Romanos 4

K’iche’ of Totonicapan NT (QUC_TTP) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 ¿Jas kꞌu kaqabꞌij che ri xkꞌulmataj rukꞌ ri Abraham ri qatiꞌt qamam?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 We ta xbꞌan sukꞌ che rumal ri utz taq chak ri xubꞌano, xunaꞌ ta nimal riꞌ pune man kakwin taj kubꞌan nimal cho ri Dios.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 ¿Jas kꞌu kubꞌij ri tzꞌibꞌatalik? Ri Abraham xukoj ri xubꞌij ri Dios che, rumal riꞌ xbꞌix che chi sukꞌ achi.
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Kamik kꞌut we kꞌo jun kachakunik, ri tojbꞌal rech man xa ta kasipaxik, xane xa katoj bꞌik ri kꞌasaj che.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Are kꞌu ri man kachakun taj, xane xaq xwi kakojon che ri kabꞌanow sukꞌ che ri itzel winaq, are kil ri ukojobꞌal rech jeriꞌ kabꞌan sukꞌ che.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Ri David xuqujeꞌ xubꞌij chi utz rech ri achi ri kabꞌantaj sukꞌ che rumal ri Dios, man rumal taj ri uchak.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Jewaꞌ xubꞌij: Utz ke ri kekuyutaj che ri etzelal ri kibꞌanom xuqujeꞌ kachꞌuqtaj ri kimak.
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Utz rech ri achi ri man are ta kil ri umak rumal ri Dios.
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 ¿La xaq xwi kꞌu yaꞌtal we riꞌ chike ri okisatal ketal? ¿La man kꞌu yaꞌtal xuqujeꞌ chike ri man e kojtal ta ketal? Xbꞌiꞌtaj qumal chi ri Abraham xbꞌix sukꞌ che rumal ri ukojobꞌal.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 ¿Jas kꞌu rumal xbꞌantaj sukꞌ che? ¿La bꞌantajinaq chi kꞌu sukꞌ che are xokisax retal o are majaꞌ kokisax ri retal? Bꞌantal chi sukꞌ are majaꞌ kakoj retal.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Xuqujeꞌ are majaꞌ kakoj retal, xukꞌamawaꞌj ri etal jetaq jun etal rech ri sukꞌal ri xkꞌamawaꞌx pa ri kojobꞌal. Jeriꞌ ri Abraham kitat kojonel ri kekojonik, pune man kojtal ketal, rech xa rumal ri kikojobꞌal kabꞌan sukꞌ chike.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Xuqujeꞌ kitat konojel ri winaq ri man xwi ta xkoj ketal xane kitereneꞌm ri unoꞌjibꞌal ri qatat Abraham, areꞌ xkojonik are majaꞌ kakoj retal.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Jeriꞌ rumal cher ri Dios man xubꞌij ta chike ri Abraham xuqujeꞌ ri e rijaꞌl chi kakechabꞌej na ronojel ri uwachulew rumal ri taqanik, xane kakechabꞌej na rumal ri kojobꞌal.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Rumal kꞌu cher we ta are eꞌchanel ri e kꞌo chuxeꞌ ri taqanik, maj bꞌa kutayij riꞌ ri kojobꞌal xuqujeꞌ maj kutayij ri bꞌiꞌtal loq.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Ri taqanik xaq xwi rukꞌaꞌm loq qꞌatoj tzij, jawjeꞌ maj wi taqanik maj xuqujeꞌ makaj.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Rumal riꞌ, xa rumal ri kojobꞌal xuqujeꞌ ri toqꞌobꞌ, kape ri bꞌiꞌtal loq rech jeriꞌ kajeqiꞌ chike konojel ri e rijaꞌl, man xaq xwi taj chike ri e kꞌo chuxeꞌ ri taqanik xane xuqujeꞌ chike ri kꞌo kikojobꞌal jetaq ri rech ri Abraham, are kitat konojel ri kekojonik.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Jetaq kubꞌij ri Tyoxalaj Wuj: Nubꞌim chawe chi katux na kitat sibꞌalaj e kꞌi tinimit winaq, xaq jeriꞌ ri Abraham xkojonik che ri Dios ri kuya kikꞌaslemal ri kaminaqibꞌ xuqujeꞌ kubꞌij chi ri jastaq ri majaꞌ kilitaj uwach, kꞌo chik.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Ri Abraham xukojo xuqujeꞌ xrayeꞌj rech jeriꞌ xux na kitat sibꞌalaj e kꞌi winaq. Jetaq ri xbꞌix che: Sibꞌalaj e kꞌi na ri awijaꞌl.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Man xchuquchubꞌ taj chukojik ri xbꞌix che pune riꞌj chik, kaminaq chik ri utyoꞌjal, jeriꞌ rumal jun ciento chik ujunabꞌ, xuqujeꞌ ri Sara man kakwin ta chik kekꞌojiꞌ ral.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Man xkabꞌalaj ta ukꞌuꞌx chukojik ri ubꞌim loq ri Dios che, xane sibꞌalaj xjeqiꞌ pa ri ukojobꞌal, xuqujeꞌ xuya uqꞌij ri Dios.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Sibꞌalaj xjeqiꞌ ukꞌuꞌx chi ri Dios sibꞌalaj kwinel chubꞌanik ri ubꞌim loq.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Rumal riꞌ xbꞌix che chi jun sukꞌ achi rumal ri ukojobꞌal.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Man xwi ta kꞌu xtzꞌibꞌaxik chi xkoj pa kwenta ri ukojobꞌal ri Abraham, rech karil ri Abraham.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Xane xuqujeꞌ xtzꞌibꞌaxik rech kaqil uj. Ri Dios karil na ri qakojobꞌal rech jeriꞌ kubꞌan sukꞌ chaqe, rumal ri kaqakojo chi ri Dios are xwaꞌjilisan ri Jesús ri Ajawxel chikixoꞌl ri kaminaqibꞌ.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Ri Jesús xjach pa kamikal rumal ri qamak xuqujeꞌ xkꞌastaj uwach chikixoꞌl ri kaminaqibꞌ chubꞌanik sukꞌ chaqe.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.