1 Reis 22

Tayta Diosninchi Isquirbichishan (QUB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Siria runacunawan Israelcunaga quimsa watana manana pillyaranchu.
1 Três anos se passaram sem lutas entre a Síria e Israel.
2 Quimsa watachöga Judäpa raynin Josafat aywaran Israelpa raynin Acabta watucoj.
2 No terceiro ano, Josafá, rei de Judá, veio ter com o rei de Israel.
3 Chaura Israelpa raynin Acabga munaynincho caycaj mandajcunata niran: «Gamcunaga musyaycanquimi Galaadcho caycaj Ramotga noganchïpa chacranchi cashanta. ¿Imanirtaj imallatapis mana rurashwanchu Siria runacunapa rayninpa munayninpita guechunanchïpaj?»
3 Este tinha dito aos seus servos: Sabeis porventura que Ramot de Galaad é nossa, e que nós temos descuidado de retomá-la do rei da Síria?
4 Acabga Josafat-ta tapuran: «¿Pillyaj aywäshimanquimanchu Galaadcho caycaj Ramotman?» nir.
4 E disse a Josafá; Queres vir comigo à guerra contra Ramot de Galaad? Josafá respondeu: Farei o que fizeres: meu povo fará o que fizer o teu, e minha cavalaria fará o que fizer a tua.
5 Manaraj aywar ichanga tapucushun Tayta Dios ima nishantapis» nir.
5 E continuando a falar ao rei de Israel, Josafá ajuntou: Consulta antes de tudo, eu te peço, o oráculo do Senhor.
6 Israelpa raynenga profëtacunata shuntaran. Paycuna caran chuscu pachacno (400). Nircur paycunata tapucuran: «Galaadcho caycaj Ramotman ¿pillyaj yaycöcunamanchu u manachu?» nir.
6 O rei de Israel, tendo reunido os profetas, que eram em número de quatrocentos, perguntou-lhes: Devo eu ir atacar Ramot de Galaad, eu devo-me abster? Eles responderam: Vai; o Senhor a entregará nas mãos do rei.
7 Chaypis Josafatga tapuranraj: «Caychöga ¿manachu mas can Tayta Diospa profëtan? Captenga paytapis tapucushunraj» nir.
7 Mas Josafá replicou: Haverá porventura algum outro profeta do Senhor por aqui, a quem possamos consultar?
8 Chaura Israelpa raynenga Josafat-ta niran: «Mas juc caycanrämi. Paywanpis Tayta Diosta tapucushwanmi. Payga Imlapa wamran Micaiasmi. Payga imaypis mana allillatami willaman. Chaypitami chiquë.»
8 Sim, respondeu o rei de Israel, há ainda outro por quem poderíamos consultar o Senhor; mas eu o detesto, porque ele não profetiza jamais o bem, e sim sempre o mal: é Miquéias, filho de Jemla. Josafá disse: Não fale o rei assim.
9 Israelpa raynenga jinan öra mandaj suldärunta gayarcur niran: «¡Canan öra shamuchun Imlapa wamran Micaías!» nir.
9 Chamou então o rei de Israel um eunuco e deu-lhe esta ordem: Traze-me aqui depressa Miquéias, filho de Jemla.
10 Israelpa rayninpis, Judäpa raynin Josafatpis carcaycaran ray cay röpan jatisha. Paycunaga jamarpaycaran sillunnincunacho, Samariaman yaycuna puncu pampacho. Llapan profëtacunaga willacur rimarcaycaran.
10 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, sentaram cada um no seu trono, revestidos de suas insígnias reais, na praça que está à entrada da porta de Samaria, e todos os profetas profetizavam diante deles.
11 Quenaanapa wamran profëta Sedequiasga fyërrupita ruracurcusha caran wagracunata. Nircur gayacuypa niycaran: «¡Tayta Diosga caynömi nin: ‹Cay wagracunawanmi Siria runacunaman yaycorga ushajpaj wañuchinqui!› »
11 Sedecias, filho de Canaana, fez para si uns chifres de ferro, e disse: Eis o que diz o Senhor: com estes chifres ferirás os sírios até que sejam exterminados.
12 Llapanpis profëtacunaga nircaycaran: «Galaadcho caycaj Ramotman pillyaj yaycushpayqui llapantami binsinquipaj. Chay siudätaga Tayta Diosmi munayniquichöna cananpaj goycushunquipaj.»
12 E todos os profetas profetizavam da mesma maneira, dizendo: Sobe a Ramot de Galaad: serás vencedor, porque o Senhor entregará a cidade nas mãos do rei.
13 Micaiasta gayaj aywaj cachaga chayaycur niran: «Tapucuptin llapanpis profëtacunaga alli willapallatami willasha raytaga. Chaymi gampis waquin nishannölla allillata willaycunqui ari.»
13 Entretanto, o mensageiro que fora buscar Miquéias dizia-lhe: Os profetas são unânimes em predizer a vitória do rei. Que o teu oráculo seja conforme o deles. Predize bom êxito.
14 Chayno niptin profëta Micaías niran: «¡Nogaga Tayta Diospa jutinchömi jurä: Tayta Dios nimashallantami rimashäga!»
14 Miquéias, porém, respondeu: Por Deus que eu só direi o que o Senhor me disser.
15 Micaiasga aywar chayaran ray cajman. Chaura ray tapuran: «Micaías, Galaadcho caycaj Ramotman ¿pillyaj yaycöcunamanchu u manachu?» nir.
15 Quando ele se apresentou ao rei, este disse-lhe: Miquéias, devemos nós ir atacar Ramot de Galaad, ou não? Vai, respondeu Miquéias, serás vencedor; o Senhor a entregará nas mãos do rei.
16 Chaura rayga niran: «¿Ayca cutitaj nishayqui Tayta Diospa jutincho rasun cajllata willamänayquipaj?»
16 O rei disse-lhe: Quantas vezes será preciso conjurar-te a que só digas a verdade em nome do Senhor?
17 Chaura Micaiasga niran:
17 Ao que Miquéias respondeu: Vejo todo o Israel espalhado pelas montanhas como um rebanho sem pastor. O Senhor disse: Essa gente não tem um guia; volte cada um em paz para a sua casa!
18 Chaura Israelpa raynenga Judäpa raynin Josafat-ta niran: «¿Nogaga manachu nishcä? Cay runaga manami imaypis allitaga willamanchu. Chaypa ruquenga mana allicunallatami niman.»
18 O rei de Israel disse a Josafá: Não te disse eu que ele nunca profetiza o bem, mas sempre o mal?
19 Chayno nishanpita Micaías niran: «Gam chayno nishayquipita, Tayta Dios nishanta wiyay: Sillunnincho jamaraycajtami Tayta Diosta ricashcä, syëlucho caycaj suldärucunatapis derëchu caj läduncho ichoj caj läduncho ichirpaycajta.
19 Miquéias replicou: Ouve o oráculo do Senhor: Eu, vi o Senhor sentado no seu trono e todo o exército dos céus ao redor dele, à direita e à esquerda.
20 Chaycho carcaycajta Tayta Diosga tapusha: ‹¿Piraj aywanman Acabta yachachinanpaj Galaadcho caycaj Ramotman yaycunanpaj, yaycorga chaycho wañunanpaj?› Chayno tapuptinmi waquenga niran jucno waquinna mas jucno.
20 O Senhor disse: Quem seduzirá Acab, para que ele suba e pereça em Ramot de Galaad? Um disse uma coisa e outro, outra.
21 Chayno caycaptin juc espíritu Tayta Diospa ñaupanman yurircur niran pay imanöpapis llullapar shacyächinanpaj. Chaura Tayta Dios tapuran imano rurananpaj cashantapis.
21 Então um espírito adiantou-se e apresentou-se diante do Senhor, dizendo: Eu irei seduzi-lo. O Senhor perguntou: De que modo?
22 Chaura chay espíritu niran: ‹Nogami aywashaj raypa llapan profëtancunapa shiminman llullacachinäpaj.› Chaura Tayta Diosga niran: ‹Allimi chayno llullacachiptiquega. Gam ayway chayno ruranayquipaj.›
22 Ele respondeu: Irei e serei um espírito de mentira na boca de seus profetas. - É isto, replicou o Senhor. Conseguirás seduzi-lo. Vai e faze como disseste.
23 Cananga musyanquinami llapan profëtayquicunapa shiminman Tayta Dios llulla espirituta cachamushanta. Tayta Diosmi mayna camacächisha gam wañunayquipaj.»
23 O Senhor pôs um espírito de mentira na boca de todos os profetas aqui presentes, mas é a tua perda que o Senhor decretou.
24 Chaura Quenaanapa wamran Sedequiasga Micaiasta shimicho lagyaran «¿Imanöpataj nogapitaga shamusha Tayta Diospa Espiritun gamta willashunayquipaj?» nir.
24 Nesse momento, Sedecias, filho de Canaana, aproximou-se de Miquéias e deu-lhe uma bofetada, dizendo: Por onde saiu de mim o espírito do Senhor para falar a ti?
25 Chaura Micaiasga niran: «Wasincaylla pacacur purir-rämi mayanquipäga.»
25 Tu o verás, respondeu Miquéias, no dia em que fores de quarto em quarto para te esconder.
26 Chayno niptin Israelpa raynenga niran: «¡Micaiasta charircärir prësu apay siudäpa mandajnin Amón cajman, wamrä Joás caycashanman!
26 Então o rei de Israel ordenou: Prende Miquéias; leva-o à casa de Amon, governador da cidade, e de Joás, filho do rei.
27 Paycunata willanqui carsilman wichgananpaj. Micuytapis yacutapis ichic-ichiclla yawachichun noga guërrapita sänu cutimunäcama.»
27 Dize-lhes: Esta é a ordem do rei: Metei este homem na prisão e alimentai-o com um pão de miséria, até que eu volte são e salvo.
28 Micaiasga mastapis niranraj:
28 Ao que respondeu Miquéias: Se voltares são e salvo, será um sinal de que o Senhor não falou por mim. E ajuntou: Ouvi, povo, tudo isso!
29 Chaypitanaga Israelpa rayninwan Judäpa raynin Josafatga aywaran Galaadcho caycaj Ramotman.
29 O rei de Israel subiu com Josafá, rei de Judá, a Ramot de Galaad.
30 Israelpa raynenga Josafat-ta niran: «Nogaga pillyaman yaycushaj juc röpata jaticurcurmi. Gamna ray cay röpayqui jatishalla yaycunqui.»
30 Disse-lhe: Vou disfarçar-me para ir ao combate; tu, porém, conserva as tuas vestes. E o rei de Israel disfarçou-se antes de entrar em combate.
31 Siriapa raynenga pillyapaj caj carrëtacho aywajcunapa mandajnin quimsa chunca ishcay (32) capitancunata mayna nisha caran: «Israelpa raynillanta wañuchinquega. Chaypita cajtaga ama pitapis wañuchinquichu» nir.
31 Ora, o rei da Síria tinha dado aos seus trinta e dois chefes de carros a seguinte ordem: Não atacareis ninguém, pequeno ou grande, mas unicamente o rei de Israel.
32 Carrëtacunacho aywajpa mandajnin capitancuna Josafat-ta ricärerga yarparan pay Israelpa raynin cashanta. Chaymi curalacaycäriran. Chaura Josafatga gayacuran yanapänanpaj.
32 Os chefes de carros, tendo visto Josafá, disseram entre si: Aquele é seguramente o rei de Israel. E o atacaram. Josafá soltou o seu grito {de guerra},
33 Chaura paycuna rejsircäriran Israelpa raynin mana cashanta. Chaymi gatircaycashancho cachaycäriran.
33 e os chefes de carros, vendo que não era o rei de Israel, afastaram-se dele.
34 Chay öra juc suldäru Israelcunaman llutalla lëchanta jitaran. Nishanga Israelpa raynin Acabta chayaycachiran wañunanpaj. Lëchaga yaycuran cuerpuncunata chapacunanpaj watacushan jäcurajpa. Chaura payga carrëtanta manijaycajta niran: «Ticrashun. Pillyapita jorgamay. Fiyupami lëchawan chayaycachimasha.» Flëchata jitaj suldärucuna|src="HK00192B.TIF" size="col" loc="1Kings 22.34" ref="1Rey. 22.34"
34 Nesse momento, estirando um homem o seu arco ao acaso, feriu o rei de Israel entre as junturas da couraça. O rei disse ao condutor de seu carro: Volta a rédea, leva-me para fora do campo de batalha, porque estou ferido.
35 Chay junaj pillyaga fiyupa caran. Chay pillyachöga rayta carrëtancho ichirpaycächiran. Lëcha yaycushanpa mana chawaypa yawarga fiyupa aywaycaran. Carrëtanpa guepanpapis jutuycaranraj. Chaymi tardipaypanaga wañuran.
35 Mas o combate foi naquele dia tão violento, que o rei teve que ficar de pé em seu carro diante dos sírios. Morreu ao cair da tarde. O sangue corria de sua ferida e inundava o seu carro.
36 Inti yagaycaptinnaga llapan suldärucuna willanacuran: «¡Cada-ünunchi cuticushun tiyashanchïman, marcanchïman-cama.
36 Ao pôr-do-sol, ouviu-se um clamor que corria por todo o exército: Volte cada um para a sua cidade e para a sua casa!
37 Rayga wañushanami!» nir.
37 Morreu o rei! Levaram-no para Samaria e enterraram-no ali.
38 Carrëtantana mayllaran Samariacho ishtanqui caycajcho, cuerpunwan gänapacoj jipashcuna bäñacunancho. Acabpa yawarninta allgucuna lajwaran. Chaynöpami Tayta Dios willacachishan cumliran.
38 Quando lavaram o carro na piscina de Samaria, os cães lamberam o sangue do rei, e as prostitutas banhavam-se ali, conforme o oráculo do Senhor.
39 Acab ima rurashancunapis, llapan willapancunapis, palasyuta marfilpita adurnachishan, siudäcunata aruchishanpis isquirbiraycan Israelcunapa raynincunapa acta librunchömi.
39 O resto da história de Acab, suas ações, o palácio de marfim que construiu, as cidades que edificou, tudo isso se acha consignado no livro das Crônicas dos reis de Israel.
40 Acab wañuptin ruquin ray caran wamran Ocozías jutiyojna.
40 Acab adormeceu com os seus pais, e seu filho Ocozias sucedeu-lhe no trono.
41 Acab Israelcho chuscu wata ray caycaptin Asapa wamran Josafat Judäpa raynin cayta gallaycuran.
41 No quarto ano de Acab, rei de Israel, Josafá, filho de Asa, tornou-se rei de Judá.
42 Chay öra pay caycaran quimsa chunca pichgan (35) watayoj. Jerusalencho ray caran ishcay chunca pichgan (25) wata. Mamanpa jutin caran Azuba. Paynami caran Silhipa wamran.
42 Tinha trinta e cinco anos quando começou a reinar, e reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. Sua mãe chamava-se Azuba, filha de Salai.
43 Josafatga papänin Asano allillata ruraran. Payga Tayta Diosta wiyacuran. Chaypis, runacuna ïdulucunata aduranan capillacunata, chaycho uywacunata pishtar rupachinanta, insinsuta saumachinacunatapis mana illgächiranchu.
43 Andou em todos os caminhos de Asa, seu pai, e não se desviou deles. Fez o que é bom aos olhos do Senhor.
44 Josafatga Israelpa rayninwan jauca goyänanpaj alli parlacuran.
44 Todavia, não desapareceram os lugares altos, onde o povo continuava sacrificando e queimando incenso.
45 Paypa waquin caj willapancuna, almiraypäta rurashancunapis, guërracho cashancunapis isquirbiraycan Judäpa raynincunapa acta librunchömi.
45 Josafá viveu em paz com o rei de Israel.
46 Josafatmi nasyunninpita garguran ïdulucunata adurar ollgu-pura warmiwanno cacojcunata. Paycunaga carcaycaran papänin Asa ray cashan wichanpita-pachami.
46 O resto da história de Josafá, seus grandes feitos e suas campanhas, tudo se acha consignado no livro das Crônicas dos reis de Judá.
47 (Chay wichan Edomchöga manami caranchu ray. Prefectullami caran.)
47 Expulsou da terra as prostitutas {sagradas} que ainda restavam do tempo de seu pai.
48 Josafatga Tarsis büquicunatapis rurachiran Ofirpita lamar jananpa gorita apamunanpaj. Ichanga aywashpan büquincuna mana chayaranchu. Ezión-gebercho paquir-ushacaran.
48 Não havia então rei em Edom, mas um governador que exercia as funções de rei.
49 Chaymi Acabpa wamran Ocoziasga Josafat-ta niran «Lamarpa puriyta yachaj uywayniquicunawan nogapa uywaynëcuna lamarpa aywachun» nir. Ichanga Josafat mana munarannachu.
49 Josafá construiu um navio de Társis para ir buscar ouro em Ofir. Mas não pôde ir, porque o seu navio naufragou em Asiongaber.
50 Josafat wañuycuptinnami unay caj awilun Davidpa siudäninman pampaycäriran. Chaypitaga Judäpa raynin caran Josafatpa wamran Joram jutiyojna.
50 Ocozias, filho de Acab, disse a Josafá: Deixa os meus servos embarcar com os teus. Mas Josafá não quis.
51 Josafat chunca ganchisnin (17) wata Judäpa raynin caycaptin Acabpa wamran Ocoziasga Samariacho Israelpa raynin cayta gallaycuran. Payga ishcay wata ray caran.
51 Josafá adormeceu com os seus pais, e foi sepultado com eles na cidade de Davi. Seu filho Jorão sucedeu-lhe no trono.
52 Tayta Diosta mana wiyacur juchata rurararan. Papänin maman rurashanno mana allita ruraran. Nabatpa wamran Jeroboam rurashannölla Israelcunata juchata rurachiran.
52 No décimo sétimo ano de Josafá, rei de Judá, Ocozias, filho de Acab, tornou-se rei de Israel em Samaria, e reinou dois anos sobre Israel.
53 Papänin mas ñaupata adurashanno rispitar aduraran Baal ïduluta. Chayno rurarmi Israelcunapa Tayta Diosnintaga fiyupa rabyachiran.
53 Fez o mal aos olhos do Senhor: seguiu os caminhos de seu pai e de sua mãe, e de Jeroboão, filho de Nabat, que tinha arrastado Israel ao pecado.
54 — ausente —
54 Prestou culto a Baal e prostrou-se diante dele, provocando desse modo a cólera do Senhor, Deus de Israel, como o fizera seu pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.