Gênesis 29
Tayta Diosninchi Isquirbichishan (QUB) vs ARA
1 Chaypita Jacob aywacur chayaran inti yagamunan cajcho tiyaj runacunapa tiyananman.
1 Pôs-se Jacó a caminho e se foi à terra do povo do Oriente.
2 Chayar Jacobga pösupa ñaupancho quimsaj runacuna shuyni-cama uyshancunata cabrancunata chaparpaycajta ricaran. Llapan runacunapis chay pösupitarämi uywancunata yacuta upuchej. Pösupa shimintana chaparaycaran jatuncaray läja rumi.
2 Olhou, e eis um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitados junto dele; porque daquele poço davam de beber aos rebanhos; e havia grande pedra que tapava a boca do poço.
3 Chay läjataga llapan uyshërucuna shuntacaycärir-rämi witichej. Nircur-rämi uyshancunata cabrancunata yacuta upuchej. Upurcäracherga pösuta yapay chaparcärej.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos, os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a colocá-la no seu devido lugar.
4 Chay uyshërucunata Jacobga tapuran: «Gamcunaga ¿maypitataj canqui taytacuna?» nir.
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam: Somos de Harã.
5 Chaura Jacobga yapay tapuran: «¿Rejsinquichu Nacorpa willcan Labanta?» nir.
5 Perguntou-lhes: Conheceis a Labão, filho de Naor? Responderam: Conhecemos.
6 Yapaypis Jacob niran: «¿Allichuraj caycällan?»
6 Ele está bom? Perguntou ainda Jacó. Responderam: Está bom. Raquel, sua filha, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Chaura Jacobga uyshërucunata niran: «Intiga junajllarämi caycan uyshacunata cabracunata wichganayquipäga. Yacuta upuraycärachir ¿imanirtaj michej yapay mana gatinquichu?»
7 Então, lhes disse: É ainda pleno dia, não é tempo de se recolherem os rebanhos; dai de beber às ovelhas e ide apascentá-las.
8 Chaymi paycunaga nipäcuran: «Manami chaynöga ruräcunachu. Llapan chayamunantarämi shuyäcuna. Llapan shuntacaycur-rämi pösuta chaparaycaj rumita quichan. Chayrämi uywäcunata yacuta upuchë.»
8 Não o podemos, responderam eles, enquanto não se ajuntarem todos os rebanhos, e seja removida a pedra da boca do poço, e lhes demos de beber.
9 Paycunawan Jacob parlaycaptillanna Raquelga papäninpa uyshancunata cabrancunata gatisha chayamuran. Paymi caran papäninpa uyshërun.
9 Falava-lhes ainda, quando chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porque era pastora.
10 Tiyun Labanpa wamran Raquelta ricar jinan öra Jacobga pösuta chaparaycaj rumita witichiran. Nircur tiyunpa uyshancunata cabrancunata yacuta upuchiran.
10 Tendo visto Jacó a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, chegou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Yacuta upuraycachir Raquelta saludar mucharan. Saludarcur cushicuyllawan wagaran.
11 Feito isso, Jacó beijou a Raquel e, erguendo a voz, chorou.
12 Jacob willaran Rebecapa wamran y Labanpa subrinun pay caycashanta. Chaura Raquelga cörriyllapa aywaran papänin Labanta willaj.
12 Então, contou Jacó a Raquel que ele era parente de seu pai, pois era filho de Rebeca; ela correu e o comunicou a seu pai.
13 Pañinpa wamran Jacobpaj parlajta wiyar Labanga cörriyllapa aywaran tincunanpaj. Tincurcurnami macallarcur mucharan. Nircurnami wasinman pusharan. Chaychöna Jacobga tiyunta willaparan wasincho imano goyashantapis.
13 Tendo Labão ouvido as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou para casa. E contou Jacó a Labão os acontecimentos de sua viagem.
14 Llapanta willapaycuptin Labanga niran: «Gamga rasunpami canqui yawar-masë.»
14 Disse-lhe Labão: De fato, és meu osso e minha carne. E Jacó, pelo espaço de um mês, permaneceu com ele.
15 tiyun Labanga tapuran: «Dibaldilla aröshimänayquega manami camacanchu subrinö cashpayquipis. Willamay aröshimashayquipita aycata päganäpäpis.»
15 Depois, disse Labão a Jacó: Acaso, por seres meu parente, irás servir-me de graça? Dize-me, qual será o teu salário?
16 Labanpaga ishcay jipash wamrancuna caran. Mayur cajpami jutin caran Lea. Shullca cajpana jutin caran Raquel.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: Lia, a mais velha, e Raquel, a mais moça.
17 Leapa ñawincuna camarajllami caran. Raquelmi ichanga chaquipita umanyaj cuyayllapaj camaraj caran.
17 Lia tinha os olhos baços, porém Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 Jacobga Raquelta amatar cuyarmi Labanta niran: «Shullca caj wamrayqui Raquelpaj ganchis wata arupäshayqui.»
18 Jacó amava a Raquel e disse: Sete anos te servirei por tua filha mais moça, Raquel.
19 Niptin Labán niran: «Au, allimi chaynöga. Gamta goycushayqui jäpa runata goycunäpa ruquenga. Chauraga cayllachöna goyäcushun.»
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu ta dê, em vez de dá-la a outro homem; fica, pois, comigo.
20 Chaynömi Jacobga Raquelpaj aruran ganchis wata. Raquelta amatar cuyaptinmi ganchis wata arushanga manapis aycällatano päsariran.
20 Assim, por amor a Raquel, serviu Jacó sete anos; e estes lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Ganchis watata usharcuptinna Jacobga Labanta niran: «Arupänäpaj parlashanchïtaga ushashcänami. Cananga wamrayqui Raquelta goycamayna paywan majachacänäpaj.»
21 Disse Jacó a Labão: Dá-me minha mulher, pois já venceu o prazo, para que me case com ela.
22 Chayno niptin Labanga llapan rejsinacushan runacunata willachiran wamran majachacaptin rurashan fistaman shamunanpaj.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar e deu um banquete.
23 Fista caycashan chacay Labanga wamran Leata pushaparan Jacobman. Chaura Jacobga Leawan puñuran.
23 À noite, conduziu a Lia, sua filha, e a entregou a Jacó. E coabitaram.
24 Labanga wamran Lea majachacaptin Zilpa jutiyoj jipashta goycuran uywayninpaj.
24 (Para serva de Lia, sua filha, deu Labão Zilpa, sua serva.)
25 Puñushan warannin tuta Jacobga rejsircuran Lea cashanta. Chaymi Labantaga tapuran: «¿Imanirtaj chaynöga ruramashcanqui? ¡Nogaga arushcä Raquelpämi! Chauraga ¿imanirtaj engañamashcanqui?» nir.
25 Ao amanhecer, viu que era Lia. Por isso, disse Jacó a Labão: Que é isso que me fizeste? Não te servi eu por amor a Raquel? Por que, pois, me enganaste?
26 Chayno niptinmi Labán niran: «Cay nogacunachöga custumri rimëruga mayur cajrämi majachacan, chaypitarämi shullca cäga.
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra, dar-se a mais nova antes da primogênita.
27 Majachacashayquipita semänaraj goyay Leawan. Chayno goyarcuptiqui Raqueltapis goshayquimi yapay ganchis wata arupämänayqui captenga.»
27 Decorrida a semana desta, dar-te-emos também a outra, pelo trabalho de mais sete anos que ainda me servirás.
28 Chayno niptin Jacobga yapay arupänanpaj auniran. Leawan majachacashan semänarcuptin Labanga Raqueltapis goycuran Jacobta.
28 Concordou Jacó, e se passou a semana desta; então, Labão lhe deu por mulher Raquel, sua filha.
29 Papänin Labanga Raqueltapis goycuran Bilha jutiyoj jipashta uywayninpaj.
29 (Para serva de Raquel, sua filha, deu Labão a sua serva Bila.)
30 Chaypita Jacobga Raquelwanpis puñuran. Raqueltaga Leapita masmi cuyaran. Chaypita Labantaga yapay ganchis wata aruparan.
30 E coabitaram. Mas Jacó amava mais a Raquel do que a Lia; e continuou servindo a Labão por outros sete anos.
31 Tayta Dios ricaran Leata Jacob mënus cuyashanta. Chaymi paytaga yanaparan wamrayoj cananpaj. Raquelpämi ichanga wawata mana tarinanpaj camacächiran.
31 Vendo o Senhor que Lia era desprezada, fê-la fecunda; ao passo que Raquel era estéril.
32 Leaga gueshyaj ricacur gueshyacuran ollgu wamrata. Chaymi niran: «Tayta Diosmi ricamasha llaquisha caycajta. Cananga runäpis masmi cuyamanga» nir. Chayno nirmi wamranpa jutinta churaparan «Rubén» nir.
32 Concebeu, pois, Lia e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben, pois disse: O Senhor atendeu à minha aflição. Por isso, agora me amará meu marido.
33 Chaypita yapay Leapa wamran caran. Chaymi niran: «Tayta Dios ricamashami runä mënus cuyamashanta. Chaymi munasha yapay wamrayoj canäta.» Chaypitami chay wamranpa jutinta churaparan «Simeón» nir.
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho, e disse: Soube o Senhor que era preterida e me deu mais este; chamou-lhe, pois, Simeão.
34 Yapay Leapa wamran caran ollgu. Chaymi niran: «Cananga nogallawannami runä goyanga. Paypa wamranga quimsanami nogacho» nir. Chaypitami chay wamranpa jutinta churaparan «Leví» nir.
34 Outra vez concebeu Lia, e deu à luz um filho, e disse: Agora, desta vez, se unirá mais a mim meu marido, porque lhe dei à luz três filhos; por isso, lhe chamou Levi.
35 Yapaypis Leapa wamran caranraj. Chaymi niran: «Cananga Tayta Diostami alabashaj» nir. Chaypitami chay wamranpa jutinta churaparan «Judá» nir. Chay wamran cashanpitaga Leapa wamran mana carannachu.
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; então, disse: Esta vez louvarei o Senhor . E por isso lhe chamou Judá; e cessou de dar à luz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.