Gênesis 43

Tayta Diosninchi Isquirbichishan (QUB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Muchuyga intëru nasyuncunacho mas fiyupana caran.
1 A fome se agravou na terra de Canaã.
2 Chaymi Egiptupita apamushan rïguncuna ushacäcuptin Jacobga wamrancunata niran: «Yapay ayway rïgu rantej. Wallcallatapis rantimunqui.»
2 Quando os cereais que eles haviam trazido do Egito estavam para acabar, Jacó disse a seus filhos: “Voltem e comprem um pouco mais de mantimento para nós”.
3 Chayno niptin Judäga niran: «Egiptucho caycaj mandäga nogacunata nimaran: ‹Shullcayquita cayman mana pushamorga ama chayamunquichu› nir.
3 Judá, porém, respondeu: “O homem estava falando sério quando nos advertiu: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’.
4 Wauguë Benjamín nogacunawan aywaptenga rïguta rantipämunäpaj aywashämi.
4 Se o senhor enviar Benjamim conosco, desceremos e compraremos mais mantimento,
5 Nogacunawan mana aywaptenga manami aywashäcunachu. Chay runaga näga nishänöpis nimaran: ‹Shullcayquita cayman mana pushamorga amana chayamunquichu› nirmi.»
5 mas, se não deixar Benjamim ir, nós também não iremos. Lembre-se de que o homem disse: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’”.
6 Chaura Israel niran: «Gamcunaga ¿imapätaj chay runata willarayqui jucpis wauguiqui caycashanta? ¿Imanirtaj chayno mana allitaga ruramashcanqui?»
6 “Por que vocês foram tão cruéis comigo?”, lamentou-se Jacó. “Por que disseram ao homem que tinham outro irmão?”
7 Niptin paycuna niran: «Chay runa amatarmi nogacunata tapumaran aycaj cashanchïtapis, chayno famillyanchïcunapäpis. Tapumaran: ‹¿Papäniqui cawaycanrächu? ¿Jucpis wauguiqui caycanrächu?› nir. Chaymi nogacunaga llapantapis rasun cajllata willashcä. ¿Imanöpataj musyäcunaman caran ‹Wauguiquita pushamuy› nimänantaga?»
7 “Ele fez uma porção de perguntas sobre nossa família”, responderam. “Quis saber: ‘Seu pai ainda está vivo? Vocês têm outro irmão?’. Nós apenas respondemos às perguntas dele. Como poderíamos imaginar que ele diria: ‘Tragam seu irmão’?”
8 Papänin Israelta Judá cayno niran: «Cawananchïpaj wamrata cachay nogawan aywananpaj. Paytaga nogami imapitapis ricashaj. ‹Wamra aywachun› niptiquega jucllami aywashäcuna. Chaura manami mayganchïpis wañushunchu yargaypita ni wamranchïcunapis ni quiquinchïcunapis.
8 Judá disse a seu pai: “Deixe o rapaz ir comigo e partiremos. Do contrário, todos nós morreremos de fome, e não apenas nós, mas também nossos pequeninos.
9 Wamrayquipäga nogata tapumanqui ima päsaptinpis. Cayman wamrayquita mana cutichimushpäga gampa ñaupayquicho imaycamapis nogami juchayoj cashaj.
9 Garanto pessoalmente a segurança dele. O senhor pode me responsabilizar se eu não o trouxer de volta. Carregarei a culpa para sempre.
10 Auniptiquega maynami ishcay cutipis aywäcunaman cutimöcunaman caran.»
10 Se não tivéssemos perdido todo esse tempo, poderíamos ter ido e voltado duas vezes”.
11 Chayno niptin papänin niran: «Cananga ¿imanäshunnataj ari? Chaynönachari pushanqui. Chay runata goycunayquipaj apanqui cay particho mas munay cajninta: balsamuta, abëjapa mishquinta, perfümita, mïrrata, nuezcunata, almendracunatapis.
11 Por fim, Jacó, seu pai, lhes disse: “Se não há outro jeito, pelo menos façam o seguinte. Coloquem na bagagem os melhores produtos desta terra: bálsamo, mel, especiarias e mirra, pistache e amêndoas, e levem de presente para o homem.
12 Guellaytapis apanqui yapay rantimunayquipaj. Ñaupa caj guellayta cutichimushushayquitapis apanqui entreganayquipaj. Capaschari pantaypa cutiycachimushurayquipis.
12 Levem também o dobro do dinheiro que foi devolvido, pois alguém deve tê-lo colocado nos sacos por engano.
13 Wauguiquita pushacarcärir juclla ayway ari chay runa cajman.
13 Depois, peguem seu irmão e voltem àquele homem.
14 Llapanpaj munayniyoj Tayta Dios gamcunata chay runawan cuyapaycachishunqui jucaj wauguiquitapis cachaycunanpaj, Benjamintapis mana imatapis rurananpaj. Llapan wamräcunata ogranä captenga ¿imanäshätaj ari?»
14 Que o Deus Todo-poderoso lhes conceda misericórdia quando estiverem diante daquele homem, para que ele liberte Simeão e deixe Benjamim voltar. Mas, se devo perder meus filhos, que assim seja”.
15 Jacobpa wamrancunaga Egiptuman chayachir mandajta goycunanpaj cajcunata camaricuran. Nircorga guellaytapis masta apacurcur, wauguin Benjaminta pushacurcur Egiptuman llapan aywaran. José cajman chayaycäriptin
15 Então os homens pegaram os presentes de Jacó e o dobro do dinheiro e partiram com Benjamim. Por fim, chegaram ao Egito e se apresentaram a José.
16 Josëga ricaran Benjamín paycunawan caycajta. Chaymi Josëga wasincho aroj sirbintinta niran: «Cay runacunata pushay wasëman. Nircur juc wäcata pishtanqui micuyta ruranayquipaj. Paycunawanmi canan junäga mirindashaj.»
16 Quando José viu Benjamim com eles, disse ao administrador de sua casa: “Estes homens almoçarão comigo ao meio-dia. Leve-os ao palácio, mate um animal e prepare um grande banquete”.
17 Sirbintenga José nishanta ruraran. Quiquin sirbintimi pusharan Josëpa wasinman.
17 O homem fez conforme José ordenou e os levou ao palácio de José.
18 Chaura paycunaga fiyupa manchariran. Mancharirmi quiquin-pura parlar ninacuran: «Canan caymanga pushamashcanchi rimëru rïgu rantej shamuptinchi guellayta cutiycachimashanchïpitami. Cananga magarcur magarcurmi uywaytano aruchimäshun bürrunchïcunatawan.»
18 Quando os irmãos viram que estavam sendo levados à casa de José, ficaram apavorados. “É por causa do dinheiro que alguém colocou de volta nos sacos da outra vez que estivemos aqui”, disseram uns aos outros. “Ele planeja nos acusar de roubo e, depois, nos prender, nos tornar escravos e tomar nossos jumentos.”
19 Chayno parlacushpanmi Josëpa wasi puncunman chayaycärerga pushaj sirbintita cayno niran:
19 À entrada do palácio, os irmãos se dirigiram ao administrador de José e lhe disseram:
20 «Tayta, nogacunaga ñaupa cajcho rïgu rantej shamurä.
20 “Ouça, senhor. Viemos ao Egito anteriormente para comprar mantimentos.
21 Rïguta rantircur cuticuräcuna. Puñunäcunapaj pachacurmi custalnëcunapa shiminta pascarä. Chay shimincunachömi guellaynëcunata tarirä. Rïgupaj pägashä guellayga llapanmi caycasha. Chaytami cananga cutiycachinäpaj cutichimushcä.
21 No caminho de volta para casa, paramos para pernoitar e abrimos os sacos. Descobrimos que o dinheiro de cada um, a quantia exata que havíamos pago, estava na boca do saco. Trouxemos o dinheiro de volta. Aqui está.
22 Mastapis apamushcäcunami yapay rantinäpaj. Ichanga manami musyäcunachu chay guellayta pï custalnëcunaman wiñashantapis.»
22 Também trouxemos mais dinheiro para comprar mantimentos. Não fazemos ideia de quem colocou o dinheiro nos sacos”.
23 Chaura Josëpa sirbintenga niran: «Ama manchacuychu. Gamcuna rïgupaj pägashayqui guellayta nogaga llapantami chasquirä. Chay guellaytaga papäniquipawan gamcunapa Diosniquichari custalniquiman wiñarcusha.»
23 “Fiquem tranquilos”, disse o administrador. “Não tenham medo. Seu Deus, o Deus de seu pai, deve ter colocado esse tesouro nos sacos. Tenho certeza de que recebi seu pagamento.” Depois disso, soltou Simeão e o levou até onde eles estavam.
24 Nircur llapantana yaycuchiran Josëpa wasinman. Chaychönami yacuta apapämuran chaquincunata mayllacunanpaj. Bürruncunatapis garaparan.
24 Em seguida, o administrador os conduziu para dentro do palácio de José. Deu-lhes água para lavar os pés e providenciou ração para seus jumentos.
25 Parlajta wiyar musyaycaranna chaycho José micunanpaj cashanta. Chaymi Josëta goycunanpaj apashanta camariran. Nircurna shuyarcaycaran José mirindaj chayananta.
25 Quando foram avisados que almoçariam lá, os irmãos prepararam os presentes para a chegada de José ao meio-dia.
26 Wasinman José chayaycuptenga fiyupa rispitashpan umpuran urcunpis pampaman töpanancama. Nircorga goycunanpaj apashancunata goycäriran.
26 Assim que José chegou em casa, entregaram-lhe os presentes que haviam trazido e curvaram-se até o chão diante dele.
27 Josëga tapuran imano goyarcaycashantapis. Chaynöpis tapuran: «¿Imanötaj caycan ‹Papänë auquin can› nimashayquega? ¿Cawaycanrächu?» nir.
27 Depois de cumprimentá-los, José quis saber: “Como está seu pai, o senhor idoso do qual me falaram? Ainda está vivo?”.
28 Chayno niptin rispitashpan llapan umpurcärir cayno niran: «Au tayta, papänëga allimi caycällan. Payga cawaycanrämi.»
28 “Sim”, responderam eles. “Nosso pai, seu servo, ainda está vivo e vai bem.” E curvaram-se mais uma vez.
29 Paycunata ricapärishancho Josëga ricäriran chay taytapita chay mamapita caj wauguin Benjaminta. Chaymi José niran: «¿Paychu ‹Shullcä can› nimashayqui wauguiqui?» Nircur Benjaminta niran: «¡Gamtaga Dios yanapaycushunqui ari ïju!» nir.
29 Então José olhou para seu irmão Benjamim, o filho de sua mãe, e perguntou: “Este é o irmão mais novo de que vocês me falaram?”. E disse a Benjamim: “Deus seja bondoso com você, meu filho”.
30 Josëga amatar cushicuran wauguinta ricärirmi. Cushicuyllawan fiyupa waganaran. Chaymi apurä cuartunman yaycucuycuran. Nircur chaychöna wagaran.
30 Muito emocionado por causa do irmão, José saiu depressa da sala. Foi para o quarto, onde chorou.
31 Fiyupa wagashanpita chawaycur cärancunata mayllacurir llojshimuran. Nircur uywaynincunata niran: «Micuyta garacamuyna» nir.
31 Depois de lavar o rosto, voltou mais controlado e ordenou: “Tragam a comida!”.
32 Juc mësaman shuyni Josëta gararan, juc mësamanna wauguincunata. Chay wasicho micoj Egipto runacunatapis juc mësaman gararan. Egipto runacunaga juc-lä jäpa runacunawan iwal manami imaypis micojchu. Chaymi Egipto runacunapäga hebreo runacunawan micuy fiyupa melanäcuypaj caran.
32 José foi servido em sua própria mesa, e seus irmãos, em uma mesa separada. Os egípcios que comiam com José, por sua vez, foram servidos em outra mesa, pois os egípcios desprezavam os hebreus e se recusavam a comer com eles.
33 Josëpa wauguincunaga mandashan-tupu mayurpita shullcacama jamacuran. Chaymi paycunaga imata rimacuytapis mana camäpacuranchu. Jucnin-jucnin manchacasha ricapänacurcaycaran.
33 José disse a cada um dos irmãos onde deviam sentar-se e, para espanto deles, colocou-os ao redor da mesa em ordem de idade, do mais velho para o mais novo.
34 Quiquinpa mësancho caycaj micuytapis Josëga wauguincunata yaparan. Benjamintami ichanga waquinpita mas achcata gararan. Llapan wauguincunaga Josëwan cushisha micuran upuran.
34 Mandou encher os pratos deles com comida de sua própria mesa, e deram a Benjamim uma porção cinco vezes maior que a dos outros. E eles comeram e beberam à vontade com José.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.