Gênesis 43

Tayta Diosninchi Isquirbichishan (QUB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Muchuyga intëru nasyuncunacho mas fiyupana caran.
1 A fome continuava muito grande em Canaã.
2 Chaymi Egiptupita apamushan rïguncuna ushacäcuptin Jacobga wamrancunata niran: «Yapay ayway rïgu rantej. Wallcallatapis rantimunqui.»
2 Quando as famílias de Jacó e dos seus filhos comeram todo o mantimento que tinha sido trazido do Egito, Jacó disse aos filhos: — Voltem ao Egito e comprem mais um pouco de alimento para nós.
3 Chayno niptin Judäga niran: «Egiptucho caycaj mandäga nogacunata nimaran: ‹Shullcayquita cayman mana pushamorga ama chayamunquichu› nir.
3 Mas Judá lembrou: — Aquele homem deixou bem claro que, se o nosso irmão não fosse junto com a gente, ele não nos receberia.
4 Wauguë Benjamín nogacunawan aywaptenga rïguta rantipämunäpaj aywashämi.
4 Se o senhor deixar que ele vá, nós iremos comprar mantimentos para o senhor.
5 Nogacunawan mana aywaptenga manami aywashäcunachu. Chay runaga näga nishänöpis nimaran: ‹Shullcayquita cayman mana pushamorga amana chayamunquichu› nirmi.»
5 Se o senhor não deixar, não iremos. Aquele homem disse assim: “Eu só os receberei se vocês trouxerem o seu irmão mais novo.”
6 Chaura Israel niran: «Gamcunaga ¿imapätaj chay runata willarayqui jucpis wauguiqui caycashanta? ¿Imanirtaj chayno mana allitaga ruramashcanqui?»
6 Jacó disse: — Por que vocês fizeram cair tamanha desgraça sobre mim? Por que foram dizer ao tal homem que tinham outro irmão?
7 Niptin paycuna niran: «Chay runa amatarmi nogacunata tapumaran aycaj cashanchïtapis, chayno famillyanchïcunapäpis. Tapumaran: ‹¿Papäniqui cawaycanrächu? ¿Jucpis wauguiqui caycanrächu?› nir. Chaymi nogacunaga llapantapis rasun cajllata willashcä. ¿Imanöpataj musyäcunaman caran ‹Wauguiquita pushamuy› nimänantaga?»
7 Eles responderam: — Aquele homem fez muitas perguntas a respeito de nós e da nossa família. Ele perguntou: “O pai de vocês ainda está vivo? Vocês têm mais um irmão?” Nós tivemos de responder às perguntas dele. Por acaso podíamos adivinhar que ele ia pedir que levássemos o nosso irmão?
8 Papänin Israelta Judá cayno niran: «Cawananchïpaj wamrata cachay nogawan aywananpaj. Paytaga nogami imapitapis ricashaj. ‹Wamra aywachun› niptiquega jucllami aywashäcuna. Chaura manami mayganchïpis wañushunchu yargaypita ni wamranchïcunapis ni quiquinchïcunapis.
8 Aí Judá disse ao pai: — Deixe o rapaz por minha conta. Nós partiremos agora mesmo, e assim ninguém morrerá: nem nós, nem o senhor, nem os nossos filhinhos.
9 Wamrayquipäga nogata tapumanqui ima päsaptinpis. Cayman wamrayquita mana cutichimushpäga gampa ñaupayquicho imaycamapis nogami juchayoj cashaj.
9 Eu fico responsável por Benjamim. Se eu não o trouxer de volta são e salvo, o senhor poderá pôr a culpa em mim. Serei culpado diante do senhor pelo resto da minha vida.
10 Auniptiquega maynami ishcay cutipis aywäcunaman cutimöcunaman caran.»
10 Se não tivéssemos demorado tanto, já teríamos ido e voltado duas vezes.
11 Chayno niptin papänin niran: «Cananga ¿imanäshunnataj ari? Chaynönachari pushanqui. Chay runata goycunayquipaj apanqui cay particho mas munay cajninta: balsamuta, abëjapa mishquinta, perfümita, mïrrata, nuezcunata, almendracunatapis.
11 Então o pai disse: — Já que não existe outro jeito, façam o seguinte: ponham nos sacos alguns presentes para aquele homem. Levem os melhores produtos desta terra: um pouco de bálsamo, um pouco de mel,
12 Guellaytapis apanqui yapay rantimunayquipaj. Ñaupa caj guellayta cutichimushushayquitapis apanqui entreganayquipaj. Capaschari pantaypa cutiycachimushurayquipis.
12 Levem também o dinheiro em dobro, pois vocês precisam devolver a quantia que foi encontrada na boca dos sacos de mantimentos que vocês trouxeram. Deve ter havido algum engano.
13 Wauguiquita pushacarcärir juclla ayway ari chay runa cajman.
13 Levem o irmão de vocês e vão depressa encontrar-se outra vez com aquele homem.
14 Llapanpaj munayniyoj Tayta Dios gamcunata chay runawan cuyapaycachishunqui jucaj wauguiquitapis cachaycunanpaj, Benjamintapis mana imatapis rurananpaj. Llapan wamräcunata ogranä captenga ¿imanäshätaj ari?»
14 Que o Deus Todo-Poderoso faça com que ele tenha pena de vocês e deixe que o seu outro irmão e Benjamim voltem para casa. Quanto a mim, se tenho de perder os meus filhos, o que é que eu posso fazer?
15 Jacobpa wamrancunaga Egiptuman chayachir mandajta goycunanpaj cajcunata camaricuran. Nircorga guellaytapis masta apacurcur, wauguin Benjaminta pushacurcur Egiptuman llapan aywaran. José cajman chayaycäriptin
15 Assim, os filhos de Jacó pegaram os presentes e o dinheiro em dobro e foram para o Egito, levando Benjamim. Logo que chegaram, foram falar com José.
16 Josëga ricaran Benjamín paycunawan caycajta. Chaymi Josëga wasincho aroj sirbintinta niran: «Cay runacunata pushay wasëman. Nircur juc wäcata pishtanqui micuyta ruranayquipaj. Paycunawanmi canan junäga mirindashaj.»
16 Quando José viu que Benjamim estava com eles, disse ao funcionário administrador da sua casa: — Leve esses homens até a minha casa. Mate um animal e prepare tudo, pois eles vão almoçar comigo hoje, ao meio-dia.
17 Sirbintenga José nishanta ruraran. Quiquin sirbintimi pusharan Josëpa wasinman.
17 O administrador cumpriu a ordem e levou os irmãos até a casa de José.
18 Chaura paycunaga fiyupa manchariran. Mancharirmi quiquin-pura parlar ninacuran: «Canan caymanga pushamashcanchi rimëru rïgu rantej shamuptinchi guellayta cutiycachimashanchïpitami. Cananga magarcur magarcurmi uywaytano aruchimäshun bürrunchïcunatawan.»
18 Quando chegaram lá, eles ficaram com medo e disseram uns aos outros: — Trouxeram a gente para cá por causa do dinheiro que da outra vez foi colocado de volta nos sacos de mantimentos. Com certeza eles vão nos atacar, vão tomar de nós os nossos jumentos e obrigar a gente a trabalhar como escravos.
19 Chayno parlacushpanmi Josëpa wasi puncunman chayaycärerga pushaj sirbintita cayno niran:
19 Assim que chegaram à porta da casa, disseram ao administrador:
20 «Tayta, nogacunaga ñaupa cajcho rïgu rantej shamurä.
20 — Por favor, senhor! Já viemos aqui uma vez para comprar mantimentos.
21 Rïguta rantircur cuticuräcuna. Puñunäcunapaj pachacurmi custalnëcunapa shiminta pascarä. Chay shimincunachömi guellaynëcunata tarirä. Rïgupaj pägashä guellayga llapanmi caycasha. Chaytami cananga cutiycachinäpaj cutichimushcä.
21 Porém, quando chegamos ao lugar onde íamos passar a noite, abrimos os sacos de mantimentos, e na boca dos sacos cada um encontrou o seu dinheiro, sem faltar nada. Trouxemos esse dinheiro de volta
22 Mastapis apamushcäcunami yapay rantinäpaj. Ichanga manami musyäcunachu chay guellayta pï custalnëcunaman wiñashantapis.»
22 e também temos mais dinheiro aqui para comprar mantimentos. Nós não sabemos quem colocou o dinheiro nos sacos de mantimentos.
23 Chaura Josëpa sirbintenga niran: «Ama manchacuychu. Gamcuna rïgupaj pägashayqui guellayta nogaga llapantami chasquirä. Chay guellaytaga papäniquipawan gamcunapa Diosniquichari custalniquiman wiñarcusha.»
23 Aí o administrador respondeu: — Fiquem tranquilos, não tenham medo. O Deus de vocês e do seu pai deve ter posto o dinheiro nos sacos de mantimentos para vocês, pois eu recebi o dinheiro que pagaram. O administrador trouxe Simeão ao lugar onde eles estavam.
24 Nircur llapantana yaycuchiran Josëpa wasinman. Chaychönami yacuta apapämuran chaquincunata mayllacunanpaj. Bürruncunatapis garaparan.
24 Depois os levou para dentro da casa, deu água para lavarem os pés e também deu de comer aos jumentos.
25 Parlajta wiyar musyaycaranna chaycho José micunanpaj cashanta. Chaymi Josëta goycunanpaj apashanta camariran. Nircurna shuyarcaycaran José mirindaj chayananta.
25 Os irmãos prepararam os presentes que iam entregar a José quando ele viesse ao meio-dia, pois já sabiam que iam almoçar ali.
26 Wasinman José chayaycuptenga fiyupa rispitashpan umpuran urcunpis pampaman töpanancama. Nircorga goycunanpaj apashancunata goycäriran.
26 Quando José chegou à sua casa, eles lhe entregaram os presentes que haviam trazido, se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
27 Josëga tapuran imano goyarcaycashantapis. Chaynöpis tapuran: «¿Imanötaj caycan ‹Papänë auquin can› nimashayquega? ¿Cawaycanrächu?» nir.
27 José perguntou como iam passando e depois disse: — E como vai o pai de vocês, aquele velho de quem me falaram? Ele ainda vive?
28 Chayno niptin rispitashpan llapan umpurcärir cayno niran: «Au tayta, papänëga allimi caycällan. Payga cawaycanrämi.»
28 Eles responderam: — O seu humilde criado, o nosso pai, ainda está vivo e vai passando bem.
29 Paycunata ricapärishancho Josëga ricäriran chay taytapita chay mamapita caj wauguin Benjaminta. Chaymi José niran: «¿Paychu ‹Shullcä can› nimashayqui wauguiqui?» Nircur Benjaminta niran: «¡Gamtaga Dios yanapaycushunqui ari ïju!» nir.
29 José olhou em volta e, quando viu Benjamim, o seu irmão por parte de pai e mãe, disse: — É esse o irmão mais moço de vocês, de quem me falaram? Que Deus o abençoe, meu filho!
30 Josëga amatar cushicuran wauguinta ricärirmi. Cushicuyllawan fiyupa waganaran. Chaymi apurä cuartunman yaycucuycuran. Nircur chaychöna wagaran.
30 Ao ver o seu irmão, José ficou tão emocionado, que teve vontade de chorar. Então foi para o seu quarto e ali chorou.
31 Fiyupa wagashanpita chawaycur cärancunata mayllacurir llojshimuran. Nircur uywaynincunata niran: «Micuyta garacamuyna» nir.
31 Quando conseguiu se controlar, lavou o rosto e saiu. E disse: — Sirvam o almoço.
32 Juc mësaman shuyni Josëta gararan, juc mësamanna wauguincunata. Chay wasicho micoj Egipto runacunatapis juc mësaman gararan. Egipto runacunaga juc-lä jäpa runacunawan iwal manami imaypis micojchu. Chaymi Egipto runacunapäga hebreo runacunawan micuy fiyupa melanäcuypaj caran.
32 Serviram o almoço a José numa mesa e aos seus irmãos em outra. E havia ainda outra mesa para os egípcios que estavam ali, pois estes, por motivos religiosos, eram proibidos de comer junto com os israelitas.
33 Josëpa wauguincunaga mandashan-tupu mayurpita shullcacama jamacuran. Chaymi paycunaga imata rimacuytapis mana camäpacuranchu. Jucnin-jucnin manchacasha ricapänacurcaycaran.
33 Os irmãos se sentaram de frente para José. Eles foram colocados por ordem de idade, desde o mais velho até o mais moço. Quando viram isso, eles começaram a olhar uns para os outros, muito admirados.
34 Quiquinpa mësancho caycaj micuytapis Josëga wauguincunata yaparan. Benjamintami ichanga waquinpita mas achcata gararan. Llapan wauguincunaga Josëwan cushisha micuran upuran.
34 Serviram a eles da mesma comida que foi servida a José e deram a Benjamim cinco vezes mais comida do que aos outros. E eles beberam com José até ficarem alegres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.