Atos 7
Tayta Diosninchi Isquirbichishan (QUB) vs NVT
1 Chaura mas mandaj cüraga Estebanta tapuran: «¿Rasunpachu cay runacuna nishanno rimashcanqui?» nir.
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Estebanna niran: «Wiyamay taytacuna. Unay awilunchi Abraham manaraj Haranman aywacuptillanmi munayniyoj Tayta Diosga Mesopotamiacho yuriparan.
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 Yuriparcur niran: ‹Tiyaycashayqui marcata, llapan castayquicunata cachaycur aywacuy tiyanayquipaj ricachinäpaj caycajman.›
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Chaura Abrahamga Mesopotamiapita Harán marcaman aywacuran. Papänin wañucuptinnami Abrahamtaga Tayta Dios pushamuran cay tiyaycashanchi partiman.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Cayman chayachimorga quiquinpa cananpaj chacrata manami ricachiranchu. Wamran manaraj captinpis Tayta Dios auniran chay partita payta goycunanpaj, chaypitaga wamrancunapäna cananpaj.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Tayta Diosga Abrahamta musyachiran paypita mirajcuna juc-lä nasyuncho chuscu pachac (400) watayaj uyway car ñacananpaj cashanta.
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Chaynöpis Tayta Dios niran: ‹Ñacachej nasyun runacunataga castigashämi. Gampita miraj runacunatami ichanga jorgacamushaj cay particho sirbimänanpaj.›
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Chayno Tayta Dios conträtu rurashan mana gongacänanpaj Abrahamta señalacachiran. Abrahampis wamran Isaacta señalaran pusaj junajyoj caycaptin. Isaacpis wamran Jacobta señalaran. Jacobpis chunca ishcay wamrancunata señalaran. Paycunami Israelcunapa unay caj awiluncuna caran.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 «Jacobpa wamrancunaga chiquirmi wauguin Josëta Egiptuman apacunanpaj ranticaycäriran. Ichanga juc-lächöpis Josëtaga Tayta Dios yanapaycaranmi.
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Paytaga ñacaycunapita jorguran. Yachaj cananpaj yanaparan. Yachaj captinmi Egiptupa faraonnenga Josëta churaran palasyuncho caj runacunapa mandajnin cananpaj, nasyuntapis mandäshinanpaj.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 «Chay wichanga fiyupa muchuy caran Egipto nasyuncho y Canaanchöpis. Chaymi awilunchïcuna micunanpaj micuy mana caranchu.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Egiptucho micuy cashanta mayar Jacobga wamrancunata cacharan micuy rantej. Chay wamrancunaga caran unay awilunchïcunami.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Yapay micuy rantej cutiptinmi ichanga José willaran ‹wauguiquimi caycä› nir. Wauguincunawan tincushanta mayar faraonpis rejsiran Josëpa castancunata.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Chaypitana Josëga Egiptuman gayachiran papäninta, llapan castancunata. Chaura Egiptuman chayajcunaga caran ganchis chunca pichgan (75) runacunami.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Chaynöpami Jacobga Egiptumanna tiyaj aywacuran. Chaychöna Jacobpis wamrancunapis wañucuran.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Wañuptin paycunataga pampananpaj aparan Shequemman. Chaytaga achca guellaywanmi Abraham unayna rantiran Hamorpa wamrancunapita.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 «Abrahampita mirajcunata jorgunanpaj Tayta Dios aunishan wallcana pishiptin Israelcunaga Egiptucho aypallamanna mirasha caran.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Chay wichan Egiptuchöga juc faraonna yaycuran. Payga manami musyarannachu pï José cashantapis.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Chaymi unay castanchïcunata llullapayllapa fiyupa ñacachiran. Israelcuna mirananta mana munaywanmi ollgu wamran yurejcunataga wañucunanpaj cachaycachiran.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Chay wichan Moisés yuriran. Payga cuyayllapaj wamrami caran. Chaymi maman-taytanpis quimsa quilla pacayllapa uywacuran.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Chaypitaga wañucunanpaj cachaycuptinna faraonpa jipash wamran shuntarcur wamrachacuran.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Chaynöpami Moisesga Egipto runacuna estudyashanta yachacuran. Yarpaysapa carmi imatapis alli ruraj, alli rimaj.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 «Chaypita chuscu chunca (40) watayoj caycar Moisés shacyäcuran Israel-masincunata watucoj aywananpaj.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Watucoj chayar tariran Egipto runa Israel-masinta magaycajta. Moisesga castanta washashancho Egipto runata wañuycachiran.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Moisesga yarparan: ‹Israel-masëcunaga tantiyacongachari ñacaycashanpita jorgunäpaj Tayta Dios cachamashanta› nir. Chaypis castancunaga mana tantiyacuranchu.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Egipto runata wañuchishan warannin yapay cutir Israel-masincuna quiquin-puralla pillyaycajtana tariran. Paycunata raquir niran: ‹Chay castalla caycarga ¿imanirtaj pillyanqui?›
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 Chaura magaj cäga Moisesta tangarir niran: ‹¿Pitaj gamtaga churasha-cashunqui mandajnë, jueznë canayquipaj?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 ¿Ganyan Egipto runata wañuchishayquinöchu wañuchimayta munaycanqui?›
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Niptin Moisesga Madianman gueshpir aywacuran. Chaychöga gorpay-tucullar tiyacuran. Chaycho majachacaptinnami ishcay wamrancuna caran.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 «Chuscu chunca (40) watana goyaycashancho Moisés aywaran chunyaj Sinaí punta chaquinman. Chaychömi Diospa anjilnin yuriparan shira rataycajcho.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Chaura Moisesga fiyupa almirasha car manchapayllapa witiran. Yaycuycaptin Tayta Dios nimuran:
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‹Nogaga caycä unay awiluyquicunapa Diosninmi. Abrahampa, Isaacpa, Jacobpa Diosninmi caycä.› Chayno niptin Moisés manchacur sicsicyashpan ricäriytapis mana munaranchu.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Chaynöpis Tayta Dios niran: ‹Cay partichöga nogami caycä. Rispitamashpayqui llanguiquita jorguy.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Nogaga ricashcämi acrashä Israel runacunata Egipto runacuna fiyupa ñacaycächishanta. Llaquicur mañacamashantapis wiyashcämi. Chaymi paycunata jorgamunäpaj urämushcä. Chaymi gamtana Egiptuman cachashayqui.›
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 «Moisesta ‹¿Pitaj gamtaga churasha-cashunqui mandajnë, jueznë canayquipaj?› nisha caycaptinpis Diosga cachasha salbajnin cananpaj, mandajnin cananpämi. Shiracho yuriparcur Diospa anjilnenga cacharan Israelcunata Egiptupita jorgamunanpämi.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Chaymi Moisesga Egiptuman aywaycur unay castanchi Israelcunata jorgamuran. Jinan Egiptuchöpis, Puca Lamarchöpis milagrucunata ruraran. Chunyaj chaqui jircachöpis chuscu chunca (40) watantin milagrucunata ruraran.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Moisesmi niran: ‹Tayta Diosmi quiquiquicunapita juc runata churangapaj nogano profëta cananpaj. Payta gamcuna wiyacunqui.›
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Chunyaj jirca Sinaïcho Israelcuna goturpaycaptin Moisesmi anjilpa maquinpita Tayta Diospa mandamintuncunata chasquiran noganchïta willapämänanchïpaj. Chay mandamintucunaga caran Tayta Dios munashanno alli cawananchïpämi.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 «Ichanga Moisés nishanta unay castanchïcuna manami wiyacuranchu. Chaymi Egipto nasyunman cuticuyta munaran.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Aarontanami unay castanchïcunaga niran: ‹Egiptupita jorgamajninchi Moisesga manami yurimunchu. Manami musyanchïchu ima päsashantapis. Chaymi cananga gam rurapämay dioscunata ñaupanchïta aywar pushamänanchïpaj.›
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Chaura goripita ruraparan töru-nirajta. Nircur chay ïdulunta adurarna uywacunata rupachiran. Fistatapis cushicuyllawan ruraran.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Chayno ruraptin Tayta Diosga witicuriran. Intita, quillata, goyllarcunata adurananpaj camacächiran. Chaymi profëtacuna isquirbishanchöpis cayno niycan:
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Chaypa ruquenga maypa aywarpis Moloc diospaj rurashayqui toldunta purichishcanqui.
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 «Chunyaj chaqui jircacho unay castanchïcunaga Tayta Dioswan Tincunan Toldu rurashanta purichiran. Chay Toldutaga ruraran Moisesta Tayta Dios ricachishannöllami.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Tolduta apacurcur unay castanchïcunataga Tayta Dios acrashan nasyunman Josuëmi pusharan. Chaynöpa cay marcanchïpita llapan jäpa runacunata garguran. Garguriptenga castanchïcunallapäna cay nasyun ricacuran. Paycunaga ray David cashan wichancamami toldullacho Tayta Diosta aduraran.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Tayta Diosga Davidta amatarmi cuyaran. Chaymi Davidga niran ‹Jacobpita mirajcuna adurashunayquipaj wasita rurachipäshayqui› nir.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Chaypis Davidpa wamran Salomonrämi Diospa Templuntaga rurachiran.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Ichanga Tayta Dios manami tiyanchu runa rurashan wasicunacho. Chaymi profëtanwanpis willacachiran:
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 « ‹Syëluga jamacunämi.
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 ¿Syëlupis pachapis manachu noga rurashallä caycan?›
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 «Gamcunaga mana wiyacoj rinriynajmi canqui. Llutan ruraycunallapaj yarpanqui. Unay castayquicunanöllami Espíritu Santupa contran carcaycanqui.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Unay castanchïcunapis Tayta Diospa profëtancunata chiquir magaran. ‹Tayta Dios acrashan Cristo shamongami› nir willacuptinpis wañuchiran. Tayta Dios acrashan Cristo chayamuptinnaga contran jatarir paytapis wañuchishcanqui.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Laycunataga gamcuna manami chasquicushcanquichu anjilcunawan apachimusha caycaptinpis.»
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Esteban chayno niptenga fiyupa ollgucarcärir quiruntapis uchuranraj. Chaymi fiyupa rabyar ushariyta munaran. Estebanta wañuchishan|src="CN02154B.TIF" size="span" loc="Acts 7.54" ref="Hech. 7.54–60"
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Estebannami Espíritu Santupa munaynincho car janajpa ricärishancho ricaran Tayta Dios munayniyoj car achicyaypa achicyaycämojta, Jesuspis derëchu caj-läduncho caycämojta.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Chaymi Esteban niran: «¡Ricay! Syëlu quicharaycämun. Munayniyoj Jesuspis Tayta Diospa derëchu caj-läduncho caycämun.»
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Niptin ollgur rinrincunata chapacurcuran. Jinan öra Estebanta llapan aptacarcäriran.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Nircur siudä cantunman apaycur wacpita-caypita sajmaran. Chay runacunaga jacurashancunata Saulo jutiyoj mösuta paytacuran.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Sajmarcaycaptin Estebanga mañacur niran: «Tayta Jesús, almäta shuntacullay.»
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Gongurpacuycur sinchipa Esteban niran: «Tayta, cay runacunapa juchanta ama yarparaychu.»
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.