Atos 27
Mushog Testamento (QVHNT) vs NAA
1 Romaman aywayänäpä captinmi autoridäcuna waquin prësucunatawan Pabluta entregayargan capitán Juliuman. Payga caycargan “Augusto” nishgan tröpapa capitanninmi.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Saymi wisäyargä Adramitiupita shamog büquiman. Say büqui Asia provinciamanmi aywananpä caycargan. Pabluta walquinäpämi Aristarcuwan aywayargä. Aristarcoga cargan Macedonia provinciacho cag Tesalónica marcapitami.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Cesareapita aywarmi waraynin junag chäyargä Sidón marcaman. Saychömi Pabluwan yachanänacur capitán Julio juc soldädupa maquinman churargan reguinacuyashgancunaman aywananpä: “Reguinacuyashgayquicunaman ayway imalawanpis yanapäyäshunayquipä” nir.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Sidonpita yarguyaptënami fiyupa vientumorgan. Saymi aywayargä Chipre nishgan isla cuchulanpa, saypa mana aläpa vientuptin.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Saypita Cilicia y Panfilia simpanpa aywar chäyargä Liciacho cag Mira marcaman.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Saychömi capitán Julio tarergan Alejandriapita shamog büquita. Italiapa yargunanpäna captinmi say büquiman wisäsiyämargan aywayänäpä.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Asca junagtarä nacar chäyargä Gniduyag. Saypita aywaycäyashgä cagpa fiyupa vientu sapäyämaptinmi aywayargä Creta nishgan isla naupanpa. Saypa aywar päsayargä Salmón marca naupanpa.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Nircurnami chäyargä say islacho “Buenos Puertos” nishgan marcaman. Say cargan Lasea marcapita juc ishcay lëwanölami.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Sayman chäyänäpäga asca junagrämi nacayargä. Saymi tamya tiempo captinna alinasu cargan saypita päsayänäpä. Saymi büquicho cag runacunata Pablo nergan:
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 “Taytacuna, caynöla captenga manami alisu canga caypita aywanansipä. Jinapa aywashgaga büquipis cargapis ushacangami. Saynöla nogansipis capascher ushacashwan.”
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Pablo sayno niptinpis capitanga manami cäsorgansu Pablo nishganta, sinöga büquiyogta y büqui manijagtami cäsupargan.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Paycuna jucla Cretacho cag Fenice marcaman aywayta munayargan tamya quila päsashganyag saylacho goyäyänäpä. Tamya quila captinmi Buenos Puertos nishgancho büqui ichinanpä alisu cargan. Fenicichöshi isanga ali cargan büqui ichinanpä. Saymi capitán aunergan Feniciman aywayänäpä.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Aywayänä cagpa ali vientuptin yarpäyargä: “Cananmi isanga Feniciman chäshun” nir. Saypita aywayargä Creta isla cuchulanpa.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Yarguyashgäpita más rätunninta “Euroclidón” nishgan huracán Cretapita fiyupa vientömorgan.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Say huracanmi büquita apar galaycorgan. Saymi vientu shamushganpa aywayta mana atipar büqui manijagcuna cachapariycuyargan vientu apashgalanpana büqui aywacunanpä.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Saypita Clauda nishgan tacsha islapa aywar chäyargä aläpa mana vientushgan cagman. Saycho segaypa nacarrä garachaypa apashgan tacsha büquita wisarcasirmi büqui jananman watayargan.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Saypitanami wascacunawan aywaycashgä jatun büquitana watayargan mana lacsicänanpä. Nircur lamar rurincho “Sirte” nishgan agushaman chänanta mansarir büquita cachapargan vientu apashlanpana aywacunanpä.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Saypita waraynin junagpis saynöla fiyupa vientumuptinmi apashgan cargata jitariyargan lamarman.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Saypita waraynin junag saynöla vientumuptinmi büquipa gueruncuna y racta tëlancuna trucasiyänanpä apayashganta lamarman jitariyargan.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Asca junag fiyupa pucutay sapash captinmi ricacargansu inti ni goyllarcunapis. Saynöla fiyupa vientumuptinmi cawayänäpä cashgantapis manana criyiyargänasu.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Say junagcuna manami imatapis micuyargäsu. Saymi Pablo nergan: “Taytacuna, Creta islapita mana yargamunansipä tantyasishgäta cäsucayämaptiquega manami cayjinanpa nacashwansu cargan ni imacunatapis lamarman jitashwansu cargan.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Sayno captinpis ama laquicuyaysu. Manami maygansipis wanushunsu. Sayno captinpis büquimi isanga ushacangapä.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Maquincho sararämag Tayta Diosmi canan sacay nogaman cachamush angilninta. Say angilmi yuriparcamar nimash:
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 ‘Pablo, ama mansariysu. Romacho más mandag emperadorpa despächunman chanquipämi. Pipis mana wanunanpä gam-raycumi Tayta Diosninsi salvanga büquicho cagcunata.’
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Ángil sayno nicämaptenga ama mansariyaysu, taytacuna. Tayta Diosmanmi nogaga yäracö. Ángil nimashgannölami cangapä.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Büqui ushacaptinpis isla cuchunmanmi lamar jitarimäshunpä.”
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Ishcay semäna päsarcuptinnami Adriático nishgan lamarchöna vientu wacman cayman purisiyämargan. Pulan pagasno caycaptinmi büqui manijagcuna: “Lamar cuchunmannami ïlu chaycansi” niyargan.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Sauraga yacupa jundunninta tupuptin quimsa chunca sogta (36) metro cargan. Yapay tupuptin ishcay chunca ganchis (27) metrulana caycargan.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Rumicunaman büqui tacacänanta mansarirmi büqui ichinanpä chuscu jatuncaray alaushayog fiërrucunata watarcur yacuman jitayargä. Nircur shuyaräyargä pasa warashganyagrä.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Saycho büquita ichiseg-tumpala naupagman aywaycur büqui manijagcuna tacsha büquita uräsiyta munayargan saywan gueshpicuyänanpä.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Sayno yarpaycäyashganta tantyarmi Pablo wilargan capitantawan soldäducunata: “Büqui manijagcunami gueshpicuyta munaycäyan. Paycuna aywacuyaptenga lapansimi wanushunpä.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Sayno niptinmi pipis mana gueshpiyänanpä soldäducuna tacsha büqui watarag wascacunata cusurir lamarman say büquita jitasquiyargan.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Pasa wararcuptinnami runacunata Pablo nergan: “Micushunna, taytacuna. Ima päsananpä cagtapis mana musyar ishcay semänanami micushcansisu.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Cananga valorninsi mana ushacänanpä micushunna. Manami maygansipis wanushunpäsu.”
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Nircur lapanpa naupancho Tayta Diosta manacurir Pablo tantata micur galaycorgan.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Saymi Pablo micuycagta ricar waquin cagpis micuyargan.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Say büquichöga ishcay pachac ganchis chunca sogta (276) runacunami cayargan.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Saymi lapan micuyargan pacha junta. Nircur tacacänanpä cashganta yarpar büqui ancashyänanpä apayashgan trïgucunata lamarman jitayargan.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 — ausente —
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 — ausente —
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Aywaycashganchömi büquipa puntan agushaman jaticäcorgan. Saymi yacu jaytaycälar büquipa guepan cagta paquergan.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Saymi soldäducuna prësucunata wanusiyta munayargan mana gueshpiyänanpä.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Sayno yarpäyaptinpis Pabluta wanusinanta mana munarmi capitán michargan pitapis mana wanusinanpä. Saymi nadyayta yachag cagcunata nergan yacu cuchunman yarguyänanpä.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Nadyayta mana yachag cagcunatanami nergan büqui paquishgan tablacunata saricurcur paycunapa guepalanta yacu cuchunman yarguyänanpä. Saynöpami lapäcuna yacupita yarguyargä.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.