Atos 27
Mushog Testamento (QVHNT) vs ACF
1 Romaman aywayänäpä captinmi autoridäcuna waquin prësucunatawan Pabluta entregayargan capitán Juliuman. Payga caycargan “Augusto” nishgan tröpapa capitanninmi.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Saymi wisäyargä Adramitiupita shamog büquiman. Say büqui Asia provinciamanmi aywananpä caycargan. Pabluta walquinäpämi Aristarcuwan aywayargä. Aristarcoga cargan Macedonia provinciacho cag Tesalónica marcapitami.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Cesareapita aywarmi waraynin junag chäyargä Sidón marcaman. Saychömi Pabluwan yachanänacur capitán Julio juc soldädupa maquinman churargan reguinacuyashgancunaman aywananpä: “Reguinacuyashgayquicunaman ayway imalawanpis yanapäyäshunayquipä” nir.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Sidonpita yarguyaptënami fiyupa vientumorgan. Saymi aywayargä Chipre nishgan isla cuchulanpa, saypa mana aläpa vientuptin.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Saypita Cilicia y Panfilia simpanpa aywar chäyargä Liciacho cag Mira marcaman.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Saychömi capitán Julio tarergan Alejandriapita shamog büquita. Italiapa yargunanpäna captinmi say büquiman wisäsiyämargan aywayänäpä.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Asca junagtarä nacar chäyargä Gniduyag. Saypita aywaycäyashgä cagpa fiyupa vientu sapäyämaptinmi aywayargä Creta nishgan isla naupanpa. Saypa aywar päsayargä Salmón marca naupanpa.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Nircurnami chäyargä say islacho “Buenos Puertos” nishgan marcaman. Say cargan Lasea marcapita juc ishcay lëwanölami.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Sayman chäyänäpäga asca junagrämi nacayargä. Saymi tamya tiempo captinna alinasu cargan saypita päsayänäpä. Saymi büquicho cag runacunata Pablo nergan:
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 “Taytacuna, caynöla captenga manami alisu canga caypita aywanansipä. Jinapa aywashgaga büquipis cargapis ushacangami. Saynöla nogansipis capascher ushacashwan.”
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Pablo sayno niptinpis capitanga manami cäsorgansu Pablo nishganta, sinöga büquiyogta y büqui manijagtami cäsupargan.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Paycuna jucla Cretacho cag Fenice marcaman aywayta munayargan tamya quila päsashganyag saylacho goyäyänäpä. Tamya quila captinmi Buenos Puertos nishgancho büqui ichinanpä alisu cargan. Fenicichöshi isanga ali cargan büqui ichinanpä. Saymi capitán aunergan Feniciman aywayänäpä.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Aywayänä cagpa ali vientuptin yarpäyargä: “Cananmi isanga Feniciman chäshun” nir. Saypita aywayargä Creta isla cuchulanpa.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Yarguyashgäpita más rätunninta “Euroclidón” nishgan huracán Cretapita fiyupa vientömorgan.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Say huracanmi büquita apar galaycorgan. Saymi vientu shamushganpa aywayta mana atipar büqui manijagcuna cachapariycuyargan vientu apashgalanpana büqui aywacunanpä.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Saypita Clauda nishgan tacsha islapa aywar chäyargä aläpa mana vientushgan cagman. Saycho segaypa nacarrä garachaypa apashgan tacsha büquita wisarcasirmi büqui jananman watayargan.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Saypitanami wascacunawan aywaycashgä jatun büquitana watayargan mana lacsicänanpä. Nircur lamar rurincho “Sirte” nishgan agushaman chänanta mansarir büquita cachapargan vientu apashlanpana aywacunanpä.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Saypita waraynin junagpis saynöla fiyupa vientumuptinmi apashgan cargata jitariyargan lamarman.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Saypita waraynin junag saynöla vientumuptinmi büquipa gueruncuna y racta tëlancuna trucasiyänanpä apayashganta lamarman jitariyargan.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Asca junag fiyupa pucutay sapash captinmi ricacargansu inti ni goyllarcunapis. Saynöla fiyupa vientumuptinmi cawayänäpä cashgantapis manana criyiyargänasu.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Say junagcuna manami imatapis micuyargäsu. Saymi Pablo nergan: “Taytacuna, Creta islapita mana yargamunansipä tantyasishgäta cäsucayämaptiquega manami cayjinanpa nacashwansu cargan ni imacunatapis lamarman jitashwansu cargan.
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Sayno captinpis ama laquicuyaysu. Manami maygansipis wanushunsu. Sayno captinpis büquimi isanga ushacangapä.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Maquincho sararämag Tayta Diosmi canan sacay nogaman cachamush angilninta. Say angilmi yuriparcamar nimash:
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 ‘Pablo, ama mansariysu. Romacho más mandag emperadorpa despächunman chanquipämi. Pipis mana wanunanpä gam-raycumi Tayta Diosninsi salvanga büquicho cagcunata.’
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Ángil sayno nicämaptenga ama mansariyaysu, taytacuna. Tayta Diosmanmi nogaga yäracö. Ángil nimashgannölami cangapä.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Büqui ushacaptinpis isla cuchunmanmi lamar jitarimäshunpä.”
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Ishcay semäna päsarcuptinnami Adriático nishgan lamarchöna vientu wacman cayman purisiyämargan. Pulan pagasno caycaptinmi büqui manijagcuna: “Lamar cuchunmannami ïlu chaycansi” niyargan.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Sauraga yacupa jundunninta tupuptin quimsa chunca sogta (36) metro cargan. Yapay tupuptin ishcay chunca ganchis (27) metrulana caycargan.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Rumicunaman büqui tacacänanta mansarirmi büqui ichinanpä chuscu jatuncaray alaushayog fiërrucunata watarcur yacuman jitayargä. Nircur shuyaräyargä pasa warashganyagrä.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Saycho büquita ichiseg-tumpala naupagman aywaycur büqui manijagcuna tacsha büquita uräsiyta munayargan saywan gueshpicuyänanpä.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Sayno yarpaycäyashganta tantyarmi Pablo wilargan capitantawan soldäducunata: “Büqui manijagcunami gueshpicuyta munaycäyan. Paycuna aywacuyaptenga lapansimi wanushunpä.”
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Sayno niptinmi pipis mana gueshpiyänanpä soldäducuna tacsha büqui watarag wascacunata cusurir lamarman say büquita jitasquiyargan.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Pasa wararcuptinnami runacunata Pablo nergan: “Micushunna, taytacuna. Ima päsananpä cagtapis mana musyar ishcay semänanami micushcansisu.
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Cananga valorninsi mana ushacänanpä micushunna. Manami maygansipis wanushunpäsu.”
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Nircur lapanpa naupancho Tayta Diosta manacurir Pablo tantata micur galaycorgan.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Saymi Pablo micuycagta ricar waquin cagpis micuyargan.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Say büquichöga ishcay pachac ganchis chunca sogta (276) runacunami cayargan.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Saymi lapan micuyargan pacha junta. Nircur tacacänanpä cashganta yarpar büqui ancashyänanpä apayashgan trïgucunata lamarman jitayargan.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 — ausente —
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 — ausente —
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Aywaycashganchömi büquipa puntan agushaman jaticäcorgan. Saymi yacu jaytaycälar büquipa guepan cagta paquergan.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Saymi soldäducuna prësucunata wanusiyta munayargan mana gueshpiyänanpä.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Sayno yarpäyaptinpis Pabluta wanusinanta mana munarmi capitán michargan pitapis mana wanusinanpä. Saymi nadyayta yachag cagcunata nergan yacu cuchunman yarguyänanpä.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Nadyayta mana yachag cagcunatanami nergan büqui paquishgan tablacunata saricurcur paycunapa guepalanta yacu cuchunman yarguyänanpä. Saynöpami lapäcuna yacupita yarguyargä.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.