Gênesis 29
Tayta Diosninchi Isquirbichishan (QUB) vs NVT
1 Chaypita Jacob aywacur chayaran inti yagamunan cajcho tiyaj runacunapa tiyananman.
1 Jacó seguiu viagem e, por fim, chegou à terra do leste.
2 Chayar Jacobga pösupa ñaupancho quimsaj runacuna shuyni-cama uyshancunata cabrancunata chaparpaycajta ricaran. Llapan runacunapis chay pösupitarämi uywancunata yacuta upuchej. Pösupa shimintana chaparaycaran jatuncaray läja rumi.
2 Viu um poço ao longe e, junto ao poço, no campo, três rebanhos de ovelhas, à espera de que lhes dessem água. Uma pedra pesada cobria a boca do poço.
3 Chay läjataga llapan uyshërucuna shuntacaycärir-rämi witichej. Nircur-rämi uyshancunata cabrancunata yacuta upuchej. Upurcäracherga pösuta yapay chaparcärej.
3 Era costume naquele lugar esperar que todos os rebanhos chegassem para, então, remover a pedra e dar água aos animais. Depois, a pedra era recolocada na boca do poço.
4 Chay uyshërucunata Jacobga tapuran: «Gamcunaga ¿maypitataj canqui taytacuna?» nir.
4 Jacó se aproximou dos pastores e perguntou: “De onde vocês são, amigos?”. “Somos de Harã”, disseram eles.
5 Chaura Jacobga yapay tapuran: «¿Rejsinquichu Nacorpa willcan Labanta?» nir.
5 “Conhecem um homem chamado Labão, neto de Naor?”, perguntou Jacó. “Sim, conhecemos”, responderam eles.
6 Yapaypis Jacob niran: «¿Allichuraj caycällan?»
6 “Ele vai bem?”, perguntou Jacó. “Sim, vai bem”, disseram. “Olhe, ali vem Raquel, filha dele, com o rebanho.”
7 Chaura Jacobga uyshërucunata niran: «Intiga junajllarämi caycan uyshacunata cabracunata wichganayquipäga. Yacuta upuraycärachir ¿imanirtaj michej yapay mana gatinquichu?»
7 Jacó disse: “Ainda é dia claro, cedo demais para recolher os animais. Por que vocês não dão de beber às ovelhas, para que elas possam voltar a pastar?”.
8 Chaymi paycunaga nipäcuran: «Manami chaynöga ruräcunachu. Llapan chayamunantarämi shuyäcuna. Llapan shuntacaycur-rämi pösuta chaparaycaj rumita quichan. Chayrämi uywäcunata yacuta upuchë.»
8 “Não podemos dar de beber aos animais enquanto não chegarem todos os rebanhos”, responderam. “Só então os pastores removem a pedra da boca do poço e damos de beber a todas as ovelhas.”
9 Paycunawan Jacob parlaycaptillanna Raquelga papäninpa uyshancunata cabrancunata gatisha chayamuran. Paymi caran papäninpa uyshërun.
9 Jacó ainda conversava com eles quando Raquel chegou com o rebanho de seu pai, pois era pastora.
10 Tiyun Labanpa wamran Raquelta ricar jinan öra Jacobga pösuta chaparaycaj rumita witichiran. Nircur tiyunpa uyshancunata cabrancunata yacuta upuchiran.
10 Uma vez que Raquel era sua prima, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas pertenciam a seu tio Labão, Jacó foi até o poço, removeu a pedra que o cobria e deu de beber ao rebanho de seu tio.
11 Yacuta upuraycachir Raquelta saludar mucharan. Saludarcur cushicuyllawan wagaran.
11 Então Jacó beijou Raquel e chorou em alta voz.
12 Jacob willaran Rebecapa wamran y Labanpa subrinun pay caycashanta. Chaura Raquelga cörriyllapa aywaran papänin Labanta willaj.
12 Explicou para Raquel que era seu primo por parte do pai dela e filho de Rebeca, tia dela. Raquel foi correndo contar a seu pai, Labão.
13 Pañinpa wamran Jacobpaj parlajta wiyar Labanga cörriyllapa aywaran tincunanpaj. Tincurcurnami macallarcur mucharan. Nircurnami wasinman pusharan. Chaychöna Jacobga tiyunta willaparan wasincho imano goyashantapis.
13 Assim que Labão soube que seu sobrinho Jacó havia chegado, correu ao seu encontro. Ele o abraçou, o beijou e o levou para casa. Depois que Jacó lhe contou sua história,
14 Llapanta willapaycuptin Labanga niran: «Gamga rasunpami canqui yawar-masë.»
14 Labão exclamou: “Você é, de fato, sangue do meu sangue!”. Quando Jacó estava na casa de Labão havia cerca de um mês,
15 tiyun Labanga tapuran: «Dibaldilla aröshimänayquega manami camacanchu subrinö cashpayquipis. Willamay aröshimashayquipita aycata päganäpäpis.»
15 Labão lhe disse: “Você não deve trabalhar de graça para mim só porque somos parentes. Diga-me qual deve ser o seu salário”.
16 Labanpaga ishcay jipash wamrancuna caran. Mayur cajpami jutin caran Lea. Shullca cajpana jutin caran Raquel.
16 Labão tinha duas filhas. A mais velha se chamava Lia, e a mais nova, Raquel.
17 Leapa ñawincuna camarajllami caran. Raquelmi ichanga chaquipita umanyaj cuyayllapaj camaraj caran.
17 Os olhos de Lia eram sem brilho, mas Raquel tinha bela aparência e rosto atraente.
18 Jacobga Raquelta amatar cuyarmi Labanta niran: «Shullca caj wamrayqui Raquelpaj ganchis wata arupäshayqui.»
18 Visto que Jacó estava apaixonado por Raquel, disse a Labão: “Trabalharei para o senhor por sete anos se me der Raquel, sua filha mais nova, para ser minha esposa”.
19 Niptin Labán niran: «Au, allimi chaynöga. Gamta goycushayqui jäpa runata goycunäpa ruquenga. Chauraga cayllachöna goyäcushun.»
19 “Melhor entregá-la a você do que a qualquer outro”, respondeu Labão. “Fique aqui e trabalhe comigo.”
20 Chaynömi Jacobga Raquelpaj aruran ganchis wata. Raquelta amatar cuyaptinmi ganchis wata arushanga manapis aycällatano päsariran.
20 Então Jacó trabalhou sete anos por Raquel. Ele a amava tanto que lhe pareceram apenas alguns dias.
21 Ganchis watata usharcuptinna Jacobga Labanta niran: «Arupänäpaj parlashanchïtaga ushashcänami. Cananga wamrayqui Raquelta goycamayna paywan majachacänäpaj.»
21 Chegada a hora, Jacó disse a Labão. “Cumpri minha parte do acordo. Agora, dê-me minha esposa, para que eu me deite com ela.”
22 Chayno niptin Labanga llapan rejsinacushan runacunata willachiran wamran majachacaptin rurashan fistaman shamunanpaj.
22 Labão convidou toda a vizinhança e preparou uma grande festa de casamento.
23 Fista caycashan chacay Labanga wamran Leata pushaparan Jacobman. Chaura Jacobga Leawan puñuran.
23 À noite, porém, quando estava escuro, Labão tomou Lia e a entregou a Jacó, e Jacó se deitou com ela.
24 Labanga wamran Lea majachacaptin Zilpa jutiyoj jipashta goycuran uywayninpaj.
24 (Labão deu sua serva Zilpa a Lia para servi-la.)
25 Puñushan warannin tuta Jacobga rejsircuran Lea cashanta. Chaymi Labantaga tapuran: «¿Imanirtaj chaynöga ruramashcanqui? ¡Nogaga arushcä Raquelpämi! Chauraga ¿imanirtaj engañamashcanqui?» nir.
25 Na manhã seguinte, quando Jacó acordou, viu que era Lia. Então Jacó perguntou a Labão: “O que o senhor fez comigo? Trabalhei sete anos por Raquel! Por que o senhor me enganou?”.
26 Chayno niptinmi Labán niran: «Cay nogacunachöga custumri rimëruga mayur cajrämi majachacan, chaypitarämi shullca cäga.
26 Labão respondeu: “Aqui não é costume casar a filha mais nova antes da mais velha.
27 Majachacashayquipita semänaraj goyay Leawan. Chayno goyarcuptiqui Raqueltapis goshayquimi yapay ganchis wata arupämänayqui captenga.»
27 Espere, contudo, até terminar a semana de núpcias, e eu também lhe entregarei Raquel, desde que você prometa trabalhar mais sete anos para mim”.
28 Chayno niptin Jacobga yapay arupänanpaj auniran. Leawan majachacashan semänarcuptin Labanga Raqueltapis goycuran Jacobta.
28 Jacó concordou em trabalhar mais sete anos. Uma semana depois de Jacó ter se casado com Lia, Labão lhe entregou Raquel.
29 Papänin Labanga Raqueltapis goycuran Bilha jutiyoj jipashta uywayninpaj.
29 (Labão deu sua serva Bila a Raquel para servi-la.)
30 Chaypita Jacobga Raquelwanpis puñuran. Raqueltaga Leapita masmi cuyaran. Chaypita Labantaga yapay ganchis wata aruparan.
30 Jacó se deitou também com Raquel, a quem ele amava muito mais que a Lia. Então permaneceu ali e trabalhou mais sete anos para Labão.
31 Tayta Dios ricaran Leata Jacob mënus cuyashanta. Chaymi paytaga yanaparan wamrayoj cananpaj. Raquelpämi ichanga wawata mana tarinanpaj camacächiran.
31 Quando o S enhor viu que Lia não era amada, permitiu que ela tivesse filhos; Raquel, porém, era estéril.
32 Leaga gueshyaj ricacur gueshyacuran ollgu wamrata. Chaymi niran: «Tayta Diosmi ricamasha llaquisha caycajta. Cananga runäpis masmi cuyamanga» nir. Chayno nirmi wamranpa jutinta churaparan «Rubén» nir.
32 Lia engravidou e deu à luz um filho. Chamou-o de Rúben, pois disse: “O S enhor viu minha infelicidade, e agora meu marido me amará”.
33 Chaypita yapay Leapa wamran caran. Chaymi niran: «Tayta Dios ricamashami runä mënus cuyamashanta. Chaymi munasha yapay wamrayoj canäta.» Chaypitami chay wamranpa jutinta churaparan «Simeón» nir.
33 Pouco tempo depois, Lia engravidou novamente e deu à luz outro filho. Chamou-o de Simeão, pois disse: “O S enhor ouviu que eu não era amada e me deu outro filho”.
34 Yapay Leapa wamran caran ollgu. Chaymi niran: «Cananga nogallawannami runä goyanga. Paypa wamranga quimsanami nogacho» nir. Chaypitami chay wamranpa jutinta churaparan «Leví» nir.
34 Lia engravidou pela terceira vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Levi, pois disse: “Certamente, desta vez meu marido terá afeição por mim, pois lhe dei três filhos!”.
35 Yapaypis Leapa wamran caranraj. Chaymi niran: «Cananga Tayta Diostami alabashaj» nir. Chaypitami chay wamranpa jutinta churaparan «Judá» nir. Chay wamran cashanpitaga Leapa wamran mana carannachu.
35 Lia engravidou mais uma vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Judá, pois disse: “Agora louvarei ao S enhor !”. Então, parou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.