘Sharcurcur ayway Damasco marcaman. Tsaychönami juc runa nishunquipag imata ruranayquipag cashgantapis.’
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Jana patsapita atsicyämushganwan gaprayashga captëmi nogawan aywaycagcuna janchaylapa chayatsimargan Damasco marcaman.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 “Tsay marcachömi targan Ananías jutiyog runa. Paymi Moisés escribishgan leycunata cumplir Tayta Diosnintsi munashgannog cawargan. Damascucho tag Israel runacuna payga ali runa cashgantami nipäcun.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Ananías ricamagnë shamurmi caynog nimargan: ‘Waugui Saulo, cananpita yapaynami ricanqui.’ Tsauraga jinan hörami ricargä.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Nircurmi caynog nimargan: ‘Israel runacuna adorashgan Tayta Diosnintsimi acrashushcanqui pay munashgannog cawanayquipag, Jesucristo yuripäshunayquipag y parlashgancunatapis mayanayquipag.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Tsaynog ricashga y mayashga carmi pï-maytapis Jesucristupa wilacuyninta wilapanquipag.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Canan jucla bautizacur Tayta Diosnintsita manacuy lapan jutsa rurashgayquicunata perdonashunayquipag.’
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 — ausente —
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 — ausente —
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Tsaynog nimaptinmi noga nergä: ‘Paycuna musyanmi contrayqui naupata cashgäta. Tsaynogpis musyanmi may-tsay sinagogaman aywar gamman yäracogcunata magarcur magarcur carcilman apashgäta.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Wilacogniqui Estebanta wanutsipäcuptinpis tsaychömi caycargä “¡Wanutsiy!” nishpä. Nogami tsararargä wanutsegcunapa janan cag röpancunatapis. Tsaynog contrayqui caycarpis gamta chasquicushgäta runacuna musyanmi. Tsayta musyaycarga ¿manatsurag paycunapis ricacamashpan chasquicushunquipag, tayta?’
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Tsaynog niptëpis Jesucristo caynog nimargan: ‘Tsaynog yarpaptiquipis gamta cachaycä caru marcacunapa aywar mana Israel runacunata nogapa wilacuynëta wilapänayquipagmi.’ ”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Mana Israel runacunaman wilacog aywananpag nishganta Pablo wilaptinmi runacuna fiyupa rabiashpan caynog nipäcorgan: “¡Tsay runa ama cawatsuntsu! ¡Jucla wanutsishun!”
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Tsaynog rabiashpanmi janan cag röpancunatapis logtirir tapshipäcorgan. Nircurmi alpatapis altupa matsipäcorgan fiyupa gaparashpan.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Tsauraga Pabluta cuartil rurinman yaycaycatsir tsay comandanti soldäducunata caynog nergan: “Cay runata castigay. Tsayragmi wilamäshun imanir paypa contran runacuna sharcapäcushgantapis.”
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Tsauraga castigananpag wataraycätsiptinnami tsay soldäducunapa capitanninta Pablo caynog nergan: “Nogaga Roma runami caycä. Autoridäcunapis manaragmi juzgamanragtsu. Tsaynog caycaptenga ¿imanirtag castigamayta munarcaycanqui?”
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Tsaynog niptinmi capitán aywargan comandantiman Pablo nishganta wilananpag. Tsaymi chayaycur caynog nergan: “Tsay runaga Roma runashi. ¿Cananga imatatag rurashun, tayta?”
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Tsauraga tsay comandanti aywaycur Pabluta taporgan: “¿Rasunpacu Roma runa canqui?”
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Tsauraga comandanti nergan: “Noga Roma runa canäpäga atsca guellaytaragmi pägashcä.”
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Tsaynog niptinmi castigananpag tsararag soldäducuna Pabluta cachariycärergan. Tsay comandantipis Roma runa cashganta musyar mantsacorgan cadinatsishganpita.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Wara junag tsay comandanti musyayta munargan Pabluta imanir runacuna chiquishgantapis. Tsaymi mandag cüracunata y Israel runacunapa autoridänincunata gayatsergan. Nircur Pabluta apatsergan tsay autoridäcuna juntacashga caycashgan cagman.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.