Romanos 4
Mushog Testamento (QVHNT) vs VC
1 Musyansimi Abrahampita lapan Israel runacuna mirayashganta. Sayno caycaptenga canan tantyacushun Tayta Diosninsi jusancunata perdonananpä Abraham imano cawashgantapis. ¿Alita rurar cawashganpitasurä jusancunapita Abrahamta perdonargan o Tayta Diosninsi nishganta criyishganpitasurä?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Manami alita rurar cawashganpitasu payta Tayta Diosninsi perdonargan, sinöga Tayta Diosninsi promitishganta cumplinanpä cashganta criyishganpitami. Alita rurashganpita Tayta Dios perdonaptenga gäla-tucunmanmi cargan.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Tayta Diosninsipa palabranchöpis caynömi guelgaraycan:
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Musyashgansinöpis arupacog runa arushganpitaga pägunta chasquinmi. Mana aruycar imatapis chasquerga garay-tucuycanlami.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Mana arog runa garay-tucushgannölami nogansipis Tayta Diosninsipita perdonta garay-tucognöla chasquinsi. Garay-tucuy caycaptenga manami alicunata rurashgansipitasu Tayta Diosninsi jusansicunata perdonamansi, sinöga payman yäracur Jesucristuta chasquicushgansipitami perdonamansi.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Jusalicogcunata Tayta Diosninsi perdonashganta tantyarmi rey Davidpis cayno guelgargan:
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 “Cushishmi cawan jusalicushganpita Tayta Diosninsi perdonashgan runa.
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Pï runatapis perdonarga jusalicushgancunata Tayta Diosninsi manami yarparannasu.”
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Jesucristuta chasquicog cagtaga señalash captinpis señaläni captinpis Tayta Diosninsi perdonaycanmi. Abrahamtapis Tayta Diosninsiman yäracuptinmi jusalicushgancunata perdonargan.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 ¿Cuerpunta señalacuptinräsurä Abrahamta perdonargan o manarä señalacuptinsurä? Paytapis perdonargan cuerpunta manarä señalacuptinmi.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 — ausente —
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 — ausente —
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Sayno caycaptenga manami Moisés guelgashgan leycunata cumpliyashganpitasu Abrahampis y pay yäracushganno yäracogcunapis Tayta Diosninsi promitishganta chasquiyangapä, sinöga Diosman yäracur perdonash cayashganpitami. Say promitishganga caycan mushog pasata herenciata chasquiyänanpämi.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Sayno captinpis waquin Israel runacuna mana tantyashpanmi nicäyan: “Nogaga Abrahamta promitishganta chasquishä Moisés guelgashgan leycunata cumplirmi.” Say runacuna niyashganno captenga Tayta Diosman Abrahampis walälami yäracunman cargan. Sayno captenga Abrahamta Tayta Dios promitishganpis walälami caycan.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Saynöpis say runacuna niyashganno captenga manami pipis perdonta tarinmansu cargan, sinöga jusalicush captin lapan runacunapis infiernuman gaycush canman.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Sayno captenga manami leycunata cumplishgansipitasu Tayta Diosninsi perdonamansi, sinöga payman yäracushgansipitami. Saymi Israel runa carpis mana Israel runa carpis Abrahamno yäracushgaga cuyapämashpansi jusansicunata perdonamansi. Abraham yäracushganno Tayta Diosninsiman yäracorga maygan casta carpis Abrahampa castanmi caycansi.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 May nación runacunapis Jesucristuta chasquicur Abrahampa castan cananpä cashgantaga Tayta Diosninsi caynömi nergan: “Gamta acrashcä may-saychöpis tag runacunapa taytanno canayquipämi.” Surin manarä yuriptinpis Tayta Diosninsi promitishganman yäracurmi Abrahamga criyergan surinpita miragcuna asca nacionman mirayänanpä cashganta. Abrahamga auquinna caycarpis criyergan Tayta Diosninsi nishganno lapanpis cananpä cashganta.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 — ausente —
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 — ausente —
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Payga manami: “¿Imanötä say canga?” nergansu. Saypa trucanga Tayta Diosninsita alabar payman masmi yäracorgan.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Payga musyargan promitishganta imanöpapis Tayta Diosninsi cumplinanpä cashgantami.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Sayno yäracushganpitami jusalicushgancunata Abrahamta Tayta Diosninsi perdonar jusaynagtana chasquergan.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 — ausente —
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 — ausente —
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Cruzman clävaycur wanusiyaptinpis payga cawarimorgan jusansipita perdonamänansipämi.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.