Atos 7

Tayta Diosninchi Isquirbichishan (QUB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Chaura mas mandaj cüraga Estebanta tapuran: «¿Rasunpachu cay runacuna nishanno rimashcanqui?» nir.
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Estebanna niran: «Wiyamay taytacuna. Unay awilunchi Abraham manaraj Haranman aywacuptillanmi munayniyoj Tayta Diosga Mesopotamiacho yuriparan.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 Yuriparcur niran: ‹Tiyaycashayqui marcata, llapan castayquicunata cachaycur aywacuy tiyanayquipaj ricachinäpaj caycajman.›
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Chaura Abrahamga Mesopotamiapita Harán marcaman aywacuran. Papänin wañucuptinnami Abrahamtaga Tayta Dios pushamuran cay tiyaycashanchi partiman.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Cayman chayachimorga quiquinpa cananpaj chacrata manami ricachiranchu. Wamran manaraj captinpis Tayta Dios auniran chay partita payta goycunanpaj, chaypitaga wamrancunapäna cananpaj.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Tayta Diosga Abrahamta musyachiran paypita mirajcuna juc-lä nasyuncho chuscu pachac (400) watayaj uyway car ñacananpaj cashanta.
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Chaynöpis Tayta Dios niran: ‹Ñacachej nasyun runacunataga castigashämi. Gampita miraj runacunatami ichanga jorgacamushaj cay particho sirbimänanpaj.›
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Chayno Tayta Dios conträtu rurashan mana gongacänanpaj Abrahamta señalacachiran. Abrahampis wamran Isaacta señalaran pusaj junajyoj caycaptin. Isaacpis wamran Jacobta señalaran. Jacobpis chunca ishcay wamrancunata señalaran. Paycunami Israelcunapa unay caj awiluncuna caran.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 «Jacobpa wamrancunaga chiquirmi wauguin Josëta Egiptuman apacunanpaj ranticaycäriran. Ichanga juc-lächöpis Josëtaga Tayta Dios yanapaycaranmi.
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Paytaga ñacaycunapita jorguran. Yachaj cananpaj yanaparan. Yachaj captinmi Egiptupa faraonnenga Josëta churaran palasyuncho caj runacunapa mandajnin cananpaj, nasyuntapis mandäshinanpaj.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 «Chay wichanga fiyupa muchuy caran Egipto nasyuncho y Canaanchöpis. Chaymi awilunchïcuna micunanpaj micuy mana caranchu.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Egiptucho micuy cashanta mayar Jacobga wamrancunata cacharan micuy rantej. Chay wamrancunaga caran unay awilunchïcunami.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Yapay micuy rantej cutiptinmi ichanga José willaran ‹wauguiquimi caycä› nir. Wauguincunawan tincushanta mayar faraonpis rejsiran Josëpa castancunata.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Chaypitana Josëga Egiptuman gayachiran papäninta, llapan castancunata. Chaura Egiptuman chayajcunaga caran ganchis chunca pichgan (75) runacunami.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Chaynöpami Jacobga Egiptumanna tiyaj aywacuran. Chaychöna Jacobpis wamrancunapis wañucuran.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Wañuptin paycunataga pampananpaj aparan Shequemman. Chaytaga achca guellaywanmi Abraham unayna rantiran Hamorpa wamrancunapita.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 «Abrahampita mirajcunata jorgunanpaj Tayta Dios aunishan wallcana pishiptin Israelcunaga Egiptucho aypallamanna mirasha caran.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Chay wichan Egiptuchöga juc faraonna yaycuran. Payga manami musyarannachu pï José cashantapis.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Chaymi unay castanchïcunata llullapayllapa fiyupa ñacachiran. Israelcuna mirananta mana munaywanmi ollgu wamran yurejcunataga wañucunanpaj cachaycachiran.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Chay wichan Moisés yuriran. Payga cuyayllapaj wamrami caran. Chaymi maman-taytanpis quimsa quilla pacayllapa uywacuran.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Chaypitaga wañucunanpaj cachaycuptinna faraonpa jipash wamran shuntarcur wamrachacuran.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Chaynöpami Moisesga Egipto runacuna estudyashanta yachacuran. Yarpaysapa carmi imatapis alli ruraj, alli rimaj.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 «Chaypita chuscu chunca (40) watayoj caycar Moisés shacyäcuran Israel-masincunata watucoj aywananpaj.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Watucoj chayar tariran Egipto runa Israel-masinta magaycajta. Moisesga castanta washashancho Egipto runata wañuycachiran.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Moisesga yarparan: ‹Israel-masëcunaga tantiyacongachari ñacaycashanpita jorgunäpaj Tayta Dios cachamashanta› nir. Chaypis castancunaga mana tantiyacuranchu.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Egipto runata wañuchishan warannin yapay cutir Israel-masincuna quiquin-puralla pillyaycajtana tariran. Paycunata raquir niran: ‹Chay castalla caycarga ¿imanirtaj pillyanqui?›
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 Chaura magaj cäga Moisesta tangarir niran: ‹¿Pitaj gamtaga churasha-cashunqui mandajnë, jueznë canayquipaj?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 ¿Ganyan Egipto runata wañuchishayquinöchu wañuchimayta munaycanqui?›
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Niptin Moisesga Madianman gueshpir aywacuran. Chaychöga gorpay-tucullar tiyacuran. Chaycho majachacaptinnami ishcay wamrancuna caran.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 «Chuscu chunca (40) watana goyaycashancho Moisés aywaran chunyaj Sinaí punta chaquinman. Chaychömi Diospa anjilnin yuriparan shira rataycajcho.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Chaura Moisesga fiyupa almirasha car manchapayllapa witiran. Yaycuycaptin Tayta Dios nimuran:
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 ‹Nogaga caycä unay awiluyquicunapa Diosninmi. Abrahampa, Isaacpa, Jacobpa Diosninmi caycä.› Chayno niptin Moisés manchacur sicsicyashpan ricäriytapis mana munaranchu.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 Chaynöpis Tayta Dios niran: ‹Cay partichöga nogami caycä. Rispitamashpayqui llanguiquita jorguy.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Nogaga ricashcämi acrashä Israel runacunata Egipto runacuna fiyupa ñacaycächishanta. Llaquicur mañacamashantapis wiyashcämi. Chaymi paycunata jorgamunäpaj urämushcä. Chaymi gamtana Egiptuman cachashayqui.›
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 «Moisesta ‹¿Pitaj gamtaga churasha-cashunqui mandajnë, jueznë canayquipaj?› nisha caycaptinpis Diosga cachasha salbajnin cananpaj, mandajnin cananpämi. Shiracho yuriparcur Diospa anjilnenga cacharan Israelcunata Egiptupita jorgamunanpämi.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Chaymi Moisesga Egiptuman aywaycur unay castanchi Israelcunata jorgamuran. Jinan Egiptuchöpis, Puca Lamarchöpis milagrucunata ruraran. Chunyaj chaqui jircachöpis chuscu chunca (40) watantin milagrucunata ruraran.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Moisesmi niran: ‹Tayta Diosmi quiquiquicunapita juc runata churangapaj nogano profëta cananpaj. Payta gamcuna wiyacunqui.›
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Chunyaj jirca Sinaïcho Israelcuna goturpaycaptin Moisesmi anjilpa maquinpita Tayta Diospa mandamintuncunata chasquiran noganchïta willapämänanchïpaj. Chay mandamintucunaga caran Tayta Dios munashanno alli cawananchïpämi.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 «Ichanga Moisés nishanta unay castanchïcuna manami wiyacuranchu. Chaymi Egipto nasyunman cuticuyta munaran.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Aarontanami unay castanchïcunaga niran: ‹Egiptupita jorgamajninchi Moisesga manami yurimunchu. Manami musyanchïchu ima päsashantapis. Chaymi cananga gam rurapämay dioscunata ñaupanchïta aywar pushamänanchïpaj.›
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Chaura goripita ruraparan töru-nirajta. Nircur chay ïdulunta adurarna uywacunata rupachiran. Fistatapis cushicuyllawan ruraran.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Chayno ruraptin Tayta Diosga witicuriran. Intita, quillata, goyllarcunata adurananpaj camacächiran. Chaymi profëtacuna isquirbishanchöpis cayno niycan:
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Chaypa ruquenga maypa aywarpis Moloc diospaj rurashayqui toldunta purichishcanqui.
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 «Chunyaj chaqui jircacho unay castanchïcunaga Tayta Dioswan Tincunan Toldu rurashanta purichiran. Chay Toldutaga ruraran Moisesta Tayta Dios ricachishannöllami.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Tolduta apacurcur unay castanchïcunataga Tayta Dios acrashan nasyunman Josuëmi pusharan. Chaynöpa cay marcanchïpita llapan jäpa runacunata garguran. Garguriptenga castanchïcunallapäna cay nasyun ricacuran. Paycunaga ray David cashan wichancamami toldullacho Tayta Diosta aduraran.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Tayta Diosga Davidta amatarmi cuyaran. Chaymi Davidga niran ‹Jacobpita mirajcuna adurashunayquipaj wasita rurachipäshayqui› nir.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Chaypis Davidpa wamran Salomonrämi Diospa Templuntaga rurachiran.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Ichanga Tayta Dios manami tiyanchu runa rurashan wasicunacho. Chaymi profëtanwanpis willacachiran:
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 « ‹Syëluga jamacunämi.
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 ¿Syëlupis pachapis manachu noga rurashallä caycan?›
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 «Gamcunaga mana wiyacoj rinriynajmi canqui. Llutan ruraycunallapaj yarpanqui. Unay castayquicunanöllami Espíritu Santupa contran carcaycanqui.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Unay castanchïcunapis Tayta Diospa profëtancunata chiquir magaran. ‹Tayta Dios acrashan Cristo shamongami› nir willacuptinpis wañuchiran. Tayta Dios acrashan Cristo chayamuptinnaga contran jatarir paytapis wañuchishcanqui.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Laycunataga gamcuna manami chasquicushcanquichu anjilcunawan apachimusha caycaptinpis.»
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Esteban chayno niptenga fiyupa ollgucarcärir quiruntapis uchuranraj. Chaymi fiyupa rabyar ushariyta munaran. Estebanta wañuchishan|src="CN02154B.TIF" size="span" loc="Acts 7.54" ref="Hech. 7.54–60"
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Estebannami Espíritu Santupa munaynincho car janajpa ricärishancho ricaran Tayta Dios munayniyoj car achicyaypa achicyaycämojta, Jesuspis derëchu caj-läduncho caycämojta.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Chaymi Esteban niran: «¡Ricay! Syëlu quicharaycämun. Munayniyoj Jesuspis Tayta Diospa derëchu caj-läduncho caycämun.»
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Niptin ollgur rinrincunata chapacurcuran. Jinan öra Estebanta llapan aptacarcäriran.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 Nircur siudä cantunman apaycur wacpita-caypita sajmaran. Chay runacunaga jacurashancunata Saulo jutiyoj mösuta paytacuran.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Sajmarcaycaptin Estebanga mañacur niran: «Tayta Jesús, almäta shuntacullay.»
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Gongurpacuycur sinchipa Esteban niran: «Tayta, cay runacunapa juchanta ama yarparaychu.»
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.