Atos 10
Mushog Testamento (QVHNT) vs ARIB
1 Cesarea marcachömi targan juc runa Cornelio jutiyog. Payga “Italiano” nishgan batallunpa capitanninmi cargan.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Paymi wayincho tagcunawan Tayta Dios munashganno cawargan. Sayno carmi nisidächo cagcunata imaypis yanapargan y Tayta Diosninsita imaypis manacorgan.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Saymi juc junag, malway intino caycaptin, Cornelio ricargan Tayta Diosninsipa angilninta. Say angilmi nergan: “¡Cornelio!”
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Saymi segaypa mansacash ricaraycashgancho angilta taporgan: “¿Imatä, taytay?” nishpan.
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Cananga Tayta Diosninsipa wilacuyninta tantyasishunayquipä cachacuy Jope marcaman Simonta pushamunanpä. Simonpa jucag jutinmi caycan Pedro.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Payga posädaraycan suëla rurag Simonpa wayinchömi. Paypa wayin caycan lamar cuchunchömi.”
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Ángil aywacuptinnami Cornelio gayargan ishcay ashmaynincunata y juc yäracushgan soldädutapis. Say soldädoga cargan Tayta Diosninsi munashganno cawagmi.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Paycunatami ángil nishgancunata wilaparcur cachargan Jope marcaman.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 — ausente —
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 — ausente —
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 — ausente —
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Naupanman chaycuptinmi ricargan lapan mana micunapä cag uywacunata. Saychömi caycargan chuscun chaquinpa pureg tucuy casta uywacuna, lashtaypa puregcuna y vuelagcunapis.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Saypitanami wiyargan ciëlupita: “Pedro, say uywacunata pishtarcur micuy” nimogta.
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Sayno niptinmi Pedro nergan: “Manami say uywacunataga noga micömansu, taytay. Manami imaypis micushcäsu mana micunäpä nishgayqui uywacunataga.”
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Sayno niptin yapay nimorgan: “Micunayquipä nicaptënaga ama yupaytupämaysu: ‘Say uywacunataga manami micömansu’ nishpayqui.”
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Pedruta sayno nimorgan quimsa cutimi. Nircurnami say jacuta uywantinta ciëlupa cutisicorgan.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 “¿Imapärä cayta ricasimash?” nir yarpachacuycaptinmi Cornelio cachashgan runacuna chäyargan posädaraycashgan wayiman.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Chaycuyashpannami niyargan: “Tapuculäshayqui, taytay. Simón Pedro ¿caychöcu posädaraycan?” nir.
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Say hörami ricashganpita Pedro yarpachacuycargan. Sayno yarpachacuycaptinmi Santu Espíritu payta nergan: “Simón, quimsa runacunami ashiycäyäshunqui.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Ama mansariysu paycunawan aywayta. Nogami say runacunata cachamushcä paycunawan aywanayquipä.”
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Sayno niptinmi jucla tincupar say runacunata Pedro nergan: “Say ashiycashgayqui runaga nogami caycä. ¿Imalapätä ashiycäyämanqui, taytacuna?” nergan.
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Saymi paycuna niyargan: “Capitán Corneliumi cachayämash gamman shayämunäpä, taytay. Payga Tayta Diosninsi munashganno cawag ali runami. Sayno captinmi payta cuyan Israel runacunapis. Gamta gayasishunayquipäshi Tayta Diosninsipa angilnin payta nish. Wayinmanshi aywayculäshun Tayta Diosninsipa wilacuyninta yachasinayquipä.”
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Pasa tardina captinmi Pedro paycunata posädasergan posädarashgan wayicho.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Aywayashganpita warayninrämi chäyargan Cesarea marcaman. Paycuna chäyänanpämi castancunawan y cuyanacuyashgancunawanpis wayincho Cornelio shuyacuycäyargan.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Chaycuyaptinnami Cornelio yargamorgan payta chasquicunanpä. Nircur Pedrupa puntanman maquinta chogpacuycur gongurpacuycorgan.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Saymi Corneliuta Pedro nergan: “¡Sharcuy! Nogapis gamno runalami cä.”
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Saypitanami parlaraycar yaycuyashpan tarergan asca runacuna Corneliupa wayincho juntaraycäyagta.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Saymi Pedro nergan: “Gamcuna musyayanquimi mana Israel runacunawanga mana shuntacäyänäpä ni wayinmanpis mana chäyänäpä cashganta. Sayno caycaptinpis Tayta Diosmi tantyasimash mana Israel runacunamanpis chänäpä.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Saymi gayasimaptiqui jucla shamushcä. Canan nimay imapä gayasimashgayquitapis, taytay.”
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Saymi Cornelio nergan: “[Ayunar] Tayta Diosninsita manacuycaptëmi cay hörano chipipiycag mödanash runa yuripämash. Say yuripämashganpita cananwanga chuscu junagnami päsash.
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 Yuriparcamarmi nimash: ‘¡Cornelio! Tayta Diosninsi wiyashmi manacushgayquita. Ricashmi muchogcunata yanapashgayquitapis.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Cachacuy Jope marcaman Simonta pushamunanpä. Paypa jucag jutinmi caycan Pedro. Paymi Tayta Diosninsipa wilacuyninta tantyasishunquipä. Pedroga posädaraycan suëla rurag Simonpa wayinchömi. Suëla rurag Simonpa wayenga caycan lamarpa cuchunchömi.’
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Sayno nimaptinmi jucla cachacamushcä pushamushunayquipä. Shamushgayquipita cushicö, taytay. Tayta Diosninsipa wilacuyninta wiyayta munarmi lapäcuna shuntacaycur caycho shuyaraycäyashcä.”
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Saymi Pedro nergan: “Canan rasunpaypami musyä Tayta Diosninsega pï-maytapis cuyapashganta.
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Payga cuyapanmi munashganno cawag cagtaga pitapis.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Gamcuna musyayanquimi Israel runacunata Tayta Diosninsi musyasishgan ali wilacuy ima cashgantapis. Say wilacuymi nican Jesucristuta chasquicogcunata Tayta Diosninsi perdonananpä cashganta. Jesucristoga lapan runacunapa Diosninmi caycan.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Jesucristo manarä wilacuptinmi Juan Bautista Galilea provinciapita-pasa runacuna bautizacuyänanpä wilacorgan.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Say wisanmi Nazaret marcapita cag Jesuspis wilacur galaycorgan. Paymanmi Santu Espirituta Tayta Diosninsi cachamorgan munayyog cananpä. Saymi marcan marcan purergan milagrucunata rurar y diablo gueshyasishgan runacunata cachacäsir.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 — ausente —
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 — ausente —
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Cawarircamuptin manami lapan runacunasu paywan tincush, sinöga nogacunalami. Paywan tincuyänäpäga Tayta Diosninsimi naupapita-pasa acrayämash. Saymi wanushganpita cawarimuptin paywan juntu micur upur cayargä.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Nircurnami lapan runacunaman Jesús cachayämash wilacuyänäpä: ‘Jesustami Tayta Diosninsi churash lapan runacunata juzgananpä. Manami cawagcunalatasu juzganga, sinöga wanushcunatapis cawarircasimur juzgangapämi.’
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Manami nogacunalasu Tayta Diosninsipa wilacuyninta wilacuycä, sinöga Tayta Diosninsipa unay profëtancunapis wilacuyashmi. Paycunapis cayno nirmi wilacuyargan: ‘Tayta Diosninsi cachamushgan salvadorta pipis chasquicuptenga jusancunapita perdonashmi canga.’ ”
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Tayta Diosninsipa wilacuyninta wilapaycaptinmi Corneliupa wayincho lapan shuntacash caycagcunaman Santu Espíritu chargan.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 — ausente —
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 — ausente —
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 Saymi paywan aywag Israel runacunata Pedro nergan: “Nogansino paycunapis Santu Espirituta chasquicuycäyaptenga jucla paycunatapis bautizashun.”
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Pedro sayno niptinmi Jesucristupa jutincho paycunata bautizayargan. Saypitanami Corneliupa wayincho juntaraycag runacuna Pedruta ruwayargan ishcay quimsa junaglapis paycunata goyäpänanpä.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.