Atos 10
Mushog Testamento (QVHNT) vs ACF
1 Cesarea marcachömi targan juc runa Cornelio jutiyog. Payga “Italiano” nishgan batallunpa capitanninmi cargan.
1 E havia em Cesaréia um homem por nome Cornélio, centurião da coorte chamada italiana,
2 Paymi wayincho tagcunawan Tayta Dios munashganno cawargan. Sayno carmi nisidächo cagcunata imaypis yanapargan y Tayta Diosninsita imaypis manacorgan.
2 Piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo, e de contínuo orava a Deus.
3 Saymi juc junag, malway intino caycaptin, Cornelio ricargan Tayta Diosninsipa angilninta. Say angilmi nergan: “¡Cornelio!”
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio.
4 Saymi segaypa mansacash ricaraycashgancho angilta taporgan: “¿Imatä, taytay?” nishpan.
4 O qual, fixando os olhos nele, e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E disse-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Cananga Tayta Diosninsipa wilacuyninta tantyasishunayquipä cachacuy Jope marcaman Simonta pushamunanpä. Simonpa jucag jutinmi caycan Pedro.
5 Agora, pois, envia homens a Jope, e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Payga posädaraycan suëla rurag Simonpa wayinchömi. Paypa wayin caycan lamar cuchunchömi.”
6 Este está hospedado com um certo Simão curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Ángil aywacuptinnami Cornelio gayargan ishcay ashmaynincunata y juc yäracushgan soldädutapis. Say soldädoga cargan Tayta Diosninsi munashganno cawagmi.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados, e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Paycunatami ángil nishgancunata wilaparcur cachargan Jope marcaman.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 — ausente —
9 E no dia seguinte, indo eles seu caminho, e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 — ausente —
10 E tendo fome, quis comer; e, enquanto lho preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 — ausente —
11 E viu o céu aberto, e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, e vindo para a terra.
12 Naupanman chaycuptinmi ricargan lapan mana micunapä cag uywacunata. Saychömi caycargan chuscun chaquinpa pureg tucuy casta uywacuna, lashtaypa puregcuna y vuelagcunapis.
12 No qual havia de todos os animais quadrúpedes e feras e répteis da terra, e aves do céu.
13 Saypitanami wiyargan ciëlupita: “Pedro, say uywacunata pishtarcur micuy” nimogta.
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Sayno niptinmi Pedro nergan: “Manami say uywacunataga noga micömansu, taytay. Manami imaypis micushcäsu mana micunäpä nishgayqui uywacunataga.”
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Sayno niptin yapay nimorgan: “Micunayquipä nicaptënaga ama yupaytupämaysu: ‘Say uywacunataga manami micömansu’ nishpayqui.”
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Pedruta sayno nimorgan quimsa cutimi. Nircurnami say jacuta uywantinta ciëlupa cutisicorgan.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se ao céu.
17 “¿Imapärä cayta ricasimash?” nir yarpachacuycaptinmi Cornelio cachashgan runacuna chäyargan posädaraycashgan wayiman.
17 E estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os homens que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Chaycuyashpannami niyargan: “Tapuculäshayqui, taytay. Simón Pedro ¿caychöcu posädaraycan?” nir.
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Say hörami ricashganpita Pedro yarpachacuycargan. Sayno yarpachacuycaptinmi Santu Espíritu payta nergan: “Simón, quimsa runacunami ashiycäyäshunqui.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três homens te buscam.
20 Ama mansariysu paycunawan aywayta. Nogami say runacunata cachamushcä paycunawan aywanayquipä.”
20 Levanta-te pois, desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Sayno niptinmi jucla tincupar say runacunata Pedro nergan: “Say ashiycashgayqui runaga nogami caycä. ¿Imalapätä ashiycäyämanqui, taytacuna?” nergan.
21 E, descendo Pedro para junto dos homens que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Eis que sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Saymi paycuna niyargan: “Capitán Corneliumi cachayämash gamman shayämunäpä, taytay. Payga Tayta Diosninsi munashganno cawag ali runami. Sayno captinmi payta cuyan Israel runacunapis. Gamta gayasishunayquipäshi Tayta Diosninsipa angilnin payta nish. Wayinmanshi aywayculäshun Tayta Diosninsipa wilacuyninta yachasinayquipä.”
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, homem justo e temente a Deus, e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa, e ouvisse as tuas palavras.
23 Pasa tardina captinmi Pedro paycunata posädasergan posädarashgan wayicho.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. E no dia seguinte foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Aywayashganpita warayninrämi chäyargan Cesarea marcaman. Paycuna chäyänanpämi castancunawan y cuyanacuyashgancunawanpis wayincho Cornelio shuyacuycäyargan.
24 E no dia imediato chegaram a Cesaréia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Chaycuyaptinnami Cornelio yargamorgan payta chasquicunanpä. Nircur Pedrupa puntanman maquinta chogpacuycur gongurpacuycorgan.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo, e, prostrando-se a seus pés o adorou.
26 Saymi Corneliuta Pedro nergan: “¡Sharcuy! Nogapis gamno runalami cä.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Saypitanami parlaraycar yaycuyashpan tarergan asca runacuna Corneliupa wayincho juntaraycäyagta.
27 E, falando com ele, entrou, e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Saymi Pedro nergan: “Gamcuna musyayanquimi mana Israel runacunawanga mana shuntacäyänäpä ni wayinmanpis mana chäyänäpä cashganta. Sayno caycaptinpis Tayta Diosmi tantyasimash mana Israel runacunamanpis chänäpä.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um homem judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Saymi gayasimaptiqui jucla shamushcä. Canan nimay imapä gayasimashgayquitapis, taytay.”
29 Por isso, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois, por que razão mandastes chamar-me?
30 Saymi Cornelio nergan: “[Ayunar] Tayta Diosninsita manacuycaptëmi cay hörano chipipiycag mödanash runa yuripämash. Say yuripämashganpita cananwanga chuscu junagnami päsash.
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 Yuriparcamarmi nimash: ‘¡Cornelio! Tayta Diosninsi wiyashmi manacushgayquita. Ricashmi muchogcunata yanapashgayquitapis.
31 E eis que diante de mim se apresentou um homem com vestes resplandecentes, e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Cachacuy Jope marcaman Simonta pushamunanpä. Paypa jucag jutinmi caycan Pedro. Paymi Tayta Diosninsipa wilacuyninta tantyasishunquipä. Pedroga posädaraycan suëla rurag Simonpa wayinchömi. Suëla rurag Simonpa wayenga caycan lamarpa cuchunchömi.’
32 Envia, pois, a Jope, e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está hospedado em casa de Simão o curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Sayno nimaptinmi jucla cachacamushcä pushamushunayquipä. Shamushgayquipita cushicö, taytay. Tayta Diosninsipa wilacuyninta wiyayta munarmi lapäcuna shuntacaycur caycho shuyaraycäyashcä.”
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Saymi Pedro nergan: “Canan rasunpaypami musyä Tayta Diosninsega pï-maytapis cuyapashganta.
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço por verdade que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Payga cuyapanmi munashganno cawag cagtaga pitapis.
35 Mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Gamcuna musyayanquimi Israel runacunata Tayta Diosninsi musyasishgan ali wilacuy ima cashgantapis. Say wilacuymi nican Jesucristuta chasquicogcunata Tayta Diosninsi perdonananpä cashganta. Jesucristoga lapan runacunapa Diosninmi caycan.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos);
37 Jesucristo manarä wilacuptinmi Juan Bautista Galilea provinciapita-pasa runacuna bautizacuyänanpä wilacorgan.
37 Esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou;
38 Say wisanmi Nazaret marcapita cag Jesuspis wilacur galaycorgan. Paymanmi Santu Espirituta Tayta Diosninsi cachamorgan munayyog cananpä. Saymi marcan marcan purergan milagrucunata rurar y diablo gueshyasishgan runacunata cachacäsir.
38 Como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo bem, e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 — ausente —
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judéia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 — ausente —
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia, e fez que se manifestasse,
41 Cawarircamuptin manami lapan runacunasu paywan tincush, sinöga nogacunalami. Paywan tincuyänäpäga Tayta Diosninsimi naupapita-pasa acrayämash. Saymi wanushganpita cawarimuptin paywan juntu micur upur cayargä.
41 Não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dentre os mortos.
42 Nircurnami lapan runacunaman Jesús cachayämash wilacuyänäpä: ‘Jesustami Tayta Diosninsi churash lapan runacunata juzgananpä. Manami cawagcunalatasu juzganga, sinöga wanushcunatapis cawarircasimur juzgangapämi.’
42 E nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Manami nogacunalasu Tayta Diosninsipa wilacuyninta wilacuycä, sinöga Tayta Diosninsipa unay profëtancunapis wilacuyashmi. Paycunapis cayno nirmi wilacuyargan: ‘Tayta Diosninsi cachamushgan salvadorta pipis chasquicuptenga jusancunapita perdonashmi canga.’ ”
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele crêem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Tayta Diosninsipa wilacuyninta wilapaycaptinmi Corneliupa wayincho lapan shuntacash caycagcunaman Santu Espíritu chargan.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 — ausente —
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 — ausente —
46 Porque os ouviam falar línguas, e magnificar a Deus.
47 Saymi paywan aywag Israel runacunata Pedro nergan: “Nogansino paycunapis Santu Espirituta chasquicuycäyaptenga jucla paycunatapis bautizashun.”
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém porventura recusar a água, para que não sejam batizados estes, que também receberam como nós o Espírito Santo?
48 Pedro sayno niptinmi Jesucristupa jutincho paycunata bautizayargan. Saypitanami Corneliupa wayincho juntaraycag runacuna Pedruta ruwayargan ishcay quimsa junaglapis paycunata goyäpänanpä.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.